The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ដូន​ចាស់​អាស្រ័យ​ជីវិត​ចុង​ក្រោយ​ក្នុង​ខ្ទម​មួយ​គ្រែ​ជិត​អស់​កន្លែង​ជ្រក​




ដូន​ចាស់​អាស្រ័យ​ជីវិត​ចុង​ក្រោយ​ក្នុង​ខ្ទម​មួយ​គ្រែ​ជិត​អស់​កន្លែង​ជ្រក​

Content image - Phnom Penh Post
ដូន​ចាស់​វ័យ ៧៩ ឆ្នាំ រី ណា និង​ផ្ទះ​ខ្ទម​ទំហំ​ប៉ុន​មួយ​គ្រែ​ដេក​ ដំបូល​ប្រក់​តង់ចាស់​រហែក គ្មាន​ជញ្ជាំង​បិទ​បាំង។ ហ្វេសប៊ុក

ដូន​ចាស់​អាស្រ័យ​ជីវិត​ចុង​ក្រោយ​ក្នុង​ខ្ទម​មួយ​គ្រែ​ជិត​អស់​កន្លែង​ជ្រក​

បាត់ដំបងៈ មិនត្រឹម​តែ​មាន​ជីវភាព​ទីទ័ល​ក្រ​រស់នៅ​ក្នុងខ្ទម​ប្រក់​ក្រណាត់​តង់​ចាស់​រហែក​មាន​ដំបូល​ត្រឹមតែ​មួយគ្រែ​ដេក​ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំង​ជាជម្រក​ផ្ញើខ្លួន​នៅលើ​ដីអ្នក​ភូមិចិត្ត​ធម៌ឲ្យ​ជ្រកកោន​បណ្ដោះ​អាសន្ន​ ដែលជិត​ត្រូវគេ​ឲ្យរើ​ចេញ​ទៀត​ផង។

ខ្ទម​ដ៏​កម្សត់​មាន​ខ្ទះ ​ចាន​ ឆ្នាំង កញ្ជើ និង​មុង ភួយ កន្ទេល​ដេក​នៅជា​មួយគ្នា​របស់​យាយ រី ណា នៅខេត្ដ​បាត់​ដំបង​។  ហ្វេសប៊ុក

នៅក្នុង​សភាព​រាងកាយ​ស្គម​ស្គាំង​ ស្បែក​ជ្រួញ​ជាប់​នឹងឆ្អឹង​ យាយ រី ណា វ័យ ៧៩ ឆ្នាំ​ជាស្រ្តី​មេម៉ាយ​កូន ២ ប្តី​ស្លាប់​ចោល​តាំងពី​សម័យ​អ៊ុនតាក់ នាចន្លោះ​ឆ្នាំ ១៩៩២-៩៣​ មកនោះ ក៏បាន​មក​សុំ​ជ្រក​កោន​សង់​ខ្ទមលើ​ដីអ្នក​ភូមិ​ព្រែក​តាច្រែង ឃុំ​ព្រែក​នរិន្ទ​ ស្រុក​ឯកភ្នំ ខេត្ត​បាត់ដំបង​រហូត​ដល់​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ក្នុង​ជីវភាព​រកបាន​មួយ​ពេល​រស់​មួយ​ពេល​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ​

បើតាម​សម្តី​លោក​យាយ ហៀង វ័យ ៧០ ឆ្នាំ ប្លាយ ជា​អ្នកជិត​ខាងក្នុង​ភូមិ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​អំពី​ប្រវត្តិ​ដ៏កម្សត់​របស់​ដូនចាស់​នេះ​ថា៖ «ស្ថានភាព​យាយ រី ណា ពិបាក​តាំង​ដើមមក​គឺ​ចាប់ពី​ប្តីស្លាប់​ចោលនៅ​សម័យ​អ៊ុនតាក់​ ព្រោះ​គ្រួសារ​គាត់ដំបូង​រស់នៅ​ឯ​ជំរំជាយ​ដែន​។ ក្រោយ​មក​ គាត់​ក៏នាំ​កូនប្រុស​ទាំង ២ មករស់​នៅភូមិ​ព្រែក​តាច្រែង​នេះ​ ដោយ​បាន​សុំដី​អ្នកភូមិ​សង់ខ្ទម​តូចមួយ​ដើម្បី​ប្រកបរបរ​តាមយ​ថាផល​ចិញ្ចឹម​កូនដល់​ធំ​ពេញ​វ័យ។ កូនប្រុស​បងឈ្មោះ ណុះ សំនៀង ឥឡូវ​អាយុ ៣៦​ ឆ្នាំ​ ហើយ​មានកូន ៤ នាក់ និងកូន​ប្រុសពៅ ណុះ ស៊ីនួន​ អាយុ ២៨ ឆ្នាំ​ ទៅ​ធ្វើការ​នៅថៃ​។ ពួកគេសុទ្ធ​តែជួប​នឹង​ស្ថានភាព​ក្រីក្រ​លំបាក​ដូចម្តាយ​​អ៊ីចឹង​ដែរ។ អាណិត​គាត់​ណាស់​ ឥឡូវ​ឮម្ចាស់​ដីជិត​ឲ្យ​រើខ្ទម​ទៀត មិន​ដឹង​ជា​គាត់​ត្រូវ​ទៅនៅ​ឯណា​ទេ!»។

Content image - Phnom Penh Post
ខ្ទម​ដ៏​កម្សត់​មាន​ខ្ទះ ​ចាន​ ឆ្នាំង កញ្ជើ និង​មុង ភួយ កន្ទេល​ដេក​នៅជា​មួយគ្នា​របស់​យាយ រី ណា នៅខេត្ដ​បាត់​ដំបង​។ ហ្វេសប៊ុក

រាល់ថ្ងៃ​នេះ យាយ រី ណា រស់នៅ​ម្នាក់ឯង​ រកស៊ី​ចិញ្ចឹម​ខ្លួនឯង​ និង​ក៏អាស្រ័យ​ដោយ​អ្នកភូមិ​ជួយមើល​រក្សា​ថែទាំពេល​ឈឺថ្កាត់​ និងពេល​ខ្វះខាត​អាហារ​ជា​ដើមដែរ។​មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​គាត់​ក៏​ត្រូវមើល​ចៅ​ទាំងបួន​ឲ្យកូន​ប្រុសច្បង​ពេល​ទៅធ្វើការ​ងារ​ស៊ីឈ្នួល​គេមួយ​អន្លើ​ៗទៀត​ផងដែរ។

លោក សុខ សុភ័ក្ត្រ សមាជិក​ក្រុម​ប្រឹក្សា​ឃុំព្រែក​នរិន្ទ​ បង្ហើប​ឲ្យដឹង​ថា៖ «​រាល់ថ្ងៃ​យាយ រី ណា គាត់​បានខ្ចី​លុយគេ​ប្រហែល​ជា ២ ម៉ឺន​រៀល ទៅ ៣ ម៉ឺនរៀល ធ្វើជា​ទុន​រកស៊ី​ដោយ​យកទៅ​ទិញផល​ដំណាំ​នានា​តាម​រដូវកាល​ក្នុងតំបន់​មកលក់​ឲ្យ​អ្នកភូមិ​វិញ​ដើម្បី​បាន​ប្រាក់​ចំណេញ​តិចតួច​គ្រាន់តែ​ប្រើ​ដោះ​ស្រាយ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត។ ឮគាត់​រអ៊ូថា​ ប្រាថ្នា​ចង់ពិសា​ម្ហូប​ឆ្ងាញ់​ឲ្យបាន​ឆ្អែតម្តង»។

ខណៈ​លោក​យាយ ហៀង បន្ថែមថា៖ «មាន​ថ្ងៃ​ខ្លះ​យាយ រី ណា មិន​បាន​ទៅ​ប្រកប​របរ​ប្រចាំ​ថ្ងៃខ្លួនដែរ ដោយសារ​ជាប់​រវល់​មើលចៅ​ឲ្យ​កូន​ប្រុសច្បង​នៅ​ពេលគេ​ទៅធ្វើការ​ងារសែង​ត្រីឲ្យ​គេនៅ​ឆ្ងាយៗ។ ឯម្ហូប​អាហារ​វិញគឺ​គាត់​ច្រើនតែ​ពិសា​តាមអ្វី​ដែលគាត់​មាន​ដូចជា​ផ្អក ប្រហុក​ ឬក៏ជា​ត្រី​ប្រឡាក់​ នោះ​ឯង!»៕​

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍