ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍
- Prev
- 1 of 4
- Next
អ្នកយកព័ត៌មានរបស់ទស្សនាវដ្តី LIFT នៃកាសែត ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ លោក មែរ ច័ន្ទប៉ូលីដេត និងកញ្ញា ដារ៉េត រ៉ូហ្សាលីន បានអង្គុយសំណេះសំណាលជាមួយលោក ហ៊ុន ម៉ានី ដែលជាកូនប្រុសពៅរបស់លោកនាយករដ្ឋមន្រ្តី ហ៊ុន សែន។ លោក ហ៊ុន ម៉ានី ជាអ្នកដឹកនាំក្រុម «យុវជនក្នុងបុព្វហេតុមាតុភូមិ»។
មនុស្សជាច្រើនជឿថា កូនមន្រ្តីជាន់ខ្ពស់ ឬអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភមួយចំនួន មានចរិតទំនើង ច្រលើសបើស និងមិនយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្នកដទៃឡើយ។ កាលណាគ្រួសាររបស់គេកាន់តែមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់នៅក្នុងសង្គម អ្នកដទៃតែងតែមានអារម្មណ៍ថា អាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេកាន់តែមិនគប្បីចំពោះអ្នកដទៃ។ ប៉ុន្តែការយល់ឃើញដូចនេះមិនត្រឹមត្រូវឡើយ នៅពេលដែលគេនិយាយទៅដល់កូនប្រុសពៅរបស់លោកនាយករដ្ឋមន្រ្តី ហ៊ុន សែន គឺលោក ហ៊ុន ម៉ានី។
នៅពេលចុះពីលើរថយន្ត យុវជនម្នាក់ប្រកបដោយចរិតសុភាពរាបសា ពាក់អាវពណ៌ផ្ទៃមេឃ ខោពណ៌ខ្មៅ លោក ហ៊ុន ម៉ានី បានស្វាគមន៍អ្នកយកព័ត៌មានរបស់ទស្សនាវដ្តី LIFT និងបានអញ្ជើញពួកគេឲ្យចូលក្នុងការិយាល័យរបស់លោកក្នុងឥរិយាបថសុភាពរាបសានិងសាមញ្ញ។ លោក ហ៊ុន ម៉ានី បានអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកយកព័ត៌មានរបស់ LIFT ធ្វើកិច្ចសម្ភាសពិសេសជាមួយលោកទាក់ទិននឹងក្រុមយុវជនមួយដែលមានឈ្មោះថា «យុវជនក្នុងបុព្វ ហេតុមាតុភូមិ» ដែលជាក្រុមមួយបង្កើតឡើងដោយរូបលោកផ្ទាល់ ហើយបាននិងកំពុងដំណើរការប្រកបដោយភាពជោគជ័យ ។ ខាងក្រោមនេះជាបទសម្ភាសផ្ទាល់ជាមួយលោក ហ៊ុន ម៉ានី៖
សៈ តើលោកអាចធ្វើការរៀបរាប់ពីប្រវត្តិខ្លះៗរបស់ក្រុមយុវជននេះបានទេ?
ចៈ ក្រុមនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយក្រុមយុវជនស្ម័គ្រចិត្ត ដែលពួកគេទាំងនោះមានទស្សនវិស័យរួមគ្នា ពោលគឺពួកគេបានមើលឃើញពីបុព្វហេតុល្អៗនៃការលះបង់របស់យុវជនជំនាន់មុនក្នុងបុព្វហេតុជាតិមាតុភូមិ។ យុវជនយើងយល់ថា ការដឹងគុណ និងយុត្តិធម៌ត្រូវតែផ្តល់ឲ្យដល់យុវជនជំនាន់មុនទាំងនោះសម្រាប់ការលះបង់របស់ពួកគាត់ តាមរយៈការផ្តល់កិត្តិយស ការរក្សានូវកេរដំណែលដែលពួកគាត់បានបន្សល់ទុក និងការជំរុញអ្វីៗទាំងនោះឲ្យវិវឌ្ឍទៅមុខ។ សមាជិករបស់ក្រុមនេះ គឺសុទ្ធតែជាយុវជនស្ម័គ្រចិត្តទាំងអស់។ ក្រុមនេះមិនទាន់មានរចនាសម្ព័ន្ធផ្លូវការនៅឡើយទេ។ ប៉ុន្តែ សម្រាប់ពេលបច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំផ្ទាល់ត្រូវបានគេគាំទ្រឲ្យធ្វើជាអ្នកសម្របសម្រួល និងដឹកនាំក្រុម។ ជាក្រុមស្ម័គ្រចិត្តមួយ យើងមិនមានគោលការណ៍កម្រិតចំនួនសមាជិកចូលរួមឡើយ ពោលគឺអ្នកដែលមើលឃើញពីបុព្វហេតុដត្រឹមត្រូវរបស់ក្រុមនេះអាចចូលរួមជាមួយយើងបានទាំងអស់។ នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ យើងមានសមាជិកជាច្រើនមកពីប្រភពផ្សេងៗគ្នា ដែលក្នុងនោះរួមមានទាំងសាស្រ្តាចារ្យនៅតាមសាកលវិទ្យាល័យ បុគ្គលិកអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល មន្រ្តីរាជរដ្ឋាភិបាល វិនិយោគិន មេធាវី និងបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនឯកជននានា ដែលអ្នកទាំងនោះមានការជឿជាក់ និងមាន ទស្សនវិស័យរួមជាមួយយើង។
សៈ តើក្រុមរបស់លោកមានគោលបំណង និងទិសដៅចុងក្រោយយ៉ាងណាដែរ?
ចៈ យើងទាំងអស់គ្នាបានដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា ថ្នាលដែលយើងកំពុងតែបណ្តុះតាំងពីដើមរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន ត្រូវបានបង្កើតឡើង ដោយយុវជនជំនាន់មុន។ ដូច្នេះ គោល បំណងរបស់យើង គឺដើម្បីធ្វើយ៉ាងណាឲ្យយុវជនជំនាន់ក្រោយបានយល់ពីបញ្ហានេះ ដើម្បីឲ្យពួកគេជួយធ្វើយ៉ាងណាថែរក្សាថ្នាលនេះឲ្យបាន និងធ្វើការលើកស្ទួយ ក៏ដូចជាអភិវឌ្ឍនូវថ្នាលនេះឲ្យកាន់តែប្រសើរឡើង។ យើងមានទស្សនៈវិស័យចំពោះសង្គម កម្ពុជា ថាជាសង្គមមួយដែលយុវជនគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណះ និងនិន្នាការ មិនត្រូវបានរើសអើងអ្វីឡើយ ផ្ទុយទៅវិញពួកគេត្រូវបានយកចិត្តទុកដាក់ និងចាត់ទុកថា ជាកម្លាំងស្នូលក្នុងការរួមចំណែកអភិវឌ្ឍមាតុភូមិកម្ពុជាទាំងអស់គ្នា។ យើងព្យាយាមអស់ពីលទ្ធភាពក្នុងការពន្យល់លើកទឹកចិត្ត និងប្រែក្លាយទស្សនវិស័យរបស់យើងឲ្យទៅជាសកម្មភាព តាមរយៈការផ្តួចផ្តើមឲ្យមាននូវការជួបជុំក្នុងសង្គម ការប្រជុំជាក្រុមតូចៗ ការផ្លាស់ប្តូរយោបល់ និងបទពិសោធរវាងគ្នានិងគ្នា ការអប់រំផ្នែកពលរដ្ឋវិជ្ជា។ល។ ដើម្បីឲ្យយុវជនកម្ពុជា ទាំងអស់បានយល់ពីតួនាទី និងកាតព្វកិច្ចរបស់ពួកគេ ហើយឲ្យធ្វើតែអំពើល្អក្នុងបុព្វហេតុប្រជាជន និងមាតុភូមិជាទីស្នេហារបស់ពួកគេជាជាងការចំណាយពេលវេលាប្រព្រឹត្តនូវអំពើអបាយមុខនានា ដែលនាំឲ្យប៉ះពាល់ដល់សង្គមជាតិ ។
សៈ តើកត្តាចម្បងអ្វីខ្លះដែលជំរុញរូបលោក និងយុវជនស្ម័គ្រចិត្តដទៃទៀតឲ្យចូលរួម ក្នុងចលនាយុវជននេះ?
ចៈ កត្តាចម្បងមួយដែលនាំឲ្យយើងទាំងអស់គ្នាចូលរួមក្នុងសកម្មភាពនេះ គឺថា ជាទូទៅ យុវជនជាក្រុមមនុស្ស ដែលមានកម្លាំង ក្លៀវក្លា ទាំងផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ ដូច្នេះ ព្រោះខ្ញុំក៏ជាយុវជនមួយរូបដែរ។ មែនហើយ យើងមាននូវថាមពលខ្លាំងក្លា ដើម្បីធ្វើអំពើល្អៗក្នុងបុព្វហេតុប្រជាជន និងមាតុប្រទេសកម្ពុជាជាទីស្នេហារបស់យើង។ ការប្រកាន់ខ្ជាប់នូវជំនឿនេះ ប្រាកដណាស់ បានជំរុញរូបខ្ញុំ និងសមាជិកផ្សេងៗទៀតឲ្យពួតដៃគ្នាបង្កើតក្រុមនេះឡើង។ កត្តាប្រវត្តិសាស្រ្តគឺជាកត្តាមួយផ្សេងទៀតដែលជំរុញរូបខ្ញុំ និងយុវជនស្ម័គ្រចិត្តដទៃទៀតឲ្យចូលរួមក្នុងចលនាយុវជននេះ។ កាលពីមុនប្រទេសកម្ពុជាមិនមានភ័ព្វសំណាងឡើយ ដោយប្រទេសនេះបានឆ្លងកាត់នូវអស្ថិរភាពនយោបាយ ដែលជាលទ្ធផលនៃសង្គ្រាមរ៉ាំរ៉ៃអស់ពេលយ៉ាងយូរ ដែលធ្វើឲ្យប្រទេសមួយនេះ និងប្រជាជនរបស់ខ្លួនមិនមានឱកាសគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការធ្វើអ្វី ដែលខ្លួនចង់ធ្វើនោះឡើយ។ ប៉ុន្តែដោយមើលឃើញពីស្ថានភាពនាពេលបច្ចុប្បន្ន ពោលគឺស្ថានភាពដែលពោរពេញទៅដោយសុខសន្តិភាព ស្ថិរភាព និងការអភិវឌ្ឍដែលកំពុងតែចាក់ឫសយ៉ាងមាំ យើងក៏ឆ្លៀតឱកាសនេះសម្តែងនូវការគាំទ្រចំពោះអ្វីដែលយើងកំពុងតែមាន ហើយរិះរកមធ្យោបាយដើម្បីជួយជំរុញនូវស្ថានភាពនេះបន្ថែមទៀត តាមរយៈការស្វែងយល់ពីបុព្វហេតុនានា ដែលនាំឲ្យមាននូវលទ្ធផលដ៏ត្រចះត្រចង់ចាប់តាំងពីឆ្នាំសូន្យរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ ព្រមទាំងមធ្យោបាយក្នុងការថែរក្សាវា និងមធ្យោបាយក្នុងការអភិវឌ្ឍស្ថានភាពនេះទៅថ្ងៃអនាគតទៀត។ ដោយយើងមានជំនឿថា បុគ្គលគ្រប់រូបជាកោសិកាសង្គម យើងត្រូវតែធ្វើអ្វីៗដើម្បីបំប៉ននូវកោសិកាទាំងនោះ តាមរយៈការលើកទឹកចិត្តឲ្យពួកគេមានឆន្ទៈចូលរួមក្នុងសកម្មភាពទាំងឡាយណា ដែលអាចផ្តល់ផ្លែផ្កាដល់សង្គមជាតិ។ វាជារឿងគួរឲ្យសោកស្តាយណាស់ចំពោះយុវជនកម្ពុជាយើងមួយចំនួន ដែលខ្ញុំយល់ថា ថាមពលរាងកាយ និងស្មារតីរបស់ពួកគេជាកម្លាំងចលករដ៏សំខាន់ ដែលប្រទេសជាតិកំពុងត្រូវការក្នុងកិច្ចអភិវឌ្ឍមាតុប្រទេសនៅក្នុងដំណាក់កាលកំពុងតែមានសុខសន្តិភាព បានចំណាយពេលវេលាឥតប្រយោជន៍ប្រឡូកខ្លួនចូលទៅក្នុងអំពើល្មើសនានា។ ខ្ញុំក៏បានឃើញដែរថា យុវជនយើងជាច្រើនបានយល់ច្បាស់ថា ខ្លួនកំពុងតែទទួលបានសុវត្ថិភាពយ៉ាងល្អ រួចផុតពីសង្គ្រាមស៊ីវិល ពីការរត់គេចពីគ្រាប់កាំភ្លើងទៅទីតាំងសុវត្ថិភាព មិនដូចអ្វីដែលបានកើតឡើងកាលពីជាង២០ ឆ្នាំមុននោះទេ។ ទោះបីជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ ក៏យុវជនគប្បីយល់ថា ព្រំដែននៃមហិច្ឆតារបស់យើង មិនកំណត់ត្រឹមការទទួលបាននូវសុខសន្តិភាពប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែយុវជនត្រូវធ្វើខ្លួនឲ្យសកម្ម និងប្រកួតប្រជែងជាប់ជានិច្ច។ យើងនឹងមិនអាចរក្សាសុវត្ថិភាពសេដ្ឋកិច្ចឲ្យខ្លួនយើងបានល្អឡើយ ក្នុងសម័យសាកលភាវូបនីយកម្មបច្ចុប្បន្ននេះ ប្រសិនណាបើយើងមិនខិតខំប្រកួតប្រជែង ជាពិសេសបើយើងប្រៀបធៀបទៅនឹងបណ្តាយុវជនដទៃទៀតនៅក្នុងប្រទេសជិតខាងយើង។ បច្ចុប្បន្ននេះ យុវជនយើងមិនចាំបាច់រៀនបាញ់កំាភ្លើងទៀតឡើយ ប៉ុន្តែពួកគេត្រូវរៀនកាត់ដេរនៅតាមបណ្តារោងចក្រនានា ឬរៀនដាំដុះតាមវាលស្រែជំនួសវិញ ។ល។
សៈ តើក្រុមយុវជនរបស់លោកសម្រេចបាននូវសមិទ្ធផល និងស្នាដៃអ្វីខ្លះតាំងពីពេលបង្កើតមក ?
ឆៈ បើប្រៀបធៀបទៅអ្វីដែលសម្រេចបានដោយយុវជនជំនាន់មុន ក្រុមយុវជនយើងមិនទាន់សម្រេចអ្វីជាដុំកំភួនច្រើននៅឡើយទេ។ ប៉ុន្តែយើងមានមោទនភាព ដោយអ្វីៗដែលយើងបានធ្វើ កំពុងតែបោះជំហានទៅមុខដោយជោគជ័យ។ ការវិវឌ្ឍនេះគឺប្រាកដណាស់ ត្រូវបានជំរុញដោយទស្សនវិស័យដ៏ថ្លៃថ្លារបស់យើងដែលថា មនុស្សម្នាក់ៗនៅក្នុងសង្គមមិនគប្បីសួរថា តើប្រទេសជាតិរបស់ខ្លួនអាចផ្តល់អ្វីឲ្យខ្លួនឡើយ ប៉ុន្តែត្រូវសួរថា តើខ្លួនអាចផ្តល់អ្វីឲ្យដល់ប្រទេសជាតិរបស់ខ្លួនវិញ។ ខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់តែងតែប្រកាន់ខ្ជាប់នូវទស្សនៈនេះ ហើយខ្ញុំជឿថា សមាជិកក្រុមរបស់ខ្ញុំទាំងអស់ក៏ប្រកាន់ខ្ជាប់នូវទស្សនៈដូចគ្នានេះដែរ។ ជាមួយនឹងទស្សនៈនេះ យើងមានមោទនភាពនឹងនិយាយថា កិច្ចប្រឹងប្រែងជាលក្ខណៈបុគ្គល និងជាក្រុមរបស់យើង ពិតជាបានចូលរួមចំណែកយ៉ាងសកម្មក្នុងការអភិវឌ្ឍមាតុភូមិកម្ពុជា។ ជាឧទាហរណ៍ ក្រុមរបស់យើង ក្នុងរយៈពេលកន្លងមក បានរួមចំណែកក្នុងកិច្ចការពារបរិស្ថាន ដែលក្នុងនោះយើងបានចូលរួមដាំកូនឈើ លែងកូនត្រី និងបង្កងទៅក្នុងបឹងធម្មជាតិ និងបានចូលរួមក្នុងសកម្មភាពសង្គមមួយចំនួនផ្សេងទៀត ដូចជាសកម្មភាពសម្អាតបរិស្ថានសហគមន៍ ការចែកអំណោយជូនជនរងគ្រោះដោយទឹកជំនន់ ការបរិច្ចាគឈាមជាដើម។ ក្រៅពីនេះ ក្រុមយុជនយើងក៏បានធ្វើការផ្តួចផ្តើមឲ្យមាននូវទស្សនកិច្ចសិក្សាមួយចំនួនសម្រាប់និស្សិតនៅតាមមហាវិទ្យាល័យ និងសាកលវិទ្យាល័យនានា ដើម្បីឲ្យពួកគេមានឱកាសបានឃើញនូវខ្សែចង្វាក់ផលិតកម្មដោយផ្ទាល់នៅនឹងទីកន្លែង និងក៏ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចធ្វើការឆ្លុះបញ្ចាំងអ្វីដែលពួកគេបានឃើញនោះ ជាមួយនឹងទ្រឹស្តីដែលពួកគេបានសិក្សានៅក្នុងថ្នាក់រៀន។ ជាក់ស្តែង នាពេលថ្មីៗនេះ យើងបានដឹកនាំក្រុមនិស្សិតចំនួន ៥០០នាក់ ដែលអញ្ជើញមកពីសាកលវិទ្យាល័យ និងមហាវិទ្យាល័យចំនួន ២២ ផ្សេងៗគ្នា ទៅធ្វើទស្សនកិច្ចសិក្សានៅក្រុមហ៊ុន Phnom Penh Sugar ដែលនៅទីនោះ ពួកគេមានឱកាសបានឃើញនូវខ្សែចង្វាក់ផលិតកម្មរបស់ក្រុមហ៊ុនដោយផ្ទាល់។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ក្រុមរបស់យើងក៏ធ្លាប់បានធ្វើពិធីជួបជុំជាមួយនឹងក្រុមនិស្សិតប្រមាណ២០.០០០នាក់ នៅពហុកីឡដ្ឋានជាតិអូឡាំពិក ដោយផ្តោតទៅលើប្រធានបទ យុវជនក្នុងបុព្វហេតុមាតុភូមិ។ ក្រៅពីនេះទៀត យើងក៏បានចូលរួមក្នុងសកម្មភាពកីឡាជាច្រើន ដែលក្នុងនោះពួកយើងបានធ្វើការប្រកួតជាមួយក្រុមយុវជនដទៃ ឬរួមគ្នាជាមួយក្រុមដទៃ ធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីលើកកម្ពស់សុខភាពឲ្យកាន់តែប្រសើរ និងជំរុញមិត្តភាពឲ្យកាន់តែស្និទ្ធស្នាល។ កាលពីឆ្នាំមុន ក្រុមរបស់យើងបានបង្កើតនូវព្រឹត្តិការណ៍បោះជំរំយុវជនមួយ ហើយខ្ញុំមានសេចក្តីរីករាយនាពេលនេះដោយសូមធ្វើការប្រកាសថា យើងនឹងមានសកម្មភាពដូច្នេះនាពេលខាងមុខទៀត។
សៈ តើលោកគិតថា សកម្មភាពក្រុមនេះមានឥទ្ធិពលទេចំពោះយុវជនកម្ពុជា?
ចៈ បាទ ខ្ញុំគិតថា វាមានឥទ្ធិពលតិចឬច្រើន។ ប៉ុន្តែ ទោះបីជាឥទ្ធិពលនោះមានកម្រិតណាក៏ដោយ ក៏ពួកយើងមិនរាថយឡើយ ព្រោះពួកយើងឈរនៅលើជំហរមួយយ៉ាងច្បាស់លាស់ថា អ្វីៗដែលពួកយើងកំពុងធ្វើគឺដើម្បីជួយដល់មាតុប្រទេស និងប្រជាជនយើង ពោលគឺយើងមិនបានធ្វើប្រជាភិថុតដល់អ្នកណាម្នាក់ឡើយ។ កន្លងមកយើងបានធ្វើការជាមួយយុវជនមិនតិចជាង ២០.០០០ នាក់ឡើយ ហើយបើទោះជាយើងមិនមានការស្ទាបស្ទង់ពីកម្រិតនៃឥទ្ធិពលនៃសកម្មភាពទាំងនោះលើពួកគេជាក់ច្បាស់ណាមួយក៏ដោយ ក៏យើងអាចប៉ាន់ស្មានបានថា ពួកគេទទួលរងឥទ្ធិពលវិជ្ជមានទាំងនេះ ហើយពួកគេមានការពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ចំពោះការចូលរួមយ៉ាងសកម្មរបស់ពួកគេនៅក្នុងសកម្មភាពទាំងឡាយរបស់យើង។ ការពេញចិត្តពេញថ្លើមនេះកើតឡើងក្រោមរូបភាពនៃការចូលរួមជាធ្លុងមួយរបស់យុវជនយើង ដែលការចូលរួមនេះបានជះឥទ្ធិពលវិជ្ជមានចម្រុះទៅលើបណ្តាអ្នកចូលរួមគ្រប់ៗរូប។ អ្វីដែលខ្ញុំអាចសនិ្នដ្ឋានបាននៅពេលនេះគឺថា ពួកគេទាំងអស់នោះពិតជាទទួលបានឥទ្ធិពលវិជ្ជមានទាំងនេះ ព្រោះពួកគេភាគច្រើនមានទស្សនវិស័យ និងបុព្វហេតុដូចខ្ញុំ និងសមាជិកក្រុមខ្ញុំទាំងអស់ដែរ។
សៈ តើក្រុមយុវជនរបស់លោកជួបប្រទះនឹងការលំបាកអ្វីខ្លះទេ?
ចៈ បាទ ក្រុមរបស់យើងក៏ជួបប្រទះនូវបញ្ហាមួយចំនួនដែរ។ យើងទាំងអស់គ្នាជាយុវជន យើងប្រាកដជាមានភាពខ្វះខាត ឬត្រូវបានគេមើលឃើញថា មានភាពខ្វះខាតនូវបទពិសោធ និងចំណេះធ្វើ។ នេះជាអ្វីដែលយើងត្រូវតែរៀន។ យើងត្រូវតែរៀនតាមរយៈសកម្មភាពរបស់យើង ហើយនេះ ប្រាកដណាស់ជាព្រំដែនកម្រិតរបស់ពួកយើង។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ដូចយើងបានឃើញស្រាប់ហើយ សមាជិកក្រុមរបស់យើង សុទ្ធតែមានការងារដ៏ទៃផ្សេងៗទៀតដែរ បន្ថែមពីលើការងារស្ម័គ្រចិត្តនេះ។ ដើម្បីរក្សានូវនិរន្តរភាពនៃការងារប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកយើង និងការងារស្ម័គ្រចិត្តនេះ យើងត្រូវរក្សានូវតុល្យភាពពេលវេលាឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។ បញ្ហានេះបានកម្រិតនូវសកម្មភាពយើងមួយចំនួនដែរ។
សៈ តើក្រុមយុវជនរបស់លោក ដោះស្រាយនូវបញ្ហាទាំងនេះដោយវិធីណា?
ចៈ វាជាភ័ព្វសំណាងដែរ ដែលក្រុមរបស់យើងមាននូវសមាជិកដែលមានការតាំងចិត្តខ្ពស់ និងមាននូវជំនាញផ្សេងៗគ្នា។ ដោយផ្អែកលើគោលការណ៍បើកចំហ យើងតែងតែបានលើកយកបញ្ហាទាំងអស់ដាក់លើតុដើម្បីធ្វើការពិភាក្សា។ ភាពមធ័្យត ភាពច្បាស់លាស់ និងការតាំងចិត្តរបស់ពួកយើង បានជួយឲ្យក្រុមនេះជម្នះបាននូវបញ្ហាប្រឈមទាំងនោះ។ ចំណុចខ្លាំងមួយផ្សេងទៀតដែលយើងមិនគួរមើលរំលងនោះគឺប្រការដែលថា ក្រុមរបស់យើងមិនដែលចាត់ទុកបញ្ហាប្រឈមជាឧបសគ្គឡើយ ផ្ទុយទៅវិញក្រុមរបស់យើងតែងចាត់ទុកបញ្ហាប្រឈមទាំងនោះជាឱកាស ឬជាមេរៀនទៅវិញ។ ក្រៅពីនេះ យើងក៏តែងតែសិក្សាពីយុវជនជំនាន់មុន ដែលពួកគាត់ធ្លាប់ហែលឆ្លងកាត់នូវបញ្ហាប្រឈមទាំងនោះ។
សៈ តើក្រុមយុវជនរបស់លោកមានគម្រោងយ៉ាងណាសម្រាប់ពេលអនាគត?
ចៈ ដូចដែលបានលើកឡើងនៅក្នុងទស្សនវិស័យរបស់ក្រុម ក្រុមនេះមានទិសដៅចង់ឲ្យមានសង្គមកម្ពុជាមួយ ដែលយុវជនចូលរួមយ៉ាងសកម្មនៅក្នុងបុព្វហេតុជាតិមាតុភូមិជាទីស្នេហារបស់ខ្លួន។ និយាយឲ្យចំ យើងមានគម្រោងធ្វើនូវរាល់សកម្មភាពទំាងឡាយណា ដែលយើងអាចធ្វើបាន ដើម្បីបំផុស លើកទឹកចិត្ត និងជួយជ្រោមជ្រែងតាមដែលអាចធ្វើបានទៅដល់ពួកគេ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចប្រើប្រាស់នូវកម្លាំងកាយ និងស្មារតីរបស់ខ្លួនឲ្យអស់ពីលទ្ធភាពក្នុងការចូលរួមចំណែកអភិវឌ្ឍប្រទេសរបស់ខ្លួនតាមដែលគេអាចធ្វើបាន។ យើងក៏មានគម្រោងចង់ធ្វើឲ្យក្រុមនេះក្លាយជាក្រុមគំរូមួយសម្រាប់យុវជនដទៃទៀតដែលមានឆន្ទៈចង់ធ្វើអ្វីៗដើម្បីបុព្វហេតុអភិវឌ្ឍមាតុប្រទេស និងប្រជាជនកម្ពុជា។ ប៉ុន្តែខ្ញុំក៏សូមជម្រាបផងដែរថា ដោយហេតុថា ក្រុមនេះជាក្រុមយុវជនស្ម័គ្រចិត្ត មិនមែនជាស្ថាប័នផ្លូវការនោះ គម្រោងរបស់យើងសម្រាប់ពេលអនាគតអាចនឹងមានការប្រែប្រួលដើម្បីឲ្យស្របជាមួយនឹងសមត្ថភាព និងភាពបត់បែនរបស់យើង។
សៈ តើលោកមានមតិផ្តាំផ្ញើអ្វីខ្លះទេសម្រាប់យុវជនដទៃទៀត ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចចូលរួមក្នុងកិច្ចអភិវឌ្ឍមាតុភូមិកម្ពុជា?
ចៈ ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់បន្ថែមថា អ្នកមិនចាំបាច់ទាល់តែជាបញ្ញវន្តមួយរូប ទើបអាចចែករំលែកនូវចំណេះដឹងអ្វីមួយបានជាមួយនឹងប្រជាពលរដ្ឋរបស់អ្នកនោះទេ ហើយអ្នកក៏មិនចាំបាច់រង់ចាំក្លាយទៅជាអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភម្នាក់ ដើម្បីអាចចែករំលែកប្រាក់មួយរៀលសម្រាប់សកម្មភាពមនុស្សធម៌ណាមួយនោះដែរ។ ដោយគ្រាន់តែអ្នកធ្វើនូវអំពើល្អ ហើយមិនបង្កផលលំបាកដល់ប្រជាជន និងប្រទេសរបស់អ្នក នោះមានន័យថា អ្នកកំពុងតែចូលរួមចំណែកក្នុងការអភិវឌ្ឍសង្គមអ្នកហើយ។ មិនមានពេលវេលាច្រើនទៀតទេសម្រាប់អ្នកដើម្បីរង់ចំានោះ។ ចំពោះអ្នកដែលអាចយល់ពីអ្វីដែលខ្ញុំបាននិយាយនេះ នោះមានន័យថា អ្នកកំពុងតែត្រូវការពីសំណាក់ប្រជាជន ព្រមទាំងប្រទេសជាតិរបស់អ្នកហើយ។ សូមអ្នកចូលរួមជាមួយយើង ហើយធ្វើសកម្មភាពឡើង៕
