Headlines:

ឆ្នាំ​នេះ​មិន​មាន​ការ​រំឭក​ខួប​អ្នក​ស្លាប់​នៅ​កោះ​ពេជ្រ​ទេ



121123_07
ជន​រង​គ្រោះ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ជួយ​សង្គ្រោះ​ពី​ស្ពាន​កោះ​ពេជ្រ​។ រូបថត ជីវ័ន

ភ្នំពេញៈ រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា មិន​បាន​ប្រារព្ធ​ពិធី​ជា​ផ្លូវ​ការ ដើម្បី​រំឭក​ខួប​អ្នក​ស្លាប់ ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​រត់​ជាន់​គ្នា នៅ​លើ​ស្ពាន​ពេជ្រ​ដ៏​សោកសៅ​ដែល​បណ្តាល​ឲ្យ​មនុស្ស​៣៥៣​នាក់​ស្លាប់​និង​រងរបួស​ជាច្រើន​រយ​នាក់​ទៀត​កាល​ពី​រាត្រី​បុណ្យ​អុំទូក​ថ្ងៃទី​២២​ខែ​វិច្ឆិកា​ឆ្នាំ​២០១០​កន្លង​ទៅ​នោះ​ទេ​ខណៈ​ដែល​ក្រុម​គ្រួសារ​ជន​រងគ្រោះ​និង​មិត្តភក្តិ​របស់​ពួក​គេ​មួយ​ចំនួន បាន​មក​គោរព​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​នៅ​កោះពេជ្រ​កាល​ពី​ម្សិលមិញ។

យ៉ាង ណា​ក្តី មិន​មាន​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​ជន​រងគ្រោះ ច្រើន​កុះករ​មក​អុជ​ធូប​ក្នុង​ពិធី​រំឭក​ខួប​ពីរ​ឆ្នាំ​កាលពី​ថ្ងៃ​ម្សិលមិញ នោះ​ឡើយ។​

ដៃ​កាន់​ធូប​ជាមួយ នឹង​បាច់​ផ្កា​ឈូក​មួយ​ដុំ​តូច យុវជន ទេព សំណាង អាយុ ២៣ ឆ្នាំ បាន​ចុះ​ពី​លើ​ម៉ូតូ​យ៉ាង​លឿន​សំដៅ​មក​កាន់​កន្លែង​ស្តូប​គោរព វិញ្ញាណក្ខន្ធ​អ្នក​ស្លាប់​ដោយ​សារ​ការ​រត់​ជាន់​គ្នា​នៅ​ស្ពាន​ពេជ្រ ដើម្បី​អុជធូប​ដាក់​ផ្កា​គោរព​ដល់​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​មិត្តភត្តិ​និង ញាតិ​ដែល​បាន​ជាន់​គ្នា​ស្លាប់​។

លោក ទេព សំណាង បាន​ដុត​ធូប ដោយ​ការ​ស្មិងស្មាធិ៍ នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​រំឭក​ទៅ​ដល់​ព្រលឹង​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​គាត់ ដែល​បាន​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​ដ៏​រន្ធត់​នោះ​។

លោក និយាយ​ថា លោក​មក​កាន់​ទីនេះ គឺ​ដើម្បី​គោរព​ដល់​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​ដល់​មិត្តភក្តិ​ម្នាក់​ដែល​បាន ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​រត់​ជាន់​គ្នា​នេះ ដោយ​លោក​បាន​ចាត់​ទុក​ថា ជា «ព្រឹត្តិការណ៍​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​មិន​ដែល​កើត​មាន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ កម្ពុជា»ដែល​រូប​លោក​មិន​អាច​បំភ្លេច​បាន​។ លោក​បញ្ជាក់​ថា​៖«ខ្ញុំ​ពិត​ជា​រន្ធត់​ចិត្ត និង​សោកស្តាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​ពេល​ដែល​នឹក​ឃើញ​ដល់​ហេតុការណ៍​នោះ​»។

ចំណែក​លោក ផល ខាន់ អាយុ ៥៥ ឆ្នាំ ដែល​ត្រូវ​ជា​ឪពុក​របស់​យុវជន​រងគ្រោះ ខាន់ សារ៉ាត់ អាយុ ២៧ ឆ្នាំ បាន​និយាយ​ថា លោក​នៅ​តែ​នឹក​ស្រមៃ​ឃើញ​មុខ​កូន​របស់​លោក​ជានិច្ច​ដោយ​គ្មាន​ថ្ងៃ​អាច​បំភ្លេច​នោះ​ឡើយ។

លោក​ថា៖«ខ្ញុំ​តែង​តែ​ធ្វើ​ពិធី​សូត្រ​មន្ត និង​សង្ឃ​ទាន​បន្តិច​បន្តួច​ជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​នៅ​ផ្ទះ ដើម្បី​រំឭក​ដល់​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​របស់​កូន​ខ្ញុំ។ ប៉ុន្តែ​ឆ្នាំ​នេះ ខុស​ប្លែក​បន្តិច គឺ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ កាន់​រូបថត​មួយ​កំណាត់​ខ្លួន​របស់​កូន​ប្រុស​យក​ទៅ​កន្លែង​ស្តូប​គោរព​បូជា ដោយ​ធ្វើ​ការ​បួងសួង​ដោយ​ផ្ទាល់​នៅ​ទីនោះ»។

អ្នក​ស្រី អ៊ុត រុំ អាយុ ៥០ ឆ្នាំ ប្រពន្ធ​របស់​លោក ផល ខាន់ ថ្លែង​ថា អ្នក​ស្រី​បាន​កាន់​រូបថត​របស់​កូន ជាមួយ​នឹង​បាច់​ផ្កា និង​ធូប​មក​គោរព​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​របស់​កូន​នៅ​កន្លែង​កើត​ហេតុ​ដោយ​ផ្ទាល់ បើ​ទោះ​បី​ជា​អ្នក​ស្រី​ខក​ចិត្ត ដោយ​មិន​មាន​ឃើញ​គេ​រៀបចំ​ពិធី​អ្វី​ជា​ផ្លូវ​ការ​នៅ​កន្លែង​គោរព​ព្រលឹង​ វិញ្ញាណសព​របស់​អ្នក​ស្លាប់ ដែល​រួម​មាន​ទាំង​កូន​របស់​អ្នក​ស្រី​ផង​ដែរ​នោះ។​ អ្នក​ស្រី​សម្តែង​ការ​ងឿង​ឆ្ងល់​ថា៖​«ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​នៅ​ឆ្នាំ​នេះ ​អាជ្ញាធរ មិន​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​ដូច​ឆ្នាំ​ទៅ​? ​ ខ្ញុំ​នឹង​មក​អុជ​ធូប​រំឭក​ឲ្យ​កូន​របស់​ខ្ញុំ​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​។ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​សោក​ស្ដាយ ព្រោះ​កូន​ពេញ​ស្រឡាញ់​ ខ្ញុំ​មាន​កូន​តែ​៣​នាក់​ទេ ស្លាប់​មួយ​នៅ​ពីរ​នៅ​តូច​ៗ​ឡើយ»។

អ្នក​នាំ​ ពាក្យ​សាលា​រាជធានី​លោក ឡុង ឌីម៉ង់ បាន​ថ្លែង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ម្សិលមិញ​ថា សាលាក្រុង​មិន​បាន​រៀបចំ​ពិធី​រំឭក​អ្វី​នោះ​ទេ នៅ​ឆ្នាំ​នេះ ដោយ​សារ​ជាប់​រវល់​រៀបចំ​ព្រឹត្តិការណ៍​ធំៗ​ជា​ច្រើន​នៅ​ក្រុង​ភ្នំពេញ។ លោក​បញ្ជាក់​ថា៖«​ឆ្នាំ​នេះ​អត់​មាន​ការ​ណែនាំ​ឲ្យ​ធ្វើអ្វី​ទេ ដោយ​សារ​យើង​ជាប់​រវល់​រឿង​កិច្ចការ​រៀបចំ​សណ្ដាប់​ធ្នាប់​ពេល​ប្រជុំ កំពូល​អាស៊ាន»។ លោក​បញ្ជាក់​ថា លោក​នៅ​មិន​ទាន់​ដឹង​ច្បាស់​ថា នៅ​ឆ្នាំ​ខាង​មុខ​ទៀត អាជ្ញាធរ​ក្រុង​នឹង​រៀប​ចំ​ពិធី​រំឭក​ខួប​ព្រឹតិ្តការណ៍​នេះ​ឬ​ក៏​យ៉ាង​ណា​នោះ​ទេ​?

ជាមួយ​គ្នា​នេះ អ្នក​តំណាង​រាស្ត្រ និង​ក្រុម​ចលនា​យុវជន​គណបក្ស​សម រង្ស៊ី​ប្រមាណ​ជាង ​២០ នាក់​បាន​ជួបជុំ​គ្នា នៅ​មុខ​ស្តូប​រំឭក​ វិញ្ញាណក្ខន្ធ​អ្នក​ស្លាប់​នៅ​លើ​ស្ពាន​ពេជ្រ ដោយ​និមន្ត​លោក​ចំនួន ១០ អង្គ ដើម្បី​រៀបចំ​ពិធី​បង្សុកូល ឧទ្ទិសកុសល ដល់​អ្នក​ស្លាប់​ជាង​៣៥០​នាក់។ គណបក្ស​សម រង្ស៊ី​បាន​យក​កម្រង​ផ្កា​ទៅ​ដាក់​នៅ​មុខ​ស្តូប​រម្លឹក​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​ដែល​ កសាង​ដោយ​សាលា​រាជធានី​ផង​ដែរ។

លោក​ស្រី មួរ សុខហួរ តំណាង​រាស្ត្រ​គណបក្ស​សម រង្ស៊ី បាន​ថ្លែង​នៅ​ក្នុង​ពិធី​រំឭក​ខួប​នោះ​ថា៖« យើង​មាន​ការ​សោកស្តាយ​បំផុត​ចំពោះ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ស្លូត​ត្រង់​ដែល បាន​បាត់បង់​ជីវិត​នៅ​ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​ដ៏​រន្ធត់​នេះ ខណៈ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ នៅ​មិន​ទាន់​ចេញ​របាយការណ៍​ស៊ើប​អង្កេត​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​លាស់​នៅ​ឡើយ។ តើ​ឯណា​ទៅ​យុត្តិធម៌ សម្រាប់​ជនរងគ្រោះ?»។

ស្រប​គ្នា​នោះ​ដែរ មជ្ឈ​មណ្ឌល​សិទ្ធិ​មនុស្ស​កម្ពុជា​ បាន​ចេញ​ផ្សាយ​ឡើង​វិញ​នូវ​របាយការណ៍​ឆ្នាំ ២០១១ របស់​ខ្លួន​ ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា មួយ​ឆ្នាំ​កន្លង​ផុត ចម្ងល់​នៅ​តែ​បន្ត។ មជ្ឈមណ្ឌល​សិទ្ធិមនុស្ស​កម្ពុជា​ បាន​សម្រេច​ចុះ​ផ្សាយ​របាយការណ៍​នេះ​ឡើង​វិញ​ដោយ​សារតែ​ពួក​គេ​យល់​ថា ជន​រងគ្រោះ​នៅ​តែ​មិន​ទាន់​ទទួល​បាន​ចម្លើយ​អំពី​មូលហេតុ​នៃ​សោក​នាដកម្ម​ នេះ​នៅ​ឡើយ​៕

This content has been locked. You can no longer post any comments.
Show/hide comments
busy