Search form

Login - Register | FOLLOW US ON

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ពលរដ្ឋ​ខ្លះ​នៅ​កំពង់​ឆ្នាំង​តោះ​តើយ​នឹង​ការ​ស្ដាប់​សាល​ដីកា

Content image - Phnom Penh Post
ពលរដ្ឋ​ក្នុង​ពេល​ស្ដាប់​សាល​ដីកា​ប្រឆាំង​លោក ខៀវ សំផន និង​នួន ជា ពី​ម្សិល​មិញ។ រូបថត ELIAH LILLIS

ពលរដ្ឋ​ខ្លះ​នៅ​កំពង់​ឆ្នាំង​តោះ​តើយ​នឹង​ការ​ស្ដាប់​សាល​ដីកា

កំពង់ឆ្នាំងៈ កាលពី​៤០​ឆ្នាំ​មុន​ខ្មែរ​ក្រហម​បាន​លុប​បំបាត់​សាសនា​និង​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​នូវ​របប​ព្រៃផ្សៃ​មួយ​ដែល​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​ស្លាប់​ប្រជាជន​ជិត​មួយ​ភាគ​បួន​។

ប៉ុន្តែ​កាល​ពី​ម្សិលមិញ ​អ្នក​នៅ​រស់រាន​មាន​ជីវិត​ប្រមាណ​៤០​នាក់​នៃ​របប​នេះ​បាន​ប្រមូល​ផ្តុំ​គ្នា​នៅ​វិហារ​តូច​មួយ​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំង គឺ​១០​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​តំបន់​ដែល​ធ្លាប់​ត្រូវ​បាន​ខ្មែរ​ក្រហម​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​របៀប​ដូច​ទាសករ​ព្រៃផ្សៃ​មួយ​ដើម្បី​មើល​ការប្រកាស​សាលដីកា​ស្ថាពរ​សម្រាប់​មេ​ដឹក​នាំ​នៃ​របប​នេះ​គឺ​ខៀវ សំផន និង​នួន ជា​។

​ពួក​គេ​ទាំង​អស់​គ្នា​មាន​ភាព​ស្ងៀមស្ងាត់​នៅ​ពេល​ដែល​ចៅក្រម​នៃ​អង្គ​ជំនុំ​ជម្រះ​កំពូល លោក គង់ ស្រ៊ីម បាន​ចាប់​ផ្តើម​អាន​សាលដីកា​នៃ​បណ្ដឹង​សារ​ទុក្ខ​របស់​ចុង​ចោទ​ទាំង​ពីរ​នាក់​។

លោក ស្រ៊ីម បាន​រិះគន់​សេចក្តី​សម្រេច​របស់​អង្គ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដែល​មិន​កោះ​ហៅ លោក ហេង សំរិន ជា​សាក្សី បាន​ច្រាន​ចោល​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​ថា​មិន​ធ្វើ​តាម​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ ហើយ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​រលាប្អៀរ​ក៏​ចាប់​ផ្ដើម​បាត់បង់​អ្នក​ស្តាប់​របស់​លោក​បន្តិច​ម្តងៗ​។

ខណៈ​ចៅក្រម​បន្ត​ការ​អាន ប្រជាជន​ដែល​បាន​ប្រមូល​ផ្តុំ​គ្នា​នៅ​ទីនោះ​លែង​សូវ​ចាប់​អារម្មណ៍​និង​លែង​នៅ​ស្ងាត់​ស្ងៀម​ដូច​មុន​។ ការ​និយាយ​ខ្សឹបៗ​ត្រូវ​បាន​ផ្ដើម​ឡើង​ក្នុង​ចំណោម​ក្រុម​ប្រជាជន​ទាំង​នោះ ហើយ​ភ្លាមៗ​ក្រោយ​មក ប្រជាជន​ទាំង​នោះ​បាន​នាំ​គ្នា​និយាយ និង​សើច ខណៈ​អ្នក​ខ្លះ​ងាក​មក​លេង​ទូរស័ព្ទ​ដៃ​។

​វា​ច្បាស់​ណាស់ ដែល​ពួក​គេ​បាន​ទៅ​ទីនោះ​មិន​មែន​ដើម្បី​ស្តាប់​ការ​រៀបរាប់​លម្អិត​របស់​តុលាការ និង​ការ​វិភាគ​ឬក៏​ការ​លើក​ហេតុ​ផល​នៅ​ពី​ក្រោយ​សេចក្តី​សម្រេច ឬ​ហេតុ​អ្វី​ចុង​ចោទ​មាន​ទោស​ជាប់​ពន្ធនាគារ​មួយ​ជីវិត​នោះ​ទេ​។

ភាព​មិន​អត់ធ្មត់​របស់​ពួក​គេ​ចំពោះ​នីតិវិធី​នេះ​គឺជា​ការ​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​ការ​មិន​អត់​ធ្មត់​របស់​ប្រជាជាតិ​ដែល​ហាក់​បី​ដូច​ជា​មាន​ប្រព័ន្ធ​ច្បាប់​ស្មុគស្មាញ​ខ្លាំង​មួយ​។

ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ចុង​ចោទ​ទាំង​ពីរ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០៨ ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​មិន​ទាន់​ត្រូវ​បាន​កាត់​ទោស​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​២០១៤​។ ដំណើរ​ការ​ប្តឹង​សារ​ទុក្ខ​គឺ​ចំណាយ​ពេល​អស់​ជាង​២​ឆ្នាំ​ទៀត ហើយ​បើ​ទោះ​បី​ជា​មាន​ការ​កាត់​ទោស​ថ្ងៃ​នេះ​ក៏​ដោយ​ក៏​ពួក​គេ​នឹង​បន្ត​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ឧក្រិដ្ឋកម្ម​ប្រឆាំង​មនុស្ស​ជាតិ​ជាច្រើន​ទៀត​។

ពលរដ្ឋ​ខ្លះ​នៅ​កំពង់​ឆ្នាំង​តោះ​តើយ​នឹង​ការ​ស្ដាប់​សាល​ដីកា

​ភាព​មិន​អត់ធ្មត់​នេះ​គឺ​បង្ហាញ​ច្បាស់​ដោយ​អ្នក​នៅ​រស់រាន​មាន​ជីវិត​ពី​របប​ខ្មែរ​ក្រហម បន្ទាប់ពី​ការមើល​ទូរទស្សន៍​។ អ្នក​នៅ​រស់រាន​មាន​ជីវិត​ពី​របប​ខ្មែរក្រហម​ចំនួន​៥​នាក់​ដែល​ត្រូវបាន​សម្ភាស​ដោយ​កាសែត​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​កាលពី​ម្សិលមិញ​បាន​និយាយថា ការជំនុំជម្រះ​គឺ​ចំណាយ​រយៈពេល​យូរ​ពេក ហើយ​ហាក់បីដូច​ជាការ​ផ្តល់នូវ​យុត្តិធម៌​មួយ​ដែល​ត្រូវបាន​សម្រុះ​សម្រួល​។ ពួកគេ​សំដៅ​ទៅ​ការពិត​ដែល​ចុងចោទ​មួយ​ចំនួន​បាន​ស្លាប់​ពីមុន​ពេល​ពួកគេ​ត្រូវបាន​កាត់ទោស ហើយ​ជន​រងគ្រោះ​ជាច្រើន​ក៏បាន​ស្លាប់​ដែរ​មុនពេល​ពួកគេ​អាច​មើល​ឃើញ​មេដឹកនាំ​ខ្មែរ​ក្រហម​ទាំងនោះ​ត្រូវ​បាន​កាត់​ទោស​។

​មួយ​ម៉ោង​កន្លះ​បន្ទាប់​មក នៅ​ពេល​ដែល​សាល​ដីកា​ត្រូវ​បាន​អាន​ចប់​សព្វ​គ្រប់ មិនមាន​ការ​អបអរ​សាទរ ហើយក៏​មិន​មាន​ការហូរ​ទឹកភ្នែក​ដែរ​។

​អ្នក​នៅ​រស់រានមានជីវិត​ពី​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​ម្នាក់​ឈ្មោះ ឡឺ​ង ឌី បាន​ប្រាប់​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​អំពី​របៀប​ដែល​អ្នកស្រី​បាន​ទទួលរង​ការ​ធ្វើ​ការងារ​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ​នៅ​ក្នុង​ស្រែ​ក្រោម​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​។

អ្នក​ស្រី​បាន​ថ្លែងថា​៖ «​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ការងារ​ឥត​ឈប់​។ ខ្ញុំ​ចាប់ផ្តើម​ការងារ​ពី​ម៉ោង​៤​ព្រឹក ហើយ​សម្រាក​នៅ​ម៉ោង​១១​ព្រឹក​។

​ខ្ញុំ​ចាប់​ផ្តើម​ការងារ​ម្តង​ទៀត​ពី​ម៉ោង​១​រសៀល​ដល់​ម៉ោង​១០​យប់​។ បន្ទាប់​មក​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ក្រោក​ពី​ព្រលឹម​ដើម្បី​ធ្វើការ​ម្តង​ទៀត​»​។

​អ្នកស្រី ឌី បាន​ថ្លែងថា បើ​ទោះ​បី​ជា​ធ្វើ​ការ​ងារ​អស់​កម្លាំង​យ៉ាង​ខ្លាំង​បែប​នេះ​ក៏ដោយ អ្នកស្រី​ត្រូវបាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​របប​បបរ​តែ​បន្តិច​បន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​មិន​ហ៊ាន​លួច​អាហារ​បន្ថែម ដោយ​សារ​ខ្លាច​គេ​សម្លាប់​។

​អ្នកស្រី​បន្ត​ថា ប្រជាជន​ជា​ញឹកញាប់​បាន​បាត់​ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​។ ប្តី​របស់​អ្នក​ស្រី​ត្រូវ​បាន​បញ្ជូន​ទៅ​សាងសង់​មន្ទីរ​ពេទ្យ ប៉ុន្តែ​មិន​ឃើញ​ត្រឡប់​មក​វិញ​ទេ​។ ​រហូត​មក​ទល់​ថ្ងៃ​នេះ អ្នក​ស្រី​មិន​បាន​ដឹង​ថា តើ​មាន​អ្វី​បាន​កើត​ឡើង​ចំពោះ​គាត់​ឡើយ​។ ខណៈ​យុត្តិធម៌​អាច​មាន​តែ​ជា​លក្ខណៈ​ផ្លូវ​ច្បាប់​អរូបី វា​មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ស្រី​អស់​ចិត្ត​អំពី​ការ​បាត់​ខ្លួន​ប្តី​របស់​អ្នក​ស្រី​ឬ​ការ​ស្លាប់​របស់​កូន​បីនាក់​របស់​អ្នក​ស្រី​ដោយ​សារ​ការ​អត់ឃ្លាន​នោះ​ទេ​។

អ្នក​ស្រី សាត តាំង​គឹម គឺជា​អ្នក​ធ្វើ​ការ​នៅ​ស្រែ​ស្រដៀង​គ្នា​នឹង​អ្នក​ដទៃ​ដែល​នៅ​ស្រុក​ជិត​នោះ​។ អ្នក​ស្រី​មាន​ការ​ពេញ​ចិត្ត​ដែល​ឃើញ​មេ​ដឹក​នាំ​ទាំង​ពីរ​នាក់​ត្រូវ​បាន​ប្រកាស​ថា​មាន​ទោស ប៉ុន្តែ​ក៏​មាន​ការ​ខឹង​ផង​ដែរ​ចំពោះ​ដំណើរ​ការ​យូរ​នៃ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​។

អ្នក​ស្រី​បាន​ថ្លែង​ថា​៖ «​ពួក​គេ​មាន​មនុស្ស​មើល​ថែ​ពួក​គេ រស់នៅ​មាន​មាស៊ីន​ត្រជាក់​និង​ពួក​គេ​រស់​នៅ​ដូច​សេដ្ឋី​...​យើង​មិន​រស់នៅ​ស្រួល​ដូច​ពួកគេ​។​ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​មាន​ការដាក់​ពួកគេ​នៅ​ក្នុង​គុក​ងងឹត​គ្មាន​ភ្លើង និង​គ្មាន​ការ​មើល​ថែ​»៕ PS

0

Comments

Please, login or register to post a comment

ព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធ