Search form

Login - Register | FOLLOW US ON

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - លោកស្រី ជូ ប៊ុនអេង មាន​សំណាង​បើ​ទោះ​ជា​ត្រូវ​ខ្មែរក្រហម​បង្ខំ​ឲ្យ​រៀបការ

Content image - Phnom Penh Post

លោកស្រី ជូ ប៊ុនអេង មាន​សំណាង​បើ​ទោះ​ជា​ត្រូវ​ខ្មែរក្រហម​បង្ខំ​ឲ្យ​រៀបការ

ស្រី ជូ ប៊ុនអេង គឺជា​ស្ត្រី​ម្នាក់ ក្នុង​ចំណោម​ស្ត្រី​ខ្មែរ​ជាច្រើន ដែល​ត្រូវ​បាន​ខ្មែរក្រហម​ចាប់បង្ខំ​ឲ្យ​រៀបការ​ជាមួយ​នឹង​បុរស​ដែល​លោកស្រី មិន​ដែល​ស្គាល់​មុខ​ពី​មុន​មក​សោះ។ ប៉ុន្តែ​យ៉ាងណា​ក្តី លោកស្រី មាន​សំណាង ដែល​បាន​រៀបការ​ប៉ះ​ចំ​បុរស​ដែល​ជា​អ្នក​រៀនសូត្រ​ចេះដឹង ស្លូតបូត និង​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម។

លោក ស្រី ប៊ុនអេង គឺជា​ស្ត្រី​ដែល​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ​ក្នុង​ការងារ ដោយ​បាន​វិវឌ្ឍ​ខ្លួន ចាប់​តាំងពី​គ្រូ​គណិតវិទ្យា នៅ​វិទ្យាល័យ​ព្រះស៊ីសុវត្ថិ រហូត​ដល់​រដ្ឋលេខាធិការ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ​ដែល​ជា​ក្រសួង​សំខាន់​មួយ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ខណៈ​ដែល​ចំនួន​ស្ត្រី​ធ្វើការ​នៅ​តាម​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ​នៅ​តែ​មាន​កម្រិត​ទាប​នៅ​ឡើយ​។

លោកស្រី ជូ ប៊ុនអេង កើត​នៅ​ឆ្នាំ​ ១៩៥៦​ ក្នុង​គ្រួសារ​កសិករ​មួយ នៅ​ក្រុង​បាត់ដំបង ខេត្ត​បាត់ដំបង ដោយ​មាន​បងប្អូន​បង្កើត​១០​នាក់ ប៉ុន្តែ​រហូត​មក​ទល់​ពេល​នេះ បាន​ស្លាប់​អស់ ៤ នាក់​ហើយ​។ លោកស្រី ប៊ុនអេង បច្ចុប្បន្ន​ជា​រដ្ឋលេខាធិការ​ក្រសួងមហាផ្ទៃ ទទួល​បន្ទុក​ជា​អគ្គលេខាធិការ​នៃ​គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​(គ.ជ.ប.ជ)​និង​ជា​អនុប្រធាន​ក្រុមប្រឹក្សា​ជាតិ​កម្ពុជា ដើម្បី​ស្ត្រី (ក.ជ​.ក.ស) ជា​ថា្នក់ដឹកនាំ​ស្ត្រី​ម្នាក់ ដែល​បាន​ផ្តួចផ្តើម​គំនិត ក្នុង​ការ​លើក​តម្កើង​តួនាទី​ស្ត្រី នៅ​តាម​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ ដោយ​ចាប់ផ្តើម​មុន​គេ ពី​ក្រសួងមហាផ្ទៃ។

លោកស្រី បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ក្នុង​កិច្ចប្រជុំ​ម្តងៗ នៅ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ ចាប់ពី​ថ្នាក់​នាយកដ្ឋាន​ឡើង​ទៅ លោកស្រី សង្កេត​ឃើញ​មាន​តំណាង​ជា​ស្ត្រី​តែ​ម្នាក់ ឬ​ពីរ​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ ក្នុង​ចំណោម​បុរស​ពី ៤០០ ទៅ​៥០០​នាក់​។

លោក ស្រី ជូ ប៊ុនអេង ផ្តល់​អំណោយ​ដល់​យុវជន​កាយរិទ្ធិ​កម្ពុជា នៅ​ខេត្ត​ស្វាយរៀង​កន្លងមក។
លោក ស្រី ជូ ប៊ុនអេង ផ្តល់​អំណោយ​ដល់​យុវជន​កាយរិទ្ធិ​កម្ពុជា នៅ​ខេត្ត​ស្វាយរៀង​កន្លងមក។ រូបថត សហការី​

ដោយសារ​តែ​មើល​ឃើញ​ស្ត្រី ដែល​កាន់​តួនាទី​នៅក្នុង​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ មាន​ចំនួន​យ៉ាង​តិច​បែប​នេះ ទើប​លោកស្រី ប៊ុនអេង ឆ្លៀត​ឱកាស​ក្នុង​ទិវា​សិទ្ធិ​នារី​អន្តរជាតិ ៨ មីនា ឆ្នាំ ២០០៩ បាន​ស្នើ​ទៅ​លោក​ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី ស ខេង ឲ្យ​គិតគូរ​ដំឡើង​តួនាទី​ដល់​ស្ត្រី យ៉ាង​ហោច​ណាស់ ឲ្យ​មាន​ចាប់ពី​ថ្នាក់​អគ្គនាយករង​ចុះ​។ មួយ​សប្តាហ៍​ក្រោយ​មក ក៏​មាន​ការ​គាំទ្រ​ពី​លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ដោយ​ណែនាំ​ឲ្យ​ក្រសួង​ដទៃ​ទៀត​យក​គំរូ​តាម​ក្រសួងមហាផ្ទៃ។

លោកស្រី ជូ ប៊ុនអេង ថ្លែង​ថា៖ «អ៊ីចឹង​ខ្ញុំ​គិត​ថា ជា​មោទនភាព ដែល​ខ្ញុំ​ធ្វើឲ្យ​ស្ត្រី​ជា​ច្រើន​បាន​ទទួល​ការ​ឡើង​ឋានៈ​គ្រប់​កម្រិត ទាំង​ថ្នាក់​ជាតិ និង​ថ្នាក់​ក្រោម​ជាតិ​។...មក​ទល់​ពេល​នេះ គ្មាន​ស្ត្រី​ណា ដែល​មាន​ឋានៈ​តួនាទី បាន​ធ្វើការ​ដល់​ភ្លាំងភ្លាត់ រហូត​ខាតបង់​ផលប្រយោជន៍​របស់​ក្រសួង​ស្ថាប័ន រាជរដ្ឋាភិបាល ឬ​របស់​ពលរដ្ឋ​នោះ​ទេ។ អ៊ីចឹង​យើង​មាន​មោទនភាព​ដោយសារ​ស្ត្រី​ចូលរួម​ក្នុង​សកម្មភាព​ដឹកនាំ​ទទួល​ជោគជ័យ»។

ដោយ​រំឭក​ទៅ​ដល់​អតីតកាល លោកស្រី ជូ ប៊ុនអេង បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា នៅក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៧៤ ពេល​រៀន​ចប់​មធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ លោកស្រី បាន​សម្រេច​ចិត្ត​មក​បន្ត​ការ​សិក្សា​នៅ​ភ្នំពេញ​។ ប៉ុន្តែ​ដោយ​មាន​សង្គ្រាម​ទម្លាក់​គ្រាប់ផ្លោង លោកស្រី ក៏​សម្រេច​ប្តូរ​ចិត្ត រក​ការងារ​ធ្វើ​បណ្តោះអាសន្ន​ក្នុង​រោងចក្រ​មួយ ខណៈ​ដែល​លោកស្រី​មាន​អាយុ​១៩ ឆ្នាំ​។ ធ្វើការ​មិន​បាន​ប៉ុន្មាន​ផង កងទ័ព​ខ្មែរក្រហម បាន​វាយ​បែក​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ នៅក្នុង​ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥។

នៅពេល​ក្រោយមក លោកស្រី ត្រូវ​ចាប់​ឃុំ​នៅ​មន្ទីរ​អប់រំ តំបន់ ៣២ ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្បែរ​ភ្នំប្រសិទ្ធិ៍​សព្វថ្ងៃ ដោយ​ត្រូវ​បាន​គេ​វាយ​សួរ​ចម្លើយ​ឲ្យ​និយាយ​ថា ខ្លួន​ជា​ប៉េអឹម រហូត​ដល់​ចង់​ឲ្យ​ឆ្លើយ​ថា ជា​ពួក​ស៊ីអាយអេ ដែល​ជា​ភ្នាក់ងារ​សម្ងាត់​របស់​អាមេរិក​។

លោកស្រី​និយាយ​ថា ៖ «នៅ​ទី​នោះ ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​គេ​ធ្វើ​បាប វ៉ៃ​ទាត់ធាក់ ឲ្យ​វ៉ៃ​ថ្ម​ដូច​អ្នកទោស​ដទៃ​។ នៅពេល​គេ​សាកសួរ ដឹង​ថា ខ្ញុំ​រៀន​ដល់​ថ្នាក់​ទីបញ្ចប់ ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​វ៉ៃ​ទៀត ដោយសារ​យើង​ជា​បញ្ញវន្ត​។...ខ្ញុំ​ថា ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ធ្វើ​ជា​កុម៉្មង់ដូ ព្រោះ​សិស្ស​វិទ្យាល័យ គេ​ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​កុម្ម៉ង់ដូ​តាម​សាលា។ អ៊ីចឹង​ទោស​ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ធ្ងន់ ហើយ​គេ​ចង់​ឲ្យ​យើង​និយាយ​ថា យើង​ជា​ប៉េអឹម។ គេ​អត់​ជឿ ហើយ​គេ​នៅ​តែ​វ៉ៃ​ធ្វើ​បាប​ខ្ញុំ ដោយសារ​យើង​ការពារ​គំនិត​ខ្លួនឯង»។

រហូត​ដល់​មាន​ថ្ងៃ​មួយ គេ​ឲ្យ​លោកស្រី​ឈរ​តែ​ម្នាក់ឯង ខណៈ​ក្រុម​គ្រួសារ​ដែល​រត់​តាម​មក​ជាមួយ គេ​ឲ្យ​ឈរ​មួយ​កន្លែង​ផ្សេង។ ពេល​នោះ​គេ​ក៏​ហុច​ក្រដាស​មួយ សរសេរ​ថា ស៊ីអាយអេ ហើយ​ឲ្យ​លោកស្រី​សរសេរ​ថា ស៊ីអាយអេ ជា​ស្អី​? «គេ​ថា ខ្ញុំ​ដឹង​ប៉ុនណា​សរសេរ​ប៉ុណ្ណោះ​ទៅ​។ គេ​អត់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មក​ធ្វើការ​ទេ តែ​គេ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ជាប់ឃុំ ហើយ​ក្រោយមក ខ្ញុំ​ក៏​សរសេរ​ពី​ប្រវត្តិ​ខ្លួនឯង​ទៅវិញ​។ ចំណែក​អ្នក​ឈរ​មួយ​ចំហៀង​នោះ ត្រូវ​បាន​គេ​យក​ទៅ​សម្លាប់​ទាំងអស់​»។

ដោយ​រស់​នៅក្នុង​របប​ខ្មែរក្រហម អស់​រយៈពេល ៣ ឆ្នាំ ៨ ខែ ២០ ថ្ងៃ ដែល​របប​អាវខ្មៅ​នេះ បាន​ធ្វើឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​ស្លាប់​អស់​ជិត​ពីរ​លាន​នាក់ នៅ​ទីបំផុត លោកស្រី ជូ ប៊ុនអេង ត្រូវ​បាន​ខ្មែរក្រហម បង្ខំ​ឲ្យ​រៀបការ ជាមួយ​បុរស​ម្នាក់ ដែល​លោកស្រី មិន​ដែល​ស្គាល់​ពី​មុន​មក​សោះ។ ការ​បង្ខំ​ឲ្យ​រៀបការ​ជា​ក្រុម ដែល​មាន​ចំនួន​៥ គូ ហើយ​ពុំ​បាន​ប្រាប់​ឲ្យ​ដឹង​ជា​មុន ដោយ​ប្រាប់​ភ្លាម​រៀបការ​ភ្លាម​នេះ ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង នៅ​ឃុំ​អូរតាគី ស្រុក​ថ្មគោល​ខេត្ត​បាត់ដំបង ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៧៨។

លោកស្រី​បញ្ជាក់​ថា ៖ «យើង​មិន​អាច​ប្រកែក​បាន​ឡើយ។ មុន​រៀបការ គេ​ធ្វើ​បាយ​សម្ល​ឲ្យ​ពួកយើង​ហូប​សិន ដូច​យើង​ជប់លៀង​រៀបការ​អ៊ីចឹង ហើយ​បាន​គេ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​យើង​។ ខ្ញុំ​អត់​ដែល​ស្គាល់​មុខ​កូនកំលោះ​ម៉េច​សោះ បុរស ៥ នាក់ នារី ៥ នាក់ មិន​ដឹង​អ្នក​ណា​ជា​គូ​របស់​គេ អ្នក​ណា​ជា​គូ​របស់​យើង​ទេ»។

លោកស្រី ជូ ប៊ុនអេង នៅក្នុង​ពិធី​មួយ​ជាមួយ​កងទ័ព​កម្ពុជា​នៅ​ព្រំដែន​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​កន្លងមក​។
លោកស្រី ជូ ប៊ុនអេង នៅក្នុង​ពិធី​មួយ​ជាមួយ​កងទ័ព​កម្ពុជា​នៅ​ព្រំដែន​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​កន្លងមក​។ រូបថត សហការី

បន្ទាប់ពី​រៀបការ លោកស្រី មិន​បាន​រស់នៅ​ជាមួយ​ស្វាមី​នោះ​ទេ សូម្បីតែ​យប់​ដំបូង ដោយសារ​ស្វាមី​ថ្មីថ្មោង​នោះ មាន​ជំងឺគ្រុន ហើយ​ក្រោយមក​ក៏​នៅ​បែក​គ្នា​មួយ​រយៈ ដោយ​គាត់​ត្រូវ​ទៅ​ថែទាំ​ម្តាយ​ចាស់​ដែល​មាន​ជំងឺ​។

ទោះ​យ៉ាងណា ការ​បែក​គ្នា​មិន​អាច​ឲ្យ​លោកស្រី​បំភ្លេច​បុរស​ជា​ស្វាមី​នោះ​ឡើយ ដោយសារ​លោកស្រី​មើល​ឃើញ​ថា បុរស​រូប​នោះ មិនមែន​ជា​បុរស​កាចសាហាវ មាន​ចរិត​ស្លូតបូត និង​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម។ នៅពេល​ក្រោយមក​លោកស្រី បាន​ស៊ើបសួរ​ពី​ប្រវត្តិ របស់​គាត់​ទើប​ដឹង​ថា គាត់​គឺជា​អ្នក​រៀនសូត្រ​ចេះដឹង​ម្នាក់ ហើយ​ជា​ជាង​ផ្នែក​មេកានិក​ទៀត​ផង​។

លោកស្រី​បាន​បន្ត​ថា​៖ «ឲ្យ​ខ្ញុំ​ថា​ស្រឡាញ់​គាត់ ក៏​មិន​ដឹង​ស្រឡាញ់​យ៉ាង​ម៉េច តែ​គាត់​ក៏​ជា​មនុស្ស​រៀនសូត្រ​ចេះដឹង​ហើយ​ជា​មនុស្ស​ល្អ​ម្នាក់​ដែរ​។ អ៊ីចឹង​ក្រោយមក​ជួប​គាត់​វិញ ខ្ញុំ​ក៏​គិត​ថា នឹង​រស់នៅ​ជាមួយ​គ្នា​តែ​ម្តង»។

លោកស្រី​ជូ ប៊ុនអេង បាន​រួមរស់​ជាមួយ​ស្វាមី​ដែល​ខ្មែរក្រហម​ចាប់បង្ខំ​ឲ្យ​រៀបការ​នេះ មាន​កូនស្រី ប្រុស​ចំនួន ៤ នាក់។ ប៉ុន្តែ​ជា​អកុសល ស្វាមី​របស់​លោកស្រី បាន​ស្លាប់​នៅក្នុង​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​មួយ កាលពី​ឆ្នាំ ២០០៦ ធ្វើឲ្យ​លោកស្រី ក្លាយ​ទៅ​ជា​ស្ត្រី​មេម៉ាយ ដោយ​ត្រូវ​មើលថែ​កូន​ទាំង ៤ នាក់​។

នៅពេល​សម័យ​ខ្មែរក្រហម​ត្រូវ​បាន​ផ្តួលរំលំ លោកស្រី​ជូ ប៊ុនអេង បាន​ធ្វើ​ជា​គ្រូបង្រៀន​គណិតវិទ្យា​នៅ​វិទ្យាល័យ​ស៊ីសុវត្ថិ​បណ្តើ​និង​បាន​បន្ត​ការ​សិក្សា​មុខវិជ្ជា​នេះ បណ្តើ​រហូត​ទទួល​បាន​បរិញ្ញាបត្រ នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ភ្នំពេញ​នា​ឆ្នាំ ១៩៩១។ មក​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៩៤ លោកស្រី ត្រូវ​បាន​គេ​ផ្លាស់​ពី​ក្រសួង​អប់រំ មក​រដ្ឋលេខាធិការដ្ឋាន​កិច្ចការ​នារី ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី ដែល​មាន​ឋានៈ​ស្មើ​អនុប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​ព័ត៌មាន។

មួយ​ឆ្នាំ​ក្រោយមក លោកស្រី ត្រូវ​បាន​ដំឡើង​ជា​ប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​ព័ត៌មាន​។ នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​១៩៩៨​លោកស្រី ត្រូវ​បាន​ដំឡើង​ជា​អគ្គាធិការ​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​។

ក្រោយ​ការ​ផ្លាស់​ចេញ​មួយ​រយៈ​ទៅ​កាន់​ជា​អគ្គលេខាធិការ​សមាគម​នារី លោកស្រី​ជូ ប៊ុនអេង ក៏​បាន​វិល​មក​វិញ​ក្នុង​ឆ្នាំ ២០០៥ ហើយ​ត្រូវ​បាន​តែងតាំង​ជា​អគ្គនាយក​ទទួល​បន្ទុក​កិច្ចការ​នារី និង​អភិវឌ្ឍន៍​សង្គម ដែល​លោកស្រី បាន​ចូលរួម​តាក់តែង​នូវ​សៀវភៅ​មួយ​ចំនួន ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​លើក​កម្ពស់​សីលធម៌​សង្គម តម្លៃ​ស្ត្រី និង​គ្រួសារ​ខ្មែរ។

លោកស្រី​ប៊ុនអេង​ធ្លាប់​មាន​ស្នាដៃ​ក្នុង​ការ​តាក់តែង​អត្ថបទ​កំណាព្យ ដាក់​ប្រឡង នៅ​វិទ្យាស្ថាន​ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ និង​សរសេរ​រឿង​សម្រាប់​ឲ្យ​វិទ្យុ​ជាតិ​ផ្សព្វផ្សាយ​។ ក្រៅពី​ការ​សរសេរ​ប្រលោមលោក កំណាព្យ លោកស្រី​ក៏​បាន​សរសេរ​អត្ថបទ​អប់រំ​ជាច្រើន ដាក់​ទស្សនាវដ្តី​ឲ្យ​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី។ លោកស្រី​ធ្លាប់​ធ្វើ​ជា​និពន្ធនាយក​សម្រាប់​ទស្សនាវដ្តី​«​ឆ្ពោះ​ទៅ​មុខ​»។

ការ​វិវឌ្ឍ​មុខតំណែង​ពី​ក្រសួង​មួយ ទៅ​ក្រសួង​មួយ រហូត​ដល់​ធ្វើ​ជា​រដ្ឋលេខាធិការ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន ដោយ​ត្រូវ​ធ្វើការ​ជាមួយ​នឹង​បុរស​ជាច្រើន​លោកស្រី ប៊ុនអេង មាន​ការ​ជឿជាក់​លើ​សមត្ថភាព​ខ្លួនឯង បើ​ទោះបី​ជា​នៅក្នុង​សង្គម​កម្ពុជា នៅតែ​មាន​ផ្នត់​គំនិត​មួយ​គិត​ថា សមត្ថភាព​របស់​ស្ត្រី នៅតែ​មិន​អាច​ប្រៀប​ស្មើ​នឹង​បុរស​បាន​ក៏ដោយ​។

លោកស្រី​បន្ថែម​ថា​៖ «​ចំពោះ​ការ​និយាយ​ថា ស្ត្រី មិន​អាច​ធ្វើអ្វី​បាន ព្រោះ​យើង​កាន់​ការងារ​ថ្មី អ៊ីចឹង​យើង​មិន​អាច​មាន​ស្នាដៃ​ដូច​បុរស​ភ្លាមៗ​នោះ​ទេ​។ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​អាច​និយាយ​បាន​ថា មជ្ឈដ្ឋាន​ជា​អ្នក​វាយតម្លៃ​ទេ តាមពិត​ទៅ​ស្ត្រី​កម្រ​ធ្វើការ​ភ្លាំងភ្លាត់​ណាស់​។ យើង​បាន​ធ្វើការ​បណ្តើរ រៀនសូត្រ​បណ្តើរ​។ ខ្ញុំ​មាន​មោទនភាព​បាន​បំពេញ​តួនាទី​តាម​ភារកិច្ច​របស់​រាជរដ្ឋាភិបាល​»។

ក្នុង​តំណែង​ជាន់ខ្ពស់ នៃ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ លោកស្រី ជូ ប៊ុនអេង មិន​ដែល​បំភ្លេច​នូវ​គុណ​បំណាច់ របស់​គណបក្ស​ប្រជាជន​ដែល បាន​លះបង់ ពលី​សាច់​ស្រស់ ឈាម​ស្រស់ រំដោះ​ប្រទេស​ជាតិ ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​សម័យ​ប្រល័យ​ពូជសាសន៍​ប៉ុលពត​នោះ​ទេ​។

លោកស្រី​បញ្ជាក់​ថា៖ «ការ​មាន​ជីវិត​ទី​ពីរ រហូត​ទល់​សព្វថ្ងៃ​គឺ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​បំភ្លេច​គុណ​អ្នក​ផ្តល់​កំណើត​ថ្មី​នេះ​ឡើយ គឺ​ត្រូវ​ដឹងគុណ​ជានិច្ច​»​។

សមាជិក​គណបក្ស​ប្រជាជន​រូប​នេះ​និយាយ​ថា៖ «អ្នក​ណា​គេ​ថា គុណ​ហ្នឹង​ច្រើន​ពេក​ហើយ តែ​សម្រាប់​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​សង​មិន​ទាន់​រួច​ឡើយ​។ សម័យ​ប៉ុលពត ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​គេ​វ៉ៃ គេ​ចាក់​ថ្នាំ​ឲ្យ​ស្លាប់​ក៏​មាន បាត់បង់​វិញ្ញាណ​ក៏​មាន ឬ​សួរ​ចម្លើយ យក​កៅស៊ូ​រុំ​មុខ​។ អ៊ីចឹង​ការ​ថែរក្សា​ជីវិត​មួយ សឹង​មិន​បាន​ផង។ តែ​ទីបំផុត យើង​មាន​ជីវិត​រហូត​មក​ដល់​ថ្ងៃ​នេះ ដោយសារ​មាន​អ្នក​ស្លាប់​ជួស គេ​ហៅជា​យុទ្ធមិត្ត របស់​គណបក្សប្រជាជន»។

ដោយសារ​តែ​យល់​ដូច្នេះ​ហើយ ទើប​លោកស្រី​ជូ ប៊ុនអេង បាន​ចូល​គណបក្ស​ប្រជាជន និង​ធ្វើ​ការងារ​គាំទ្រ​គណបក្ស​ប្រជាជន រហូត​មក​ដល់​សព្វថ្ងៃ​។ «គណបក្ស​ប្រជាជន​អត់​ធ្វើអី​ខុស​ទេ តែ​អប់រំ​ឲ្យ​យើង​ចេះ​ស្រឡាញ់​គ្នា សាមគ្គី​គ្នា ចេះ​ធ្វើ​ល្អ​និង​ចេះ​ទទួល​ស្គាល់​នូវ​ភាព​ខុស​គ្នា រវាង​មនុស្ស រវាង​ទស្សន​នយោបាយ និង​មិន​ឲ្យ​ប្រកាន់​ថា គេ​មកពី​គណបក្ស​មួយ​ណា»។

លោកស្រី បាន​ពន្យល់​អំពី​មូលហេតុ​ដែល​លោកស្រី មិន​អាច​ចូលរួម​ជាមួយ​គណបក្ស​ផ្សេង​បាន ដោយ​លោកស្រី​បញ្ជាក់​ថា គណបក្ស​ដទៃ ដើរ​តួនាទី​ជា​អ្នកប្រឆាំង​«ដូច​យើង​ទៅ​ឆ្វេង គាត់​ទៅ​ស្តាំ យើង​ទៅ​លើ គាត់​ទៅ​ក្រោម​។ នោះ​ជា​ទស្សនៈ​ខុស​គ្នា តែ​យើង​គ្មាន​ការ​គុំកួន​នឹង​គ្នា​ទេ​»​។

លោកស្រី ប៊ុនអេង បាន​ថ្លែង​ថា នៅក្នុង​រដ្ឋាភិបាល​អាណតិ្ត​ទី​៥ នេះ គឺ​កំពុង​តែ​ធ្វើការ​កែទម្រង់​លើ​គ្រប់​វិស័យ​ឲ្យ​មាន​ភាព​ប្រសើរ​និង​អាច​ទាក់ទាញ​នូវ​ប្រជាប្រិយភាព​របស់​ខ្លួន​ឡើង​វិញ ហើយ​ថ្នាក់​ដឹកនាំ​គឺ​លោកនាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ក៏​បាន​ប្រកាស​ហើយ​ថា នឹង​ធ្វើការ​ដុសក្អែល​មន្ត្រី​ណា ដែល​អសកម្ម​កន្លង​មក​ចេញ​ឲ្យ​អស់។

លោកស្រី ប៊ុនអេង ដែល​ទទួល​បាន​សញ្ញាបត្រ​អនុបណ្ឌិត​ផ្នែក​វិទ្យាសាស្ត្រ​នយោបាយ​ផង​ដែរ​នោះ​និយាយ​ថា ៖ «សម្តច បាន​ប្រកាស​តាំងពី​ដំបូង នៅ​មុខ​សមាជិក​រដ្ឋាភិបាល ក៏​ដូច​គណបក្ស​ប្រជាជន​ថា អាណត្តិ​ហ្នឹង មិន​អាច​ទុក​ឲ្យ​មាន​កំហុស​ទៀត​ទេ គឺ​សមាជិក​គណបក្ស​នីមួយៗ ទី​១ ត្រូវ​ឆ្លុះ​កញ្ចក់ ទី​២ ត្រូវ​ដុសក្អែល ទី​៣ ត្រូវ​ព្យាបាល ទី ៤ ត្រូវ​វះកាត់​។ នេះ​ជា​កំណែទម្រង់​ស៊ីជម្រៅ​របស់​គណបក្ស​ប្រជាជន សូម​កុំ​គិត​ថា គេ​មិន​ធ្វើ តែ​គេ​ធ្វើ​បណ្តើរៗ ហើយ​ធ្វើឲ្យ​ជាតិ​មាន​ស្ថិរភាព​សណ្តាប់ធ្នាប់ មិនមែន​ធ្វើឲ្យ​សនិ្តសុខ​ជាតិ​ក្រឡាប់ចាក់ របៀ​បបដិវត្តន៍​នោះ​ទេ»។

លោកស្រី បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ក្នុង​ការងារ​នយោបាយ​របស់​លោកស្រី​នា​ពេល​អនាគត លោកស្រី​នឹង​នៅ​តែ​ស្មោះស្ម័គ្រ ជាមួយ​គណបក្ស​ប្រជាជន ដោយសារ​តែ​គណបក្ស​នេះ​បាន​ធ្វើឲ្យ​លោកស្រី​មាន​ជីវិត​ជាថ្មី​និង​មាន​អ្វីៗ​គ្រប់​យ៉ាង​មក​ទល់​ថ្ងៃ​នេះ​។ លោកស្រី​បញ្ជាក់​ថា​៖ «​បើ​ដរាប​គណបក្ស​យើង​មិន​បាន​ធ្វើ​អី​ខុស តើ​មាន​រឿង​អី​ត្រូវ​ដូរ​នោះ​?»៕

0

Comments

Please, login or register to post a comment

ព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធ