ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍
តើអ្នកចង់ប្រារព្ធអាពាហ៍ពិពាហ៍ប្រភេទណា នៅពេលឱកាសបានមកដល់?
ម៉ែន ចាន់មុទិតា អាយុ២០ឆ្នាំ ជានិស្សិតឆ្នាំទី៣នៃវិទ្យាស្ថានស៊ីតិក
«ថ្វីដ្បិតតែវប្បធម៌បរទេសកំពុងតែហូរចូលយ៉ាងគំហុកក្ដី ក៏ខ្ញុំនៅតែចូលចិត្ដវប្បធម៌ និងទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរដដែល។ ពិតណាស់ ខ្ញុំគ្រាន់តែត្រូវការអាពាហ៍ពិពាហ៍មួយប្រកបដោយភាពសាមញ្ញ និងផ្លូវការប៉ុណ្ណោះ។ យើងមិនចាំបាច់ចំណាយលុយច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ពេកសម្រាប់ការរៀបចំ ពិធីនេះទេ ពីព្រោះយើងត្រូវមានគម្រោងសម្រាប់អនាគតគ្រួសារជាច្រើនទៀត។ មួយវិញទៀត ខ្ញុំមិនចង់ខ្ជះខ្ជាយដើម្បីជាថ្នូរនឹងការសប្បាយហូរហៀរតែ ប៉ុន្មានថ្ងៃនោះទេ។ សរុប ខ្ញុំចូលចិត្ដពិធីមង្គលការសាមញ្ញងាយៗ និងសន្សំសំចៃប្រាក់ដើម្បីបង្កើតគ្រួសារថ្មីសម្រាប់នាពេលអនាគត»៕
ពេជ្រ ណាហ្សា អាយុ១៩ឆ្នាំ ជាសិស្សវិទ្យាល័យហ៊ុន សែន មិត្តភាព
«ខ្ញុំចង់រៀបការតាមទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីរបស់យើង ដែលកែច្នៃប្លែកបន្ដិចបន្ដួចសម្រាប់ពិធីនៅពេលរសៀល។ ខ្ញុំគ្រាន់តែសង្ឃឹមថា វាគឺជាពិធីសម្រាប់ភ្ញៀវកិត្តិយសទាំងអស់មានអារម្មណ៍រីករាយនឹង ពិធីមង្គលការរបស់ខ្ញុំ។ យ៉ាងណាមិញ ឲ្យតែជាការទទួលស្គាល់ពីសាច់ញាតិបងប្អូន និងភ្ញៀវកិត្ដិយសថាជាពីធីគគ្រឹកគគ្រេង សមរម្យ និងថ្លៃថ្នូរ និងមិនអាចបំភ្លេចបាន វាពិតជាអ្វីដែលខ្ញុំរំពឹងសម្រាប់ពិធីមង្គលការរបស់ខ្ញុំ»៕
ហុង វិសាល អាយុ២១ឆ្នាំ ជានិស្សិតឆ្នាំទី៣នៃសាកលវិទ្យាល័យអន្តរជាតិ
«ខ្ញុំគេងស្រមៃថា អាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ខ្ញុំ ប្រាកដជាអស្ចារ្យ និងឥតខ្ចោះសម្រាប់ជីវិត ពីព្រោះវាគឺជាអនុស្សាវរីយ៍តកូន តចៅ។ ខ្ញុំចង់បានអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលប្រារព្ធឡើងនៅក្នុងសណ្ឋាគារ លំដាប់ផ្កាយ៥ និងលម្អដោយសម្ភារប្រណីតៗជាដើម។ ធ្វើបានប៉ុណ្ណឹង អាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ខ្ញុំ ប្រាកដក្លាយជាពិធីមង្គលដ៏អស្ចារ្យ និងមិនអាចបំភ្លេចបានក្នុងមួយជីវិតរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែលើកមុខមាត់ឪពុកម្តាយមានកិត្តិយសតាមរយៈការរៀបចំ ពិធីធំដុំទាំងនេះ ពីព្រោះពួកគាត់តែងតែប្រាថ្នាឲ្យកូនៗខ្ពស់មុខខ្ពស់មាត់។ នេះក៏ជាមធ្យោបាយដ៏ល្អដែលខ្ញុំអាចបង្ហាញពីសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះ រូបគាត់»៕
ងួន សុខណា អាយុ២២ឆ្នាំ ជានិស្សិតឆ្នាំទី២ នៃវិទ្យាស្ថានភាសាបរទេស
«ខ្ញុំមិនចូលចិត្តរៀបការតាមរបៀបចាស់គំរឹលពេក និងនៅភោជនីយដ្ឋាន ពីព្រោះខ្ញុំអាចផ្លាស់ប្ដូរកាលបរិច្ឆេទទៅតាមពេលវេលាទំនេរ របស់ពួកគេ។ ខ្ញុំរំពឹងថា ខ្ញុំនឹងមានផ្ទះខ្លួនឯងដែលងាយស្រួយក្នុងការដំឡើងរោងការ។ ការរៀបចំពិធីនៅពេលរសៀល គឺសំខាន់បំផុត ពីព្រោះជាទូទៅ ពិធីនៅពេលព្រឹកវាមានលក្ខណប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។ ខ្ញុំចង់បន្ថែមភាពអណ្តែតអណ្តូងតាមរយៈការរៀបចំឆាកលម្អរ ដោយផ្កាស្រស់ៗ និងបញ្ចាំងខ្សែវីដេអូខ្លីតាំងពីការចាប់ផ្ដើមទំនាក់ទំនង ស្នេហាជាមួយស្វាមី។ ភ្ញៀវកិត្ដិយសក៏អាចសួរនាំពីប្រវត្ដិសេ្នហារបស់យើងផងដែរ។ នេះជាពិធីមង្គលការក្នុងក្ដីស្រមៃរបស់ខ្ញុំ»៕
ម៉ៃ សុខហួរ អាយុ២១ឆ្នាំ ជានិសិ្សតឆ្នាំទី៤នៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម
«ចំពោះរូបខ្ញុំផ្ទាល់ ខ្ញុំមិនចូលចិត្ដអ្វីឆើតឆាយពេកទេ។ នៅថ្ងៃអនាគត ខ្ញុំចង់មានកសិដ្ឋានផ្ទាល់ខ្លួន ដែលអាចជាទីកន្លែងសម្រាប់រៀបចំពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ខ្ញុំតែម្ដង ពីព្រោះវាស្ងប់ស្ងាត់ល្អ។ ខ្ញុំមិនចង់ប្រារព្ធពិធីនៅក្នុងទីក្រុង ឬក៏ជួលភោជនីយដ្ឋាននោះទេ ពីព្រោះវាហាក់បីដូចជាអ៊ូអរ និងរំខានពេក។ ជាទូទៅ ភ្ញៀវកិត្ដិយសទាំងអស់ តែងតែចូលចិត្តបង្អួតម៉ូដសម្លៀកបំពាក់ និងគ្រឿងអលង្ការគ្នាទៅវិញទៅមក។ រីឯនៅក្នុងកសិដ្ឋានរបស់ខ្ញុំវិញ ខ្ញុំអាចធ្វើតាមវិធីសាមញ្ញងាយៗ។ ជាពិសេស វាស្ថិតក្នុងបរិយាកាស និងបរិស្ថានល្អបរិសុទ្ធប្រកបដោយផាសុកភាព»៕
