Headlines:

ភាព​សុទ្ធ​ល្អ​នៃ​គ្រឿង​ផ្សំ មាន​សារៈសំខាន់​សម្រាប់​មេចុងភៅ​នៅ Le Royal

  • Prev
  • 1 of 2
  • Next

មេ​ចុង​ភៅ​ប្រតិបត្តិ​នៅ សណ្ឋាគារ​ មាន​កេត្តិ៍​ឈ្មោះ​ល្អ Raffles Le Royal លោក Steve Van Remoortel ​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​មុខ​ម្ហូប​អាហារ​របស់​ខ្លួន​បន្ទាប់​ពី​គាត់​បាន​មក​ដល់ សណ្ឋាគារ​កាល​ពី​ខែ​កញ្ញា​ឆ្នាំ​មុន ​ហើយ​ចាប់​តាំង​ពី​នោះ​មក​អាជីវកម្ម​បាន​រីកចម្រើន​ចំនួន​ ៣០​ភាគរយ​។

លោក Steve Van Remoortel អាយុ​៣៩​ឆ្នាំ ​មក​ពី Antwerp ប្រទេស​បែលហ្ស៊ិក​បាន​បម្រើ​ការងារ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចំនួន​១១ ចាប់​តាំង​ពី​លោក​បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ផ្នែក​ចុង​ភៅ​របស់​លោក​។

នៅ​ក្នុង​ការ​ងារ​ថ្មី​របស់​លោក​នៅ​សណ្ឋាគារ Le Royal ​រាជធានី​ភ្នំពេញ ​លោក​នៅ​តែ​មាន​លក្ខណៈ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន និង​មិន​ងាយ​និយាយ​ចេញ​ពី​ភាព​សម្ងាត់​នៃ​គ្រឿង​មុខ​ម្ហូប​របស់​លោក ដែល​ក្នុង​នោះ ​សាច់​ចៀម​ គឺ​យក​មក​ពី​រដ្ឋ​ Colorado ហើយ​សាច់​គោ​យក​មក​ពី​អ្នក​ផ្គត់​ផ្គង់​ជាក់​លាក់​មួយ​នៅ​អូស្រ្តាលី។

លោក Steve Van Remoortel ​បាន​ថ្លែង​ថា​៖ «​របៀប​ផ្សំ​គ្រឿង​អាហារ​របស់​ខ្ញុំ គឺ​តែង​តែ​គិត​អំពី​ភាព​សុទ្ធ​នៃ​ផលិតផល​គ្រឿង​ផ្សំ​ដែល​ប្រើ​»។

លោក​បន្ត​ថា​៖ «រាជធានី​ភ្នំពេញ គឺជា​កន្លែង​ស្រស់​បំព្រង​មួយ​ ប៉ុន្តែ​មាន​បញ្ហា​ប្រឈម​មួយ​ចំនួន​»។ «​វា​លំបាក​ណាស់​ក្នុង​ការ​​ទទួល​បាន​ទំនិញ​គុណភាព​ពិត​ប្រាកដ ​ហើយ​មាន​អ្នក​ខ្លះ​លក់​ទំនិញ​ទាំង​នេះ​ហាក់​បី​ដូច​ជា​ទំនិញ​ដែល មាន​គុណភាព»។

គោលការណ៍​សំខាន់​មួយ​សម្រាប់ លោក Van Remoortel ​គឺ​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​អតិថិជន និង​ការ​ធ្វើ​ការ​វិនិច្ឆ័យ​ឲ្យ​បាន​ត្រឹមត្រូវ​អំពី​អ្វី​ដែល​អតិថិជន​ចូល​ចិត្ត។

«ប្រសិន​បើ​អតិថិជន​មក​ទី​នេះ​ជា​លើក​ដំបូង​ ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ផ្តល់​សាច់​ដែល​មិន​មាន​គុណភាព​ទៅ​ដល់​ពួក​គេ​នៅ​ថ្ងៃ​ ដំបូង​នោះ​ទេ។ វា​សំខាន់​ណាស់​ដែល​ត្រូវ​ដឹង​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​តាម​ដែល​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន​អំពី ​អតិថិជន​ដែល​អ្នក​កំពុង​បម្រើ និង​ធ្វើ​ម្ហូប​អាហារ​ឲ្យ​តាម​តម្រូវ​ចិត្ត​របស់​ពួក​គេ»។​

នៅ​ពេល​មេ​ចុង​ភៅ Steve ​ជា​អតិថិជន​ម្នាក់​នៅ​ភោជនីយដ្ឋាន​មួយ លោក​បាន​ភ្លក្សរសជាតិ​អាហារ​ដែល​មេ​ចុង​ភៅ​នៅ​ហាង​នោះ​ធ្វើ​។

លោក​ បាន​ថ្លែង​ទាំង​សើច​ថា​៖ «​នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​ខ្ញុំ​ភ្លក្ស​អាហារ​នោះ​ ​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​ឃើញ​ថា ​មេ​ចុង​ភៅ​មាន​លក្ខណៈ​ច្នៃ​ប្រឌិត និង​ពោរពេញ​ដោយ​ទឹក​ចិត្ត​ខំ​ប្រឹង​ធ្វើ​ម្ហូប​អាហារ​នោះ​»។

​ជា​មេ​ចុង​ភៅ​ប្រតិបត្តិ ​​លោក Van Remoortel មាន​ឥទ្ធិពល​ពាស​ពេញ​សណ្ឋាគារ​នេះ ភោជនីយដ្ឋាន ​និង​មុខ​ងារ​ទាំង​អស់​។

«បើ​និយាយ​អំ​ពី​អាហារ​ប៊ូហ្វេ​ (buffet) វិញ​  វា​ងាយស្រួល​ដូចជា​មាន​អាហារ​សម្រាប់​ជាតិ​សាសន៍​នីមួយ​ៗ​ ​ឬ​ផ្នែកនី​មួយ​ៗ​នៃ​ពិភពលោក។ នៅ​ពេល​អ្នក​អង្គុយ​ហូប​អាហារ​ពេល​ល្ងាច នេះ​គឺជា​លក្ខណៈ​ដែល​ត្រូវ​គិត​គូរ​។ ​ប្រហែល​ជា​ត្រូវ​មុខ​ម្ហូប​លោក​ខាង​លិច​ជាមួយ​​ឬ​យ៉ាង​ណា ឬ​មុខ​ម្ហូប​អាស៊ី​? ​នេះ​គឺជា​អ្វី​ដែល​គេ​ត្រូវ​ពិចារណា​»។

ប្រជាជន​ខ្មែរ​ចង់​បាន​ផលិតផល​ដែល​មាន​គុណភាព​ល្អ​បំផុត ​ហើយ​ចង់​ដឹង​ថា​តើ​នរណា​មាន​ផលិតផល​ពិសេស​នេះ​។ នេះ​បើ​យោង​តាម​លោក Van Remoortel។

«ផ្នែក​សំខាន់​ដែល​មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​បំផុត​មិន​យល់ គឺ​អារម្មណ៍​នៃ​រសជាតិ​ដែល​ដឹង​ដោយ​មាត់​។ ​នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​យើង​មិន​ដឹង។ គ្រប់​ប្រភេទ​អាហារ​ទាំងអស់​មាន​រសជាតិ​ខុសៗ​គ្នា​ ដូច​ជា ​ក្តៅ ត្រជាក់ ហឹរ និង​មាន​រសជាតិ​ចម្រុះ​។ ប្រសិន​បើ​អាហារ​ទាំងអស់​នោះ​មាន​រសជាតិ​បញ្ចូល​គ្នា​ ​អ្នក​នឹង​ទទួល​បាន​អាហារ​ប្លែក​ដ៏​ឆ្ងាញ់​មួយ​ប្រភេទ​»។

ចំណុច​មួយ​នៃ​វិធីសាស្រ្ត​របស់​លោក Van Remoortel គឺការ​បង្ហាញ​នូវ​សោភ័ណភាព។

លោក ​Van Remoortel បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «ប្រសិន​បើ​​អ្វី​មួយ​មាន​លក្ខណៈ​គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល នោះ​​មាន​ន័យ​ថា​អ្នក​​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ទី​នោះ​ពាក់​កណ្តាល​ផ្លូវ​រួច​ ទៅ​ហើយ​។ អ្នក​នឹង​ឈ្នះ​សមរភូមិ​បាន​ពាក់​កណ្តាល​ប្រសិន​បើ​វា​មាន​លក្ខណៈ​ល្អ​»។

«យើង​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល ដូច​ជា ​ស្រា​ក្រហម​ជាមួយ​ស៊ុប ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​យ៉ាង​ពិសេស​ ​ហើយ​ជា​រសជាតិ​ជាក់​លាក់​ពិសេស​ ហើយ​យើង​នឹង​ដឹង​ ប្រសិន​បើ​ពួក​គេ​យក​ទៅ​ប្រកួត​ប្រជែង​»។

លោក Van Remoortel នឹក​រដូវ​ចំនួន​បួន​របស់​អឺរ៉ុប​។

លោក​បន្ត​ថា៖ «រដូវ​ម្ហូប​អាហារ គឺវា​សំខាន់​ណាស់។ អ្នក​ទទួល​ទាន​អាហារ​មួយ​ចំនួន​នៅ​រដូវ​ណា​មួយ ​អ្នក​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​អាហារ​នីមួយៗ​នៃ​រដូវ​ទាំង​នោះ​»។ ​អ្នក​នឹង​ទទួល​ម្ហូប​អាហារ​ណា​មួយ​នៅ​ក្នុង​រដូវ​ណា​​មួយ នោះ​ហើយ​ជា​ហេតុ​ផល​ដែល​គុណភាព​នៃ​អាហារ​គឺ​សំខាន់​សម្រាប់​ខ្ញុំ​»។

ក្នុង​រយៈ​កាល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​នេះ លោក​បាន​ភ្លក្ស​អាហារ​ផ្សេង​ៗ​ពី​កន្លែង​ផ្សេង​ៗ។

«មុខ​ម្ហូប​ Jamaican ​គឺ​មាន​លក្ខណៈ​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍ ហើយ​អ្នក​បាន​រៀន​អំពី​រសជាតិ​តាម​តំបន់​របស់​វា​ ​ហើយ​អ្នក​ចាប់​ផ្តើម​ធ្វើ​ការ​លើ​រូប​មន្ត​នៃ​អាហារ​នេះ​ដែល​អ្នក​ ធា្លប់​ដឹង​ពី​មុន​។ ​ម្ហូប​អាហារ​មាន​ការ​វិវត្ត។ ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ចម្អិន​នេះ​ គឺ​មិន​ដូច​ពី​មុន ដែល​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ចម្អិន​ទេ​។ ខ្ញុំ​តែង​ប្រើ​រសជាតិ​ពិសេស​ដែល​អ្នក​ពិត​ជា​ចូល​ចិត្ត​វា»។

នេះ​គឺជា​លក្ខណៈ​វិនិច្ឆ័យ​របស់​មេ​ចុង​ភៅ​ល្អ​ម្នាក់​។

«​គាត់​គួរ​តែ​ដឹង​ថា​តើ​គាត់​កំពុង​មាន​អ្វី​ដែល​ពិសេស​បំផុត ហើយ​អ្នក​ដែល​គួរ​ធ្វើ​វា ​គឺជា​មេចុងភៅ​។ ​អ្វី​ដែល Raffles កំពុង​ធ្វើ​ជា​អ្វី​ដែល​ពិសេស​នោះ​។

​ការ​ដឹង​អំពី​ចរិត​លក្ខណៈ​របស់​អតិថិជន​បាន​ត្រឹមត្រូវ និង​តម្រុយ​នៃ​ប្រភេទ​ចំណង់​ចំណូល​ចិត្ត​របស់​ភ្ញៀវ គឺជា​អ្វី​ដែល​សំខាន់​បំផុត​ចំពោះ​វិធីសាស្រ្ត​របស់ លោក Van Remoortel។

«​នៅ​ពេល​យើង​ចម្អិន​​អាហារ​ពេល​ល្ងាច​ យើង​ព្យាយាម​យល់​​អំពី​អតិថិជន​​នោះ​ ហើយ​ខ្ញុំ​អាច​បំពេញ​ចិត្ត​អតិថិជន​ឲ្យ​ត្រូវ​នឹង​រសជាតិ​ដែល​ពួក​គេ​ចង់​ បាន​»។

លោក​បន្ត​ថា ​ឧទាហរណ៍ អតិថិជន​ជាតិ​ជប៉ុន​ចង់​ទទួល​ទាន​អាហារ​អ៊ីតាលី​នៅថ្ងៃ​ដំបូង​របស់​ពួក​គេ​។ ​មាន​ភោជនីយដ្ឋាន​អ៊ីតាលី​ចំនួន​៨០០​នៅ​ទីក្រុង​បាងកក​ ដូច្នេះលោក​មេ​ចុង​ភៅ Steve ​អាច​យក​ម្ហូប​អាហារ​អ៊ីតាលី​ពិសេស​នៅ​អាស៊ី​។

លោក​ បន្ត​ថា​៖ «​អាហារ​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​ធ្វើ​នេះ គឺ​វា​សម​ណាស់​ជា​មួយ​នឹង​ទីផ្សារ​អាស៊ី​។ ប្រសិន​បើ​អ្នក​ទិញ​អាហារ​នេះ​ពី​បារាំង ​វា​នឹង​មាន​រសជាតិ​ខ្លាំង​ពេក ប៉ុន្តែ​បើ​អ្នក​ទិញ​អាហារ​ប្រភេទ​នេះ​នៅ​ទី​នេះ​ ​វា​មាន​រសជាតិ​ឆ្ងាញ់ និង​ត្រូវ​ចិត្ត​ ហើយ​វា​សមរម្យ​សម្រាប់​ទីផ្សារ​អាស៊ី»។

ចំពោះ​សាច់​ចៀម​មក​ពី​រដ្ឋ​ Colorado ​វា​ជា​ការ​ពិចារណា​សំខាន់​មួយ​សម្រាប់​ លោកមេ​ចុង​ភៅ Steve ហើយ​លោក​ថែម​ទាំង​ស្វែងរក​បន្លែ​នៅ​អាស៊ី​ណា​ដែល​មាន​គុណភាព​ល្អ​ៗ​។ ចំពោះ​ដំឡូង​គួរ​តែ​យក​មក​ពី​កន្លែង​ដែល​មាន​អាកាសធាតុ​ត្រជាក់​ជាង​នេះ ​។

លោក​មេ​ចុង​ភៅ Steve បាន​សរសើរ​អំពី​គ្រឿង​ផ្សំ​ប្រកប​ដោយ​រសជាតិ​របស់​កម្ពុជា​ដូចជា ផ្លែ strawberry ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ម្រេច​ខេត្ត​កំពត ​បង្គា​ខេត្ត​តាកែវ និង​ត្រី​ដំរី​នៅ​ទន្លេ​សាប ​ដែល​ជា​គ្រឿង​ផ្សំ​សម្រាប់​មុខ​ម្ហូប​អាហារ​ពិសេស​។

ជា​ជន​ជាតិ​លោក​ខាង​លិច​តែ​ម្នាក់​នៅ​ផ្នែក​ចម្អិន​អាហារ​នៅ​សណ្ឋាគារ Raffles Le Royal បុគ្គលិក​ខ្មែរ​នៅ​ទី​នោះ​ពិត​ជា​មាន​សេចក្តី​រីករាយ​ហើយ​ចង់​រៀន​មុខ​ ម្ហូប​ពិសេស​ពី​លោក Steve​ ​និង​ការ​ណែ​នាំ​របស់​លោក។

លោក​ Steve បាន​ថ្លែង​ថា៖ «ម្ហូប​អាហារ​របស់​អ្នក​មាន​ការ​វិវត្ត វិធី​ដែល​អ្នក​ចម្អិន​ម្ហូប​អាហារ​ក៏​មាន​ការ​វិវត្ត​ដែរ​។ ម្ហូប​អាហារ​ពិត​ជា​មាន​ការ​វិវត្ត»។

លោក​ បន្ត​ទៀត​ថា នៅ​ពេល​អតិថិជន​មក ហើយ​ស្នើ​សុំ​ពិសេស​សម្រាប់​ព្រឹត្តិការណ៍​ផ្សេង​ៗ ឬ​ពិធី​អាហារ​ពេល​ល្ងាច ក្រុម​របស់​លោក Steve ​ពិត​ជា​អាច​បំពេញ​បាន​តាម​សំណើ​នោះ​ចំនួន​៩៩​ភាគ​រយ​។

«ជាមួយ​នឹង​រយៈ​ពេល​ខ្លី​ប៉ុណ្ណោះ ​យើង​អាច​ធ្វើឲ្យ​អ្វី​មួយ​ពិសេស​កើត​ឡើង​»។

លោក Van Remoortel ធំ​ដឹង​ក្តី​នៅ​ក្នុង​បរិយាកាស​ភោជនីយដ្ឋាន ហើយ​ចង់​ក្លាយ​ជា​មេ​ចុង​ភៅ​តាំង​ពី​លោក​អាយុ​៨​ឆ្នាំ​ម្ល៉េះ។

«ឪពុក​ម្តាយ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​​មិន​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​ងារ​នេះ​ ពី​ព្រោះ​ថា ​ខ្ញុំ​នឹង​ធ្វើ​ការ​នៅ​ពេល​ដែល​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​មាន​ពិធី​ជប់​លៀង​។ ​ឪពុក​ម្តាយ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​បញ្ជូន​ខ្ញុំ​ទៅ​រៀន​ផ្នែក​គណនេយ្យ​ ប៉ុន្តែ​នៅ​ទីបំផុត​ខ្ញុំ​អាច​ទៅ​រៀន​នៅ​សាលា​ធ្វើ​ម្ហូប​បាន​»។ លោក ​បន្ត​ថា​៖ «​វា​គឺជា​អាហារ​ស្រស់​ៗ។ ខ្ញុំ​ធំ​ដឹង​ក្តី​នៅ​ក្រៅ​ទីក្រុង ​ហើយ​ខ្ញុំ​តែង​តែ​គិត​អំពី​មុខ​ម្ហូប​ស្រស់​ៗ​»។

សម្រាប់​គោល​គំនិត​ថ្មី​ លោក Van Remoortel ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ភោជនីយដ្ឋាន Panorama នៅ​ទីក្រុង​បាងកក ក្នុង​តម្លៃ​ទឹក​ប្រាក់​ ៤,៥​ លាន​ដុល្លារ នៅ​ក្នុង​គោល​គំនិត​ជា​អ្នក​ចម្អិន​អាហារ​មួយ​ជីវិត​របស់​លោក។

តម្លៃ​សម្រាប់​មនុស្ស​ម្នាក់​នៅ​ភោជនីយដ្ឋាន​នោះ​គឺ ​១២០​ដុល្លារ ដោយ​បញ្ចូល​ទាំង​ស្រា​សាំប៉ាញ ​មិន​គិត​ថ្លៃ។

កិច្ច​ខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​របស់​លោក​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​ទទួល​បាន​នូវ​ពាន​ រង្វាន់​ជា​ភោជនីយដ្ឋាន​ល្អ​បំផុត​​របស់​ប្រទេស​ថៃ​កាលពី​ឆ្នាំ​២០០៩៕ PS