ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍
ភ្នំពេញៈ ភាពយន្តរបស់ខ្មែរភាគច្រើន ដែលផលិតដោយផលិតកម្មក្តី ឬ ស្ថានីយទូរទស្សន៍ក្តី គឺសុទ្ធតែផ្តោតលើរឿងស្នេហា ឬ រឿងខ្មោច។ ចំណែករឿងដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីសង្គមនាពេលបច្ចុប្បន្នវិញ គឺត្រូវបានគេសង្គេតឃើញថា អង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលបានដើរតួនាទីយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការផលិត រឿងទាំងនោះ។ ថ្មីៗនេះ ស្ថាប័នក្រៅរដ្ឋាភិបាលមួយដែលមានឈ្មោះថា សមាគមវិចិត្រសិល្ប: បានផលិតខ្សែភាពយន្តមួយមានចំណងជើងថា «សំណោកជីវិត» ដើម្បីឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីសង្គមខ្មែរ។
ស្ថិតក្នុងវ័យ៣១ឆ្នាំ លោកព្រាម ណាក់ ជាអ្នកសម្តែងល្ខោននិយាយដែលបានទទួលការសិក្សាផ្នែកសិល្ប:ពី សាកលវិទ្យល័យភូមិន្ទវិចិត្រសិល្ប: បានផ្លោះពីការផលិតរឿងល្ខោននិយាយ ដែលសម្តែងអំពីការបោះឆ្នោត និងពន្យល់ប្រជាជនអំពីប្រព័ន្ធវិមជ្ឈការ ទៅនិពន្ធខ្សែភាពយន្ត«សំណោកជីវិត»ដែលមានប្រវែង១០០នាទី ដើម្បីពញ្ញាក់ដល់ប្រជាជនទូទៅអំពីបញ្ហាសង្គមនាពេលបច្ចុប្បន្ន។
លោកថ្លែងថា៖«យើងផលិតរឿងសំណោកជីវិតនេះ ដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងបញ្ហាការរំលោភសិទ្ធិកុមារ ការបំបែកបំបាក់ស្នេហាដែលស្មោះត្រង់ ការជួញដូរគ្រឿងញៀន និង បញ្ហាថ្នាំក្លែងក្លាយ»។
រឿង«សំណោកជីវិត»គឺនិយាយអំពីកុមារទុរគតម្នាក់ឈ្មោះ វាសនា ធ្លាក់ខ្លួនដេកតាមសំយាបផ្ទះអ្នកស្រុក។ គាត់ត្រូវបានម្ចាស់ផ្ទះនោះធ្វើបាបស្ទើររាល់ពេល ដែលគេប្រទះឃើញគាត់នៅដេកពីមុខផ្ទះរបស់គេ។ ជាភ័ព្វសំណាងដែរ នាថ្ងៃមួយ គាត់ត្រូវបានគ្រួសារសប្បុរសរើសយកទៅនៅជាមួយ ហើយគាត់ក៏ទទួលបានការរៀនសូត្រផងដែរ។ លុះបញ្ចប់ការសិក្សា គាត់ក៏បានការងារធ្វើក្នុងក្រុមហ៊ុនផ្នែកប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ មួយ ជាទីដែលយុវជនវាសនា បានលង់ស្នេហ៍នឹងបុគ្គលិកស្ត្រីម្នាក់ឈ្មោះថា ទេវី។
ប៉ុន្តែលោក ព្រាម ណាក់ បាននិពន្ធឲ្យគូស្នេហ៍ទាំងពីរបែកបាក់គ្នាទៅវិញ គឺគាត់បានតម្រូវឲ្យឪពុករបស់នាងទេវី ពង្រាត់ពួកគេទាំងពីរ ពីព្រោះតែវាសនាមានប្រវត្តិក្រីក្រ។
«ឪពុករបស់នាងទេវីបានទៅជួលនារីម្នាក់មកបន្លំជាស្រីលួចលាក់របស់ វាសនា ដែលធ្វើឲ្យនាងទេវីមានការភាន់ច្រឡំ រហូតនាងសុខចិត្តបែក»។ នេះជាកលល្បិចដែលអ្នកនិពន្ធរូបនេះបានប្រើប្រាស់ក្នុងសាច់រឿង របស់គាត់។
ឪពុករបស់នាងទេវាបានឲ្យនាងរៀបការជាមួយនឹងបុរសអ្នកមានម្នាក់ ខណ:ដែលវាសនារងការឈឺចាប់ម្នាក់ឯង ពីកលល្បិចបំបែកបំបាក់នេះ។ ជួនពេលខ្លះវាសនាបានមករក នាងទេវីដល់ផ្ទះ ប៉ុន្តែត្រូវ ឪពុកនាង បញ្ជាឲ្យគេវាយធ្វើបាបរហូតរបួសពេញខ្លួន ដើម្បីបង្ខំកុំឲ្យមកតាមរំខានដល់កូនស្រីគាត់។
លុះថ្ងៃមួយនារីដែលត្រូវឪពុកទេវីជួលឲ្យមកបន្លំធ្វើជាស្រីលួច លាក់របស់វាសនា បានរៀបរាប់ប្រាប់ល្បិចទាំងប៉ុន្មានដល់ទេវី។ លោក ព្រាម ណាក់ថ្លែងថា៖ «នាងដែលត្រូវឪពុកទេវីជួលនោះបានបាត់បង់ស្វាមីដោយសារជំងឺ តម្កាត់។ នាងក៏ជឿថា នេះគឺជាអំពើបាបមកចងកម្មពៀរនឹងរូបនាងដែលបានបោកប្រាស់គេ កន្លងមក»។
នាងទេវីក៏បានត្រឡប់ទៅរកវាសនាវិញ ប៉ុន្តែអ្វីៗហាក់ហួសពេលទៅហើយ ដោយយុវជនរូបនេះបានបាត់បង់ជីវិតដោយសាររបួសក្នុងខ្លួន។ ទន្ទឹមនឹងការបាត់បង់បុរសដែលស្មោះនឹងខ្លួនរូបនេះ នាងទេវីក៏បានបាត់បង់ស្វាមីម្នាក់ទៀត ដោយត្រូវប៉ូលិសស៊ើបអង្កេតរកឃើញថាជាអ្នកជួញថ្នាំញៀនដ៏ធំម្នាក់ ។ នាងទេវីក៏បានធ្លាក់ខ្លួនឈឺដោយសារបញ្ហាដ៏ស្មុគស្មាញនេះ ហើយក៏បានស្លាប់បាត់បង់ជីវិតទៅ ដោយសារការពុលថ្នាំក្លែងក្លាយដែលនាងបានទិញពីឱសថស្ថានមួយ កន្លែងយកទៅលេប។
អ្នកនិពន្ធខ្មែរមុនទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ ចូលចិត្តតម្រូវឲ្យតួអង្គក្នុងរឿង មានសភាពតោកយ៉ាក ប្រសិនបើគេមើលឃើញសង្គមរបស់គេប្រទះនឹងបញ្ហាភាពក្រីក្រ ឬ ឲ្យតួត្រូវបានគេធ្វើបាប ប្រសិនបើសង្គមរបស់គេមានបញ្ហារំលោភសិទ្ធិមនុស្ស ឬ ក៏សម្លាប់តួដោយចុងប៉ាកកា របស់គេតែម្តង ប្រសិនបើសង្គមរបស់គេមានភាពអយុត្តិធម៌ ឬ ការរើសអើងពិបាកនឹងទទួលយកបាន។ ប៉ុន្តែនៅដើមសតវត្សរ៍ទី២១នេះទៅហើយ នៅតែមានអ្នកនិពន្ធដូចលោក ព្រាម ណាក់ បានរក្សាផ្នត់គំនិតដូចមុនដដែល។
អ្នកនិពន្ធខ្សែភាពយន្តរូបនេះបញ្ជាក់ថា៖«ជួនកាលរឿងបែបនេះកើត មានក្នុងសង្គមយើងពិតប្រាកដ។ ថ្នាំក្លែងក្លាយអាចសម្លាប់ជីវិតរបស់មនុស្សបាន។ ចំណែកមនុស្សដែលមានការតស៊ូដូចវាសនា មិនប្រាកដថាអាចមានជីវិតប្រសើរទេក្នុងសង្គមឥឡូវ។ ចំណែកអ្នកមានទ្រព្យស្តុកស្តមដូចស្វាមីរបស់នាងទេវី ក៏មិនប្រាកដជាមនុស្សល្អដែរ។ គាត់អាចជាអ្នកជួញគ្រឿងញៀនផងក៏មិនដឹង»។
រឿងនេះចាប់ផ្តើមថតតាំងពីខែមករាដើមឆ្នាំនេះ ហើយគ្រោងនឹងបញ្ចប់នៅពេលឆាប់ៗនេះ។ ដល់ពេលនោះ ខ្សែភាពយន្តមួយនេះនឹងដាក់បញ្ចាំងនៅតាមរោងកុននានានៅភ្នំពេញ មិនខាន៕
