Headlines:

ពិធីបុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តាមេសរ​នៅ​បាភ្នំ​បង្កប់​ដោយ​អាថ៌កំបាំង​ច្រើន​សតវត្សរ៍

  • Prev
  • 1 of 2
  • Next

ព្រៃវែង : ដោយ​ដិត​ដាម​នូវ​ជំនឿ​បែប​ហិណ្ឌូ​សាសនា នៅ​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​ចាប់​ថ្ងៃ​១៣-១៤-១៥​កើត​ ខែ​ជេស្ឋ មន្ត្រី​រាជការ ​ប្រជាជន​នៅ​ទូទាំង​ស្រុក​បាភ្នំ​ តែង​នាំ​គ្នា​ប្រារព្វ​ធ្វើ​ពិធី​បុណ្យ​ឡើង​អ្នកតា​មេសរ ដើម្បី​បួង​សួង​សុំ​សេចក្ដី​សុខ​ សូម​ទឹក​ភ្លៀង ​និង​កម្ចាត់​នូវ​ឧបទ្រព​ចង្រៃ​ចេញ​ពី​ភូមិ-ឃុំ​របស់​ពួក​គេ​។ ប៉ុន្តែ​ពិធី​បុណ្យ​នេះ​ក៏​នៅ​តែ​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​អាថ៌​កំបាំង​ ខណៈ​ដែល​តង្វាយ​ថ្វាយ​អ្នក​តា តាំង​ពី​មនុស្ស​រហូត​ដល់​សត្វ​ដែល​បូជា​នោះ​ឲ្យ​តែ​គម្រប់​១០០​ក្បាល​គឺ​ ពេជ្ឈឃាដ​នោះ​ត្រូវ​តែ​ក្លាយ​ជា​អ្នក​បូជា​ជីវិត​បន្ត។

នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​បើ​ទោះ​ជា​៩០​ភាគរយ​នៃ​ប្រជា​ពុទ្ធសាសនិក​ខ្មែរ​ មាន​ជំនឿ​លើ​ពុទ្ធសាសនា ប៉ុន្ដែ​ក៏​មិន​ដែល​បំភ្លេច​ហិណ្ឌូ​សាសានា​ដែរ​ ដែល​គេ​ហៅ​ថា ពិធីបុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តា ហើយ​ពិធីបុណ្យ​ឡើង​អ្នកតា​នេះ ​កំណត់​តាម​វដ្ដ​នៃ​ដំណើរ​ព្រះ​ចន្ទ​ដែល​គោលបំណង​នៃ​ពិធី​នេះ​គឺ​ដើម្បី​ បួងសួង​សុំ​សេចក្ដី​សុខ សូម​ទឹក​ភ្លៀង និង​កំចាត់​នូវ​ឧបទ្រព​ចង្រៃ​ចេញពី​ភូមិ-ឃុំ​របស់​ពួក​គេ ហើយ​ពិធី​បុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តានេះ គេ​ក៏​កំណត់​បាន​ដែរ​ថា ​មាន​តែពិ​ធីបុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តាមេសរ​នៅ​ស្រុក​បាភ្នំ​ទេ​ដែល​ធំ​ជាង​គេ​ ខណៈ​ពិធី​បុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តា​ឃ្លាំង​មឿង នៅ​ឯ​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់​ក៏​ធ្វើ​ធំ​ប្រហែល​នេះ​ដែរ។

ដោយ​ពិធី​បុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តាមេសរ​នៅ​ស្រុក​បាភ្នំ ​ឯខេត្ត​ព្រៃវែង​ក្នុង​ទឹក​ដី​ភ្នំ​ឈើ​កាច់​មាន​តាំង​ពី​សម័យ​នគរភ្នំ (សតវត្សរ៍​ទី៤)នោះ ​លោក ​ប៊ុត ប៊ុនជា ​ដែល​ជា​គណៈកម្មការ​ធំ​ប្រចាំ​នៅ​អាស្រម​អ្នក​តា​មេសរ​ប្រាប់​ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ បើ​តាម​ឯកសារ​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ពិធីបុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តាមេសរ​នៅ​ស្រុក​បាភ្នំ​នៅ​ជើង​ភ្នំឈើ​កាច់​នេះ​ គឺ​គេ​ប្រព្រឹត្ត​ធ្វើ​តាំង​ពី​សម័យ​នគរភ្នំ​ ដែល​កាល​នោះ ​បន្ទាប់​ពី​មេទ័ព​ដ៏​ខ្លាំង​ពូកែ​ម្នាក់​ឈ្មោះ មគ្គរី​ផល ជា​បុត្រ​បាន​បូជា​ជីវិត​ដើម្បី​ជាតិ​ ព្រះមហាក្សត្រ ទ្រង់​ត្រាស់​បញ្ជា​កំណត់​ធ្វើ​បុណ្យ​រំឭក​ វិញ្ញាណក្ខន្ធ មគ្គរីផល​ ចំនួន​៣​ថ្ងៃ​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ ដោយ​តម្រូវ​ឲ្យ​អាណាខេត្ត​តំបន់ បណ្តា​មេទ័ព ត្រូវ​នាំ​សួយសារ​អាករ​ និង​រៀបចំ​បុណ្យ​នេះ  ហើយ​ត្រូវ​យក​មនុស្ស​អស់​ជីវិត​មក​កាត់​ក្បាល​បូជាយញ្ញ គោរព​បូជា​ជូន​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​មគ្គរីផល ដែល​ជាអ្នក​ខ្លាំង​ពូកែ​ស្នេហា​ជាតិ។ តំណ​ក្រោយ​មក គេក៏​បាន​ជ្រើសរើស​ធ្វើ​បុណ្យ​នេះ​នៅ​ថ្ងៃ ១៣-១៤-១៥​កើត​ខែ​ជេស្ឋ ​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ ដោយ​ហៅ​ថា បុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តាមេសរ​ ។

គណៈ​កម្មការ​ដែល​រៀបចំ​យោង​តាម​ឯកសារ​រូប​នេះ​ក៏​បាន​ឲ្យ​ដឹង​បន្ត​ថា​ កាល​ដែល​ដំណើរ​បុណ្យ​នេះ​ ប្តូរ​មក​ដាក់​ឈ្មោះ​ថា​បុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តាមេសរ​នោះ​ គឺ​មគ្គរីផល ​នេះ​លោក​មាន​ប្រពន្ធ​ឈ្មោះ​នាង​ មេសរ​ ជា​កូន​ស្រីស្តេច​ក្រិក​ ដែល​ស្តេច​ក្រិក កាល​ដែល​ដឹង​ថា​ប្តីត្រូវ​ស្លាប់​ដោយ​ហិប​យន្ត​របស់​ឪពុក​នោះ ​នាង​មេសរ​ ក៏​រួតរះ​មក​នគរ​ភ្នំ ក្នុង​បំណង​ដើរ​រក​ក្បាល​មនុស្ស​យក​មក​តជប់​ឲ្យ​ស្វាមី​រស់​ឡើង​វិញ​តែ​រក​ មិន​បាន​ ក៏​គាប់​ជួន​ឃើញ​ដំរី នាង​ មេសរ ក៏​កាត់​ក្បាល់​ដំរី​នោះ​ យក​តភ្ជាប់​ខ្លួន​ប្តី​និង​ជប់​រស់​ឡើង​វិញ​ តែ​និយាយ​មិន​កើត​ព្រោះ​ជា​ក្បាល​ដំរី។ ក្រោយ​មក​នាង​ មេសរ ក៏​ក្លាយ​ជា​មេទ័ព​ដ៏​ល្បី​ប្រចាំ​នៅ​នគរ​ភ្នំ​នេះ​ដែរ​ ហើយ​ក្រោយ​ពីនាង​ស្លាប់ ក៏​គេ​ដូ​រពី​បុណ្យ​រំឭក​វិញ្ញាណក្ខន្ធ មគ្គរីផល មក​បុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តាមេសរ​រហូត​ទល់​សព្វ​ថ្ងៃ។

ទាក់ទិន​ទៅ​នឹង​តង្វាយ​ដែល​ត្រូវ​យក​ទៅ​ថ្វាយ​ក្នុង​ពិធីបុណ្យ​ឡើង​អ្នក​ តាមេសរ​នេះ​ គណៈកម្មការ​ដែល​កើត​ក្រោយ​ កំណើត​បុណ្យ​នេះ​ជិត​២០​សតវត្សរ៍​ក៏​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ដែរ​ថា ពិធី​បុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តាមេសរ​នេះ​ កាល​ពី​ដើម​ឡើយ​គេ​ត្រូវ​នាំ​សួយ​សារ​អាករមក​រៀបចំ​ពិធី ដោយ​តម្រូវ​ឲ្យ​មាន​ការ​យក​មនុស្ស​មក​កាត់​ក្បាល​បូជាយញ្ញ គោរព​បូជា​ជូន​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​ មគ្គរីផល ដែល​អ្នក​ខ្លាំង​ពូកែ​ស្នេហា​ជាតិ។

គណៈកម្មការ​រូប​នេះ​បាន​តំណាល​បន្ត​ថា​ ការ​ដែល​យក​មនុស្ស​អស់​ជីវិត​ទៅ​បូជាយញ្ញ​១​ឆ្នាំ​មួយៗ ​ដល់​គ្រប់​ទី១០០​និង​១០០​ឆ្នាំ​នោះ  ពេល​នោះ​មនុស្ស​អស់​ជីវិត​ទី​១០០​នោះ ​បាន​ប្រាប់​ទៅ​ពេជ្ឈឃាដ​ថា៖​ «បើ​លោក​ឯង​សម្លាប់​ខ្ញុំ​នោះ​អ្នក​ឯង​ក៏​មិន​រស់​ដែរ​។​ បើ​ទោះ​យ៉ាង​ណា​សំដី​ក្រើន​រំឭក​របស់​មនុស្ស​ដែល​គេ​នាំ​យក​មក​កាត់​ក​បូ​ ជាយញ្ញ​ទី១០០​នេះ​មិន​ត្រូវ​បាន​គេ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​នោះ​ទេ​។​ ចំណែក​ពេជ្ឈឃាដ​នោះ​ ក្រោយ​ពី​អារក​សម្លាប់​មនុស្ស​ទី១០០​នោះ​ ក៏​ស្លាប់​ដូច​មនុស្ស​ទី១០០​នោះ​ប្រាប់​មែន​ ហើយ​ថែម​​ទាំង​ដេក​ស្លាប់​ដោយ​គ្មាន​អ្នក​ណា​ដឹង​ពី​ការ​ស្លាប់​ទៀត​ផង»។​

បើ​ទោះ​យ៉ាង​ណាពិធី​បុណ្យ​នោះ ​មិន​ត្រូវ​បាន​បញ្ចប់​ដោយ​មូល​ហេតុ​នោះ​ឡើយ​ ពោល​គឺគេ​នៅ​តែ​ធ្វើ​ធម្មតា​។ លោក ​ប៊ុត ប៊ុនជា ​បន្តថា ​ក្រោយ​ពី​ពេជ្ឈឃាដ​សម្លាប់​មនុស្ស​ទី​១០០​ហើយ​ស្លាប់​ខ្លួន​ឯង​ដែរ​នោះ ​គណៈកម្មការ​បុណ្យ​ពេល​នោះ​ក៏​សម្រេច​ប្តូរ​ពី​មនុស្ស​មក​យក​សត្វ​ក្របី​ទៅ ​បូជា​យញ្ញ​ជំនួស​វិញ​។ លោក​តា​បន្ត​ថា ដំណើរ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ពី​មនុស្ស​មក​សត្វ​ក្របី​ក៏​មិន​ខុស​គ្នា​ដែរ​ លុះ​ដល់​គម្រប់​ទី​១០០​ ក្របី​ទី​១០០​ដែល​ពេជ្ឈឃាដ​កំពុង​តែ​អារក​នោះ​ក៏​បម្រះ​រហូត​ដាច់​ព្រ័ត្រ បោល​បាត់​ទៅ។ លុះ​ដល់​ព្រឹក​ឡើង ​ពេជ្ឈឃាដ​នោះ​ក៏​ស្លាប់​តែ​ដេក​ស្លាប់​ដូច​ពេជ្ឈឃាដ​ដែល​សម្លាប់​មនុស្ស ​ទី​១០០​ដែរ​។

ដោយ​ចង់​បញ្ចៀស​កុំ​ឲ្យ​អ្នក​ដែល​សម្លាប់​សត្វ​ធ្វើ​តង្វាយ​គម្រប់​ទី​១០០​ ស្លាប់​នោះ គណៈ​កម្មការ​រៀបចំ​ពិធី​ឡើង​អ្នកតា​មេសរ​ នៅ​សតវត្សរ៍​ទី​២១​រូប​នេះ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ បន្ទាប់​ពី​លោក​ត្រូវ​បាន​លោក​អភិបាល​ស្រុក​បាភ្នំ តែង​តាំង​ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​គណៈ​កម្មការ​ធំប្រចាំ​នៅ​អាស្រម​អ្នក​តាមេសរ ​លោក​បាន​ទៅ​រក​គ្រូ​ចិន​សែ​ពីរ បី​គ្រូ​ ដើម្បី​ម៉ិថា​តើ​ត្រូវ​រៀប​អ្វី​ធ្វើ​ជា​តង្វាយ​ថ្វាយ​បារមី​អ្នក​តាមេសរ​ ដើម្បី​បញ្ចៀស​កុំ​ឲ្យ​មាន​ការ​បាត់​បង់​ជីវិត​អ្នក​ដែល​សម្លាប់​សត្វ​ គម្រប់​ទី​១០០​នោះ។​

លោក​បាន​បន្ត​ថា ​គ្រូចិន​សែ​ដែល​លោក​រក​ម៉ិ​ទាំង​បី​នោះ​ម្នាក់ៗ​បាន​ប្រាប់​លោក​ដូចៗ​គ្នា​ ដោយ​បង្គាប់​ថា ​នៅ​រាល់​ឆ្នាំ​ក្នុង​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តាមេសរ​នោះ​ តម្រូវ​រៀប​បាយ​សី​ជំនួយ​១២​ថ្នាក់​ ចំណែក​ឯតង្វាយ​ដែល​ត្រូវ​កាប់​ថ្វាយ​គឺ​ជ្រូក​ ហើយ​ជ្រូក​នោះ​ចង់​កាប់​ប៉ុន្មាន​ក៏​បាន​ដែរ​ តែ​ត្រូវ​កំណត់​ថា​ ទម្ងន់​៩០​គីឡូក្រាម ឬ​៧២​គីឡូក្រាម​ព្រោះ​លេខ នេះ​បូក​ទៅ​បាន​ស្មើ​នឹង​លេខ៩​ ហើយ​ប្រាក់​ដែល​ត្រូវ​យក​ទៅ​ទិញ​ជ្រូក​នោះ​គឺ​តម្រូវ​រៃពី​មនុស្ស​ចំនួន​ ១៨០​នាក់​។

បើ​ទោះ​យ៉ាង​ណា ​ពិធី​បុណ្យ​ឡើង​អ្នក​តាមេសរ​នៅ​ស្រុក​បាភ្នំ​ ដែល​ប្តូរ​មក​កាប់​ជ្រូក​ថ្វាយ​អ្នក​តាមេសរ​នេះ​នៅ​មិន​ដល់​គម្រប់​ទី១០០ ដែរ​។

លោក​ ប៊ុត​ ប៊ុនជា ​ដែល​គណៈកម្មការ​មាន​នាទី​ចាត់​ចែង​បុណ្យ​រូប​នេះ​ក៏បាន​សម្តែង​នូវ​ជំនឿ​ ចិត្ត​ថា៖ ​«ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​ថា ​តង្វាយ​ដែល​បាន​រៀប​ចំថ្វាយ​តាម​គ្រូចិន​សែម៉ិនេះ​ នឹង​មិន​បណ្តាល​ឲ្យ​អន្តរាយ​ជីវិត​អ្នក​ពិឃាត​សត្វ​ដែល​យក​ទៅ​ថ្វាយ​បារមី អ្នក​តា មេសរ នោះ​ទៀត​ទេ»៕



This content has been locked. You can no longer post any comments.
Show/hide comments
busy