Search form

Login - Register | FOLLOW US ON

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ថ្នាក់ដឹកនាំ​ម្នាក់ៗ​ ហាក់​ធ្វើ​មិន​ដឹង​មិន​ឮ ​ពី​ការ​រក​ទីផ្សារ​ជូន​កសិករ

Content image - Phnom Penh Post
ប្រជាពលរដ្ឋ​ខឹងសម្បា​នឹង​ដំណាំ​កសិផល​ថោក​យក​រថយន្ត​ដឹក​កសិផល​មក​បិទ​ផ្លូវ​នៅ​ស្រុក​កំរៀង​កាលពី​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​សប្ដាហ៍​មុន​។ រូប ហ្វេសប៊ុក

ថ្នាក់ដឹកនាំ​ម្នាក់ៗ​ ហាក់​ធ្វើ​មិន​ដឹង​មិន​ឮ ​ពី​ការ​រក​ទីផ្សារ​ជូន​កសិករ

មើល​ទៅ​ប្រទេស​សិង្ហបុរី ប្រជាពលរដ្ឋ​របស់​គេ បើក​ភ្នែក​ឡើង​គេ​និយាយ​គ្នា​អំពី​ជំនួញ​ជួញដូរ​ការ​ធ្វើ​ពាណិជ្ជកម្ម និង​ការ​វិនិយោគទុន​ទាំង​ក្នុង និង​ក្រៅ​ប្រទេស​គ្រាន់តែ​ប្រាក់​ចំណូល​បាន​មកពី​កំពង់ផែ និង​ព្រលាន​យន្តហោះ​របស់​គេ​នោះ សឹង​តែ​ចិញ្ចឹម​ពលរដ្ឋ​សិង្ហបុរី​មួយ​ប្រទេស​។

ប្រាក់​ចំណូល​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​វិញ​របស់​ជនជាតិ​សិង្ហបុរី​ម្នាក់ៗ​ជា​មធ្យម​ច្រើន​ជាង​ខ្មែរ​ ៥០ ​ដង​ឯណោះ​។

តែ​សម្រាប់​ស្រុក​ខ្មែរ​វិញ​ទៅ​កន្លែង​ណា​ដូច​កន្លែង​ណា​ដែរ ជុំៗ​គ្នា​ទាំង​អ្នក​នយោបាយ​រហូត​ដល់​ពលរដ្ឋ​សាមញ្ញ​ឮ​តែ​ជជែក​គ្នា​រឿង​នយោបាយ​ម្តង​ទៅ​ភ័យ​ម្តង​អរ​ទៅ​ម្តង​សប្បាយ​ទៅ ម្តង​ខឹង​ទៅ នៅ​ពេល​ដែល​របត់​នយោបាយ​រេ​ដូច​ចុងស្រល់ ម្តង​ឮ​ត្រូវ​គ្នា​វិញ ម្តង​ឮ​ថា​ឈ្លោះ​គ្នា​ទៀត​ហើយ​។

ពលរដ្ឋ​បាន​បំពេញ​តួនាទី​របស់​ខ្លួន​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​អ្នក​នយោបាយ​រួច​ហើយ ហេតុអ្វី​បាន​ជា​អ្នក​នយោបាយ​នៅ​តែ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​គិត​ពី​រឿង​ការងារ​របស់​ខ្លួន មិន​បង្ក​ភាព​ងាយស្រួល​សោះ​អ៊ីចឹង​? គ្រាន់​តែ​ច្បាប់​ស្តីពី​គណបក្ស​នយោបាយ​តែ​មួយ យក​មក​អនុវត្ត​ហើយ​កែ​សា​ចុះ សា​ឡើង​ ២ ទៅ​ ៣ ​ត្រឡប់​ខាត​តែ​ពេលវេលា​អត់​ប្រយោជន៍ គ្រាន់តែ​រឿង​ថ្នាក់​ដឹកនាំ​នយោបាយ​មិន​ពេញ​ចិត្ត​គ្នា​សោះ​។

ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​ឲ្យ​តែ​ភ្លេចៗ​​ខ្លួន​មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​រាជរដ្ឋាភិបាល​លួច​ដាក់​តំណែង​ធំៗ​ឲ្យ​កូនក្មួយ​របស់​ខ្លួន​ម្តង​មួយៗ​។

នេះ​គឺជា​សមិទ្ធផល​ចម្បងៗ​របស់​បក្ស​កាន់អំណាច បន្ទាប់ពី​ឈ្នះ​ការ​បោះឆ្នោត​ជាតិ​អាណាត្តិ​ទី​ ៥ ​នេះ​នៅ​ពេល​ដែល​អនុវត្ត​ជាក់ស្តែង​ទៅ​ជា​ចេញ​ជា​អ៊ីចឹង​ទៅវិញ​។

ផ្ទុយ​ទៅ​នឹង​អ្វី​ដែល​អ្នក​នយោបាយ​ចុះ​មូលដ្ឋាន ឃោសនា​រក​សំឡេង​ឆ្នោត​ម្តងៗ ដែល​តែងតែ​លើក​ឡើង​សុទ្ធតែ​ពី​ការ​ធានា​រក​ការងារ​ជូន​យុវជន​ធ្វើ រក​ទីផ្សារ​ជូន​ប្រជាពលរដ្ឋ និង​ការ​ពង្រឹង​ និង​ពង្រីក​វិស័យ​កសិកម្ម​ដែល​ជា​ស្នូល​នៃ​សេដ្ឋកិច្ច​ជាតិ​។ ទាល់​តែ​ឃើញ​ពលរដ្ឋ​ឡើង​តវ៉ា​ដល់​បិទ​ផ្លូវជាតិ​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង​ដូច​កាលពី​សប្តាហ៍​មុន​ចៅហ្វាយ​ខេត្ត និង​មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​បាន​ដឹង​ថា​មាន​រឿង​កសិផល​តម្លៃ​ពោត និង​ដំឡូង​ចុះ​ថោក​ពេក​មិន​រួច​ថ្លៃ​ដើម​ផង នៅពេល​ដែល​ខំ​ដាំ ហើយ​ចំណាយពេល​ថែទាំ​ទម្រាំ​តែ​បាន​ផល នៅ​ពេល​បាន​ផល​ហើយ​រាជរដ្ឋាភិបាល​គ្រាន់​តែ​មាន​តួនាទី​មួយ​រក​ទីផ្សារ​ឲ្យ​ពួកគាត់​ក៏​រក​មិន​បាន​ផង​។ ហ្នឹង​ហើយ​ជា​ចំណុច​សំខាន់​ដែល​ប្រជាកសិករ​ចង់​បាន​ព្រោះ​វា​ជា​តម្រូវការ​ជីវភាព​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ពួកគាត់​នោះ តើ​ឲ្យ​ប្រជាកសិករ​ជឿ នូវ​ការ​សន្យា និង​ការ​ចែក​អំណោយ​របស់​អ្នក​នយោបាយ​យូរៗ​ម្តង​ដល់​ណា​ទៀត​?

ជា​ការពិត​ហើយ​មើល​ទៅ​គួរ​ឲ្យ​អាណោចអាធ័ម​ចំពោះ​ប្រជាកសិករ​ណាស់​ហេតុ​តែ​មិន​បាន​រៀនសូត្រ​ចេះដឹង​ជ្រៅជ្រះ​ហ្នឹង​គេ មុខរបរ​គ្មាន​ជម្រើស​អ្វី​ក្រៅពី​ធ្វើ​កសិកម្ម នៅ​ពេល​បាន​ទិន្នផល​សម្រេច​ហើយ​គ្មាន​នរណា​ទិញ​ទៀត​។

ដូច​រូបថត និង​វីដេអូឃ្លីប​បង្ហោះ​តាម​ហ្វេសប៊ុក​កាលពី​ខែ​មុន ឃើញ​កសិករ​ចាក់​ល្ពៅ​នៅ​តាម​ថ្នល់​គរ​ដូច​ភ្នំ​រាប់​តោន​លក់​ថោកៗ​ហើយ​​គ្មាន​អ្នក​ទិញ​ទៀត​។ រីឯ​ផ្លែ​ចេក​វិញ​ត្រូវ​បាន​កសិករ​យក​មក​កាប់​ចោល​ទាំង​ស្ទងៗ​នេះ​គឺ​ដោយសារ​តែ​គ្មាន​ទីផ្សារ​។

តាមពិត​ទៅ​បញ្ហា​រក​ទីផ្សារ​ (Marketing) ​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​មិនមែន​អន់​តែ​វិស័យ​កសិកម្ម​ទេ​គឺ​មាន​វិស័យ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ដែល​គ្មាន​សមត្ថភាព​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុង​ការ​រក​ទីផ្សារ​នោះ​។

នៅ​ពេល​ដែល​មាន​បញ្ហា​រក​ទីផ្សារ​មិន​បាន​នេះ​គឺ​ធ្វើ​ឲ្យ​គណបក្ស​នយោបាយ​ទាំង​បក្ស​កាន់​អំណាច​ និង​បក្ស​ប្រឆាំង​បាន​ត្រឹម​តែ​ឆ្លៀត​ឱកាស​ដណ្តើម​ផលប្រយោជន៍​គ្នា​ចង្អុល​ដាក់​គ្នា​ និង​ចំអក​ឲ្យ​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក​ដើម្បី​ចំណេញ​សំឡេង​ឆ្នោត​ម្តង​បក្ស​ប្រឆាំង​ថា​រដ្ឋាភិបាល​គ្មាន​សមត្ថភាព​រក​ទីផ្សារ​ជូន​កសិករ រីឯ​បក្ស​កាន់​អំណាច​វិញ​ថា​បក្ស​ប្រឆាំង​គ្មាន​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ទេ​គឺ​បាន​តែ​សន្យា​ខ្យល់​នៅ​ពេល​ធ្វើការ​ឃោសនា​បោះឆ្នោត​ម្តងៗ​។

រឿង​រក​ទីផ្សារ​នេះ​ជា​គោលការណ៍​កម្ពុជា​បាន​ចូល​ក្នុង​សមាជិក​អង្គការ​ពាណិជ្ជកម្ម​ពិភពលោក​ (WTO) និង​ពាណិជ្ជកម្ម​អាស៊ាន​ផង បើ​បក្ស​កាន់​អំណាច​ធ្វើ​មិន​បាន ចុះ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​បក្ស​ប្រឆាំង​មិន​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន​ដូចជា​ការ​ទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​ពាណិជ្ជករ​បរទេស ឬ​ក៏​ឈ្មួញ​ដើរ​ទិញ​ផលិតផល​កសិកម្ម​ទាំង​នោះ​ផ្ទាល់​តែ​ម្តង​ក្នុង​នាម​តួនាទី​ជា​តំណាងរាស្ត្រ​ឲ្យ​បាន​ថ្លៃ​ជាង​ទៅ​? ជាជាង​បាន​ត្រឹម​តែ​រិះគន់ និង​ទាញ​ផលប្រយោជន៍​ពី​បក្ស​កាន់​អំណាច​ហ្នឹង​។

តែ​ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​ផលិតផល​កសិកម្ម បន្លែ ផ្លែឈើ​សឹង​តែ​សព្វសារពើ​ហូរ​ចូល​ពី​ប្រទេស​ជិត​ខាង​ប្រុយៗ​ទៅ​វិញ ជាពិសេស​ប្រទេស​វៀតណាម​គឺ​ដឹក​មក​ដល់​ផ្សារ​នាគមាស និង​ផ្សារ​ដើមគរ ឡើង​ហៀរ​ដល់​ខាង​ផ្លូវ​មុនីរ៉េត​ទៀត​នៅ​ពេល​យប់​។

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ប្រជាពលរដ្ឋ​វៀតណាម​ជិត ១០០ លាន​នាក់​គឺ​គេ​ប្រើប្រាស់​ផលិតផល​កសិកម្ម​របស់​គេ​ហើយ សល់​ហៀរ​មក​លក់​ឲ្យ​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​ទៀត​? ក្រែង​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​តែងតែ​អួត​ក្តែងៗ ថា​ជាង​ ៨០ ​ភាគរយ​នៃ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ប្រកប​របរ​កសិកម្ម តែ​បែរ​ជា​នាំ​ចូល​ផលិតផល​កសិកម្ម​ពី​ប្រទេស​ជិត​ខាង​ទៅ​វិញ​។ អ្នក​ដាំ​កៅស៊ូ​ខាត​ដោយ​មិន​មាន​ទីផ្សារ​កៅស៊ូ អ្នក​ដាំ​ម្រេច​ខាត​ដោយសារ​គ្មាន​ទីផ្សារ​ម្រេច​។

ទីបំផុត​ផលប៉ះពាល់​ដែល​ខ្លាំង​ជាង​គេ​នោះ​គឺ​ប្រជាកសិករ​ណា​ដែល​ខ្ចី​លុយ​ពី​មីក្រូ​ហិរញ្ញវត្ថុ​មក​វិនិយោគ​លើ​វិស័យ​កសិកម្ម ហើយ​ត្រូវ​ខាតបង់​ដោយសារ​តែ​រដ្ឋាភិបាល​មិន​បាន​ជួយ​រក​ទីផ្សារ​នេះ​ធ្វើឲ្យ​បំណុល និង​ការប្រាក់​របស់​ពួកគាត់​កាន់តែ​ច្រើន​ទៅៗ​។

នៅពេល​ដែល​អត់​មាន​អី​សង​គឺ​មាន​តែ​លក់​ដី លក់​ទ្រព្យ ចុង​ក្រោយ​គឺ​ធ្លាក់​ខ្លួន​ទៅ​ជា​ជនរងគ្រោះ​ដោយសារ​ធ្វើ​ចំណាកស្រុក​ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស ជាពិសេស​ប្រទេស​ថៃ​បើ​ទោះបី​ជា​ទៅ​ទាំង​ខុស​ច្បាប់​ក៏ដោយ​គឺ​ដើម្បី​រស់​ទាំង​ត្រដរ​ខ្យល់​សម្រាប់​ជីវិត ពី​ថៅកែ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក បែរ​ជា​ទៅ​ធ្វើ​ខ្ញុំ​គេ​នៅ​ស្រុក​គេ​ទៅ​វិញ​។ តើ​កំហុស​អ្នក​ណា​?

កន្លង​មក​រាជរដ្ឋាភិបាល​បាន​ដោះស្រាយ​រឿង​បញ្ហា​ស្រូវ-អង្ករ​ម្តង​រួច​ហើយ​គឺ​សម្រេច​ចិត្ត​យក​លុយ​រដ្ឋ​ ២៧ ​លាន​ដុល្លារ​ទិញ​អង្ករ​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ ហើយ​អំពាវនាវ​ឲ្យ​ឧកញ៉ាៗ​ជួយ​ទិញ​អង្ករ​ដែល​អត់​ទីផ្សារ​នោះ​។ ខណៈ​នោះ​ប្រទេស​ចិន​មើល​ទៅ​យ៉ាប់​ភ្នែក​ពេក​ក៏​ជួយ​ទិញ​អង្ករ​នោះ​ខ្លះ​ទៅ ដើម្បី​រក្សា​ចំណង​មិត្តភាព​ជា​ជាង​ជំនួយ​ថវិកា​មក​រដ្ឋាភិបាល​ទទេៗ​នោះ​។

ការ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​ដោះស្រាយ​បែប​នេះ​គឺ​មិនមែន​យុទ្ធសាស្ត្រ​យូរ​អង្វែង​នោះ​ទេ ហើយ​ធ្វើឲ្យ​អ្នក​លក់​អង្ករ​រាយ​ត្រូវ​លក់​មិន​ដាច់​ផង​ដែរ ដោយសារ​តែ​ឧកញ៉ាៗ គាត់​យក​ទៅ​ចែក​អ្នក​ក្រីក្រ និង​កម្មករ​សំណង់​របស់​ខ្លួន​នោះ​។ បើ​ក្រឡេក​មើល​ទៅ​ស្ថាប័ន​សហព័ន្ធ​ស្រូវ​អង្ករ​​កម្ពុជា​វិញ​គឺ​លោក សុខ ពុទ្ធិវុឌ្ឍ ​ជា​កូនប្រសា​របស់​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន​។

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​រាជរដ្ឋាភិបាល​នៅ​តែ​ធ្វើ​មិន​ដឹង​មិន​ឮ​ដដែល រឿង​រក​ទីផ្សារ​ជូន​កសិករ​នេះ​?

ចូលរួម​ផ្តល់យោបល់​តាមរយៈ soprach.tong@phnompenhpost.com

0

Comments

Please, login or register to post a comment