ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍
ការជិះយានជំនិះក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ពេលខ្លះអាចជាបញ្ហាប្រឈម។ មិនថាមធ្យោបាយធ្វើដំណើរ ឬដឹកជញ្ជូនរបស់ពួកគេជារថយន្ត តុកតុក ម៉ូតូ ឬកង់នោះទេ ចរាចរណ៍ធ្វើដំណើរមានលក្ខណៈគួរឲ្យញញើត ហើយការជិះឡូកឡំគ្នារវាងឡាន ម៉ូតូ និងយានជំនិះគ្រប់ប្រភេទអាចមានលក្ខណៈគ្រោះថ្នាក់។
គ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍គឺជាបុព្វហេតុនាំមុខនៃករណីស្លាប់នៅក្នុង ប្រទេសកម្ពុជា។ ការបើកបរហួសល្បឿន និងការបើកបរដោយស្រវឹង គឺជាបុព្វហេតុចម្បង ហើយម៉ូតូ គឺជាយានជំនិះភាគច្រើនបំផុតដែលពាក់ព័ន្ធករណីគ្រោះថ្នាក់ ចរាចរណ៍។
ច្បាប់ចរាចរណ៍ក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមិនទាន់ត្រូវបានអនុវត្ត ទៀងទាត់ និងសមស្របនៅឡើយទេ។ មន្រ្តីនគរបាលមួយចំនួនមានប្រចាំការនៅតាមកែងផ្លូវដែលមាន ចរាចរណ៍ច្រើនបំផុត ប៉ុន្តែភាគច្រើនបំផុតគេឃើញមន្រ្តីនគរបាលធ្វើការងារតែហៅម៉ូតូ ឈប់ និងផាកលើបទល្មើសចរាចរណ៍កំប៉ិកកំប៉ុកប៉ុណ្ណោះ។ ដោយសារតែប្រាក់ខែទាបរបស់មន្រ្តីនគរបាលទាំងនោះ ប្រាក់ដែលបានមកពីការផាកពិន័យ គឺយកដាក់ចូលហោប៉ៅខ្លួនឯង ហើយពួកគេជាទូទៅធ្វើការផាកលើជនបរទេសក្នុងតម្លៃខ្ពស់ជាង តម្លៃផាកលើប្រជាជនកម្ពុជា។
ហេតុអ្វីបានជាមន្រ្តីអនុវត្តច្បាប់សម្លឹងរកតែជនបរទេស? វាគឺដោយសារតែជនបរទេសមិនចង់នៅប្រកែកតវ៉ាជាមួយការផាក ពិន័យនោះ ហើយនឹងបង់ឲ្យទៅតាមចំនួនដែលមន្រ្តីនគរបាលផាកពួកគេ។ ប៉ុន្តែចំពោះប្រជាជនក្នុងស្រុកវិញ ពួកគេនឹងនៅធ្វើការតវ៉ា និងចរចាតម្លៃជាមួយមន្រ្តីអនុវត្តច្បាប់ទាំងនោះ រហូតទាល់តែមន្រ្តីទាំងនោះធុញ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេបង់ទៅតាមចំនួនដែលពួកគេស្នើសុំ គឺដើម្បីឲ្យពួកគេចេញឲ្យផុតបាត់ពីមុខមន្រ្តីទាំងនោះ និងដើម្បីឲ្យខ្លួនអាចធ្វើការហៅម៉ូតូដទៃៗផ្សេងទៀតមកផាក។ ប្រជាជនមួយចំនួនដំបូងព្យាយាមតថ្លៃសិន ហើយនៅពេលពួកគេត្រូវបានផាក ពួកគេទាររកវិក្កយបត្រ។
អំពើពុករលួយក្នុងចំណោមមន្រ្តីនគរបាល គឺកើតមានឡើងក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ នៅក្នុងបណ្តាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍដទៃៗ អំពើពុករលួយត្រូវបានលាក់បាំង។
ការកើតមានគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍មួយអាចធ្វើឲ្យអ្នកទទួលនូវបទពិសោធឈឺចាប់ទាំងផ្នែក រាងកាយ និងទាំងផ្លូវចិត្ត។ ករណីស្លាប់ចម្បង គឺបណ្តាលមកពីគ្រោះថ្នាក់តាមដងផ្លូវ ហើយក៏ពាក់ព័ន្ធនឹងរថយន្តក្រុងទេសចរណ៍។ ករណីគ្រោះថ្នាក់ទាំងនោះអាចកើតឡើងពីការបើកបុកដោយអ្នកបើកបរ ស្រវឹង ជាពិសេសនៅពេលយប់។ អ្នកបើកបរទាំងនោះមានអាយុពី១៧ ទៅ១៨ឆ្នាំ ហើយមិនមានប័ណ្ណបើកបរយានជំនិះ និងបើកបរក្រោមឥទ្ធិពលនៃជាតិស្រវឹង។ ជាលទ្ធផល ក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រងមួយចំនួន បានឈប់លក់ធានារ៉ាប់រងទៅក្រុមហ៊ុនរថយន្តក្រុង។ បញ្ហានេះមិនស្ថិតនៅក្នុងបញ្ជីអាទិភាពរបស់រដ្ឋាភិបាលនោះទេ បើទោះបីជាការពិតថា បុព្វហេតុនាំមុខនៃករណីស្លាប់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា គឺបណ្តាលមកពីគ្រោះថ្នាក់ចរាចរ។
កម្មវិធីសុវត្ថិភាពតាមដងផ្លូវត្រូវបានអនុវត្តដោយអង្គការមួយ ចំនួនដើម្បីបង្កើនការយល់ដឹង និងការអប់រំចំពោះបញ្ហានេះ។ វាសំខាន់ណាស់ដែលត្រូវពាក់មួកការពារសុវត្ថិភាពនៅពេលបើកបរ ម៉ូតូ។ អង្គការជនពិការអន្តរជាតិ (Handicap International) បានបង្ហាញថា ជាង៨០ភាគរយនៃករណីស្លាប់គឺបណ្តាលមកពីរបួសត្រង់ក្បាល។ យុទ្ធនាការលើកកម្ពស់ការយល់ដឹងជាសាធារណៈអំពីសុវត្ថិភាព តាមដងផ្លូវដើម្បីឲ្យមានការពាក់មួកការពារសុវត្ថិភាពគឺ ទទួលបានប្រសិទ្ធភាព ហើយចំនួនអ្នកបើកបរពាក់មួកការពារសុវត្ថិភាពបានកើនឡើងទ្វេដង នៅឆ្នាំនេះ។
ច្បាប់ចរាចរណ៍ផ្លូវគោកមួយទៀតដែលកំពុងត្រូវបានអនុវត្តគឺការ ពាក់ខ្សែក្រវាត់សុវត្ថិភាពសម្រាប់រថយន្ត។ នេះគឺជាការអនុវត្តទូទៅនៅបណ្តាប្រទេសលោកខាងលិច ហើយប្រជាជនជាច្រើនក៏បានគោរពតាមច្បាប់នេះផងដែរក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ប៉ុន្តែវាយ៉ាងម៉េចវិញ ប្រសិនបើឡានដែលអ្នកបើកមិនមានខ្សែក្រវាត់សុវត្ថិភាព? រថយន្តភាគច្រើនបំផុត គឺជារថយន្តជជុះ ដែលមិនបានឆ្លងកាត់ដំណើរការត្រួតពិនិត្យស្តង់ដារ ឬរថយន្តទាំងនោះ គឺជារថយន្តដែលបុកគ្នានៅបរទេស ហើយជួសជុលតែផ្នែកខាងក្រៅ រួចត្រូវបាននាំចូលមកប្រទេសកម្ពុជា។
រដ្ឋាភិបាលត្រូវធ្វើអន្តរាគមន៍លើបទបញ្ញត្តិចរាចរណ៍ ហើយច្បាប់ចរាចរណ៍លើករណីដូចជា ការបើកបរស្រវឹង និងហួសល្បឿន ត្រូវតែអនុវត្តឲ្យបានតឹងរ៊ឹង។
ខ្ញុំចងចាំអ្វីដែលគ្រូបង្រៀនបើកបរបានបង្រៀនខ្ញុំកាល ពេលខ្ញុំកំពុងរៀនបើកបររថយន្តនៅអាមេរិក គឺថា ត្រូវត្រៀមខ្លួនប្រុងប្រយ័ត្នជាមុន ជាជាងមានបញ្ហាទើបប្រុងប្រយ័ត្ន៕ PS
