Search form

Login - Register | FOLLOW US ON

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ពុទ្ធិ​វុធ​៖ បើ​ចង់​បាន​លទ្ធផល​ដដែល​រើស​មនុស្ស​ដដែល​ចុះ

ពុទ្ធិ​វុធ​៖ បើ​ចង់​បាន​លទ្ធផល​ដដែល​រើស​មនុស្ស​ដដែល​ចុះ

20140523_13
លោក សុខ ពុទ្ធិវុធ ប្រធានសហព័ន្ធស្រូវ អង្ករកម្ពុជា ដែលទើបនឹងជ្រើសតាំងថ្មី ហេង ជីវ័ន

ភ្នំពេញៈ ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ បាន​ចេញ​ផ្សាយ​ម្តង​ហើយ​អំពី​ការ​ឡើង​កាន់​តំណែង​ជា​ប្រធាន​សហព័ន្ធ​ស្រូវ​អង្ករ​កម្ពុជា​របស់​លោក សុខ ពុទ្ធិវុធ កូន​ប្រុស​លោក សុខ អាន។ ការ​ជ្រើសរើស​លោក​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​ឧស្សាហកម្ម​អង្ករ​ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​ឃើញ​ថា ដោយ​សារ​ឥទ្ធិពល​គ្រួសារ តែ​សមត្ថភាព​នឹង​គំនិត​ផ្លាស់​ប្តូរ​ក៏​គេ​មិន​ត្រូវ​មើល​រំលង​ដែរ។ លោក សុខ ពុទ្ធិវុធ ដែល​ជា​កូន​ប្រសារ​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី និង​ជា​ប្រធាន​ក្រុមហ៊ុន សោម៉ា គ្រុប បាន​ប្រាប់ ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ អំពី​ឧស្សាហកម្ម​នេះ និង​បេសកកម្ម​របស់​លោក​សម្រាប់ CRF។

តើ​មាន​បញ្ហា​អ្វី​នៅ​ក្នុង​ឧស្សាហកម្ម​អង្ករ​នេះ?

បើ​អ្នក​សម្លឹង​មើល​លើ​ចង្វាក់​ផលិតកម្ម​ទាំង​មូល​តែង​តែ​មាន​បញ្ហា​ប្រឈម​ជានិច្ច។ ចាប់​ពី​គ្រាប់​ពូជ កា​រដាំ​ដុះ ការ​ប្រមូល​ផល ការ​កិន​ស្រូវ ការ​ដឹក​ជញ្ជូន និង​ការ​នាំ​ចេញ។ សមាគម​ផ្សេងៗ​គ្នា​បាន​កាន់​កាប់​ផ្នែក​ផ្សេងៗ​គ្នា​នៃ​ចង្វាក់​ផលិតកម្ម​នោះ។ ភាគ​ច្រើន​វា​គឺ​ក្រុមហ៊ុន​នាំ​ចេញ និង​ម៉ាស៊ីន​កិន​ស្រូវ ដែល​ជា​អ្នក​រក​ស៊ី​ដ៏​មាន​ឥទ្ធិពល​ខ្លាំង​បំផុត។ ដោយ​សារ​តួនាទី​ក្នុង​សមាគម​ផ្សេងៗ ហើយ​ការ​ចូល​ទីផ្សារ​ក៏​មាន​កំណត់​ផង​នោះ​វា​ក៏​មាន​សង្គ្រាម​ទីផ្សារ មួយ​ថា តើ​នរណា​នឹង​ចូល​ទីផ្សារ​នេះ​មុន​គេ។​បើ​ការ​បញ្ជា​ទិញ​មាន​ទំហំ​ធំ ហើយ​ទីផ្សារ​នេះ​គឺ​អាច​ចូល​បាន​ខ្ញុំ​គិត​ថា ពួក​គេ​នឹង​មិន​មាន​បញ្ហា​នេះ​ទេ។ បើ​គេ​ចង់​ទិញ​អង្ករ​មាន​គុណភាព​ល្អ​បំផុត​ពួកគេ​ទៅ ប្រទេស​ថៃ បើ​ពួក​គេ​ចង់​ទិញ​អង្ករ​មាន​តម្លៃ​ទាប​បំផុត​ពួក​គេ​នឹង​ទៅ ប្រទេស​វៀតណាម ដូច្នេះ​ពួកគេ​តែងតែ​រំលង ប្រទេស​កម្ពុជា ជានិច្ច នោះ​គឺជា​មូល​ហេតុ​ដែល​ទីផ្សារ​នេះ​មាន​ការ​លំបាក ហើយ​វា​បាន​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​ការ​ពិបាក​ក្នុង​ការ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទីផ្សារ​ដែល​បង្កើត​ដោយ​ក្រុម​ផ្សេងៗ​គ្នា។

បញ្ហា​ផ្សេង​ទៀត​គឺ​ទស្សនវិជ្ជា​នៃ​ការ​គ្រប់​គ្រង​ខុសៗ​គ្នា។ ខ្ញុំ​គិត​ថា បើ​ពួក​គេ​អាច​រក​ឃើញ​រូបមន្ត​ធ្វើ​វា​ឲ្យ​មាន​តម្លាភាព ខ្ញុំ​ជឿ​ជាក់​ថា នឹង​មិន​មាន​បញ្ហា​នោះ​ទេ។

ដោយ​សារ​តែ​មនុស្ស​ទាំង​នោះ​ស្គាល់​គ្នា ពួកគេ​ស្គាល់​គ្នា​យ៉ាង​ច្បាស់​លាស់ ដូច្នេះ​ហើយ​ខ្ញុំ​គិត​ថា នេះ​គឺជា​បញ្ហា​ប្រឈម​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​បញ្ហា​ប្រឈម​ជាច្រើន​ទៀត។ ការ​ប្រមូល​សមាគម​ទាំង​អស់​នេះ​នឹង​ត្រូវ​រក​ឃើញ​មធ្យោបាយ​មួយ​ដើម្បី​ចែក​ចាយ​ធនធាន ឬ​ការ​ចូល​ក្នុង​ទីផ្សារ​ដោយ​យុត្តិធម៌។ កាល​ពី​អតីតកាល​វា​មិន​ដូច​អ៊ីចឹង​ទេ ទស្សនវិជ្ជា​គ្រប់​គ្រង​គឺ​ច្រើន​តែ «ខ្ញុំ​គឺជា​ប្រធាន ខ្ញុំ​គឺជា​ចៅហ្វាយ​នាយ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​និយាយ​ហើយ​អ្នក​ធ្វើ»។ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​នាំ​យក​ទស្សនវិជ្ជា​ផ្សេងៗ ហើយ​ខ្ញុំ​គិត​ថា មនុស្ស​ទទួល​ស្គាល់​បញ្ហា​នោះ។ ខ្ញុំ​ដាក់​បញ្ហា​នោះ​ជាមួយ​ពួកគេ​ដែល​មាន​បញ្ហា ៣ ដែល​ខ្ញុំ​នឹង​ដាក់​លើ​តុ គឺ ១ ការ​បង្រួប​បង្រួម​សមាគម​ទាំងអស់ ទី២ គឺ​សមត្ថភាព​ចរចា​ជាមួយ​ស្ថាប័ន​រដ្ឋាភិបាល និង ទី៣ គឺ​ការ​ចូល​រួម​របស់​ខ្ញុំ​ជាមួយ​អង្គការ​អន្តរជាតិ និង​ការ​បើក​ចំហ​ទីផ្សារ។

តើ​សមាគម​លោក​នឹង​តំណាង​ឲ្យ​កសិករ​យ៉ាង​ម៉េច​ទៅ?

នេះ​ជា​មូលដ្ឋាន​នៃ​ឧស្សាហកម្ម​អង្ករ ហើយ​អ្នក​មិន​អាច​ព្រងើយ​កន្តើយ​លើ​បញ្ហា​នោះ​បាន​ទេ។ បើ​មូលដ្ឋាន​នោះ​ខ្សោយ​មិន​បាច់​និយាយ​អំពី​ម្ចាស់​រោង​ម៉ាស៊ីន​កិន​ស្រូវ​ឬ​ក៏​អ្នក​នាំ​ចេញ​នោះ​ទេ។ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ជួន​កាល​យើង​ចង់​បំភ្លេច​បញ្ហា​នោះ​ចោល​ដែរ។ អាទិភាព​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​អាទិភាព​សំខាន់ៗ​របស់​យើង​គឺ​ពិត​ណាស់​ត្រូវ​សម្លឹង​មើល​ទៅ​លើ​មូលដ្ឋាន​នេះ។ តើ​កសិករ​កំពុង​ធ្វើ​អ្វី? ថា​តើ​ទទួល​បាន​ការ​គាំទ្រ​ទាំង​អស់​ទេ ដូចជា ហិរញ្ញប្បទាន ជី ឬ​ក៏​បច្ចេកទេស។ តើ​ពួក​គេ​ទាន់​សម័យ​ទេ? ទោះ​បីជា​គ្រាប់​ពូជ នោះ​អាច​ឲ្យ​ពួក​គេ​កែលម្អ​ផលិតភាព​របស់​ពួក​គេ​បាន​ក៏​ដោយ។ ដូច្នេះ​មាន​ទិដ្ឋភាព​ជាច្រើន​ស្រប​នឹង​ការ​ប្រែ​ប្រួល​ទាំង​នោះ​ដែល​ចាំបាច់​ត្រូវ​បាន​កែលម្អ ហើយ​វា​មិន​មែន​សម្រាប់​តែ​នរណា​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​ពួក​គេ​នោះ​ទេ វា​គឺ​សម្រាប់​ពួក​គេ​ទាំងអស់​គ្នា។ មាន NGO មួយ​ចំនួន​ដែល​ធ្វើ​ការងារ​បាន​យ៉ាង​ល្អ​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​នេះ ដូចជា អង្គការ សេដាក និង​អង្គការ​ផ្សេង​ទៀត។ ប៉ុន្តែ​វា​មិន​គ្រប់​គ្រាន់​នោះ​ទេ ដូច្នេះ​ក្នុង​នាម​ជា​សហព័ន្ធ​មួយ យើង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ផ្ដោត​យ៉ាង​ខ្លាំង​លើ​បញ្ហា​នោះ។

តើ​លោក​មាន​ភាព​ប្រាកដ​និយម​ទេ​ចំពោះ​ទិសដៅ​នាំ​ចេញ​អង្ករ ១ លាន​តោន​នៅ ២០១៥?

យើង​គិត​ថា វា​អាច​ធ្វើ​បាន។ មាន​សម្ពាធ និង​បន្ទុក​ជាច្រើន​ដាក់​លើ​សហព័ន្ធ​នេះ​ដើម្បី​សម្រេច​បាន​តាម​គោលដៅ​នោះ។ ពេល​នេះ​យើង​បាន​ជិត​ពាក់​កណ្ដាល​ផ្លូវ​ហើយ។ ពេល​ខ្ញុំ​និយាយ​ទៅ​សមាជិក​ទាំង​អស់​យើង​ពិត​ជា​មាន​ទំនុក​ចិត្ត​ថា បើ​គ្រប់ៗ​គ្នា​សហការ​គ្នា ដែល​ដាក់​កិច្ច​ខិតខំ​ប្រឹង​ប្រែង​ទាំង​អស់​នៅ​លើ​ផ្លូវ​ត្រូវ​នៅ​ពេល​នោះ​យើង​នឹង​សម្រេច​តាម​ទិស​ដៅ​កំណត់។

អ្នក​ខ្លះ​និយាយ​ថា គ្រួសារ​លោក​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ក្នុង​ការ​ជួយ​ឲ្យ​កាន់​កាប់​តំណែង​នេះ ។ តើ​លោក​មាន​ប្រតិកម្ម​យ៉ាង​ណា​ដែរ?

ការ​ឆ្លើយ​តប​របស់​ខ្ញុំ​គឺថា ខ្ញុំ​គឺជា​មនុស្ស​ជំនាន់​ថ្មី​។ អ្នក​អាច​និយាយ​ថា ខ្ញុំ​គឺជា​ផលិតផល​សន្តិភាព និង​ស្ថិរភាព បន្ទាប់​ពី​សង្គ្រាម​គឺជា​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ចាប់​កំណើត។ សង្គ្រាម​បាន​បញ្ចប់​កាល​ពី ឆ្នាំ​១៩៧៩ ខ្ញុំ​បាន​កើត​កាល​ពី ឆ្នាំ​១៩៨០។ អ្នក​អាច​និយាយ​ថា វា​ជា​ភាព​ស្រប​គ្នា​ដែល​ខ្ញុំ​ទទួល​បាន​តំណែង​នេះ​ប៉ុន្តែ​វា​មិន​ត្រូវ​បាន​តែង​តាំង​នោះ​ទេ យើង​ធ្វើ​តាម​រយៈ​ការ​បោះឆ្នោត ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​រៀន​ពី​វា​បាន​ច្រើន​ណាស់។

ខ្ញុំ​មិន​មែន​ជា​បេក្ខជន​សំខាន់​សម្រាប់​តំណែង​ប្រធាន​នេះ​ទេ។ ប៉ុន្តែ​មាន​តំណែង​ទំនេរ​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​នេះ។ ពួក​គេ​ត្រូវ​ការ​មនុស្ស​ថ្មី។ មនុស្ស​ដែល​កំពុង​ឈរ​ឈ្មោះ​បាន​នៅ​ទី​នោះ​អស់​រយៈ​ពេល​ច្រើន​ឆ្នាំ​មក​ហើយ ហើយ​ពួកគេ​ដឹង​ពី​អ្វី​កំពុង​កើត​ឡើង និង​អ្វី​ដែល​មិន​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ។ ដូច្នេះ​បើ​អ្នក​ចង់​បាន​លទ្ធផល​ដដែល​អ្នក​ជ្រើសរើស​មនុស្ស​ដដែល​ចុះ។ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា អ្នក​រាល់​គ្នា​មាន​បំណង​ល្អ ប៉ុន្តែ​យើង​ត្រូវ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ យើង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​អភិវឌ្ឍ។

ខ្ញុំ​គិត​ថា គេ​មិន​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ទេ​ដោយ​សារ​តែ​ខ្ញុំ​ជា​នរណា? បើ​ពួក​គេ​មាន​អារម្មណ៍​ថា ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ដែល​មិន​ដឹង​ពី​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​និយាយ​ទេ ខ្ញុំ​មិន​គិត​ថា ពួក​គេ​នឹង​មិន​បាន​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នោះ​ទេ។ ដោយ​សារ​តែ​ពួក​គេ​ធ្វើ​ឲ្យ​អន្តរាយ​ដល់​អនាគត​របស់​ពួកគេ​គ្រាន់​តែ​ដោយ​សារ​តែ​ខ្ញុំ​ជា​នរណា​នោះ។ មាន​មនុស្ស​ជាច្រើន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​នេះ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ត្រូវ​តែ​ប្ដេជា្ញ​ចិត្ត និង​ចូល​រួម​ក្នុង​បញ្ហា​នេះ។ ដូច​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​លើក​ឡើង​នៅ​ក្នុង​សុន្ទរកថា​មួយ​ទៅ​កាន់​ម្ចាស់​ឆ្នោត អ៊ីចឹង គំនិត​ដែល​គ្មាន​អំណាច គឺ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​និយាយ​ប៉ុណ្ណោះ​ហើយ​អំណាច​គ្មាន​គំនិត​ជា​អំពើ​ហិង្សា។ អ្នក​ត្រូវ​ការ​ទាំង​ពីរ​ដើម្បី​ផ្លាស់​ប្តូរ។

លោក​ជា​មនុស្ស​ដែល​ត្រូវ​បាន​ផ្ដល់​សិទ្ធិ​ធំ​ជាង​អ្នក​ផ្សេង​ឬ?

មនុស្ស​អាច​គិត​ថា វា​គឺជា​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​មួយ។ ប៉ុន្តែ​វា​មាន​ផ្នែក​ពីរ​នៃ​កាក់​ដដែល​នេះ។ វា​គឺជា​របៀប​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រើ​វា គឺជា​អ្វី​កំណត់​ថា តើ​ខ្ញុំ​ជា​នរណា?​ប្រហែល​ជា​អ្នក​អាច​និយាយ​ថា​វា​មាន​សំណាង​ល្អ ឬ​អាក្រក់​ដែល​ដឹង​ថា តើ​ខ្ញុំ​ជា​នរណា?

ខ្ញុំ​មាន​ន័យ​ថា ខ្ញុំ​ចង់​ធ្វើ​វិស្សមកាល​ទៅ​កន្លែង​ណា​មួយ ប៉ុន្តែ​តាម​ពិត​ខ្ញុំ​កំពុង​អង្គុយ​នៅ​ក្នុង​ការិយាល័យ​កំពុង​ធ្វើ​ការងារ ហើយ​សង្ឃឹម​ថា ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ភាព​ខុស​ប្លែក​គ្នា។

នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​ត្រឡប់​មក​កាន់​ប្រទេស​របស់​ខ្ញុំ​ដំបូង ខ្ញុំ​បាន​គិត​ឃើញ​គំនិត​ជាច្រើន ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​ដឹង​ពី​របៀប​ដែល​ខ្ញុំ​តែល​តោល។ នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​បាន​ព្យាយាម​ដោះស្រាយ​បញ្ហា ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ថា ខ្ញុំ​មិន​មាន​សមត្ថភាព​គ្រប់​គ្រាន់​នោះ​ទេ ខ្ញុំ​មិន​មាន​បទ​ពិសោធ​គ្រប់​គ្រាន់ ខ្ញុំ​មិន​មាន​ប្រាក់ ខ្ញុំ​មិន​មាន​អ្នក​ជំនាញ ឬ​មនុស្ស​ដែល​ចែក​រំលែក​ការ​យល់​ឃើញ​របស់​ខ្ញុំ​ដើម្បី​ជួយ​ខ្ញុំ​នោះ​ទេ។ ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ថា ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​របៀប​ទាំង​អស់​នេះ​បាន អ្នក​ត្រូវ​ការ​ក្រុម​ជា​អង្គការ​មួយ អ្នក​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​អ្នក​ផ្សេង ហើយ​មិន​គ្រាន់​តែ​គិត​ថា ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់​នោះ​ទេ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​អាច​ផ្លាស់​ប្តូរ​បញ្ហា​ជាច្រើន​វា​មិន​ដូច​នោះ​ទេ។ នៅ​ពេល​អ្នក​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ពិត​ប្រាកដ​ពិត​ណាស់​អ្នក​ត្រូវ​តែ​យល់​ពី​បញ្ហា​នេះ។ អ្នក​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​វិភាគ​បញ្ហា​នេះ​ឲ្យ​បាន​ល្អិត​ល្អន់។ អ្នក​ចាំបាច់​ត្រូវ​ដឹង​ពី​អ្វី​ដែល​អាច​ប្រែប្រួល​ធាតុ​ផ្សំ និង​អ្នក​រកស៊ី​សំខាន់ៗ។ វា​មិន​មែន​ជា​អំណាច​តែ​ឯង​នោះ​ទេ វា​មិន​មែន​ជា​គំនិត​តែ​ឯង​នោះ​ទេ។ វា​គឺជា​ការ​រួម​បញ្ចូល​គ្នា ហើយ​តើ​នរណា​អាច​ប្រើប្រាស់​វា​បាន​ល្អ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ភាព​ខុស​ប្លែក​គ្នា? ជួន​កាល​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ត្រូវ​បណ្ដាសា ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​មិន​ធ្វើ​វា តើ​នរណា​ធ្វើ?

តើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​អ្នក​ជំនាន់​ថ្មី​មាន​សភាព​ដូចម្ដេច​នៅ​កម្ពុជា?

យើង​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​ទាន់​គេ។ យើង​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​ទំនើប​យើង​ត្រូវ​តែ​ប្រើ​ប្រាស់​បច្ចេកវិទ្យា យើង​ត្រូវ​តែ​យល់​ដឹង​ពី​គំនិត​ថ្មីៗ​របស់​អាជីវកម្ម។ យើង​ត្រូវ​តែ​យល់​ដឹង​ពី​រចនា​សម្ព័ន្ធ​ការ​រៀបចំ និង​ពី​របៀប​ការងារ​របស់​ស្ថាប័ន​ហើយ​យើង​ត្រូវ​តែ​មាន​សមត្ថភាព​ធ្វើ​ការងារ​ជា​ក្រុម​ហើយ​យើង​ត្រូវ​តែ​អាច​ចូល​រួម​ជាមួយ​សហគមន៍​អន្តរជាតិ និង​ចាប់​យក​គំនិត​ថ្មីៗ។

វា​មាន​ការ​រំភើប​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដូច​នោះ ប៉ុន្តែ​វា​មិន​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​នោះ​ទេ។ អ្នក​ត្រូវ​តែ​កសាង​សមត្ថភាព​របស់​ខ្លួន​ឯង​ជា​បណ្ដើរៗ។ វា​មិន​អាច​ធ្វើ​បាន​ក្នុង​រយៈ​ពេល​មួយ​យប់​នោះ​ទេ៕ PB

0

Comments

Please, login or register to post a comment