Headlines:

ជោគ​ជ័យ​ក្នុង​វិស័យ​ទេស​ចរណ៍​លោក ស្រូយ វិរិទ្ធ



121226_08a

ពិត​ណាស់ មនុស្ស​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​រូប តែង​តែ​ទន្ទេញ​ក្នុង​ចិត្ដ​នូវ​ពាក្យ​ថា​«និស្ស័យ» នេះ​ក្នុង​ក្រអូម​មាត់​ជា​រឿយៗ នៅ​ពេល​ដែល​ខ្លួន​បាន និង​កំពុង​ផ្តោត​លើ​គោលដៅ​នៃ​ឆាក​ជីវិត​ណា​មួយ​។ ជួន​កាល គេ​តែង​និយាយ​ថា «មាន​និស្ស័យ​តែ​គ្មាន​វាសនា ឬ​មាន​វាសនា​តែ​គ្មាន​និស្ស័យ»។ ណ្ហើយ​ចុះ និស្ស័យ ឬ​វាសនា មិន​មែន​សុទ្ធ​តែ​ទេវតា​ជា​អ្នក​ចារ​ឆ្លាក់​នោះ​ទេ មាន​តែ​ខ្លួន​យើង​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​ជា​អ្នក​ត្រូវ​ពុះពារ​ស្វះ​ស្វែង កែ​ខៃ​ច្នៃ​ជោគ​ជតា ថា​តើ​គួរ​តែ​ដើរ​លើ​ផ្លូវ​ណា​បន្ត​ទៀត​សម្រាប់​វាល​វដ្ត​សង្សារ​ដ៏​មហា​សែន​ធំ​ធេង​នេះ។ សប្តាហ៍​នេះ LIFT នឹង​ណែនាំ​នូវ​បុរស​ម្នាក់ ដែល​បាន​ប្រឹង​ប្រែង​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ខ្លួន​អស់​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ ទម្រាំ​ស្វែង​រក​នូវ​ទ្រនំ​ជីវិត​ដែល​ដិត​ដាម​ដោយ​ភាព​ជោគជ័យ​ក្នុង​អាជីព​របស់​ខ្លួន។

ស្ថិត​ក្នុង​វ័យ ៣៥ឆ្នាំ លោក ស្រូយ វិរិទ្ធ​ជា​នាយក​គ្រប់​គ្រង​ក្រុមហ៊ុន សេនស៍​ជើនី បាន​បង្ហើប​ប្រាប់​អំពី​ជំហាន​ដំបូង​ដែល​បាន​ឈាន​ប្រឡូក​ក្នុង​វិស័យ​ទេសចរណ៍​ដូច​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ថា​៖ «ដោយ​សារ​តែ​ចិត្ត​ស្រឡាញ់ និង​និស្ស័យ​ខ្ញុំ​ក៏​ងាក​មក​ចាប់​ផ្តើម​ស្រវា​ការងារ​ក្នុង​ផ្នែក​ទេសចរណ៍​នេះ​ហើយ​ព្រម​លះបង់​នូវ​អាជីព​ការងារ​ផ្សេងៗ​ដែល​មាន​តួនាទី​ធំ​ដុំ និង​មាន​ប្រាក់​បៀវត្សរ៍​ខ្ពស់​»។

លោក​បាន​បញ្ចប់​បរិញ្ញា​បត្រ​ផ្នែក​អក្សរ​សាស្រ្ត​បារាំង​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០២ នៅ​ឯ​វិទ្យា​ស្ថាន​ភាសា​បរទេស បរិញ្ញា​បត្រ​ភាសា​អង់គ្លេស​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០៤ នៅ​សាកល​វិទ្យា​ល័យ​បញ្ញាសាស្រ្ត​កម្ពុជា និង​ថ្នាក់​វិទ្យាល័យ​ភាសា​ចិន​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០២​នៅ​សាលា​ទួន​ហ្វា។

ដោយ​សារ​តែ​សាលា​តម្រូវ​ឲ្យ​និស្សិត​ចាប់​យក​ជំនាញ​២​ក្នុង​ចំណោម​៤​នៃ​កម្មវិធី​សិក្សា​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ទី​៣​និង​៤ នៃ​ថ្នាក់​បរិញ្ញាបត្រ​ផ្នែក​អក្សរ​សាស្រ្ត​បារាំង លោក វិរិទ្ធ បាន​សម្រេច​ចាប់​យក​ជំនាញ​គ្រូ និង​ទេសចរណ៍។

នៅ​ពេល​ដែល​ចំណេះ​ដឹង និង​ជំនាញ​ផ្នែក​អក្សរ​សាស្ដ្រ​ល្អ​គ្រាន់​បើ​លោក​បាន​ក្លាយ​ខ្លួន​ជា​គ្រូ​បង្រៀន​ភាសា​បារាំង​ក្រៅ​ម៉ោង និង​គ្រូ​បង្រៀន​អក្សរ​ខ្មែរ​សម្រាប់​ជនជាតិ​បរទេស​អំឡុង​ពេល​ជា​និស្សិត​ឆ្នាំ​ទី៣ និង​ទី៤។ បន្ទាប់​ពី​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា លោក​បាន​ក្លាយ​ខ្លួន​ជា​អ្នក​បក​ប្រែ​ភាសា​បារាំង​មក​ខ្មែរ​សម្រាប់​អង្គការ និង​ស្ថាប័ន​នានា។​ដោយ​សារ​តែ​ទេព​កោសល្យ និង​សមត្ថភាព​លោក​ក៏​បាន​ឈាន​មួយ​ជំហាន​ទៀត ចូល​ទៅ​បម្រើ​ការងារ​ក្នុង​ស្ថាន​ទូត​បារាំង​ប្រចាំ​ប្រទេស​កម្ពុជា​រយៈ​ពេល​ខ្លី​ផង​ដែរ។

ថ្វី​ដ្បិត​តែ​លោក​មាន​ឱកាស​ការងារ​មួយ​ដ៏​កម្រ​ដែល​ទទួល​បាន​ការ​កោត​សរសើរ​ពី​មជ្ឈដ្ឋាន​ជុំវិញ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ក៏​លោក​នៅ​តែ​ទន្ទេញ​ចាំ​ជាប់​ក្នុង​ចិត្ត​ជានិច្ច​នូវ​បំណង​ប្រាថ្នា​តាំង​ពី​អំឡុង​ពេល​សិក្សា​ថ្នាក់​មហា​វិទ្យាល័យ ដែល​តែងតែ​គិត​ស្រមៃ​អំពី​ការងារ​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​វិស័យ​ទេសចរណ៍។ ស្រប​ពេល​គ្នា​នោះ​ដែរ លោក​ក៏​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​មួយ​ដែល​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​គ្រប់​គ្នា​ងឿង​ឆ្ងល់​យ៉ាង​ខ្លាំង​។

លោក វិរិទ្ធ បាន​ប្រាប់​ពី​មូល​ហេតុ​ថា​៖ «ខ្ញុំ​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​លះបង់​ការងារ​ផ្សេងៗ ហើយ​ចូល​ខ្លួន​ធ្វើ​ជា​បុគ្គលិក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ដោយ​មិន​យក​កម្រៃ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ទេសចរណ៍​មួយ​អស់​រយៈ​ពេល​បី​ខែ»។ លោក បាន​បន្ដ​ថា​ដោយ​សារ​តែ​ស្រឡាញ់ ចង់​ចេះ​ចង់​ដឹង និង​ចង់​មាន​ឱកាស​ប្រឡូក​ក្នុង​វិស័យ​នេះ លោក​ក៏​បាន​ដើរ​ចោល​ដោយ​មិន​ស្តាយ​ក្រោយ​នូវ​ការងារ​ដែល​ធ្លាប់​មាន​ពី​មុន​មក។

បន្ទាប់​ពី​បម្រើ​ការងារ​ជា​បុគ្គលិក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ជិត​១​ឆ្នាំ​លោក​បាន​ក្លាយ​ជា​បុគ្គលិក​ពេញ​សិទ្ធិ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ដដែល​និង​បន្ដ​អភិវឌ្ឍ​ខ្លួន​ជា​អ្នក​រៀប​ចំ​កញ្ចប់​ទេសចរណ៍​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​លំដាប់​ខ្ពស់​មួយ​ទៀត​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​អស់​រយៈ​ពេល​ជិត​៤ឆ្នាំ។ បន្ទាប់​ពី​ខិតខំ​កសាង​សមត្ថភាព និង​ប្រមូល​ផ្តុំ​នូវ​បទ​ពិសោធ​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ ដែល​អាច​និយាយ​បាន​ថា ល្មម​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​លោក​ហើយ​នោះ លោក វិរិទ្ធ ក៏​បាន​ចាប់​ផ្តើម​នូវ​សករាជ​ជីវិត​ថ្មី​ដោយ​បើក​នូវ​ក្រុមហ៊ុន​ទេសចរណ៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន​មួយ​តែ​ម្តង​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០៩។

ការ​ចាប់​ផ្តើម​នូវ​ជំនួញ​ថ្មី​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​នេះ​ប្រាកដ​ជា​ត្រូវ​ជួប​ឧបសគ្គ​ផ្សេងៗ​ជាក់​ជា​មិន​ខាន តួយ៉ាង​ដូចជា ការ​ពង្រឹង​នូវ​សេវាកម្ម​របស់​ខ្លួន ការ​ហ្វឹក​ហ្វឺន​ដល់​បុគ្គលិក​ឲ្យ​មាន​សមត្ថភាព​តាម​លក្ខណៈ​ស្តង់ដារ និង​ការ​ទាក់​ទាញ​ភ្ញៀវ​ពី​ក្រៅ​ប្រទេស សុទ្ធ​តែ​ជា​បញ្ហា​ចម្បង​សម្រាប់​លោក។ ប៉ុន្តែ​ក្តី​កង្វល់​ទាំង​នេះ​ហាក់​ដូច​ជា​មិន​អាច​បញ្ឈប់​ការ​តាំង​ចិត្ត​ដ៏​មោះ​មុត​របស់​សុភាព​បុរស​យើង​ឡើយ។

អស់​រយៈ​ពេល​បួន​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​នេះ ផ្លែ​ផ្កា​ពី​ញើស​ឈាម​របស់​លោក បាន​រីក​ធំ​ធាត់​បែក​មែក​ចេញ​ផ្កា​ស្គុស​ស្គាយ​ព្រោង​ព្រាត​ដែល​លោក​តែងតែ​ទទួល​បាន​ការ​កោត​សរសើរ​មិន​ដាច់​ពី​មាត់​ពី​សេវាកម្ម​របស់​ក្រុមហ៊ុន​លោក​ចំពោះ​ភ្ញៀវ​បរទេស​មក​កាន់​ព្រះ​រាជា​ណាចក្រ​កម្ពុជា​ទាក់​ទង​នឹង​ការ​ផ្តល់​នូវ​ទំនុក​ចិត្ត​ពី​សំណាក់​ដៃ​គូ​ជុំវិញ​ពិភពលោក (លើក​លែង​ទ្វីប​អាហ្វ្រិក) ការ​ក្លាយ​ជា​សមាជិក​គណៈ​កម្មការ​សមាគម​ទី​ភ្នាក់​ងារ​ទេសចរណ៍​កម្ពុជា និង​ជា​សមាជិក​សមាគម​ទេសចរណ៍​អាស៊ី​ប៉ាស៊ីហ្វិក​កម្ពុជា​។

ជា​ចុង​ក្រោយ លោក​ក៏​បាន​ផ្តាំ​ផ្ញើ​នូវ​សម្តី​ខ្លះៗ​សម្រាប់​និស្សិត និង​អ្នក​ដែល​ចង់​ក្លាយ​ខ្លួន​ជា​អ្នក​អភិវឌ្ឍ​វិស័យ​ទេសចរណ៍​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ថា៖ «បើ​ស្រឡាញ់ ត្រូវ​ចេះ​ថ្លឹង​ថ្លែង​និង​លះ​បង់ ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត គួរ​ពង្រឹង​នូវ​សមត្ថភាព​ភាសា​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​បាន​ខ្លាំង​ដើម្បី​ឈរ​ជើង​ឲ្យ​នឹង​ក្នុង​ឆាក​អន្តរជាតិ។ សម្រាប់​និស្សិត​ផ្នែក​ទេសចរណ៍ បើ​អាច គួរ​តែ​ហ្វឹក​ហាត់​ក្នុង​ពេល​សិក្សា​គឺ​កាន់​តែ​ល្អ​សម្រាប់​អនាគត​របស់​យើង»៕