Search form

Login - Register | FOLLOW US ON

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - អ្នក​សិល្បៈ​ ចង់​ឲ្យ​បញ្ចូល​មុខ​វិជ្ជា​សិល្បៈ​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​សិក្សា ​របស់​សាលា​រដ្ឋ

Content image - Phnom Penh Post
សិស្ស​កំពុង​រៀន​ហាត់​រាំ​របាំ​ប្រពៃណី​ខ្មែរ នៅ​អង្គការ​គ្រួសារ​ថ្មី។ Supplied

អ្នក​សិល្បៈ​ ចង់​ឲ្យ​បញ្ចូល​មុខ​វិជ្ជា​សិល្បៈ​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​សិក្សា ​របស់​សាលា​រដ្ឋ

ខណៈ​ពេល​ដែល​វិស័យ​អប់រំ​ត្រូវ​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​បន្តិច​ម្តងៗ «សិល្បៈ​ខ្មែរ​» ជា​មុខវិជ្ជា​មួយ​​ដែល​កូន​ខ្មែរ​គួរ​ស្វែង​យល់ និង​សិក្សា​ពី​អត្ថន័យ​នៃ​ការ​វិវឌ្ឍ​របស់​វិស័យ​សិល្បៈ​ខ្មែរ​ដែល​មាន​ភាព​ផូរផង់​តាំង​សម័យ​បុព្វបុរស​។

តាម​ប្រសាសន៍​របស់​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​របស់​ក្រសួង​វប្បធម៌​ លោក ថៃ នរសត្យា បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា មុខវិជ្ជា​សិល្បៈ ក្នុង​កម្មវិធី​សិក្សា​របស់​រដ្ឋ បាន​ចុះ​អនុស្សារណៈ​នៃ​កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​គ្នា​រវាង​ក្រសួង​វប្បធម៌ និង​វិចិត្រ​សិល្បៈ និង​ក្រសួង​អប់រំ​យុវជន និង​កីឡា និង​សមាគម​អភិវឌ្ឍន៍​វប្បធម៌​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​ កាលពី​ឆ្នាំ​ ២០១៦ មក​ម្ល៉េះ ប៉ុន្តែ​សាលា​មិន​ទាន់​បាន​អនុវត្ត​ការ​អប់រំ​នៅ​ឡើយ​ដោយ​សារ​ត្រូវ​មាន​កំណែ​ទម្រង់​ច្រើន​។

អ្នក​នាំ​ពាក្យ​រូប​នេះ​ប្រាប់​ថា ក្រសួង​មិន​ទាន់​អាច​រៀបរាប់​បាន​ពី​គោលការណ៍ ក្របខណ្ឌ​អនុវត្ត​កម្មវិធី​សិល្បៈ​នេះ​បាន​នៅ​ឡើយ ហើយ​ការ​អនុវត្ត​ជាក់ស្តែង​នៅ​ឆ្លង​កាត់​ការ​សិក្សា​លម្អិត​ពី​លក្ខខណ្ឌ​បច្ចេកទេស ដែល​ក្រសួង​ទាំង​ពីរ​ត្រូវ​សិក្សា​ដើម្បី​សម្រេច​ជា​គោល​ការណ៍​រួម​ក្នុង​ការ​ដាក់​បញ្ចូល​ក្នុង​កម្មវិធី​សិក្សា​របស់​សាលា​រដ្ឋ​។

ភាព​កង្វះ​ខាត​នៃ​មជ្ឈមណ្ឌល​អប់រំ​ផ្នែក​សិល្បៈ លោក​បាន​ប្រាប់​ថា ទាំង​តារា​សម្តែង​ក្តី តារាចម្រៀង​ក្តី បាន​ដើរ​តួនាទី​សំខាន់ ដែល​ត្រូវការ​មូលដ្ឋានគ្រឹះ​ត្រឹមត្រូវ​ដើម្បី​សិក្សា ដូច្នេះ​«​យើង​ចង់​ឲ្យ​មាន​ស្ថាប័ន​សិក្សា​ក៏​ត្រូវ​មាន​មូលដ្ឋាន​ច្បាស់​លាស់​»​។

ប៉ុន្តែ​ការ​មិន​ពេញ​ចិត្ត​ពី​សិល្បករ​មួយ​ចំនួន​ក្នុងការ​ប្រកប​វិស័យ​សិល្បៈ លោក​បាន​ឲ្យ​ដឹងថា​ ៖ «​ខ្ញុំ​ទទួល​ស្គាល់​ពី​ការ​រអ៊ូ​ពី​សិល្បករ​ដែលមាន​ជំនាញ ប៉ុន្តែ​យើង​មិន​អាច​ផ្គាប់​ចិត្ត​ទាំងអស់គ្នា​បាន​នោះ​ទេ ហើយ​យើង​សុទ្ធតែ​ចង់បាន​អ្នក​ដែល​មាន​សមត្ថភាព មាន​វិន័យ មាន​សីលធម៌ និង​ការ​អប់រំ​ខ្លួន​ឯង​»​។

ទោះបីជា​ជនជាតិ​ខ្មែរ​ភាគច្រើន​មិន​សូវ​និយម ចង់​ស្វែង​យល់​ពី​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ជាតិ សិល្បៈ និង​វប្បធម៌​អរិយធម៌ ការ​អភិរក្ស​ដើម្បី​រក្សា​អត្តសញ្ញាណ​ជាតិ​គឺមាន​នៅ​តែ​ក្នុងចំណោម​មនុស្ស​មួយ​ក្រុម​តូច​។

​លោក​បន្ត​ថា ​៖ «​យើង​មាន​ឆន្ទៈ​ច្បាស់លាស់ ថា​នៅពេល​ដែលមាន​កម្មវិធី​អប់រំ​ផ្នែក​សិល្បៈ​ជា​ប្រព័ន្ធ​ក្នុង​កម្មវិធី​សិក្សា​របស់​រដ្ឋ យុវជន​ជំនាន់​ក្រោយ​នឹង​គាំទ្រ​ខ្លាំង​លើ​វិស័យ​សិល្បៈ​ពីព្រោះ​កូន​ខ្មែរ​ម្នាក់ៗ​ចង់​ឲ្យ​មាន​វប្បធម៌​របស់​ជាតិ​ខ្លួន​​ដើម្បី​បង្ហាញ​ពី​អត្តសញ្ញាណ​របស់​ខ្មែរ»​។

ចំណែក​តារា​សម្តែង​ល្ខោន​ខោល លោក ហង់ ភូមិរ៉ា ជា​សិល្បករ ដែល​បាន​បញ្ចប់​បរិញ្ញាប័ត្រ​សិល្បៈ នៅ​មហាវិទ្យា​ល័យ​សិល្ប​នាដ​សាស្ត្រ​ផ្នែក​ដឹក​នាំ​រឿង និង​ឯកទេស​ល្ខោនខោល នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​វិចិត្រសិល្បៈ​។

លោក​បាន​មើល​ឃើញ​ថា ហាក់​ដូច​មិន​សូវ​មាន​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​សម្រាប់​អាជីព​របស់​ខ្លូន​ទេ គឺ​បន្ទាប់ពី​ឆ្លងកាត់​បទពិសោធ​រយៈ​ពេល​ជិត២០​ឆ្នាំ​មក​នេះ នៅ​ក្នុង​ការ​សម្តែង និង​ដឹកនាំ​សម្តែង យ៉ាង​ច្រើន​ជាមួយ​យុវជន និស្សិត​តាម​សាកល​វិទ្យាល័យ​នានា និង​យុវជន​តាម​សមាគម​។

​លោក​ប្រាប់​ថា​ ៖ «​កាលពី​មុន​ខ្ញុំ​មិន​ដែល​បាន​ស្គាល់​ថា អ្វី​ទៅជា​សិល្បៈ​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ការ​ស្រឡាញ់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នៅ​បន្ត​ការ​សម្តែង ទោះ​គ្រួសារ​របស់​ខ្ញុំ​មិន​ចូល​ចិត្ត​វិស័យ​នេះ​ពីព្រោះ​ពួក​គាត់​គិត​ថា​គ្មាន​ចម្រើន​ជា​ប្រយោជន៍​»​។

និយាយ​ទាំង​ភាព​អស់​សង្ឃឹម លោក​ចោទ​ជា​សំណួរ​ថា​ ៖ «​បើ​ម្នាក់ៗ​មិន​ចូល​ចិត្ត និង​គាំទ្រ​សិល្បៈ​ខ្មែរ តើ​សិល្បៈ​ដែល​មាន​តាំងពី​បុរាណ​នឹង​ទៅ​ជា​បែបណា​? ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ខំប្រឹង​អស់ពី​កម្លាំង​ចិត្ត​រហូត​បាន​បញ្ចប់​ថ្នាក់​សិក្សា​ផ្នែក​សិល្បៈ​នេះ»។

​បន្ទាប់ពី​ការ​ប្រឡូក​ក្នុង​សិល្បៈ​អស់​រយៈ​ពេល​ជាង​២០​ឆ្នាំ​កន្លង​មក លោក ភូមិ​រ៉ា​ប្រាប់ថា ​៖ «​ខ្ញុំ​ពិតជា​ឆ្អែត​នឹង​វិស័យ​សិល្បៈ​ណាស់ ពីព្រោះ​ជិត​២០​ឆ្នាំ​ហើយ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ហឹ្វ​ក​ហាត់​ជាមួយ​ការងារ​មួយ​នេះ តែ​បែរជា​គ្មាន​តម្លៃ​អ្វី​បើ​ប្រៀបធៀប​នឹង​មុខវិជ្ជា​ដទៃ​»​។

ចាប់​តាំង​ពី​លោក​ហាត់​សិល្បៈ​ពី​តូច​ដល់​ពេល​នេះ វិស័យ​សិល្បៈ​មាន​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​ច្រើន ហើយ​គ្រូ​បង្ហាត់​ក៏​ខ្សត់ខ្សោយ​ណាស់ដែរ​។ លោក​ពោល​ថា​ ៖ «​កាលពី​ជំនាន់​របស់ខ្ញុំ គ្រូ​ជាច្រើន​បាន​បង្ហាត់​ដោយ​មិនមាន​ពេលវេលា​ទំនេរ​ឡើយ​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃៗ ប៉ុន្តែ​សព្វថ្ងៃ​មិនមាន​ទាំង​គ្រូ​ទាំង​សិស្ស​»​។

តារា​សម្តែង​ម្នាក់​នេះ​លើក​ឡើង​ថា ការ​បាក់​ទឹក​ចិត្ត​បាន​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​ពេល​ដែល​គ្មាន​អ្នក​គាំទ្រ​រាល់​ការ​សម្តែង​របស់​សិល្បករ​។ ឧទាហរណ៍ នៅ​ពេល​ដែល​លោក​ឡើង​សម្តែង មាន​ភ្ញៀវ​តែ​ម្នាក់​មក​អង្គុយ​មើល ហើយ​សួរថា លោក​អ្នក​មាន​អារម្មណ៍​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច​?

កង្វះ​ខាត​នៃ​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត និង​លើក​កម្ពស់​វិស័យ​សិល្បៈ​នាំ​ឲ្យ​សិល្បករ​បាក់​ទឹកចិត្ត​បញ្ចប់​អាជីព​របស់​ខ្លួន​។ លោក​​បាន​ឲ្យ​ដឹងថា ការងារ​សម្រាប់​សិល្បករ​មិនត្រូវ​បាន​ជំរុញ និង​ផ្តល់​ដល់​សិល្បករ ហើយ​សញ្ញាបត្រ​នៃ​ផ្នែក​សិល្បៈ​មិនមាន​តម្លៃ​សោះឡើយ​។

លោក​បន្ត​ថា​ ៖ «​ជំនាន់​របស់​ខ្ញុំ​រៀន​តាំង​ពី​មាន​គ្នា​ជាង​៣០​នាក់ រហូត​នៅ​សល់​មិន​ដល់​១០​នាក់​ផង ដែល​បន្ត​វិថី​សិល្បៈ​ដោយ​សារ​ពួក​គាត់​ត្រូវ​គិតពី​ជីវភាព​គ្រួសារ​របស់​ពួកខ្លួន​»​។

ការ​ស្វែងរក​ការ​គាំទ្រ​មិន​ងាយ​ដូច​ជា​អ្វី​ដែល​បាន​រំពឹង​ទុក​នោះទេ ហើយ​ធនធាន​សិល្បៈ​ចេះតែ​រលត់​ទៅ លោក​ប្រាប់​ថា​ ៖ «​ខ្ញុំ​ព្យាយាម​បង្កើត​វគ្គ​បណ្តុះ​បណ្តាល​សិស្ស​នៅតាម​វិទ្យាល័យ ប៉ុន្តែ​ពេល​ខ្លះ​ឪពុកម្តាយ​របស់​ពួក​គេ​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត​ក្នុងការ​ហឹ្វ​ក​ហាត់​នេះ​ទេ ដោយ​សារ​មិន​មាន​នរណា​អើពើ​ពី​អត្ថន័យ​នៃ​សិល្បៈ​បុរាណ​ខ្មែរ​»​។

«​ខ្ញុំ​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់​ខ្លាំង​ណាស់ ហើយ​មិន​ដឹង​ចង់​និយាយ​ប្រាប់​នរណា​ឡើយ សូម្បី​តែ​សមាគម​គាំទ្រ​សិល្បៈ​បុរាណ និង​កន្លែង​សម្តែង​សិល្បៈ ក៏​មិន​មាន​ច្រើន​ដែរ​ដែល​នៅ​មាន​វត្តមាន​ដើម្បី​បង្ហាញ​ពី​សិល្បៈ​ខ្មែរ​»​។

បច្ចុប្បន្ន​មិនមាន​កម្មវិធី​សាលា​រដ្ឋ​ណា​មាន​ការ​ហឹ្វក​ហាត់​សិល្បៈ​ឡើយ លោក​បាន​ប្រាប់​ថា លោក​បាន​ទាមទារ ឲ្យ​មាន​ម៉ោង​សិល្បៈ​ទាំង​ក្នុង​សាលា​បឋម​សិក្សា និង​អនុវិទ្យាល័យ ដើម្បី​ចូល​រួម​ចំណែក​បង្កើន​សមត្ថ​ភាព​សិល្បៈ​បុរាណ​ខ្មែរ​។

លោក ភូមិរ៉ា ប្រាប់​ថា​ ៖ «​ប្រទេស​កម្ពុជា​អាច​រីកចម្រើន​ផ្នែក​វិស័យ​សិល្បៈ និង​វប្បធម៌​ទៅ​បាន នៅ​ពេល​ដែល​មាន​ការ​ដាក់​សិល្បៈ​បញ្ចូល​ក្នុង​កម្មវិធី​សិក្សា​របស់​រដ្ឋ ដើម្បី​ចៀសវាង​ការ​រើសអើង​អ្នក​កាន់​សញ្ញាបត្រ​សិល្បៈ និង​ដើម្បី​តំណាង​ឲ្យ​ប្រទេស​កម្ពុជា នៅ​ពេល​ចេញទៅ​បង្ហាញ​សមត្ថភាព​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​»​។

បទ​ពិសោធន៍​ក្នុង​ការ​ដឹកនាំ​សម្តែង​ល្ខោន​ស្បែក​ធំ និង​ល្ខោនខោល​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​លោក ភូមិ​រ៉ា បាន​ឲ្យ​ដឹងថា​មាន​តែ​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ក្រសួង​វប្បធម៌​ទេ ដែល​ត្រូវ​គិត​គូរ​ដល់​សិល្បករ ដែល​បាន​បញ្ចប់​បរិញ្ញាបត្រ​ផ្នែក​សិល្បៈ ឲ្យ​មាន​ការងារ​ធ្វើ​ទាក់ទង​នឹង​សិល្បៈ វប្បធម៌ និង​អរិយធម៌​ជាតិ​របស់​ជាតិ​ខ្មែរ​។

លោក​បាន​ធ្វើ​ការ​អំពាវនាវ​ថា​ ៖ «សូម​មេត្តា​ក្រសួង​ជួយ​សិល្បករ​ទទួល​បាន​ក្របខណ្ឌ​រដ្ឋ ដើម្បី​ប្រកប​ការងារ​សិល្បៈ និង​ជួយ​លើក​ស្ទួយ​ប្រទេស​ជាតិ​ផង​។ បើ​យើង​មិន​ប្រឹង​អើពើ​ពី​សិល្បៈ​របស់​ខ្មែរ អ្នក​ណា​ជា​អ្នក​បន្តវេន​»​។

ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៩១ អង្គការ​គ្រួសារ​ថ្មីបាន​បង្កើត​ឡើង និង​ធ្វើការ​នៅ​លើ​កម្មវិធី​ចំនួន​៥ ដូចជា កម្មវិធី​អប់រំ​សម្រាប់​កុមារ​ពិការ​ភ្នែក និង​កុមា​រគ​ថ្លង់​កម្មវិធី​សុខមាលភាព​កុមារ​សម្រាប់​កុមារ​មិន​មែន​ពិការ​ប៉ុន្តែ​ជា​កុមារ​ដែល​ងាយ​រង​គ្រោះ​ កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​សិល្បៈ​វប្បធម៌​ខ្មែរ ដែល​បង្រៀន​សិល្បៈ​ដល់​សិស្សសាលា​រដ្ឋ​ កម្មវិធី​ទំនុក​បម្រុង និង​កម្មវិធី​ជួយ​ប្រឹក្សា​យោបល់​ដើម្បី​រក​សាលារៀន​និង​ការងារ​ធ្វើ​។

លោក ជួរ ដារ៉ុង ជំនួយ​ការ​អគ្គនាយក​ទទួក​បន្ទុក​ផ្នែក​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍ​សិល្បៈ និង​វប្បធម៌ នៃ​អង្គការ​គ្រួសារ​ថ្មី​ប្រាប់ថា គ្រប់​កម្មវិធី​ទាំង​ប្រាំ​នេះ យើង​បាន​បញ្ចូល​ការ​បង្រៀន​ថ្នាក់​សិល្បៈ​ផ្សេងៗ​សម្រាប់​កុមារ​ទាំង​អស់​នៅ​ក្នុង​អង្គការ​។

លោក​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ៖ «​ដោយ​សារ​នៅ​តាម​សាលា​រដ្ឋ​មិនមាន​ការ​បង្រៀន​ផ្នែក​សិល្បៈ ដូច្នេះ​យើង​ព្យាយាម​បន្ថែម​ថ្នាក់​សិល្បៈ​ដល់​ពួក​គាត់​»​។

លោក​បាន​បន្តថា ដោយ​ការ​ជម្លៀស​ចេញពី​ជំរំ​នៅតាម​ជាយដែន​កម្ពុជា-​ថៃ កាលពី​អតីតកាល ប្រជាជន​ជាច្រើន​បាន​ត្រឡប់​មក​រស់​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​បន្ទាយ​មាន​ជ័យ ស្ថាបនិក​អង្គការ​គ្រួសារ​ថ្មី បាន​ជ្រើសរើស​ខេត្ត​នេះ​តែ​មួយ​គត់​ដើម្បី​បង្រៀន​ដល់ សិស្សានុសិស្ស​មកពី​សាលា​រដ្ឋ​ចំនួន​ពីរ​នៅក្នុង​ថ្នាក់​សិល្បៈ​ដូចជា​ភ្លេង របាំ គំនូរ និង​សិល្បៈ​ផ្សេងៗ​ទៀត​។

ការ​អប់រំ​ផ្នែក​សិល្បៈ ជា​ការ​អប់រំ​មួយ​ដែល​អាច​ផ្ទេរ​ចំណេះវិជ្ជា​សិល្បៈ​ដល់​កុមារ និង​ស្វែងយល់​ជ្រៅជ្រះ​ទាំង​ទ្រឹស្តី និង​ការ​អនុវត្ត​ដូចជា​ការហាត់​រាំ គំនូរ​ជាដើម​។ លោក​បាន​ប្រាប់ថា​ ៖ «​គោល​បំណង​តែ​មួយ​គត់ ដែល​អង្គការ​បាន​បង្កើត​សាលា​សិល្បៈ​ឡើង គឺ​សិល្បៈ​អាច​ព្យាបាល​ផ្លូវចិត្ត​របស់​មនុស្ស និង​លើក​ស្ទួយ​អត្តសញ្ញាណ​នៃ​អរិយធម៌ វប្បធម៌​ខ្មែរ ទៅ​ដល់​មនុស្ស​ជំនាន់​ក្រោយ​»​។

លោក​បន្ត​ថា អង្គការ​គ្រួសារ​ថ្មី ជឿថា វា​អាច​នឹង​ដំណើរការ​បាន​ល្អ​នៅ​ពេល​ដែល​កុមារ​បាន​ស្គាល់​ពី ការបណ្តុះ​បណ្តាល​ផ្នែក​សិល្បៈ អរិយធម៌ និង​វប្បធម៌​របស់​ខ្លួន​។

​លោក​បន្ថែម​ថា អង្គការ​មិន​ទាន់​មាន​សមត្ថភាព​ដើម្បី​គ្រប់គ្រង​នូវ​កម្មវិធី​ដែល​ខ្វះខាត​ផ្នែក​សិល្បៈ​នេះ​ទាំង​ស្រុង​ទេ ប៉ុន្តែ​សមាគម​ខ្មែរ​អមតៈ បាន​ចុះ​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​កម្មវិធី​អប់រំ​ផ្នែក​សិល្បៈ​ជាមួយ​ក្រសួង​អប់រំ និង​ក្រសួង​វប្បធម៌​។

កម្មវិធី​អប់រំ​ផ្នែក​សិល្បៈ និង​វប្បធម៌ ដែល​ដាក់​បញ្ចូល​នៅ​ក្នុង​កាល​វិភាគ​របស់​រដ្ឋ គឺមាន​សារៈ​សំខាន់​ខ្លាំង​ជួយ​បណ្តុះ​ស្មារតី​ក្មេង​ពី​តូច​ឲ្យ​ស្រឡាញ់​វិស័យ​សិល្បៈ និង​វប្បធម៌ ដើម្បី​បង្ហាញ​លើ​ឆាក​អន្តរជាតិ​។ លោក​បញ្ជាក់​ថា​ ៖ «​ខ្ញុំ​ក៏​សប្បាយចិត្ត​ដែរ នៅពេលដែល​ក្រសួង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ក្នុងការ​អនុវត្ត​កម្មវិធី​អប់រំ​ផ្នែក​សិល្បៈ នៅក្នុង​កម្មវិធី​សិក្សា​របស់​រដ្ឋ»៕

0

Comments

Please, login or register to post a comment

ព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធ