ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍
នៅពេលដែលប្រទេសកំពុងតែរីកចម្រើន តម្រូវការធនធានមនុស្ស និងតម្រូវការទីផ្សារការងារក៏កើនឡើងដែរ។ យុវជនបច្ចុប្បន្ននេះកំពុងតែព្យាយាមស្រូបយកចំណេះវិជ្ជាឲ្យបាន ជ្រៅជ្រះដើម្បីទទួលបានការងារធ្វើដ៏សមរម្យ និងមានអនាគតល្អ។
បើយើងក្រឡេកទៅមើលទីផ្សារការងារនាពេលបច្ចុប្បន្នវិញ តម្រូវការក្នុងការជ្រើសរើសបុគ្គលិក តែងតែត្រូវការអ្នកដែលមានចំណេះដឹង និងបទពិសោធការងារ។ ដូចនេះ ការស្វែងរកការងារ ពេលខ្លះមិនមែនជាការងាយស្រួលទេ ទោះបីជាអ្នកនោះមានចំណេះដឹងខ្ពង់ខ្ពស់ ប៉ុន្តែ បើគ្មានបទពិសោធជាក់ស្ដែងនោះ។
លោក សាម៉េន សុខា ជាអនុប្រធាននៃទីភ្នាក់ងារជាតិមុខរបរ និងការងារ បានពន្យល់ថា មានកន្លែងការងារមួយចំនួនត្រូវការជ្រើសរើសបុគ្គលិកមុខតំណែង ខ្ពស់ និងមានទំនួលខុសត្រូវខ្ពស់ដែលនាំឲ្យគេត្រូវការស្វែងរកបេក្ខជន ឬបុគ្គលិកណាដែលមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះ និងបទពិសោធការងារច្រើន។
លោកបាន បន្តទៀតថា៖ «សម្រាប់តំណែងនៅក្នុងក្រុមហ៊ុនធំៗ ឬក្នុងការិយាល័យ ពួកគេតែងតែចង់បានបុគ្គលិកមានបទពិសោធការងារ រីឯមុខតំណែងខ្លះ ក៏មិនចាំបាច់មានបទពិសោធច្រើនទេ ដោយគ្រាន់តែអាចធ្វើការងារបានជាការស្រេច។ ដូច្នេះ យុវជនខ្លួនឯងគួរតែគិតគូរពីអ្វីដែលខ្លួនគួរតែធ្វើពី ថ្ងៃនេះតទៅ»។
ដោយឡែក កញ្ញា នូ បូរ៉ែន ជាប្រធានរដ្ឋបាល និងហិរញ្ញវត្ថុ នៅអង្គការយុវសន្តិភាព បានប្រាប់ថា៖ «រាល់ការជ្រើសរើសបុគ្គលិក មិនមែនតែអង្គការរបស់ខ្ញុំនោះទេ ប៉ុន្តែកន្លែងដទៃទៀតក៏ដូចគ្នាដែរ គឺតែងតែផ្តល់អាទិភាពទៅអ្នកដែលមានបទពិសោធការងារ និងអ្នកដែលបានចូលរួមធ្វើការងារសង្គមបានច្រើន»។
កញ្ញា បូរ៉ែន បានផ្តល់យោបល់ថា៖ «ការសិក្សាពិតជាសំខាន់ ហើយអ្នករាល់គ្នាមិនអាចរស់ដោយគ្មានការអប់រំបានឡើយ ប៉ុន្តែចំពោះគំនិតខ្ញុំ យុវជនក៏គួរតែចូលរួមជាមួយសកម្មភាពសង្គមនិងការងារផ្សេងៗ ដូចជា ការចុះកម្មសិក្សា ឬធ្វើការងារស្ម័គ្រចិត្តជាដើម ដើម្បីបង្កើនចំណេះដឹងនិងទទួលបានបទពិសោធការងារ»។
ចំណែកឯកញ្ញា សេង សុផន ជានិស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សាខាងផ្នែកកសិកម្ម បានប្រាប់ឲ្យដឹងពីបញ្ហា របស់កញ្ញាថា៖ «ខ្ញុំចំណាយពេលស្វែងរកការងារធ្វើបីឆ្នាំ ប៉ុន្តែនៅតែរកមិនបានសោះ ហើយអ្វីដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំឆ្ងល់ពីបញ្ហានេះ គឺថាតើហេតុអ្វីបានជារាល់កន្លែងការងារទាំងអស់សុទ្ធតែតម្រូវឲ្យមាន បទពិសោធច្រើនបែបនេះ?»។ កញ្ញា សុផន បន្តថា៖ «ពួកគេហាក់ដូចជាមិនផ្តល់ឱកាសឲ្យអ្នកដែលទើបបញ្ចប់ការសិក្សា ឬក៏មានបទពិសោធតិចនោះទេ»។
យ៉ាងណាមិញ អ្វីដែលយើងបានសង្កេតឃើញក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ក៏មានយុវជនមួយចំនួនមិនសូវខ្វាយខ្វល់ពីបញ្ហានេះដែរ។ ពួកគេគ្រាន់តែចង់មានពេលវេលាច្រើននៅក្នុងការសិក្សាប៉ុណ្ណោះ រីឯការស្វែងរកការងារ ឬក៏បទពិសោធវិញ ពួកគេទំនងជារង់ចំាដល់ពេលរៀនចប់ទើបគិតគូរ។
កញ្ញា ឃី គីមចេង អាយុ២១ឆ្នាំ ជានិស្សិតនៅសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទនីតិសាស្ត្រ និងវិទ្យាសាស្រ្តសេដ្ឋកិច្ច និងជានិស្សិតនៅសាកលវិទ្យាល័យបញ្ញាសាស្ត្រនៃកម្ពុជា បានឲ្យដឹងថា៖ «បទពិសោធ ពិតជាសំខាន់សម្រាប់ការដាក់ពាក្យសុំចូលធ្វើការងារ។ យ៉ាងណាមិញ ការអប់រំក៏មានសារៈសំខាន់ដូចគ្នាដែរ ដូចនេះហេតុអ្វីបានជាយើងមិនចំណាយពេល៤ឆ្នាំក្នុងការសិក្សាឲ្យ ចប់ជាមុនសិន សឹមស្វែងរកការងារ?»។
យ៉ាងណាមិញ គំនិតរបស់មនុស្សរមែងខុសប្លែកពីគ្នា ប៉ុន្តែគំនិតទាំងអស់ ហាក់ដូចជាមិនសូវត្រូវជាមួយនឹងលក្ខខណ្ឌទីផ្សារការងារនាពេល បច្ចុប្បន្នទេ ដោយសារតែការប្រកួតប្រជែងក្នុងវិស័យការងាររបស់យុវជនខ្មែរកំពុងតែ មានការកើនឡើងជាលំដាប់។
ក្រៅពីក្រុមនិស្សិតមិនខ្វល់ខ្វាយ ក៏មាននិស្សិតមួយចំនួនទៀត កំពុងតែអន្ទះអន្ទែង និងគិតគូរជាខ្លាំងទៅលើការស្វែងរកបទពិសោធការងារ ហើយពួកគេបែរជាមានការមិនពេញចិត្តចំពោះគោលការណ៍របស់ស្ថាប័នឬក៏ ក្រុមហ៊ុនមួយចំនួនដែលមិនផ្តល់ឱកាសដល់ពួកគេក្នុងការចុះកម្មសិក្សា ឬធ្វើការពេលកំពុងរៀននោះទេ។
កញ្ញា ចាន់ ណារី បច្ចុប្បន្នជាជំនួយការផ្នែករដ្ឋបាលនៃ AMB Events Cambodia និងជានិស្សិតឆ្នាំទីបួន បានប្រាប់ឲ្យដឹងថា៖ «ឆ្នាំនេះខ្ញុំត្រូវធ្វើសារណា (និក្ខេបបទ) បញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រ ប៉ុន្តែការចុះកម្មសិក្សាពិតជាមិនងាយស្រួលនោះទេ ដោយសារតែមានស្ថាប័នជាច្រើនបានបដិសេធចំពោះសំណើរបស់ខ្ញុំ»។ ក្រោយមក ទើបមានស្ថាប័នមួយបានអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំចុះកម្មសិក្សា។
កញ្ញា ណារី បានអះអាងថា យុវជនពិតជាស្វះស្វែងណាស់ក្នុងការស្វែងរកបទពិសោធការងារ ប៉ុន្តែថាតើពួកគេនឹងទទួលបានវាយ៉ាងដូចម្តេច បើសិនជាខាងស្ថាប័នឬក៏ក្រុមហ៊ុនមួយចំនួនមិនផ្តល់ឱកាស សម្រាប់ពួកគេនោះ។
លោក ផុន ណាវុឌ្ឍ ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងផ្នែកការវាយតម្លៃ និងរៀបចំគម្រោង នៅ Industrial and Commercial Bank បានប្រាប់ឲ្យដឹងថា៖ «ធនាគាររបស់យើង មិនមានគោលការណ៍ផ្តល់កម្មវិធីកម្មសិក្សា ឬការងារស្ម័គ្រចិត្តសម្រាប់សិស្ស-និស្សិតនោះទេ»។
លោក បានបន្តថា៖ «មូលហេតុដែលមិនអនុញ្ញាតឲ្យសិស្សមកចុះកម្មសិក្សានៅក្នុងកន្លែង របស់យើង វាមិនមែនដោយសារតែបញ្ហាខ្វះសមត្ថភាពរបស់យុវជននោះទេ គឺដោយសារតែយើងជាកន្លែងថ្មីហើយយើងមិនមានពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ សម្រាប់បណ្តុះបណ្តាលពួកគេ។ ប៉ុន្តែ ពេលថ្មីៗនេះយើងកំពុងតែមានគម្រោងបង្កើតឲ្យមានកម្មវិធីនេះនៅនាពេល អនាគត»។
លោកបានចែករំលែកនូវយោបល់ផ្ទាល់ខ្លួនថា មានស្ថាប័នជាច្រើនក៏ដូចជាស្ថាប័នរបស់លោកដែរ ក៏ចង់ផ្តល់ឱកាសដល់និស្សិតដែរ ប៉ុន្តែពួកគេខ្លាចថាគ្មានពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការបណ្តុះ បណ្តាលសិស្សទាំងនោះ។ សព្វថ្ងៃមានកន្លែងការងារជាច្រើនដែលអនុញ្ញាតឲ្យសិស្សចុះ កម្មសិក្សា ឬផ្ដល់ការងារស្ម័គ្រចិត្ត ដូចនេះ វាមិនមែនជាបញ្ហាឡើយ ប្រសិនបើកន្លែងខ្លះមិនអនុញ្ញាតនោះ។
ចំណែកឯលោក សាម៉េន សុខា បានផ្តល់ជូននូវយោបល់មួយចំនួនដល់សិស្សនិស្សិតទាំងអស់ថា៖ «សូមកុំគិតថា យើងគួរតែរង់ចាំរហូតដល់ពេលបញ្ចប់ការសិក្សា ទើបខំស្វះស្វែងរកការងារធ្វើឲ្យសោះ។ អំឡុងពេលសិក្សា យើងគួរតែចែករំលែកពេលវេលាខ្លះដើម្បីធ្វើការងារស្ម័គ្រចិត្ត ឬក៏ចុះកម្មសិក្សា ដែលសុទ្ធសឹងជាប្រភពនៃបទពិសោធការងារសម្រាប់ឱកាសថ្ងៃក្រោយ»។
ដូច្នេះក្នុងនាមជាយុវជនសម័យទំនើប យើងគួរតែសម្លឹងមើលពីអ្វីដែលថ្មី ជាពិសេសតម្រូវការទីផ្សារការងារ និងចេះច្នៃប្រឌិតដើម្បីឲ្យស្របទៅសង្គមបច្ចុប្បន្ន។ ដូចនេះអ្នកត្រូវចងចាំថា គ្មានអ្នកណាអាចជួយអ្នកបានទេ បើអ្នកមិនចេះជួយខ្លួនឯងនោះ។ លើសពីនេះទៀត យើងខ្ញុំសង្ឃឹមថា បណ្ដារក្រុមហ៊ុន និងស្ថាប័ននានា នឹងបើក ឱកាសការងារដល់យុវជនឲ្យកាន់តែច្រើនក្នុងការចែករំលែកគ្នា ទៅវិញទៅមក ដូចពាក្យមួយតែងតែនិយាយថា បើអ្នកជួយគេ គេនឹងមិនភ្លេចគុណអ្នកនោះទេ៕
