Search form

Login - Register | FOLLOW US ON

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - រឿង​ពលករ​ចំណាកស្រុក​​ ប្រៀប​ដូច​ឪពុកម្តាយ​ចិញ្ចឹម​កូន​មិន​រស់ ​បណ្តោយ​ឲ្យ​ដើរ​រកស៊ី​ខ្លួនឯង

Content image - Phnom Penh Post
យុវតី​ថៃ​ដាក់​ទាន​ឲ្យ​ស្ត្រី​ខ្មែរ​សុំទាន​នៅ​មុខ​ផ្សារ​ទំនើប​ក្នុង​ក្រុង​បាងកក​កាលពី​ឆ្នាំ ២០១៤ ​។ រូបថត តុង សុប្រាជ្ញ

រឿង​ពលករ​ចំណាកស្រុក​​ ប្រៀប​ដូច​ឪពុកម្តាយ​ចិញ្ចឹម​កូន​មិន​រស់ ​បណ្តោយ​ឲ្យ​ដើរ​រកស៊ី​ខ្លួនឯង

ព្រលឹម​ឡើង​មិន​ទាន់​ដល់​ម៉ោង​ធ្វើការ​ស្រួលបួល​ផង បើ​យើង​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្លងកាត់​ផ្លូវ​សហព័ន្ធ​រុស្ស៊ី​នៅ​មុខ​ក្រសួង​ការងារ​គេ​ឃើញ​មនុស្ស​ជុំៗ​គ្នា​កកកុញ​ឡើង​ស្ទះ​ផ្លូវ​ម្តងៗ និង​បើ​ដើរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​នាយកដ្ឋាន​លិខិត​ឆ្លងដែន​វិញ យើង​នឹង​ឃើញ​មនុស្ស​ជាច្រើន​ឈរ​តម្រៀប​ជួរ​ជាន់​ជើង​គ្នា សូម្បីតែ​ម៉ាស៊ីន​ត្រជាក់​ក៏​លែង​ត្រជាក់​ដែរ ធុំ​ក្លិន​តែ​ញើស​ពេញ​បន្ទប់​។

នោះ​គឺ​អ្នក​មក​ដាក់​ពាក្យ​សុំ​ឯកសារ​ការងារ​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់ និង​ប៉ាស្ព័រ​ដែល​ភាគច្រើន​នៃ​អ្នក​មក​ដាក់​ពាក្យ​ស្នើសុំ​នោះ​ជា​ពលករ​ចំណាកស្រុក ខណៈ​ពេល​ដែល​ច្បាប់​រឹតបន្តឹង​នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី និង​ប្រទេស​ថៃ​នោះ​ធ្វើឲ្យ​ពួកគេ​សម្រុក​មក​ខំ​ស្វែងរក​ភាព​ស្រប​ច្បាប់​ដែល​ពួកគេ​កំពុង​ធ្វើការ​នៅ​ទី​នោះ​ក្រែង​បាន​តម្លៃ​ប៉ាស្ព័រ​សមរម្យ​ទៅ​តាម​តម្លៃ​តារាង​កំណត់​។

រីឯ​អ្នក​ដែល​កំពុង​ធ្វើការ​ខុស​ច្បាប់​មិន​បាន​មក​ធ្វើ​ប៉ាស្ព័រ​នោះ​គឺ​ត្រូវ​បាន​កាសែត​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​ចេញ​ផ្សាយ​ថ្ងៃ​ទី​ ១៩ ខែ​កក្កដា​កន្លង​ទៅ​នេះ​បាន​ដក​ស្រង់​ចេញពី​ភ្នាក់ងារ​ក្រុមហ៊ុន​ថា​តម្លៃ​ប៉ាស្ព័រ​ឡើង​ដល់​ទៅ​ ៥៩០ ​ដុល្លារ​ដែល​តម្លៃ​នេះ​ត្រូវ​បាន​បដិសេធ​ដោយ​មន្ត្រី​ប៉ាស្ព័រ​ថា​មិន​ពិត​ទេ​តម្លៃ​នោះ​គឺ​អង្គភាព​នេះ​ធ្វើការ​អនុវត្ត​ទៅ​តាម​តម្លៃ​ស្តង់ដារ​ដែល​រដ្ឋ​បាន​កំណត់​គឺ​សម្រាប់​ ២១ ​ថ្ងៃ​តម្លៃ ១០០ ដុល្លារ​សម្រាប់ ១០ ថ្ងៃ​គឺ​តម្លៃ​ ១៥០ ​ដុល្លារ និង​ ១ ​ថ្ងៃ​តម្លៃ​តែ​ ២០០ ​ដុល្លារ​ទេ​។

ជាទូទៅ​ការ​រត់​ការ​ឯកសារ​ទាំង​ប៉ាស្ព័រ​ទាំង​សំណុំ​ឯកសារ​ចេញ​ពី​ក្រសួង​ការងារ​សម្រាប់​ភាព​ស្រប​ច្បាប់​របស់​ពលករ​ធ្វើការ​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ជាមួយ​នឹង​ក្រុមហ៊ុន​គឺ​តែងតែ​ទម្លាក់​កំហុស​ដាក់​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក​យក​រួច​ខ្លួន​រៀងៗ​ខ្លួន​ចំពោះ​តម្លៃ​លើស​ហួសហេតុ​ពេក​នោះ​។ ម្តង​មន្ត្រី​ថា​ក្រុមហ៊ុន​ជា​អ្នក​យក​តម្លៃ​លើស​ស្តង់ដារ​ដែល​រដ្ឋ​បាន​កំណត់ រីឯ ​ក្រុមហ៊ុន​ថា​ មន្ត្រី​ជា​អ្នក​រត់​ឯកសារ​ស្រប​ច្បាប់​ហ្នឹង​ជា​អ្នក​កំណត់ ចំណែកឯ​មន្ត្រី​ដែល​មាន​ស្ថាប័ន​ផ្សេង​គ្នា​ក៏​យក​រួច​ខ្លួន​រៀង​ខ្លួនៗ​ដែរ​ព្រោះ​ឥឡូវ​នេះ​រដ្ឋាភិបាល​ឲ្យ​ក្រសួង​ការងារ​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ពលករ​ចំណាកស្រុក​ខុស​ច្បាប់​នេះ​សហការ​ជាមួយ​នឹង​ប្រទេស​ថៃ អ៊ីចឹង​ស្ថាប័ន​នេះ​មាន​ឥទ្ធិពល​ច្រើន​ជាង​គេ​។ តែ​អ្នក​ដែល​ទទួល​រងគ្រោះ​ផ្ទួនៗ​ពិត​នោះ​គឺ​ពលករ​ចំណាកស្រុក​នោះ​ទេ​។

ឯណា​ទៅ​ប៉ាស្ព័រ ៤ ដុល្លារ​សម្រាប់​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​នោះ​? តើ​ប៉ាស្ព័រ​​ ៤ ​ដុល្លារ​សម្រាប់​ពលករ​ហ្នឹង​មាន​ន័យ​យ៉ាង​ដូចម្តេច​?

រឿង​ប៉ាស្ព័រ​ ៤ ​ដុល្លារ​នេះ​កន្លង​មក​ត្រូវ​បាន​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ព្រលះ​នាយក​អង្គការ CARAM ដែល​ធ្វើការ​ជាមួយ​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ដែល​បាន​ផ្តល់​បទសម្ភាស​ជាមួយ​ទូរទស្សន៍ CTN ថា​៖ «​ទូរទស្សន៍​នេះ​បាន​សម្ភាស​ជាមួយ​មនុស្ស​ឡប់​សតិ​មិន​ដឹង​អី​រឿង​តម្លៃ​ធ្វើ​ប៉ាស្ព័រ សម្រាប់​ពលករ​ចំណាកស្រុក​នោះ​»​។

លោក​បន្ត​ទៀត​ថា​៖ «​មួយ​ឆ្នាំៗ​រាជរដ្ឋាភិបាល​ចេញ​ថ្លៃ​ខាតបង់​ដោយសារ​ធ្វើ​ប័ណ្ណ​ប៉ាស្ព័រ​សម្រាប់​ពលករ​​តម្លៃ​តែ​ ៤ ​ដុល្លារ​ទេ​»​។

តែ​ករណី​ជាក់ស្តែង​សំណួរ​សួរ​ថា តើ​ឥឡូវ​ហ្នឹង​មាន​ពលករ​ណា​ខ្លះ​ដែល​បាន​ធ្វើ​ប៉ាស្ព័រ​តម្លៃ​ ៤ ​ដុល្លារ​បូក​ជាមួយ​ឯកសារ​ផ្សេងៗ​ឡើង​ដល់​ ៤៩ ​ដុល្លារ​ផង​?

នេះ​គ្រាន់​តែ​ជា​បញ្ហា​រត់​ឯកសារ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​នៅ​ករណី​រត់​ឯកសារ​នៅ​ក្រៅ​ស្រុក​វិញ​ម្តង​ពលករ​រឹតតែ​រងគ្រោះ​ជាង​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ទៅ​ទៀត​ដូច​នៅ​ប្រទេស​ថៃ បើ​គាត់​ចេញ​ពី​ស្រុក​គេ​មក​ធ្វើ​ប៉ាស្ព័រ​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​គឺ​គាត់​ត្រឡប់​ទៅ​វិញ​ត្រូវ​បំពេញ​សំណុំ​ឯកសារ​នៅ​ស្រុក​ថៃ​ឡើង​វិញ​ទាំងអស់​ (Re-entry visa) ហើយ​អស់​ថ្លៃ​ធ្វើ​ដំណើរ និង​ខាត​ពេលវេលា​កំពុង​ធ្វើការ​បាន​លុយ​នៅ​ស្រុក​ថៃ​នោះ​។

ប្រសិន​បើ​ពលករ​ខុស​ច្បាប់​ក៏​សមត្ថកិច្ច​ថៃ​តម្រូវ​ឲ្យ​ពលករ​​ទិញ​ប័ណ្ណ​ស៊ីជម្ពូ និង​បំពេញ​ឯកសារ​ផ្សេង​ទៀត​ផង​ដែរ​អស់​ថ្លៃ​ផ្សេង​មួយ​ទៀត​ដើម្បី​ឲ្យ​ស្រប​ច្បាប់​តែ​ធ្វើ​ដូចនេះ​គឺ​ថៅកែ​ជនជាតិ​ថៃ​គេ​ជា​អ្នក​ចេញ​ហើយ​តម្លៃ​ប្រាក់​ខែ​ទាប​បំផុត​ដែល​រដ្ឋ​បាន​កំណត់​គឺ ៣០០ ​បាត​ (​ជិត​ ១០ ​ដុល្លារ​) ​ក្នុង​ ១ ​ថ្ងៃ អ៊ីចឹង​ថៅកែ​ថៃ​ក៏​ចូលចិត្ត​ប្រើ​ពលករ​ខ្មែរ​ខុស​ច្បាប់​ដែរ​គឺ​បាន​ថោក​ជាង​ពី​ ២០០ ទៅ​ ២៥០ ​បាត​។ នេះ​បើ​ចំ​ថៅកែ​ចិត្ត​ជា​ទេ តែ​បើ​ប៉ះ​ចំ​ថៅកែ​ចិត្ត​ចោរ​វិញ គឺ​បោក​ពលករ​ឲ្យ​ធ្វើការ​ឲ្យ​ពួកគេ​ហើយ​ជំពាក់​ប្រាក់ខែ​ពលករ​ខ្មែរ​សិន​ដល់​បាន​ពី​ ៥ ទៅ​ ៦ ​ខែ​ថៅកែ​ហៅ​តម្រួត​មក​ចាប់​ពលករ​ដឹក​ដាក់​ទ្រុង​មក​ចាក់​ចោល​នៅ​ព្រំដែន​ដូច​ដឹក​ជ្រូក ដឹក​គោ​។

ជា​រួម​ គឺ​ពលករ​ចំណាកស្រុក​ទម្រាំ​តែ​បាន​លុយ​ផ្ញើ​មក​ស្រុក​ម្តងៗ​ត្រូវ​ចំណាយ​លិច​ចំណាយ​កើត​ចង់​អស់​ពី​ខ្លួន​ហ្នឹង​មិន​ទាន់​គិត​ពី​មុន​ចេញ​ទៅ​ត្រូវ​ខ្ចី​បុល​គេ ឬ​ក៏​យក​លុយ​ពី​មេខ្យល់​ផង​។

ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​ពលករ​ចំណាកស្រុក​ទាំង​នោះ​គឺ​មួយ​ចំនួន​ទទួល​រង​ការ​បង្ខំ​ឲ្យ​ធ្វើ​ការងារ​ដូច​ទាសករ​អ៊ីចឹង ហើយ​មក​លេង​ស្រុក​ម្តងៗ​រក​តែ​លុយ​មក​វិញ​មិន​ចង់​បាន​ផង រូបរាងកាយ​រហិតរហៃ ខ្លះ​ទៀត​ក៏​ធ្លាក់​ខ្លួន​ញៀន​ថ្នាំ​ខ្លះ​នាំ​ជំងឺ​មក​ស្រុក​វិញ​ទៀត​។ រីឯ​ខ្លះ​ទៀត​ក៏​បែងចែក​ជា​បក្ខពួក​កាប់​ពលករ​ខ្មែរ​គ្នា​ឯង​ស្លាប់​ចោល​ឆ្អឹង​នៅ​ស្រុក​ថៃ​ក៏​មាន ខ្លះ​ទៀត​ស្លាប់​ដោយសារ​តែ​ភ្លូក​ឡាន​ក៏​មាន អ្នក​ខ្លះ​រក​អី​មិន​បាន​ហូប ក៏​ធ្លាក់​ខ្លួន​សុំទាន​គេ​នៅ​តាម​ផ្លូវ​។

ពលករ​ចំណាកស្រុក​ និង​អ្នក​សុំទាន​ដែល​ជា​ជនជាតិ​ខ្មែរ​យើង​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ជួប​នៅ​ប្រទេស​ថៃ មើល​ទៅ​វេទនា​ណាស់​ហើយ​មន្ត្រី​ស្ថានទូត​ខ្មែរ​នៅ​ទី​នោះ​មិន​ដឹង​ជា​យក​មុខ​ទៅ​ទុក​ឯណា​ទេ​។

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​មក​ដល់​សម័យ​ស្រុក​ខ្មែរ​រីកចម្រើន​សេដ្ឋកិច្ច​កើនឡើង​ថេរ​សុទ្ធ​តែ​ ៧% ​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​ហើយ​លើក​ឡើង​សុទ្ធតែ​មោទនភាព​ជាតិ​ខ្មែរ គេ​នាំ​គ្នា​សប្បាយ​លាន់​តែ​បែរ​ជា​អ្នក​ក្រ​ខ្មែរ​ធ្លាក់​ខ្លួន​ចំណាកស្រុក​ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​ស្រុក​គេ​វេទនា​យ៉ាង​នេះ​ទៅ​វិញ​?

អ្វី​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ខ្មាសអៀន​នោះ​គឺ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ថៃ ៧០ លាន​នាក់​រាជរដ្ឋាភិបាល​គេ​រក​ការងារ​ជូន​គ្រប់គ្រាន់ ហើយ​សល់​ការងារ​ឲ្យ​ពលករ​ខ្មែរ​ទាំង​ស្រប​ច្បាប់ និង​ខុស​ច្បាប់​ជាង​ ១ ​លាន​នាក់​ទៀត​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​សរុប​មាន​តែ​ជាង ១៥ ​លាន​នាក់​សោះ​។

តើ​លទ្ធផល​នេះ​ជា​មោទនភាព​ជាតិ​ខ្មែរ​ដូច​ដែល​រាជរដ្ឋាភិបាល តែងតែ​លើក​ជ័យ​ឃោស​នោះ​ដែរ​ឬ​ទេ​? ការ​ធ្វើ​ចំណាកស្រុក​ដ៏សន្ធឹកសន្ធាប់​នេះ​ក៏​ធ្វើឲ្យ​ប៉ះពាល់​ទៅ​នឹង​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​នូវ​អត្រា​ប្រជាពលរដ្ឋ ដែល​រស់នៅ​ក្រោម​បន្ទាត់​ភាព​ក្រីក្រ​មក​ត្រឹម ១៣,៥% ផង​ដែរ​នោះ​ (ADB, 2016) ព្រោះ​អ្នក​រស់នៅ​ក្រោម​បន្ទាត់​ភាព​ក្រីក្រ​មួយ​ចំនួន​ធំ​បាន​ធ្វើ​ចំណាកស្រុក​អស់​ហើយ​។

ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត​បើ​មើល​ទៅ​លើ​វេបសាយ​របស់​ស្ថាប័ន​ទីភ្នាក់ងារ​ជាតិ​មុខរបរ និង​ការងារ​ (NEA) ​ដែល​បង្កើត​ឡើង​តាំងពី​ឆ្នាំ​ ២០១០ ​មក​នោះ​មិន​បាន​បង្ហាញ​ពី​របាយការណ៍​ដែល​ស្ថាប័ន​នេះ​បាន​ជួយ​រក​ការងារ​ឲ្យ​យុវជន​ដែល​ស្វែងរក​ការងារ​មក​ទល់​សព្វថ្ងៃ​នេះ​បាន​ប៉ុន្មាន​នោះ​ទេ ហើយ​ក៏​មិន​បង្ហាញ​តាម​ឆ្នាំ​នីមួយៗ​ផង​ដែរ​។

បើ​ក្រឡេក​មើល​ទៅ​អ្នក​នយោបាយ​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​វិញ​គឺ​គិត​តែ​ពី​រឿង​នយោបាយ បើក​ភ្នែក​ឡើង ធ្វើ​ម៉េច​យក​ម៉ា​ឈ្នះ​គ្នា​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខំ​ទុក​ចិត្ត​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​បក្ស​ទាំង​ ២ បក្ស​ប្រជាជន និង​បក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ​ឲ្យ​អនុវត្ត​ទៅ​តាម​កិច្ចសន្យា​ដូច​កាល​ឃោសនា​មុន​បោះឆ្នោត​ថា​នឹង​ខិតខំ​រក​ការងារ​ជូន​ប្រជាពលរដ្ឋ​កុំ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​ធ្វើ​ចំណាកស្រុក​ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​ស្រុក​គេ​ព្រាត់ប្រាស​គ្រួសារ​។ ប៉ុន្តែ​មាន​ទៅ​បាន​ជួយ​ទប់​ឯណា​ទេ​គឺ​ម្នាក់ៗ​បាន​ត្រឹម​តែ​ទៅ​ជួប​ពលករ​នៅ​បរទេស​សួរ​សុខទុក្ខ​ទាក់ទាញ​ប្រជាប្រិយភាព​គ្នា​ដើម្បី​កេង​ចំណេញ​រក​តែ​សន្លឹកឆ្នោត​ដូច​តែ​គ្នា​។

នៅ​សភាជាតិ​ខ្លាច​តំណាងរាស្ត្រ​បក្ស​កាន់​អំណាច​អត់​ការងារ​ធ្វើ​វិសោធនកម្ម​ច្បាប់​គណបក្ស​សាចុះ​សាឡើង ដោយសារ​តែ​ដាក់​អន្ទាក់​គ្នា​របស់​មេបក្ស​ទាំង​ ២ ដូច​តុក្កតា​ឆ្មា និង​កណ្តុរ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​។ រីឯ​តំណាងរាស្ត្រ​បក្ស​ប្រឆាំង​រវល់​តែ​រឿង​បក្ស​របស់​ខ្លួន​នាំ​គ្នា​ត្រៀម​រៀបចំ​ដក​រូប​អតីត​មេបក្ស​ចេញ​ពី​ស្លាក​គណបក្ស​តាំងពី​ច្បាប់​នេះ​មិន​ទាន់​អនុម័ត​នៅ​ព្រឹទ្ធសភា ភ័យខ្លាច​បក្ស​កាន់​អំណាច​រំលាយ​បក្ស​ដូច​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​។

បើ​អ្នក​នយោបាយ​ទាំង​ ២ ​បក្ស​ជាប់​ឆ្នោត​ទាំង​ ២ ​ហ្នឹង​មួយ​ថ្ងៃៗ​រវល់​តែ​បក្ស​សោះ​អ៊ីចឹង តើ​ឲ្យ​មាន​គំនិត​ឯណា​ទៅ​រក​ដំណោះស្រាយ​រក​ទីផ្សារ​ និង​ការងារ​ក្នុង​ស្រុក​ដើម្បី​ទប់​កុំ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​ធ្វើ​ចំណាកស្រុក​នោះ​?

ខណៈ​ដែល​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​កូន​អ្នក​ក្រីក្រ​ចេះ​តែ​នាំ​គ្នា​ចេញ​ទៅ​រក​ការងារ​ធ្វើ​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ដោយសារ​តែ​សន្តិសុខ​ស្បៀង អ្នក​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​កូន​អ្នកធំៗ អ្នក​មានៗ គេ​ចេះ​តែ​សប្បាយ​ហ៊ឺហា​រាល់​ថ្ងៃ​ហូប​ម្ហូប​អាហារ​ឆ្ងាញ់​រាល់​ថ្ងៃ គម្លាត​គ្នា​កាន់តែ​ឆ្ងាយ​ទៅៗ​រវាង​អ្នក​មាន​ និង​អ្នកក្រ​។ ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​ឲ្យ​តែ​ស្ងាត់ៗ​ភ្លេចៗ​ខ្លួន​មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​នាំ​គ្នា​ដំឡើង​តំណែង​កូនៗ​ឲ្យ​ធ្វើ​ធំ​ដែរ​ម្តង​មួយៗ កូន​អ្នកក្រ​ខំ​រៀន​ចេះ​ហើយ​ក៏​កម្រ​មាន​ឱកាស​ទទួល​តំណែង​ធំៗ​ក្នុង​ជួរ​រដ្ឋាភិបាល​ដែរ មន្ត្រី​ខ្លះ​អត់​ខ្សែ​កាន់​តំណែង​រង​គេ សឹង​តែ​មួយ​ជីវិត​ការងារ​។

ការ​ដែល​អ្នក​នយោបាយ​ធ្វើ​មិន​ដឹង​មិន​ឮ​មិន​អាច​ទប់ស្កាត់​បញ្ហា​ចំណាក​ស្រុក​នេះ​បាន​គឺ​ហាក់បី​ដូចជា​លក្ខណៈ​ដេញ​កូន​អ្នកក្រ ឲ្យ​ទៅ​ធ្វើ​ខ្ញុំ​គេ​នៅ​ស្រុក​គេ ទុក​កូនៗ​ខ្លួន​ឯង​បែងចែក​អំណាច​គ្នា​ និង​ជួបជុំ​គ្រួសារ​ក្នុង​ស្រុក​ផឹកស៊ី​តាម​បារ៍ និង​ក្លិប​សប្បាយ​យ៉ាង​រំភើយ​។

សរុប​មក​វិញ​បើ​មើល​ទៅ​លើ​កត្តា​ប្រជាសាស្ត្រ​នៃ​ការ​ធ្វើ​ចំណាកស្រុក​វិញ ឃើញ​ថា​កម្ពុជា​អាច​មាន​ហានិភ័យ​ទៅ​វិញ ខណៈ​ដែល​កូន​ខ្មែរ​ក្រីក្រ​ចេះ​តែ​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ចំណាកស្រុក​ទៅ​ស្រុក​គេ​រីឯ​ក្នុង​ស្រុក​វិញ​ជនបរទេស​សព្វថ្ងៃ​មិន​ដឹង​ជា​នរណា​ជា​នរណា​ខ្លះ​ទេ​មាន​ជាតិ​សាសន៍​ច្របូក​ច្របល់​ចូល​គ្នា​មក​រស់នៅ​ទាំង​ស្រប​ច្បាប់​ទាំង​ខុស​ច្បាប់​មាន​តាំងពី​វៀតណាម ចិន និង​ចិន​កោះ​តៃវ៉ាន់​។

ជន​អន្តោប្រវេសន៍​ឥឡូវ​មាន​សិទ្ធិ​ទិញ​ផ្ទះ​បាន​ចាប់​ពី​ជាន់​ទី​ ១ ​ឡើង​ទៅ​ពួកគេ​ចេះ​តែ​បង្កើត​កូន​បង្កើត​ចៅ​ច្រើន​ទៅ​នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​អុកឡុក ចាប់​ជំរិត ឬ​ក៏​ប្រព្រឹត្ត​ឧក្រិដ្ឋកម្ម​បាន​ចាប់​វ៉ៃខ្នោះ​បញ្ជូន​ទៅ​ស្រុក​គេ​វិញ​ម្យ៉ាង​ពួកគេ​ដែល​កើត​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ និង​ខ្លះ​ចូល​សញ្ជាតិ​អាច​មាន​សិទ្ធិ​ឈរ​ឈ្មោះ​បោះឆ្នោត​។

ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​កូន​ខ្មែរ​ដូច​គ្នា​គ្រាន់​តែ​សុំ​រស់នៅ​ដោយ​សុខ​ស្រួល​ក្នុង​ប្រទេស​របស់​ខ្លួន​ឯង​បែរ​ជា​មិន​អាច​រស់នៅ​បាន​?

ចូលរួម​ផ្តល់​យោបល់​តាមរយៈ soprach.tong@phnompenhpost.com

0

Comments

Please, login or register to post a comment

ព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធ