Search form

Login - Register | FOLLOW US ON

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - រៀន​គួរ​ជា​ការ​រៀន​បន្ថែម​ ឬ​ជា​តាក់ទិក​ដាក់​ទណ្ឌកម្ម?

Content image - Phnom Penh Post

រៀន​គួរ​ជា​ការ​រៀន​បន្ថែម​ ឬ​ជា​តាក់ទិក​ដាក់​ទណ្ឌកម្ម?

លិខិតមិត្ដអ្នកអាន

ភ្នំពេញៈ ឈរ​ពេញ​មួយ​ម៉ោង​ព្រោះ​តែ​ឡើង​ក្តារ​ខៀន​ធ្វើ​លំហាត់​មិន​ត្រូវ​ ! ​នេះ​ជា​មេរៀន​ជីវិត​មួយ​ពីថ្នាក់​រៀន​ កាល​ខ្ញុំ​ទើប​តែ​ឡើង​មក​កម្រិត​អនុវិទ្យា​ល័យ​ នៅ​ម៉ោង​រូប​វិទ្យា​។ ​ស្រប​ពេល​ដែល​មិត្ត​រួម​ថ្នាក់​ទាំង​អស់​អង្គុយ​រៀន​ធម្មតា​ ខ្ញុំ​ត្រូវ​ឈរ​នៅ​ក្បែរ​ក្តារ​ខៀន​ជិត​ទ្វារ​បន្ទប់​រៀន​ពេញ​មួយ​ម៉ោង​ ជាទណ្ឌ​កម្ម​មក​ពី​ខ្ញុំ​ធ្វើ​លំហាត់​មិន​ត្រូវ​។

ខ្ញុំ​មិន​អាម៉ាស់​មុខ​នឹង​កំហុស​តូច​មួយនេះ​នោះទេ​ ព្រោះ​មក​ពី​កាល​នោះ​ខ្ញុំ​ល្ងង់​មែន​មិន​មែន​ជា​សិស្ស​ដែល​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ក្នុង​ការ​សិក្សា​ឡើយ​ក្នុង​គំនិត​គ្រូ​ សិស្ស​មិន​រៀន​ទទួល​ទណ្ឌកម្ម​គឺ​សក្តិសម ​ទោះ​ទណ្ឌកម្ម​នោះ​គ្មាន​ប្រសិទ្ធ​ភាព​ក៏​ដោយ​។ ​

ក្នុង​ចិត្តខ្ញុំ​នា​កាល​នោះ​ប៉ន់​ឱ្យតែ​សំឡេង​ជួង​បន្លឺ​ប៉ុណ្ណោះ​ នឹង​អាល​ដើរ​ចេញ​ពី​ថ្នាក់​រៀន​ រក​កន្លែង​សម្រាក​ព្រោះ​តែ​ជើង​ស្ពឹក​ស្រពន់​។ ​សិស្ស​ដទៃ​ នៅ​ថ្នាក់​រៀន​ដទៃ​ នៅ​សាលា​ដទៃទៀត​ ក៏​ធ្លាប់​ទទួល​បាន​បទ​ពិសោធ​នេះ​ដូច​គ្នា​ដែរ​ នេះ​ជា​ទិដ្ឋភាព​មួយ​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់​រៀន​ សឹង​ជា​រឿង​ធម្មតា​ទៅ​ហើយ​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​អប់​រំ​នៃប្រទេស​កម្ពុជា។

តើ​ទណ្ឌកម្ម​នេះមាន​ប្រសិទ្ធភាព​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ រួម​ទាំង​សិស្ស​ដទៃ​ទៀត​មាន​ចិត្ត​រៀន​ឬទេ​? ​តើ​គ្រូ​ដាក់​ទណ្ឌ​កម្ម​ទៅ​លើ​សិស្ស​ដើម្បី​អ្វី​?​ ដើម្បី​ឱ្យ​ពួក​គេ​រៀន​ឬ​ក៏​ទៅ​រៀន​គួរ​?​ទណ្ឌកម្ម​នេះ​គឺ​កើត​ឡើង​បន្ទាប់​ពីគ្រូ​រូប​វិទ្យា​អំពាវ​នាវ​រក​សិស្ស​ឱ្យ​ទៅ​រៀន​គួរ នៅ​ម៉ោង​ ៦ ព្រឹក​ ហើយ​ទំនង​ជា​មិន​សូវ​ទទួល​បាន​សិស្ស​ច្រើន​ទេ​ ទើប​ដល់​ម៉ោង​គាត់ៗក៏​លេង​តែ​ម្តង​។

ជា​ទូទៅ​ សិស្ស​ដែល​ទើបតែ​ឡើង​ថ្នាក់​ពី​បឋម​មិន​ទាន់​យល់​អ្វី​ហៅ​ថា​ ‘រៀន​គួរ’​ ទេ​ ត្បិត​នៅ​បឋម​សិក្សា​មាន​តែ​ការ​រៀន​បន្ថែម​មួយ​សបា្ដហ៍​ម្តង​ជា​ចំណែក​នៃកាល​វិភាគ​សិក្សា​ប៉ុណ្ណោះ។ ការ​រៀន​បែប​នេះ​ទើប​តែ​មាន​នៅ​អនុ​វិទ្យា​ល័យ​ទេ​ ហេតុ​នេះ​ហើយ​ សិស្ស​ទើប​តែ​ឡើង​មក​ភាគ​ច្រើន​បត់​បែនមិន​ទាន់​។ ​សូម្បី​តែ​រៀន​គួរ​ជា​អ្វី​ ពួក​គេ​មិន​ទាន់​ដឹង​ខ្យល់​ផង​ ចុះ​ទម្រាំ​ដល់​ក្រោក​មក​រៀន​គួរ​តាំង​ពី​ម៉ោង​ ៦ព្រឹក ​មាន​សិស្ស​ប៉ុន្មាន​នាក់​ទៅ​ចង់​ដាច់​ដំណេក?

មាន​ប្រសិទ្ធ​ភាពមែន​ទាំង​ខ្ញុំ​ទាំង​គេ​ ហេតុ​តែ​មិន​ចង់​ត្រូវ​បានគ្រូ​ហៅ​ឈ្មោះ​ឡើង​ក្តារ​ខៀន​ហើយ​ធ្វើលំហាត់​មិន​ត្រូវ រួច​ត្រូវ​ឈរ​ពេញ​មួយ​ម៉ោង​នោះ​ ក៏​សម្រេច​ចិត្ត​ទៅ​រៀនគួរ​ ខ្លះ​បង់​ប្រាក់​តាម​ខែ ​ខ្លះបង់​តាម​ថ្ងៃ​ ដើម្បី​រួច​ខ្លួន​ពី​ទណ្ឌ​កម្ម ​ឯគ្រូ​និយម​ឱ្យ​សិស្ស​បង់​ជាខែ​ ព្រោះ​បាន​ប្រាក់​សរុប​ ចំណេញ​ថ្ងៃ​ឈប់​សំរាក​ ដែល​ថ្ងៃ​មិន​រៀន​គួរ​ក៏​បង់​សរុប​ឱ្យ​គ្រូ​គិត​ជា​ខែ​ពេញ​ ខ្ញុំ​វិញ​ដែលជា​សិស្ស​គ្មាន​ម្តាយ​ឪពុក​ធូរធារ​នឹង​គេ​ ឱ្យ​ថ្លៃ​រៀនគួរ​គ្រូ​ជា​ថ្ងៃ​ប៉ុណ្ណោះ​។

ទោះបី​យ៉ាង​ណា​ សិស្ស​មួយ​ចំនួន​នៅ​តែ​មិន​ទៅ​រៀន​គួរ​ ខ្លះ​មូល​ហេតុ​គឺ​ខ្ជិល​រៀន​ ខ្លះ​មិន​ចុះ​ញ៉ម​នឹង​ទណ្ឌកម្ម​ ខ្លះទៀត​គ្មាន​ប្រាក់​បង់​ឱ្យ​គ្រូ​តែ​ក៏​មិន​ថ្វី​ដែរ​ គ្រូ​នៅ​តែ​អាច​បន្ត​ដាក់​ទណ្ឌកម្ម​ដរាបណា​មានម៉ោង​គ្រប់​គ្រាន់​បង្រៀន​ឱ្យ​ទាន់​កម្មវិធី​សិក្សា​។ គេ​មិន​ចាំ​បាច់ទាល់​តែ​ជា​សិស្ស​ឆ្នើម​ទើប​យល់​អត្ថន័យ​នៃ​ទណ្ឌកម្មនេះ​នោះទេ​ គ្រួ​ទាំងអស់​នោះ​មិនមែន​ដាក់​ទណ្ឌកម្ម​ដើម្បី​បង្ខំ​សិស្ស​ឱ្យ​រៀន​នោះ​ទេ ​តែ​គឺ​ដើម្បី​បង្ខំ​ពួកគេ​ឱ្យ​ទៅ​រៀន​គួរ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​។

បើ​មើល​ឱ្យ​ស៊ី​ជម្រៅ​ជាង​នេះ​ទណ្ឌកម្ម​ទៅ​លើ​សិស្ស​ជួយ​គ្រូឱ្យ​បែង​ចែក​រវាង​សិស្ស​ដែល​ស្តាប់​បង្គាប់​និង​សិស្ស​រឹង​ទទឹង​សិស្ស​រៀន​គួរ​និង​មិន​រៀន​គួរ​សិស្ស​ចេះ​បត់​បែន​និង​សិស្ស​ដែល​មិន​យល់​ពី​របៀប​ដែល​គ្រូ​បញ្ចេញ​អំណាច​ក្នុង​ថ្នាក់​។

គេ​អាច​រំពឹង​បាន​ថា​សិស្ស​ដែល​រង​ទណ្ឌកម្ម​បែប​នេះ​ ច្រើន​តែ​ជា​សិស្ស​ប្រុស​ ព្រោះ​មក​ពី​សិស្ស​ប្រុស​ជា​ទូទៅ​ចោល​ម្សៀត​ ឧស្សាហ៍​គេច​សាលា​ ចូល​ហ្គេម​ មិន​ខំ​រៀន​ ឡូឡា​ក្នុង​ថ្នាក់​.ឯ​សិស្ស​ស្រី​វិញ​ ទោះ​ក្នុង​ករណី​មិន​មែន​ជា​សិស្ស​ល្អ​អ្វី​ ក៏​គ្រូ​មិន​ថា​គ្រូ​ប្រុស​ស្រី​ តែង​មាន​ចិត្ត​ប្រណី​ មិន​ដាក់​ទណ្ឌកម្ម​ទៅ​លើ​សិស្ស​ស្រី​ធ្ងន់​ឡើយ។​ ក៏​គ្មាន​អ្វី​ពិបាក​យល់​ដែរ​ ដែល​សិស្ស​ប្រុស​ចូលចិត្ត​គេច​សាលា​ ក៏ព្រោះ​មូល​ហេតុ​នេះ​មួយ​ គឺពើបប្រទះ​តែ​នឹង​គ្រូ​ប្រភេទ​នេះ​ច្រើន​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​ យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ មួយ​ឆ្នាំ​ក៏​មាន​គ្រូ​បែប​នេះ​ម្នាក់ដែរ​។

ពេល​ខ្លះ​ គ្រូ​ហៅចំ​ឈ្មោះ​សិស្ស​ដែល​ទៅ​រៀន​គួរ​ ចំណាំ​មុខ​ តែ​មិន​ចាំ​ឈ្មោះ​។ ​ដើម្បី​ចៀស​វាង​ដាក់​ទណ្ឌកម្មខុស​សិស្ស​ ត្បិត​គោល​ដៅ​នៃ​ទណ្ឌកម្ម​គឺ​ព្រមាន​សិស្ស​ដែល​មិន​ទៅ​រៀន​គួរ​អ្វី​ដែល​គ្រួ​ទាំង​នោះ​គិត​គឺ​ថា​ សិស្ស​ចេះ​មិន​ចេះ​ហី​ទៅ ​សំខាន់​បាន​លុយ​បើ​ដាក់​ទណ្ឌកម្ម​សិស្សដែល​ទៅ​រៀន​គួរ​ មាន​អ្នក​ណា​ទៅ​រៀន​គួរ​ទៀត ​ទោះ​បី​ធ្វើ​អ៊ីចឹង​វា​យុត្តិធម៌​ក៏ដោយ ​យុត្តិធម៌​ម្តេច​ឈ្នះ​ដុំ​បាយ​។

យ៉ាង​ណាក៏​ដោយ​គ្រូ​នៅ​តែ​ហៅ​សិស្ស​រៀន​គួរ​ឡើង​ក្តារ​ខៀន​ ទំនង​ជា​ពិបាកបញ្ចៀស​ ត្បិត​ជ្រុល​ជា​ហៅទៅ​ហើយ រំលង​ក៏​មិន​កើត។ វិធី​ដោះ​ទាល់​ដ៏​ឈ្លាស​វៃ​មួយ​គឺ​​ដាក់​លំហាត់​ស្រួល​ដោះ​ស្រាយ​ ដើម្បី​ធានា​ថា​សិស្ស​រៀន​គួរ​ធ្វើ​បាន​ ទោះ​អ្នក​រៀនគួរ​​ពិត​ជា​ចេះ​មែន​ក៏​ដោយ​ ដោយ​សារ​រៀន​បន្ថែម​ម៉ោង​ គ្រូ​ចម្រាញ់​យក​មេរៀន​ល្អៗ​មក​បង្រៀន​ មិន​បង្រៀន​ក្នុង​ថ្នាក់​ ក៏​គ្រូ​មិនអាច​ប្រហែស​ឱ្យសិស្ស​រៀន​គួរ​ត្រូវ​ឈរ​នោះ​ដែរ​។

យ៉ាង​ណា​មិញ​ គ្រូ​ខ្លះ​ទៀត​ប្រើ​វិធី​សាស្ត្រ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ជា​ជាង​ដាក់​ទណ្ឌកម្ម​ ដោយ​មាន​ពិន្ទុ​បន្ថែម​ជា​ពិសេស​ សម្រាប់​អ្នក​រៀន​គួរ​ គ្រូៗ​តែង​បញ្ជី​ឈ្មោះ​សិស្ស​ដែល​អនុញ្ញាត​ឱ្យពួក​គាត់​គូស​ចំណាំ​ឈ្មោះ​សិស្ស​ណា​ដែល​បាន​ទៅ​រៀន​គួរ​ សិស្សណា​មិន​ទៅ​រៀន​គួរ​ ជា​លទ្ធផល​ សិស្ស​រៀន​គួរ​តែង​ប្រលង​បាន​ពិន្ទុ​ខ្ពស់​ជាង​សិស្ស​ធម្មតា​ សូម្បី​តែ​ករណី​សិស្ស​មិន​ទៅ​រៀនគួរ​ពូកែ​ជាង​ក៏​ដោយ​។

សិស្ស​ដែល​មាន​ជីវភាព​ធូរ​ធារ​សុខ​ចិត្ត​បង់​ប្រាក់ចោល​មិន​ទៅ​រៀន​គួរ​ក៏​មាន​ ដោយ​សារ​ម្តាយ​ឪពុកគេ​មាន​លុយ​ច្រើន​ឱ្យ​ចាយ​ផង​ អាច​ឱ្យ​ពួក​គេ​សូក​ប៉ាន់​គ្រូ​ តាម​រយៈ​រូប​ភាព​ជាការ​បង់​ប្រាក់​រៀន​គួរ ទទួលបាន​គុណ​សម្បត្តិ​ពិសេស​ នាំ​ឱ្យ​ពួក​គេ​បាន​ជាប់​លេខ​កំពូល​តារាង​ជា​ញឹក​ញយ​ សិស្សពូកែ​ក្នុង​ថ្នាក់​មិន​ឈ្នះ​សិស្ស​មាន​លុយ​ក្នុង​ថ្នាក់​នោះ​ទេ​ ដែល​មិត្ត​រួម​ថ្នាក់​ខ្ញុំហៅសិស្ស​មាន​លុយ​ថា​ «មហាអំណាច​សេដ្ឋកិច្ច​»។​

មួយ​វិញ​ទៀត​ គ្រូ​អាច​បែក​ចែង​វិញ្ញាសា​ប្រលង​ប្រចាំ​ខែ​ ជា​ពីរ​ឬ​បី​ប្រភេទដាក់​លំហាត់​តាម​គំរូ​ក្នុង​ម៉ោង​រៀន​គួរ ឬលំហាត់​ស្រួលៗ​ ឬ​ក៏​​លំ​ហាត់​​សិស្ស​ពូកែ​​ ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​ការ​លួច​ចម្លង​ផង​ ដើម្បី​ធានា​ថា​ សិស្ស​មិន​រៀន​គួរ​នឹង​មិនអាច​ធ្វើ​​បាន​ពិន្ទុ​ល្អ​ផង​ពិសេស​គឺ​ សិស្ស​រៀន​គួរនឹង​បាន​ពិន្ទុ​ពេញជា​រង្វាន់​លើក​ទឹក​ចិត្ត​។

​សិស្ស​ដែល​ចេះ​ហើយ​ មិន​គិត​ថា​ទៅ​​រៀន​គួរបង្ហិន​លុយ​ទៀតនោះ​ឡើយ​ បើ​ដាក់​វិញ្ញាសា​ល្មមៗ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ធ្វើ​ ពួក​គេ​ច្បាស់​ជា​ធ្វើ​បានសឹង​ល្អ​ជាង​សិស្ស​រៀន​គួរ​ទៅ​ទៀត​​ បាន​សេចក្តីថា​គ្រូ​នឹង​បរាជ័យ​ក្នុង​ការ​ព្រមាន​សិស្ស​ដែល​​មិន​ទៅ​រៀន​គួរ​ថា«មិន​រៀន​គួរគឺ​​មិន​ចេះ​» ដូច្នេះ​ហើយ​ គ្រូ​ត្រូវ​តែ​រក​វិញ្ញាសា​ដែល​ពិបាក​ធ្វើ​ លំហាត់​សិស្ស​ពូកែ​ ត្រូវ​ការ​ពេល​ច្រើន​ ទោះ​ធ្វើ​បាន​ ក៏​លំហាត់​ច្រើនក្នុង​វិញ្ញាសា​ម៉ោង​តិច​ ធ្វើ​ឱ្យ​ពួក​គេមិន​អាច​ធ្វើ​​បាន​ពិន្ទុ​ខ្ពស់​ដែរ​។

តើ​សិស្ស​ដែល​រង​សម្ពាធ​បែប​នេះ​ នឹង​រក​អន្តរាគមន៍​ ប្តឹង​នាយកសាលា​ឬ​ទេ​? តាម​ខ្ញុំ​ដឹង​ មិន​ទំនង​ទេ​ ទាំង​ខ្ញុំ​ ទាំង​គេ​ សុទ្ធ​តែ​ដឹង​ថា​ អំពើ​ពុក​រលួយ​និង​ការ​រៀន​គួរ​គឺ​ជា​រឿង​ធម្មតា​ទៅ​ហើយ​នៅ​ក្នុង​សាលារដ្ឋ​ខ្មែរ​ គ្មាន​សិស្ស​មិន​យល់​កាលៈ​ទេសៈ​ណា​ ទៅ​រក​អន្តរាគមន៍​មេ​ធំ​​ឡើយ ព្រោះ​ដឹង​ថា​សុទ្ធ​តែ​ជា​បក្ស​ពួក​តែ​មួយ​ ការ​ពារ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ ឬ​ទោះ​រាយការណ៍​ទៅ​ ក៏​គ្មាន​អន្តរាគមន៍​អ្វីកើត​ឡើង​​ដែរ​​ ទោះ​មាន​អន្តរាគមន៍​ ក៏​មិន​ដឹងជា​ធ្វើ​​អ្វី​កើត​ ត្បិត​លេស​របស់​គ្រូ​ទាំង​នោះ​គឺ​ប្រាក់​ខែ​ទាប​។

លេស​ប្រាក់ខែ​មិន​អាច​ដោះ​សា មិនអាច​​ពន្យល់​ពី​ទង្វើ​ខ្វះ​គរុកោសល្យ​នេះ​បាន​នោះ​ទេ​ ព្រោះ​ត្រឹម​តែ​ដើម្បី​ផ្គត់​ផ្គង់​ជីវភាពឬ​ដើម្បី​ឱ្យ​សិស្ស​រៀន​ គេ​មិន​ចាំ​បាច់​ប្រើ​តាក់ទិច​ទណ្ឌកម្ម​សំបូរ​បែប ​បែប​នេះ​ឡើយ​ ជា​ពិសេស​ គេ​រឹត​តែ​មិន​គួរ​​ដាក់​ទណ្ឌកម្មទៅ​លើ​​សិស្ស​រៀន​ពូកែ​ក្នុង​ថ្នាក់​ ដែល​មិន​ទៅ​រៀន​គួរ​ បើ​គោល​បំណង​ពិត​ជា​ចង់​ឱ្យ​សិស្ស​ចេះ​នោះ​។ គ្មាន​សិស្ស​ដែល​រៀន​ជា​មួយ​នឹង​គ្រូ​ប្រភេទ​នេះ​ រង​ទណ្ឌកម្ម​បែប​នេះ​ ឱ្យ​តម្លៃ​គ្រូ​ ឬ​មាន​ចិត្ត​ចង់​រៀន​នោះ​ទេ​។

គ្រូ​ដែល​បង្រៀនមុខ​វិជ្ជា​មាន​លំហាត់​ច្រើន​ ដូច​ជា​ គណិត​វិទ្យា​ រូប​វិទ្យា​ គីមីវិទ្យា​ ភាសា​ខ្មែរ​ ជីវវិទ្យា​ (ថ្នាក់​ទី​១២ ទើប​មាន​លំហាត់​) ភាសា​អងគ្លេស​ (កម្រ) សុទ្ធ​តែ​បង្រៀន​គួរ​ ហេតុ​ផល​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ហេតុផល​ជា​ច្រើន​ទៀត​របស់​ពួក​គេ​គឺ​ម៉ោង​សិក្សា​ និង​កម្មវិធី​សិក្សា​មិន​ស៊ី​គ្នា​ ត្បិត​មេរៀន​ច្រើន​តែ​ម៉ោង​ផ្តល់​ឱ្យ​បង្រៀន​តិច​ ជា​គុណ​សម្បត្តិ​ ការ​បង្រៀន​គួរ​អាច​ជួយ​បំពេញ​បន្ថែម​ម៉ោង​លំហាត់​ សម្រាប់​ម៉ោង​មេរៀន​ក្នុង​កម្មវិធី​សិក្សា​។ តែបើ​តាម​របៀប​ដែល​គ្រូ​ទាំង​នោះ​ដាក់​ទណ្ឌកម្ម​សិស្ស​ពូកែ ​ដែល​មិន​ទៅរៀន​​គួរវិញ​​ បង្ហាញ​ថា​ ពួក​គេ​មិន​ខ្វល់​ពី​តម្លៃ​អប់រំ​អ្វី​នោះ​ទេ​ គឺ​ខ្វល់​តែ​ពី​ជីវភាព​ខ្លួន​ឯង​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​។

ការ​រៀន​គួរ​ពិត​ជា​ចូល​រួម​ក្នុង​ការ​បង្កើតអ​យុត្តិធម៌​ក្នុង​ការ​ថ្នាក់​រៀន​ ដោយ​ជំរុញ​ឱ្យ​គ្រូ​បែង​ចែក​ប្រភេទ​សិស្ស​មិន​មែន​រវាង​សិស្ស​ឧស្សាហ៍​និង​សិស្ស​ខ្ជិល​ ហើយ​ក៏​មិន​មែន​រវាង​សិស្ស​ខ្លាំង​និង​សិស្ស​ខ្សោយ​នោះ​ដែរ​ តែ​គឺរវាង​​សិស្ស​រៀន​គួរ​និង​មិន​រៀន​គួរ ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឱ្យ​គ្រូ​ត្រូវ​លាក់​ចំណេះ​ ផ្តល់​ការ​អប់​រំ​មិន​ស្មើ​គ្នា​ ទោះ​ប្រាក់​ខែ​រដ្ឋ​បាន​មក​ការ​បង់​ពន្ធ​ពី​អាណាព្យាបាល​សិស្សានុសិស្ស​ទាំង​អស់​គ្នា​ក៏​ដោយ​ ក៏​គ្រួ​ទាំង​នោះ​ចាត់​ទុក​ប្រាក់​បង់​ផ្ទាល់​សិស្ស​រៀន​គួរ​មាន​តម្លៃ​ជាង​ប្រាក់​បង់​ដោយ​ប្រយោល​ពី​ប្រជាជន​តាម​រយៈ​រដ្ឋ​។

គ្រូ​អវត្តមាន​ម៉ោង​រដ្ឋ​ នៅ​តែបាន​ប្រាក់​ខែ​ពេញ​ ប៉ុន្តែ​អវត្តមាន​ម៉ោង​រៀន​គួរ​ អាច​ខាត​បង់​ប្រាក់​ក្នុង​ករណី​រៀន​គួរ​បង់​ប្រាក់​ជា​ថ្ងៃ​។ សិស្ស​ដែល​កើត​ចេញ​ពី​ប្រព័ន្ធ​អប់​រំ​អយុត្តិធម៌​បែប​នេះ​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ហើយ​ ក៏​មិន​ទំនងជា​មាន​ឆន្ទៈ​ចង់​រំដោះ​សង្គម​ចេញ​ពី​អយុត្តិធម៌​នោះ​ដែរ​ ព្រោះ​សូម្បី​តែ​ក្នុង​ថ្នាក់​រៀន​មួយ​ក្តាប់​តូច​របស់​ពួក​គេ​ក៏​គ្មាន​យុត្តិធម៌​ផង​ ចុះ​ទម្រាំ​ក្រៅ​ថ្នាក់​រៀន​ធំ​មហាសាល​ទៀត​នោះ​។

តើ​ការ​ដំឡើង​ប្រាក់​ខែ​នឹង​អាច​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​នេះ​បានដែរ​ឬ​ទេ​? ពិត​មែន​តែ​ គ្រូ​បង្រៀន​គួរ​ ព្រោះ​តែ​ប្រាក់​ខែ​ទាប​ ពុំ​មែន​មាន​ន័យ​ថា​ ប្រាក់​ខែ​ច្រើន​បញ្ឈប់​ការ​បង្រៀន​ក្រៅ​ម៉ោង​ បង្រៀន​រដ្ឋ​ផង ​ឯកជន​ផង​ បង្រៀន​គួរ​ផង​ បាន​នោះ​ទេ​ ព្រោះ​ពេល​ប្រាក់​ខែ​ទាប​ ពួក​គេ​ប្រើ​ហេតុ​ផល​ថា ​ចាយ​មិន​គ្រប់​ ដល់​បាន​ប្រាក់​ខែ​ច្រើន​ហើយ​ ពួក​គេ​នឹង​រក​ហេតុ​ផល​ថ្មី​មក​ជំនួស​ ឧ.​ ពង្រីក​ជីវភាព​ឱ្យ​កាន់​តែ​ប្រសើរឡើង​ ដោយមិន​ខ្វល់​ថា​ ផល​ប្រយោជន៍​របស់​ខ្លួន​តែ​ម្នាក់​ឯង​បាន​មក​ពី​ការ​ចំណាយ​របស់​សិស្ស​ក្នុង​ថ្នាក់​ទាំង​មូល​នោះ​ឡើយ​។

ការ​ដំឡើង​ប្រាក់​ខែ​គ្រាន់​តែ​ជា​ដំណោះ​ស្រាយ​បឋម​ប៉ុណ្ណោះ​ គ្រូ​ដែល​ចូល​ចិត្ត​ដាក់​ទណ្ឌកម្ម​សិស្ស​ នៅ​តែ​ដដែល​ បង្រៀន​គួរ​នៅ​តែ​បង្រៀន ប្រាក់​ខែ​នឹង​មិន​អាច​កែ​ប្រែ​បុគ្គលិក​លក្ខណៈ​របស់​គ្រូដែល​ខ្វះវិជ្ជាជីវៈ​តាំង​ពី​ដើម​ទី​នោះ​ទេ​។​

ជា​យោបល់​ ការ​លុប​បំបាត់​ការ​បង្រៀន​គួរ​មិន​ទំនងជា​អាច​ធ្វើ​ទៅបានឡើយ​នៅ​ក្នុង​លក្ខណៈ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ ត្បិតវា​ជា​យុទ្ធសាស្ត្រ​ដោះ​ស្រាយ​ជីវភាព​មួយ​របស់​ពួក​គេ​ ប៉ុន្តែដំណោះ​ស្រាយ​បណ្តោះ​អាសន្ន​ ​រដ្ឋ​អាច​ធ្វើ​សាធារណកម្ម​ការ​បង្រៀន​គួរ​ ឱ្យ​ក្លាយ​ជា​ចំណែក​កម្មវិធី​សិក្សា​បាន​ ឱ្យតែ​​បង្កើន​កញ្ចប់​ថវិកាផ្គត់​ផ្គង់​ប្រព័ន្ធ​អប់​រំ​ឱ្យ​គ្រប់​គ្រាន់​ ដោយ​រដ្ឋជា​អ្នក​​ផ្តល់​ប្រាក់​បន្ថែម​ដល់គ្រូ​ដែល​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​បង្រៀន​បន្ថែម​ម៉ោង​នោះ​ ដូច្នេះ​គ្រូ​ទាំង​នោះ​មិន​អាច​ទទួល​ប្រាក់​ឯកជន​ពី​សិស្ស​ផ្ទាល់នោះ​ទេ​​ តិច​ឬ​ច្រើន​អាច​កាត់​បន្ថយ​ការ​រើស​អើង ​បែង​ចែក​សិស្ស​រៀន​គួរមិន​រៀន​គួរបាន​ខ្លះ​ដែរ​៕

តៃ​ សុវណ្ណារុណ
អ៊ីម៉ែល៖ sovannaruntay@gmail.com

0

Comments

Please, login or register to post a comment

ព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធ