The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - បំណែក​វត្ថុ​បុរាណ​រាយប៉ាយ​នៅ​តំបន់ ​អង្គរបុរី​ ​រង​ការ​គាស់​កកាយ ​ដើម្បី​តែ​មួយ​ចម្អែត​ក្រពះ

បំណែក​វត្ថុ​បុរាណ​រាយប៉ាយ​នៅ​តំបន់ ​អង្គរបុរី​ ​រង​ការ​គាស់​កកាយ ​ដើម្បី​តែ​មួយ​ចម្អែត​ក្រពះ

សារមន្ទីរ​អង្គរបុរី​ដែល​ហាក់​ខ្សត់​ខ្សោយ​ភ្ញៀវ​ដោយសារ​កង្វះ​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ។
សារមន្ទីរ​អង្គរបុរី​ដែល​ហាក់​ខ្សត់​ខ្សោយ​ភ្ញៀវ​ដោយសារ​កង្វះ​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ។ រូបថត Kimberley Mccosker

បំណែក​វត្ថុ​បុរាណ​រាយប៉ាយ​នៅ​តំបន់ ​អង្គរបុរី​ ​រង​ការ​គាស់​កកាយ ​ដើម្បី​តែ​មួយ​ចម្អែត​ក្រពះ

តាកែវៈ ដោយ​បង្ហាញ​ក្រឡ​មួយ​ផ្ទុក​កម្ទេច​ដី​លាយ​មាស​ដែល​​ប្រទះ​ឃើញ​នៅ​បរិវេណ​​ផ្ទះ​របស់​ខ្លួន​លោក សៀក សាវ៉ន ជា​កសិករ​បាន​និយាយ​ថា​លោក​ពេញ​ចិត្ដ​នឹង​ការ​រស់នៅ​ក្នុង​ស្រុក​អង្គរបុរី ខេត្ដ​តាកែវ​។

លោក​បន្ដ​ថា​៖ «​ខ្ញុំ​បាន​រស់នៅ​ក្នុង​ដីមាស ដី​ប្រាក់ ដែល​បុព្វបុរស​របស់​យើង​ធ្លាប់​តាំង​លំនៅ​»។

លោក​ថ្លែង​ថា​ កម្ទេច​វត្ថុបុរាណ​សេសសល់​ពី​សម័យ​បុព្វបុរស​ខ្មែរ​មិន​មាន​តម្លៃ​ណាស់​ណា​ទេ​ប៉ុន្ដែ​លោក​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​ប្រមែ​ប្រមូល​​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​​ដើម្បី​យក​ទៅ​លក់​បាន​​ប្រាក់​រាប់​ម៉ឺន​រៀល​។

ដី​របស់​លោក សាវ៉ន ក៏​នៅ​មាន​រតនសម្បត្ដិ​ជាច្រើន​ប្រភេទ​ទៀត​ដែល​ស្ថិត​នៅ​រាយប៉ាយ​។ ពេល​បោស​សម្អាត​បរិវេណ​ផ្ទះ​នឹង​ជួប​ប្រទះ​នូវ​សំណល់​អំបែង​បុរាណ​ហើយ​លោក សាវ៉ន តែងតែ​ជីក​បាន​ក្រឡ​ដី​ និង​ខ្សែ​ដៃ​ស្អាតៗ​នៅ​រក្សា​ទម្រង់​ដើម​។

ខណៈ​​មនុស្ស​ភាគច្រើន​គិត​ថា​ការ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​វត្ថុ​បុរាណ​ដូចជា​រូបភាព​ខ្វេះ​ចម្លាក់​ចេញ​ពី​ប្រាសាទ​ទ្រុឌទ្រោម​យក​ទៅ​លក់​បាន​តម្លៃ​ខ្ពស់​នោះ​នៅ​ស្រុក​អង្គរ​បុរី​ចម្ងាយ​ប្រមាណ ៧០ គីឡូម៉ែត្រ​ខាង​ត្បូង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​នេះ​ការ​លក់​បំណែក​វត្តុ​បុរាណ​គ្រាន់តែ​រក​កម្រៃ​ចម្អែត​ក្រពះ​ប៉ុណ្ណោះ​។

យ៉ាង​ណា​មិញ​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​ទឹកដី​សម្បូរ​រតនសម្បត្ដិ​ដូនតា​នេះ​សារមន្ទីរ​ដ៏​តូច​មួយ​ត្រូវ​បាន​ថែទាំ​យ៉ាង​យក​ចិត្ដ​ទុក​ដាក់​។

បំណែក​វត្ថុ​បុរាណ​ដាក់​តាំង​នៅ​សារមន្ទីរ និង​ក្អម​ឆ្នាំង​ព្រម​ទាំង​ខ្សែ​ក​ដែល​គ្រួសារ​លោក សាវ៉ន ប្រទះ​ឃើញ​នៅ​ដី​ក្នុង​របង​ផ្ទះ​របស់​លោក​។
បំណែក​វត្ថុ​បុរាណ​ដាក់​តាំង​នៅ​សារមន្ទីរ និង​ក្អម​ឆ្នាំង​ព្រម​ទាំង​ខ្សែ​ក​ដែល​គ្រួសារ​លោក សាវ៉ន ប្រទះ​ឃើញ​នៅ​ដី​ក្នុង​របង​ផ្ទះ​របស់​លោក​។ រូបថត Kimberley Mccosker

មើល​ការ​ខុសត្រូវ​ដោយ​លោក ជា សម្បត្ដិ សារមន្ទីរ​នេះ​រក្សា​ទុក​នូវ​សិលាចារិក ជា​តុ​ថ្ម​សតវត្សរ៍​ទី​ ៧ សម្រាប់​កិន​ឱសថ​។ បើ​ទោះបី​ជា​សារមន្ទីរ​នេះ​ផ្ទុក​វត្ថុ​បុរាណ​ជាច្រើន​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ក៏​វា​​ទទួល​បាន​ភ្ញៀវទេសចរ​តែ ៤០ នាក់ (​ភាគច្រើន​មកពី​អឺរ៉ុប​) នា​រដូវ​ទេសចរណ៍​កើន​ប៉ុណ្ណោះ​។ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ​ទេសចរណ៍​មិន​អំណោយផល​ឡើយ​ហើយ​ពលរដ្ឋ​ក្នុង​ស្រុក​តិចតួច​បាន​យល់​ច្បាស់​អំពី​សារៈសំខាន់​នៃ​តំបន់​នេះ​។

លោក សម្បត្ដិ បាន​និយាយ​ថា​៖ «វា​មិន​ត្រូវ​បាន​អភិវឌ្ឍ​​ដូច​តំបន់​អង្គរ​ឡើយ​។ ដូច្នេះ​ប្រជាជន​រស់នៅ​ទី​នេះ​មិន​សូវ​មាន​មោទនភាព​ដូច​អ្នក​នៅ​សៀមរាប​នោះ​ទេ​»។

ខណៈ​លោក សម្បត្ដិ​ និយាយ​ថា​វត្ថុ​បុរាណ​ភាគច្រើន​ត្រូវ​បាន​លួច​យក​ទៅ​លក់​នៅ​ទីផ្សារ​ប្រទេស​ថៃ លោក សាវ៉ន បាន​បន្ដ​ថា​លោក​មិន​ចង់​ដឹង​ថា​នរណា​ទិញ​របស់​លោក​នោះ​ទេ​។ លោក​បាន​បន្ថែម​ថា​អ្វី​ដែល​លោក​ដឹង​គឺ​ថា​លោក​បាន​លក់​វត្ថុ​ទាំងនោះ​ឲ្យ​ឈ្មួញ​កណ្ដាល​ដែល​ជា​ខ្មែរ​។

Content image - Phnom Penh Post
បំណែក​វត្ថុ​បុរាណ​ដាក់​តាំង​នៅ​សារមន្ទីរ និង​ក្អម​ឆ្នាំង​ព្រម​ទាំង​ខ្សែ​ក​ដែល​គ្រួសារ​លោក សាវ៉ន ប្រទះ​ឃើញ​នៅ​ដី​ក្នុង​របង​ផ្ទះ​របស់​លោក​។ រូបថត Kimberley Mccosker

ក្រៅពី​ខ្សែក​បុរាណ​មួយ​ខ្សែ​ដែល​ភរិយា​លោក​សន្សំ​ទុក​ពុំ​ព្រម​លក់​លោក​​បាន​លើក​ឡើង​ថា​៖ «​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​រក​បាន​គឺ​មិន​មាន​តម្លៃ​ខ្ពស់​នោះ​ទេ​គ្រាន់តែ​កម្ទេច​មាស​លាយ​ដី​ប៉ុណ្ណោះ​ហើយ​ក្រឡ និង​ឆ្នាំង​ដី​ដែល​ខ្ញុំ​លក់​បាន​តម្លៃ​ប្រមាណ​ពី ៣០០០ ទៅ ៤០០០ ​រៀល​ខណៈ​វត្ថុ​ថ្លៃ​បំផុត​គឺ​បន្ទះ​មាស​តម្លៃ​ ៥ ​ម៉ឺន​រៀល​»។

នៅឯ​សារមន្ទីរ​លោក សម្បត្ដិ បាន​ព្យាយាម​ខំ​ទប់ស្កាត់​នូវ​ការ​បាត់បង់​បេតិកភណ្ឌ​ជាតិ​ដោយ​យក​ប្រាក់​ជា​ថ្នូរ​នឹង​វត្ថុ​បុរាណ​ដែល​អ្នកភូមិ​​រកឃើញ​តាមរយៈ​ការ​ប្រើ​មូលនិធិ​មកពី​លោក​ឧបនាយក​រដ្ឋមន្ដ្រី សុខ អាន ដែល​មាន​កំណើត​នៅ​ក្បែរ​នោះ​។

លោក​បាន​និយាយ​ថា​៖ «​យើង​មិន​ដែល​ទទួល​បាន​មាស​ពី​ប្រជាជន​ដើម្បី​​រក្សា​នៅ​សារមន្ទីរ​នោះ​ទេ​ពីព្រោះ​ពួកគេ​លក់​វា ឬ​ក៏​រត់​ទៅ​នៅ​កន្លែង​ផ្សេង​បាត់​ស្រមោល​»។

លោក សម្បត្ដិ បាន​បន្ដ​ថា​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ចំណេះដឹង​ជា​សាធារណៈ និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​វិស័យ​ទេសចរណ៍​អាច​លើក​ទឹកចិត្ដ​ដល់​ប្រជាជន​ក្នុង​ការ​អភិរក្ស​វត្ថុ​បុរាណ​ទាំង​នោះ​។

លោក​បាន​អះអាង​ថា​៖ «​បើ​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ និង​ភ្ញៀវទេសចរ​កាន់តែ​ច្រើន​ប្រជាជន​នឹង​មាន​មោទនភាព​ចង់​រស់នៅ​ទី​នេះ​»៕ HR

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍