Search form

Login - Register | FOLLOW US ON

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - សាច់សត្វ​ព្រៃ​ត្រូវ​បាន​គេ​ដាក់​លក់​ដោយ​បើកចំហ

ក្បាល​សត្វឈ្លូស​នៅលើ​កញ្ឆេ​ និង​សាច់​សត្វព្រៃ​ជាច្រើន​ប្រភេទ​ទៀត​នៅ​ផ្សារ​បានលុង។
ក្បាល​សត្វ​ឈ្លូស​​នៅលើ​កញ្ឆេ​ និង​សាច់​សត្វព្រៃ​ជាច្រើន​ប្រភេទ​ទៀត​នៅ​ផ្សារ​បានលុង។ ផា លីណា

សាច់សត្វ​ព្រៃ​ត្រូវ​បាន​គេ​ដាក់​លក់​ដោយ​បើកចំហ

បានលុង/​រតនគិរីៈ ​សត្វព្រៃ​ដែល​រួមមាន​ទាំង​ប្រភេទ​សត្វ​ជិត​ផុត​ពូជ​​ផង​នោះ ត្រូវ​បាន​គេ​កាត់​ក្បាល ជើង និង​ខ្លួន​ជា​ដុំៗ​ដាក់​លក់​នៅ​តាម​ផ្សារ តាម​ផ្លូវ​សាធារណៈ និង​តាម​​ការបញ្ជា​ទិញ​តាម​ទូរស័ព្ទ​ហើយ​នៅតាម​​ភោជនីយដ្ឋាន ក៏​មាន​លក់​​ម្ហូប​សាច់​សត្វព្រៃ​ដែរ ដោយ​គ្រាន់តែ​​បង់​ប្រាក់​ឲ្យ​នគរបាល​សេដ្ឋកិច្ច​ខេត្ត​រតនគិរី​ជា​ការស្រេច។

តាំងពី​ព្រឹក​ព្រលឹម​ស្រាងៗ ស្ត្រី​អ្នកលក់​សាច់សត្វ​ព្រៃ​ដុះស្លែ​​ម្នាក់​ កំពុងតែ​មមាញឹក​រៀបចំ​កាត់ និង​​ពន្លះ​សាច់​សត្វព្រៃ​ជា​បំណែកៗ ហើយ​ខ្ចប់​ដាក់​ឲ្យ​ម៉ូយ​​របស់​គាត់ ដោយ​មាន​កូនស្រី​ម្នាក់​ជា​អ្នករត់​ចុះ​រត់​ឡើង​ចាំ​ជួយ។ នៅ​ផ្នែក​ខាង​មុខ​លើ​តូប​ឈើ​​របស់​គាត់​មាន​ភ្លៅ​សត្វ​ក្តាន់ សាច់ជ្រូកព្រៃ ប្រើស និង​សាច់សត្វ​ងៀត​ផ្សេងៗ​ជាច្រើន​ទៀត​។ ចំណែក​​នៅ​ខាង​ស្តាំ​ដៃ​របស់​ស្ត្រី​នោះ​វិញ សត្វ​ឈ្លូស​មួយ​​ក្បាល​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាក់ក​បង្ហូរឈាម​​​លៀន​អណ្តាត​ចេញ​ពី​មាត់​មើល​ទៅ​គួរ​ឲ្យ​សង្វេគ ហើយ​​​ដាក់​លក់​ដោយ​បើកចំហ​ក្នុង​កន្ទ្រក​ជ័រ។

ពេល​​ដើរ​ទៅ​ជិត​ស្ត្រី​រូប​នោះ​ បាន​និយាយ​រាក់ទាក់​ថា៖ «រក​អី​អូន?មាន​សាច់​ជ្រូកព្រៃ ប្រើស ឈ្លូស ក្តាន់។ នេះ​សុទ្ធតែ​សាច់​ល្អ​ហើយ»។ នៅពេល​ដែល​សួរ​ថា សត្វ​ទាំងនេះ​បាន​មកពី​ណា? គាត់​បាន​ឆ្លើយ​ដោយ​មើល​លើ​មើល​ក្រោម​ថា​ អ្នកភូមិ​ដាក់​អន្ទាក់​បាន​ហើយ​យក​មក​លក់​ឲ្យ​គាត់ ដែល​ជា​មធ្យម​​មាន​ពី​ ៣០ ​ទៅ​ ៤០ ​គីឡូក្រាម​​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ។

សត្វព្រៃ​គ្រប់​ប្រភេទ​នៅក្នុង​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​គឺជា​សម្បត្តិ​របស់​រដ្ឋ​ហើយ​​ជា​សមាសភាគ​នៃ​ធនធាន​ព្រៃឈើ។ ក្រសួង​កសិកម្ម​រុក្ខាប្រមាញ់​ និង​នេសាទ​បាន​បែងចែក​សត្វ​ទាំងនោះ​ជា​បី​ក្រុម​ធំៗ​គឺ ក្រុម​ប្រភេទ​ជិត​ផុតពូជ ក្រុម​ប្រភេទ​មាន​ដោយ​កម្រ និង​ក្រុម​ប្រភេទ​មាន​ដោយ​​បង្គួរ។ ការប្រមាញ់​សត្វព្រៃ​ទាំងនោះ​ គឺជា​អំពើ​ខុសច្បាប់​ដែល​​ត្រូវ​ទទួលទោស​តាម​ក្រុម​សត្វ​នីមួយៗ។

សេចក្តី​ប្រកាស​ស្តីពី​ចំណាត់ថ្នាក់ និង​បញ្ជី​ឈ្មោះ​ប្រភេទ​សត្វព្រៃ​របស់​ក្រសួង​កសិកម្ម​កាលពី​ឆ្នាំ​ ២០០៧ ​បាន​បញ្ជាក់​ថា សត្វក្តាន់​ស្ថិត​ក្នុង​ក្រុម​ «ជិត​ផុត​ពូជ»។ ទោះ​យ៉ាង​ណា​សត្វក្តាន់​នៅតែ​ទទួល​រង​ការបរបាញ់ និង​ដាក់​អន្ទាក់​សម្លាប់​ដដែល។

ស្ត្រី​ដែល​លក់​សាច់​សត្វព្រៃ​ដដែល​​នេះ​បាន​ប្រាប់​ថា៖«​ក្តាន់​នេះ​កម្រ​បាន​ណាស់។ យូរៗ​មាន​ម្តង​ទេ។ គេ​រក​ពី​ព្រៃ​មក»​។

ស្ត្រី​រូប​នេះ​បាន​រៀបរាប់​ប្រាប់​ថា​​ សាច់​សត្វក្តាន់ ឈ្លូស និង​ប្រើស ១ គីឡូ​តម្លៃ​ពី​ ៣៥០០០ ​រៀល ទៅ ៤០០០០ ​រៀល និង​​ជ្រូកព្រៃ​ម្លៃ​ ២៥០០០ រៀល​ និង​អណ្តើក​វិញ​តម្លៃ​ ៦០០០០ រៀល​ក្នុង ១ គីឡូក្រាម។ «កន្លែង​ខ្ញុំ​លក់​អត់​មាន​កាត់​ម្លៃ​ទេ។ ទៅ​ភ្នំពេញ​​ក៏​តម្លៃ​ប៉ុណ្ណឹង​ដែរ។ មាន​លក់​រាល់​ថ្ងៃ​មាន​តិច​មាន​ច្រើន​។ ៣០-៤០ គីឡូ​ម៉ា​ថ្ងៃ។ ជ្រូកព្រៃ​ច្រើន​ជាង​គេ»។

ស្ត្រី​​រូប​នេះ ថែម​ទាំង​បង្ហើប​ប្រាប់​ថា អតិថិជន​អាច​បញ្ជា​ទិញ​ពី​ចំងាយ​បាន​តាមរយៈ​ទូរស័ព្ទ​ ដោយ​គ្រាន់តែ​វេរ​លុយ​តាម​វីង។ នៅពេល​ដែល​​សុំ​លេខ​ទាក់ទង ស្រ្តី​រូប​នេះ​​បាន​ហុច​វិក្កយបត្រ​មួយ​សន្លឹក​ដែល​មាន​លេខ​ទូរស័ព្ទ​សម្រាប់​ទាក់ទង​នៅ​ពី​ខាង​ក្រោម​ស្លាក​យីហោ​ឈ្មោះ​វ៉ាយ សុខហេង។ វិក្កយបត្រ​មាន​សរសេរ​ថា​មាន​លក់​​សាច់​ងៀត​ដែល​មាន​រាយ​ឈ្មោះ​សត្វព្រៃ​ដូចជា​ឈ្លូស ជ្រូកព្រៃ ប្រើស ត្រកួត អណ្តើក កន្ធាយ ទន្សាយ ឆ្មាបា អាញី​ និង​សត្វព្រៃ​ផ្សេងៗ​ទៀត​។

ស្ត្រី​រូប​នេះ​លក់​បណ្តើរ និង​លើក​ទូរស័ព្ទ​និយាយ​បណ្តើរ​ពី​ការទិញ​លក់​សត្វព្រៃ​នោះ ហើយ​បាន​អះអាង​ថា អ្នកស្រី​ធ្លាប់​​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាប់​ហើយ​​ត្រូវ​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​រាប់​លាន​រៀល។ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ដែល​មាន​ខ្សែ​មិន​ត្រូវ​បាន​ចាប់​ដូច​គាត់​នោះ​ទេ។«​ឲ្យ​​​តែ​ឮសំឡេង​ស្រែក​ដូចជា​មិន​សូវ​ស្រួល​ទេ។ ប៉ុនណា​ក៏​គេ​ចាប់​ដែរ។ ថ្ងៃ​មុន​អស់​ម៉ាលាន ២ ​លាន​ហើយ។ គ្មាន​លុយ​បង់​ទេ។ សាច់​ចាប់​ហើយ​មិន​គិត​តាម​តម្លៃ​លក់​ទេ គឺ​គិត​គុណ​នឹង ២ ឬ ៣ ដង​ឯណា​នោះ។ យ៉ាប់​ណាស់ យើង​អត់​មាន​ខ្សែ គ្មាន​សាច់ញាតិ»។

បុរស​អាយុ ៤៧ ឆ្នាំ​ម្នាក់​ដែល​សុំ​មិន​​​ប្រាប់​ឈ្មោះ​បាន​ទិញ​សាច់​សត្វក្តាន់ ឈ្លូស និង​ជ្រូកព្រៃ​សរុប ៣ គីឡូក្រាម​ពី​តូប​ស្ត្រី​រូប​នោះ កាលពី​ចុងសប្តាហ៍​មុន​។ ដោយ​គាត់​ទិញ​ច្រើន ស្ត្រី​អ្នក​លក់​បាន​លក់​ក្បាល​ឈ្លូស ១ និង​​ជើង​ពីរ​ក្នុង​តម្លៃ​ថោក តែ​ ២ ​ម៉ឺន​​រៀល​ប៉ុណ្ណោះ។

ពេល​ទាក់ទង​តាម​ទូរស័ព្ទ​នៅលើ​វិក្កយបត្រ​នោះ​កាលពី​ម្សិលមិញ អ្នកស្រី​សុខហេង​បាន​​ថ្លែង​ថា អ្នកស្រី​ និង​អ្នកលក់​​ផ្សេង​ទៀត​ អាច​លក់ដូរ​សាច់​​សត្វព្រៃ​នោះ​បាន​គឺ​ដោយសារ​តែ​បង់លុយ​ឲ្យ​នគរបាល​សេដ្ឋកិច្ច​ខេត្ត​រតនគិរី។ ក្នុង​មួយ​ខែ​ម្នាក់ៗ​បង់​ពី ១៥ ម៉ឺន​ទៅ​ ២០ ម៉ឺន​រៀល​ទៅ​ឲ្យ​បុរស​ម្នាក់​ឈ្មោះ​ភ័ក្រ​ដែល​​ជា​ខ្សែ​បណ្តាញ​របស់​នគរបាល​សេដ្ឋកិច្ច។​​ «បើ​​មិន​បង់​ទេ លក់​មិន​បាន​ទេ។ គេ​ទារ ២០ ម៉ឺន​មួយ​ខែ តែ​យើង​អង្វរ គេ​ព្រម​យក​ ១៥ ម៉ឺន ឬ​ ២០ ​ម៉ឺន​រៀល​ទៅតាម​ពេល​លក់​ដាច់​ ឬ​មិន​ដាច់។ ខ្ញុំ​ដឹងថា​លក់​វា​ខុស​ច្បាប់ តែ​គ្មាន​ជម្រើស​»​។

សាច់​សត្វ​ត្រូវ​គេ​លក់​ដោយ​បើកចំហ​នៅ​ផ្សារ​បានលុង។
សាច់​សត្វ​ត្រូវ​គេ​លក់​ដោយ​បើកចំហ​នៅ​ផ្សារ​បានលុង។ ផា លីណា

តូប​មួយ​ផ្សេង​ទៀត នៅ​ជិត​គ្នា​​​នោះ​ ក៏​មាន​លក់​សាច់​សត្វព្រៃ​ដែរ ប៉ុន្តែ​គ្រាន់តែ​មិន​សូវ​ហ៊ាន​ដាក់​លក់​ជា​ចំហ​នោះ​ទេ​។ ស្ត្រី​ម្ចាស់​តូប​បាន​ក្រឡេក​មើល​ជុំវិញ​ខ្លួន​មុន​នឹង​លើក​សត្វ​ឈ្លូស​មួយ​ក្បាល​ មក​ចៀរ​បក​ស្បែក​ចេញ។ ក្រៅពី​ផ្សារ​បាន​លុង សាច់សត្វ​ព្រៃ​ក៏​មាន​លក់​ផង​ដែរ​ នៅតាម​ផ្សារ​នានា​នៅ​តាម​ស្រុក និង​នៅ​តាម​ផ្លូវជាតិ​ក្នុង​ស្រុក​កូនមុំ​។

អ្នកលេង​បណ្តាញ​សង្គម​ហ្វេសប៊ុក​ឈ្មោះ​ភារីម​អាយុ​ ២៤ ​ឆ្នាំ​រស់នៅ​​ក្នុង​ក្រុង​បានលុង​ចូលចិត្ត​ថតរូប​បទល្មើស​ព្រៃឈើ និង​សត្វព្រៃ​បង្ហោះ​លើ​បណ្តាញ​សង្គម​​របស់​ខ្លួន​។ ភារីម​​ បាន​សង្កេត​ឃើញ​ថា​ សាច់សត្វ​ព្រៃ​ស្រស់ៗ​ជាច្រើន​ប្រភេទ​មាន​លក់​នៅ​តូប​ប្រមាណ​ជា​ ៣ ​ឬ​ ៤ ផ្នែក​ខាង​ត្បូង​ក្នុង​ផ្សារ​បាន​លុង​នោះ។ សត្វព្រៃ​មួយ​ចំនួន​ត្រូវ​បាន​ដឹក​តាម​ម៉ូតូ ឬ​ឡាន​ពី​ស្រុក​តាវែង និង​វ៉ឺនសៃ​កាត់​តាម​​ស្រុក​អូរជុំ ឆ្ពោះ​ទៅ​លក់​នៅ​ក្រុង​បានលុង។

ភារីម ​បាន​សម្ដែង​ក្តីបារម្ភ​ថា បើ​អាជីវកម្ម​បែប​នេះ​នៅតែ​បន្ត នោះ​សត្វព្រៃ​នឹង​បាត់បង់​អស់​ក្នុង​រយៈពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ខាង​មុខ​នេះ នៅពេល​ដែល​ព្រៃឈើ​ក៏​កាន់តែ​​​វិនាស។ ភារី ម​ក៏​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ផង​ដែរ​ថា នៅ​តាម​ភោជនីយដ្ឋាន​ជាច្រើន ​ក៏​មាន​លក់​ម្ហូប​សាច់​សត្វព្រៃ​ដែរ។

ជាការពិត នៅ​តាម​ភោជនីយដ្ឋាន​ក្នុង​ក្រុង​បានលុង​ម្ហូបសាច់​សត្វព្រៃ​ពិតជា​មាន​លក់​តាម​តម្រូវការ​របស់​ភ្ញៀវ​មែន។ នៅក្នុង​ភោជនីយដ្ឋាន​ធំ​ពីរ​ជាប់​គ្នា​ដែល​មាន​ថៅកែ​តែ​មួយ ស្ត្រី​អ្នក​ទទួល​ភ្ញៀវ​អាយុ ២៨ ឆ្នាំ​ម្នាក់​បាន​រៀបរាប់​ប្រាប់​ថា ហាង​នោះ​មាន​លក់​ម្ហូប​សត្វព្រៃ​ប្រមាណ​ជា ៥ មុខ ដែល​សាច់​ខ្លះ​មាន​ស្រាប់​នៅក្នុង​ហាង និង​​សាច់​ខ្លះ​ទៀត​អាច​ទូរស័ព្ទ​ឲ្យ​គេ​​យក​ទៅ​ឲ្យ​ភ្លាម​ក៏​បាន ពេល​ភ្ញៀវ​ត្រូវការ។ វិក្កយបត្រ​ដែល​ចេញ​ដោយ​ភោជនីយដ្ឋាន​នោះ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ឆា​កែង​ជ្រូក​ព្រៃ​មួយ​ចាន​តម្លៃ ៤ ម៉ឺន​រៀល​ហើយ​ភ្លា​ឈ្លូស​ក៏ ៤ ម៉ឺន​រៀល​ដែរ។ ក្រៅពី​នេះ​ស៊ុប​មួយ​ប្រភេទ​ដែល​គេ​ហៅថា «ភាភា​ឆ្មា​បា​» ​មួយ​ឆ្នាំង​តម្លៃ ៨ ម៉ឺន​រៀល​។

មន្ត្រី​រដ្ឋបាល​ព្រៃឈើ​នៅក្នុង​ក្រុម​បង្ក្រាប​បទល្មើស​សត្វព្រៃ​ចល័ត​ដែល​គាំទ្រ​ថវិកា និង​បច្ចេកទេស​ដោយ​អង្គការ​សម្ព័ន្ធភាព​សត្វព្រៃ​ (Wildlife Alliance) បាន​ថ្លែង​ថា ក្រុម​របស់​លោក បាន​បង្ក្រាប​អ្នកលក់​សាច់​សត្វព្រៃ​នៅ​ផ្សារ​បានលុង​នោះ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​ម្តង​ដែរ​ក្នុង​មួយ​ខែ ហើយ​អ្នកស្រី​សុខហេង​ក៏​ធ្លាប់​ត្រូវ​បាន​ឃាត់​ខ្លួន​ជាង​ ១០ ​ដង​មក​ហើយ​ដែរ​។ ប៉ុន្តែ​នៅតែ​មាន​សកម្មភាព​លក់ដូរ​ដដែល​ពេល​ក្រុម​លោក​ចេញ​បាត់ ហើយ​លោក​មិន​ដឹងថា តើ​នគរបាល​ពាក់ព័ន្ធ​មាន​ចាត់វិធានការ​លើ​បទល្មើស​នេះ​ដែរ​ឬ​យ៉ាងណា​នោះ​ទេ?

លោក​ នូវ ដារ៉ា នាយការិយាល័យ​នគរបាល​ប្រឆាំង​បទល្មើស​សេដ្ឋកិច្ច​ខេត្ត​រតនគិរី​បាន​អះអាង​ថា លោក​មិន​បាន​ដឹង​ពី​ការលក់ដូរ​សត្វព្រៃ និង​ការបង់​លុយកាក់​ប្រចាំ​ខែ​នោះ​ទេ។ ទោះ​យ៉ាងណា លោក​នឹង​ធ្វើការ​ស្រាវជ្រាវ​រឿង​នេះ ហើយ​បើ​ឃើញ​មាន​បទល្មើស​ជាក់ស្តែង លោក​នឹង​ធ្វើការ​បង្ក្រាប​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់​ភ្លាម។

លោក​ ឆាយ ធី ​អ្នកសម្របសម្រួល​​អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្ស​អាដហុក​ខេត្ត​រតនគិរី​បាន​សង្កេត​ឃើញ​ថា សត្វព្រៃ​ត្រូវ​បាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​បរបាញ់ និង​ដាក់​អន្ទាក់​តាម​ទម្លាប់​ដើម្បី​ធ្វើ​ម្ហូប និង​លក់​ទៅ​ឲ្យ​ឈ្មួញ​កណ្តាល​យក​ទៅ​លក់​បន្ត។ លោក​បញ្ជាក់​​ថា៖ «​ប្រជាពលរដ្ឋ​ចាប់​ប្រើ​អាគុយ​ឆក់​សត្វ​ហ្នឹង​បន្ទាប់ពី​មាន​ការហាមប្រាម​មិន​ឲ្យ​មាន​ប្រើប្រាស់​អាវុធ​ជាតិ​ផ្ទុះ និង​កែច្នៃ​គ្រប់​ប្រភេទ។ មិនមែន​ឆក់​ត្រឹមតែ​សត្វ​ទេ។ មនុស្ស​ក៏​ធ្លាប់​មាន​ឆក់​ស្លាប់​ដែរ»។

លោកស្រី Suwanna Gauntlett ស្ថាបនិក​ និង​ជា​នាយកអង្គការ​សម្ព័ន្ធភាព​សត្វព្រៃ​ (Wildlife Alliance) ​បាន​ថ្លែង​ថា ការប្រមាញ់​សត្វព្រៃ​បាន​និង​កំពុង​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​​គ្រប់​ទីកន្លែង​ទាំងអស់ ពិសេស​នៅ​តំបន់​ដែល​នៅ​មាន​ព្រៃឈើ​។ ព្រៃឈើ​ត្រូវ​បាន​គេ​កាប់​បំផ្លាញ​យ៉ាងខ្លាំង ដែល​វា​ធ្វើឲ្យ​សត្វព្រៃ​បន្លាស់​ទី ហើយ​ងាយ​ទទួល​រង​ការប្រមាញ់​។

លោកស្រី​ថ្លែង​ថា​៖«នេះ​ជា​បញ្ហា​ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ​មួយ​នៅ​រតនគិរី​។ អន្ទាក់​ដែល​គេ​ដាក់​នោះ​វា​ជាប់​អ្វីៗ​គ្រប់យ៉ាង​ដូចជា​ខ្លាឃ្មុំ​ និង​ដំរី​ជាដើម។ នេះ​ជា​ការរំលោភ​បំពាន​ធនធាន​ធម្មជាតិ​»៕

0

Comments

Please, login or register to post a comment