មេចុងភៅប្រតិបត្តិនៅ សណ្ឋាគារ មានកេត្តិ៍ឈ្មោះល្អ Raffles Le Royal លោក Steve Van Remoortel បានផ្លាស់ប្តូរមុខម្ហូបអាហាររបស់ខ្លួនបន្ទាប់ពីគាត់បានមកដល់ សណ្ឋាគារកាលពីខែកញ្ញាឆ្នាំមុន ហើយចាប់តាំងពីនោះមកអាជីវកម្មបានរីកចម្រើនចំនួន ៣០ភាគរយ។
លោក Steve Van Remoortel អាយុ៣៩ឆ្នាំ មកពី Antwerp ប្រទេសបែលហ្ស៊ិកបានបម្រើការងារនៅក្នុងប្រទេសចំនួន១១ ចាប់តាំងពីលោកបានបញ្ចប់ការសិក្សាផ្នែកចុងភៅរបស់លោក។
នៅក្នុងការងារថ្មីរបស់លោកនៅសណ្ឋាគារ Le Royal រាជធានីភ្នំពេញ លោកនៅតែមានលក្ខណៈប្រុងប្រយ័ត្ន និងមិនងាយនិយាយចេញពីភាពសម្ងាត់នៃគ្រឿងមុខម្ហូបរបស់លោក ដែលក្នុងនោះ សាច់ចៀម គឺយកមកពីរដ្ឋ Colorado ហើយសាច់គោយកមកពីអ្នកផ្គត់ផ្គង់ជាក់លាក់មួយនៅអូស្រ្តាលី។
លោក Steve Van Remoortel បានថ្លែងថា៖ «របៀបផ្សំគ្រឿងអាហាររបស់ខ្ញុំ គឺតែងតែគិតអំពីភាពសុទ្ធនៃផលិតផលគ្រឿងផ្សំដែលប្រើ»។
លោកបន្តថា៖ «រាជធានីភ្នំពេញ គឺជាកន្លែងស្រស់បំព្រងមួយ ប៉ុន្តែមានបញ្ហាប្រឈមមួយចំនួន»។ «វាលំបាកណាស់ក្នុងការទទួលបានទំនិញគុណភាពពិតប្រាកដ ហើយមានអ្នកខ្លះលក់ទំនិញទាំងនេះហាក់បីដូចជាទំនិញដែល មានគុណភាព»។
គោលការណ៍សំខាន់មួយសម្រាប់ លោក Van Remoortel គឺការយល់ដឹងអំពីអតិថិជន និងការធ្វើការវិនិច្ឆ័យឲ្យបានត្រឹមត្រូវអំពីអ្វីដែលអតិថិជនចូលចិត្ត។
«ប្រសិនបើអតិថិជនមកទីនេះជាលើកដំបូង ខ្ញុំនឹងមិនផ្តល់សាច់ដែលមិនមានគុណភាពទៅដល់ពួកគេនៅថ្ងៃ ដំបូងនោះទេ។ វាសំខាន់ណាស់ដែលត្រូវដឹងឲ្យបានច្រើនតាមដែលអាចធ្វើទៅបានអំពី អតិថិជនដែលអ្នកកំពុងបម្រើ និងធ្វើម្ហូបអាហារឲ្យតាមតម្រូវចិត្តរបស់ពួកគេ»។
នៅពេលមេចុងភៅ Steve ជាអតិថិជនម្នាក់នៅភោជនីយដ្ឋានមួយ លោកបានភ្លក្សរសជាតិអាហារដែលមេចុងភៅនៅហាងនោះធ្វើ។
លោក បានថ្លែងទាំងសើចថា៖ «នៅថ្ងៃដែលខ្ញុំភ្លក្សអាហារនោះ ដែលខ្ញុំអាចឃើញថា មេចុងភៅមានលក្ខណៈច្នៃប្រឌិត និងពោរពេញដោយទឹកចិត្តខំប្រឹងធ្វើម្ហូបអាហារនោះ»។
ជាមេចុងភៅប្រតិបត្តិ លោក Van Remoortel មានឥទ្ធិពលពាសពេញសណ្ឋាគារនេះ ភោជនីយដ្ឋាន និងមុខងារទាំងអស់។
«បើនិយាយអំពីអាហារប៊ូហ្វេ (buffet) វិញ វាងាយស្រួលដូចជាមានអាហារសម្រាប់ជាតិសាសន៍នីមួយៗ ឬផ្នែកនីមួយៗនៃពិភពលោក។ នៅពេលអ្នកអង្គុយហូបអាហារពេលល្ងាច នេះគឺជាលក្ខណៈដែលត្រូវគិតគូរ។ ប្រហែលជាត្រូវមុខម្ហូបលោកខាងលិចជាមួយឬយ៉ាងណា ឬមុខម្ហូបអាស៊ី? នេះគឺជាអ្វីដែលគេត្រូវពិចារណា»។
ប្រជាជនខ្មែរចង់បានផលិតផលដែលមានគុណភាពល្អបំផុត ហើយចង់ដឹងថាតើនរណាមានផលិតផលពិសេសនេះ។ នេះបើយោងតាមលោក Van Remoortel។
«ផ្នែកសំខាន់ដែលមនុស្សភាគច្រើនបំផុតមិនយល់ គឺអារម្មណ៍នៃរសជាតិដែលដឹងដោយមាត់។ នេះជាអ្វីដែលយើងមិនដឹង។ គ្រប់ប្រភេទអាហារទាំងអស់មានរសជាតិខុសៗគ្នា ដូចជា ក្តៅ ត្រជាក់ ហឹរ និងមានរសជាតិចម្រុះ។ ប្រសិនបើអាហារទាំងអស់នោះមានរសជាតិបញ្ចូលគ្នា អ្នកនឹងទទួលបានអាហារប្លែកដ៏ឆ្ងាញ់មួយប្រភេទ»។
ចំណុចមួយនៃវិធីសាស្រ្តរបស់លោក Van Remoortel គឺការបង្ហាញនូវសោភ័ណភាព។
លោក Van Remoortel បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្វីមួយមានលក្ខណៈគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល នោះមានន័យថាអ្នកបានធ្វើដំណើរទៅទីនោះពាក់កណ្តាលផ្លូវរួច ទៅហើយ។ អ្នកនឹងឈ្នះសមរភូមិបានពាក់កណ្តាលប្រសិនបើវាមានលក្ខណៈល្អ»។
«យើងបានធ្វើអ្វីដែលគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល ដូចជា ស្រាក្រហមជាមួយស៊ុប ដែលមានលក្ខណៈយ៉ាងពិសេស ហើយជារសជាតិជាក់លាក់ពិសេស ហើយយើងនឹងដឹង ប្រសិនបើពួកគេយកទៅប្រកួតប្រជែង»។
លោក Van Remoortel នឹករដូវចំនួនបួនរបស់អឺរ៉ុប។
លោកបន្តថា៖ «រដូវម្ហូបអាហារ គឺវាសំខាន់ណាស់។ អ្នកទទួលទានអាហារមួយចំនួននៅរដូវណាមួយ អ្នកទន្ទឹងរង់ចាំអាហារនីមួយៗនៃរដូវទាំងនោះ»។ អ្នកនឹងទទួលម្ហូបអាហារណាមួយនៅក្នុងរដូវណាមួយ នោះហើយជាហេតុផលដែលគុណភាពនៃអាហារគឺសំខាន់សម្រាប់ខ្ញុំ»។
ក្នុងរយៈកាលប៉ុន្មានឆ្នាំនេះ លោកបានភ្លក្សអាហារផ្សេងៗពីកន្លែងផ្សេងៗ។
«មុខម្ហូប Jamaican គឺមានលក្ខណៈគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ ហើយអ្នកបានរៀនអំពីរសជាតិតាមតំបន់របស់វា ហើយអ្នកចាប់ផ្តើមធ្វើការលើរូបមន្តនៃអាហារនេះដែលអ្នក ធា្លប់ដឹងពីមុន។ ម្ហូបអាហារមានការវិវត្ត។ អ្វីដែលខ្ញុំចម្អិននេះ គឺមិនដូចពីមុន ដែលខ្ញុំធ្លាប់ចម្អិនទេ។ ខ្ញុំតែងប្រើរសជាតិពិសេសដែលអ្នកពិតជាចូលចិត្តវា»។
នេះគឺជាលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យរបស់មេចុងភៅល្អម្នាក់។
«គាត់គួរតែដឹងថាតើគាត់កំពុងមានអ្វីដែលពិសេសបំផុត ហើយអ្នកដែលគួរធ្វើវា គឺជាមេចុងភៅ។ អ្វីដែល Raffles កំពុងធ្វើជាអ្វីដែលពិសេសនោះ។
ការដឹងអំពីចរិតលក្ខណៈរបស់អតិថិជនបានត្រឹមត្រូវ និងតម្រុយនៃប្រភេទចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ភ្ញៀវ គឺជាអ្វីដែលសំខាន់បំផុតចំពោះវិធីសាស្រ្តរបស់ លោក Van Remoortel។
«នៅពេលយើងចម្អិនអាហារពេលល្ងាច យើងព្យាយាមយល់អំពីអតិថិជននោះ ហើយខ្ញុំអាចបំពេញចិត្តអតិថិជនឲ្យត្រូវនឹងរសជាតិដែលពួកគេចង់ បាន»។
លោកបន្តថា ឧទាហរណ៍ អតិថិជនជាតិជប៉ុនចង់ទទួលទានអាហារអ៊ីតាលីនៅថ្ងៃដំបូងរបស់ពួកគេ។ មានភោជនីយដ្ឋានអ៊ីតាលីចំនួន៨០០នៅទីក្រុងបាងកក ដូច្នេះលោកមេចុងភៅ Steve អាចយកម្ហូបអាហារអ៊ីតាលីពិសេសនៅអាស៊ី។
លោក បន្តថា៖ «អាហារដែលខ្ញុំកំពុងធ្វើនេះ គឺវាសមណាស់ជាមួយនឹងទីផ្សារអាស៊ី។ ប្រសិនបើអ្នកទិញអាហារនេះពីបារាំង វានឹងមានរសជាតិខ្លាំងពេក ប៉ុន្តែបើអ្នកទិញអាហារប្រភេទនេះនៅទីនេះ វាមានរសជាតិឆ្ងាញ់ និងត្រូវចិត្ត ហើយវាសមរម្យសម្រាប់ទីផ្សារអាស៊ី»។
ចំពោះសាច់ចៀមមកពីរដ្ឋ Colorado វាជាការពិចារណាសំខាន់មួយសម្រាប់ លោកមេចុងភៅ Steve ហើយលោកថែមទាំងស្វែងរកបន្លែនៅអាស៊ីណាដែលមានគុណភាពល្អៗ។ ចំពោះដំឡូងគួរតែយកមកពីកន្លែងដែលមានអាកាសធាតុត្រជាក់ជាងនេះ ។
លោកមេចុងភៅ Steve បានសរសើរអំពីគ្រឿងផ្សំប្រកបដោយរសជាតិរបស់កម្ពុជាដូចជា ផ្លែ strawberry ខេត្តមណ្ឌលគិរី ម្រេចខេត្តកំពត បង្គាខេត្តតាកែវ និងត្រីដំរីនៅទន្លេសាប ដែលជាគ្រឿងផ្សំសម្រាប់មុខម្ហូបអាហារពិសេស។
ជាជនជាតិលោកខាងលិចតែម្នាក់នៅផ្នែកចម្អិនអាហារនៅសណ្ឋាគារ Raffles Le Royal បុគ្គលិកខ្មែរនៅទីនោះពិតជាមានសេចក្តីរីករាយហើយចង់រៀនមុខ ម្ហូបពិសេសពីលោក Steve និងការណែនាំរបស់លោក។
លោក Steve បានថ្លែងថា៖ «ម្ហូបអាហាររបស់អ្នកមានការវិវត្ត វិធីដែលអ្នកចម្អិនម្ហូបអាហារក៏មានការវិវត្តដែរ។ ម្ហូបអាហារពិតជាមានការវិវត្ត»។
លោក បន្តទៀតថា នៅពេលអតិថិជនមក ហើយស្នើសុំពិសេសសម្រាប់ព្រឹត្តិការណ៍ផ្សេងៗ ឬពិធីអាហារពេលល្ងាច ក្រុមរបស់លោក Steve ពិតជាអាចបំពេញបានតាមសំណើនោះចំនួន៩៩ភាគរយ។
«ជាមួយនឹងរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ យើងអាចធ្វើឲ្យអ្វីមួយពិសេសកើតឡើង»។
លោក Van Remoortel ធំដឹងក្តីនៅក្នុងបរិយាកាសភោជនីយដ្ឋាន ហើយចង់ក្លាយជាមេចុងភៅតាំងពីលោកអាយុ៨ឆ្នាំម្ល៉េះ។
«ឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំបានប្រាប់ខ្ញុំមិនឲ្យធ្វើការងារនេះ ពីព្រោះថា ខ្ញុំនឹងធ្វើការនៅពេលដែលមនុស្សទាំងឡាយមានពិធីជប់លៀង។ ឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំបានបញ្ជូនខ្ញុំទៅរៀនផ្នែកគណនេយ្យ ប៉ុន្តែនៅទីបំផុតខ្ញុំអាចទៅរៀននៅសាលាធ្វើម្ហូបបាន»។ លោក បន្តថា៖ «វាគឺជាអាហារស្រស់ៗ។ ខ្ញុំធំដឹងក្តីនៅក្រៅទីក្រុង ហើយខ្ញុំតែងតែគិតអំពីមុខម្ហូបស្រស់ៗ»។
សម្រាប់គោលគំនិតថ្មី លោក Van Remoortel បានចាប់ផ្តើមភោជនីយដ្ឋាន Panorama នៅទីក្រុងបាងកក ក្នុងតម្លៃទឹកប្រាក់ ៤,៥ លានដុល្លារ នៅក្នុងគោលគំនិតជាអ្នកចម្អិនអាហារមួយជីវិតរបស់លោក។
តម្លៃសម្រាប់មនុស្សម្នាក់នៅភោជនីយដ្ឋាននោះគឺ ១២០ដុល្លារ ដោយបញ្ចូលទាំងស្រាសាំប៉ាញ មិនគិតថ្លៃ។
កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់លោកបានធ្វើឲ្យលោកទទួលបាននូវពាន រង្វាន់ជាភោជនីយដ្ឋានល្អបំផុតរបស់ប្រទេសថៃកាលពីឆ្នាំ២០០៩៕ PS
ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍



