The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ឱសថ​ផលិត​ក្នុង​ស្រុក​នៅ​តែ​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា

ឱសថ​ផលិត​ក្នុង​ស្រុក​នៅ​តែ​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា

ឱសថ​ផលិត​ក្នុង​ស្រុក​នៅ​តែ​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា

131025_13
លោក កៅ មុយលីម អគ្គនាយកសហគ្រាសផលិតឱសថ អឺហ្វាក់ សហការី

ភ្នំពេញៈ ប្រជាជន​កម្ពុជា​បាន​ចំណាយ​ទឹក​ប្រាក់​សរុប​ជាង ១៦៥ លាន​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំៗ​ទៅ​លើ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ឱសថ​ដើម្បី​ព្យាបាល​ជំងឺ ហើយ​បរិមាណ​ប្រើ​ប្រាស់​ជាក់ស្តែង​មាន​ការ​កើន​ឡើង​ជា​លំដាប់​ពី​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ​។ យោង​តាម​ទិន្នន័យ​របស់​ក្រសួង ពាណិជ្ជកម្ម កម្ពុជា​បាន​នាំ​ចូល​ឱសថ​គិត​ជា​ទឹក​ប្រាក់ ១៦៥,៥ លាន​ដុល្លារ​កាល​ពី​ឆ្នាំ ២០១២ គឺ​កើន​ឡើង​ពី ១២៤,៣ លាន​ដុល្លារ​កាល​ពី​ឆ្នាំ ២០១១។

ទន្ទឹម​នឹង​កំណើន​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ឱសថ​នៅ​លើ​ទីផ្សារ​ឧស្សាហកម្ម​ផលិត​ឱសថ​ក្នុង​ស្រុក​កំពុង​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ​ជា​បណ្តើរៗ ។ តែ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ឱសថ​ក្នុង​ស្រុក​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នៅ​មាន​ចំណែក​តូច​នៅ​ឡើយ​គឺ​មាន​មិន​ដល់ ១៥ ភាគរយ​ផង​នៃ​ចំនួន​ប្រើ​ប្រាស់​សរុប។ កង្វះ​យន្តការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ដើម្បី​លើក​កម្ពស់​ផលិតផល​ក្នុង​ស្រុក កង្វះ​ទំនុក​ចិត្ត​លើ​គុណភាព​ផលិតផល​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់​គឺជា​បញ្ហា​ប្រឈម​យ៉ាង​ខ្លាំង​សម្រាប់​សហគ្រាស​ផលិត​ឱសថ​ក្នុង​ស្រុក ក្នុង​ការ​ពង្រីក​ផលិតកម្ម​ស្រប​តាម​កំណើន​តម្រូវការ​ទីផ្សារ។

អ្នក​យក​ព័ត៌មាន ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ លោក ហ៊ គីមសាយ បាន​ជួប​ជាមួយ​លោក​ឱសថការី កៅ មុយលីម អគ្គ​នាយក​សហគ្រាស​ផលិត​ឱសថ អឺហ្វាក់ និង​ជា​ប្រធាន​សមាគម​សហគ្រាស​ផលិត​ឱសថ​កម្ពុជា​ស្តី​ពី​ស្ថានភាព​ឧស្សាហកម្ម​ផលិត​ឱសថ​នៅ​កម្ពុជា។

តើ​លោក​អាច​និយាយ​បាន​យ៉ាង​ដូចម្តេច​ពី​ការ​វិវឌ្ឍ​នៃ​ឧស្សាហកម្ម​ផលិត​ឱសថ​នៅ​កម្ពុជា​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន?

បច្ចុប្បន្ន​កម្ពុជា​មាន​សហគ្រាស​ផលិត​ឱសថ​ចំនួន ៨ ហើយ​អាច​រួម​ចំណែក​ផ្គត់​ផ្គង់​ឱសថ​ទៅ​លើ​ទីផ្សារ​បាន​ប្រមាណ ១៥ ភាគរយ​ក្នុង​ចំណោម​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​សរុប។ ចំណែក​ដែល​នៅ​សល់​គឺជា​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ឱសថ​នាំ​ចូល​ពី​បរទេស​រួម​មាន ប្រទេស​ជិត​ខាង​ជាដើម។ យើង​សង្កេត​ឃើញ​ថា ផលិតកម្ម​ក្នុង​ស្រុក​កំពុង​មាន​ការ​កើន​ឡើង​ជា​បណ្តើរៗ​បន្តិច​ម្តងៗ ហើយ​គុណភាព​ផលិតផល​ដែល​បង្កើត​ក្នុង​ស្រុក​ក៏​ត្រូវ​បាន​ពង្រឹង និង​ទទួល​ស្គាល់​ជាង​មុន​ផង​ដែរ។ ជាក់ស្តែង​កាល​ពី​ខែ កញ្ញា ថ្មីៗ​នេះ សហគ្រាស​ផលិត​ឱសថ អឺហ្វាក់ បាន​ទទួល​ពាន​រង្វាន់​ពី​ក្រុមប្រឹក្សា​ធុរកិច្ច BID នៅ​ប្រទេស បារាំង ពី​ការ​ទទួល​ស្គាល់​ជា​លក្ខណៈ​អន្តរជាតិ​ផ្នែក​គុណភាព ក្នុង​ការ​ផលិត​។ នេះ​គឺជា​ការ​ទទួល​ស្គាល់​ផ្នែក​គុណភាព​ជា​លើក​ដំបូង​សម្រាប់​ឧស្សាហកម្ម​ឱសថ​នៅ​កម្ពុជា។

តើ​ភាគ​ច្រើន​អតិថិជន​ណា​ខ្លះ​ដែល​ប្រើ​ប្រាស់​ឱសថ​ដែល​ផលិត​នៅ​កម្ពុជា?

តាម​ពិត​ទៅ​យើង​បង្កើត​ឱសថ​ឡើង​ដើម្បី​ព្យាបាល​អ្នក​ជំងឺ​ទូទៅ។

តែ​បើ​តាម​ស្ថានភាព​ជាក់ស្តែង​ឱសថ​ក្នុង​ស្រុក​ភាគ​ច្រើន​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ប្រាស់​ដោយ​អ្នក​ដែល​មាន​ជីវភាព​មធ្យម និង​ក្រោម​មធ្យម។ អ្នក​ជំងឺ​ដែល​មាន​ជីវភាព​ធូរធារ​ភាគ​ច្រើន​បាន​ចេញ​ទៅ​ព្យាបាល​នៅ​បរទេស។

តើ​អ្វី​ទៅ​ជា​កត្តា​ប្រឈម​ក្នុង​ឧស្សាហកម្ម​ផលិត​ឱសថ​នៅ​កម្ពុជា?

ការ​ពឹង​អាស្រ័យ​ខ្លាំង​លើ​ការ​នាំ​ចូល​ឱសថ​ពី​បរទេស និង​ការ​ឲ្យ​តម្លៃ​ផលិតផល​នាំ​ចូល​ជាង​ផលិតផល​ក្នុង​ស្រុក​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់​គឺជា​បញ្ហា​ប្រឈម​យ៉ាង​ខ្លាំង​សម្រាប់​អភិវឌ្ឍ​ឧស្សាហកម្ម​ឱសថ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។ លើស​ពី​នេះ ការ​បន្ត​មាន​ចរាចរណ៍​ឱសថ​ក្លែង​ក្លាយ និង​ឱសថ​ហួស​ពេល​កំណត់​ប្រើ​ប្រាស់​ក៏​ជា​បញ្ហា​ប្រឈម ដែល​មិន​អាច​មើល​រំលង​បាន​ផង​ដែរ។ ផលិតផល​ទាំង​នេះ​មាន​តម្លៃ​ថោក តែ​វា​កំពុង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​យ៉ាង​ធ្ងន់​ធ្ងរ​ដល់​សុខភាព​សាធារណៈ។ ការ​រួម​ចំណែក​ពី​ភាគី​ពាក់​ព័ន្ធ​ពី​ស្ថាប័ន​រដ្ឋាភិបាល​នៅ​មាន​កម្រិត​ក៏​ជា ឧបសគ្គ​មួយ​ផង​ដែរ​ដល់​ការ​ពង្រីក​ខ្លួន​ក្នុង​ការ​ផលិត​ឱសថ។ កន្លង​មក​រដ្ឋ​បាន​គ្រោង​ថវិកា​ប្រមាណ ២ លាន​ដុល្លារ​ប៉ុណ្ណោះ​សម្រាប់​ការ​បញ្ជា​ទិញ​ផលិតផល​ឱសថ​ពី​សហគ្រាស​នៅ​ក្នុង​ស្រុក ដែល​មាន​តែ​ពីរ​ទៅ​បី​ស្ថាប័ន​ប៉ុណ្ណោះ។ ការ​ដាក់​ឲ្យ​ដេញ​ថ្លៃ​គឺ​ពុំ​មាន​តម្លាភាព ហើយ​សុខ​ចិត្ត​ជំនួស​មក​វិញ​នូវ​ការ​បញ្ជា​ទិញ​ឱសថ​ពី​បរទេស​យ៉ាង​ច្រើន។

ប្រហែល​ជា​មក​ពី​កត្តា​គុណភាព​ដែល​ជា​មូល​ហេតុ​ចម្បង​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក ប្រើ​ប្រាស់​ជា​ច្រើន​ឲ្យ​តម្លៃ​លើ​ផលិតផល​នាំ​ចូល​ជា​ជាង​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ឱសថ ដែល​ផលិត​ក្នុង​ស្រុក។ តើ​លោក​យល់​យ៉ាង​ដូចម្តេច?

វា​មិន​មែន​ជា​ការ​ពិត​ទាំង​អស់​នោះ​ទេ។ ថ្វី​ដ្បិត​តែ​ផលិតផល​របស់​យើង​បង្កើត​នៅ​ក្នុង​ស្រុក តែ​យើង​សុទ្ធ​តែ​មាន​ដំណើរការ​ផលិត​ដោយ​ឆ្លង​កាត់​ក្បួន​ខ្នាត​ត្រឹម​ត្រូវ។ ស្តង់ដារ​នៃ​ការ​ផលិត​ត្រូវ​តែ​គិត​ជា​ចម្បង​ទៅ​លើ​គុណភាព សុវត្ថិភាព និង​ប្រសិទ្ធភាព​ក្នុង​ការ​ប្រើ​ប្រាស់។ ពេល​ដែល​ក្រសួង សុខាភិបាល សម្រេច​ឲ្យ​អាជ្ញាប័ណ្ណ​បង្កើត​រោងចក្រ មាន​ន័យ​ថា យើង​មាន​សមត្ថភាព​គ្រប់​គ្រាន់​ក្នុង​ការ​ផលិត​។ ខ្ញុំ​អាច​និយាយ​បាន​ថា មាន​ឱសថ​ជាច្រើន​ប្រភេទ​មាន​គុណភាព​ដូច​គ្នា​នឹង​ឱសថ​នាំ​ចូល​ដែរ ព្រោះ​យើង​គោរព​ទៅ​តាម​ក្បួន​ខ្នាត និង​រូបមន្ត​ក្នុង​ការ​ផលិត​តែ​មួយ​។ ការ​ទទួល​ស្គាល់​គុណភាព​ពី​ស្ថាប័ន BID នា​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ​គឺជា​ភ័ស្តុតាង​ស្រាប់​បង្ហាញ​ថា គុណភាព​ផលិត​ផល​របស់​យើង​មិន​ចាញ់​គេ​ទេ។

ការ​មាន​គោល​នយោបាយ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ផលិតករ​ក្នុង​ស្រុក​តាម​រយៈ​ការ​ពង្រីក​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ឱសថ​ក្នុង​ស្រុក​តាម​មន្ទីរពេទ្យ​សាធារណៈ ការ​លុប​បំបាត់​ការ​នាំ​ចូល​ឱសថ​ក្លែង​ក្លាយ​ជា​ដើម​សុទ្ធ​តែ​ជា​វិធីសាស្រ្ត​រួម​ចំណែក​បង្កើន​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ផលិតផល​ក្នុង​ស្រុក ដែល​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​អន្តរាគមន៍​ពី​រដ្ឋាភិបាល។

តើ​យើង​អាច​មាន​យុទ្ធសាស្រ្ត​សំខាន់ៗ​ណា​ខ្លះ​ដែល​អាច​យក​មក​អនុវត្ត ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់​ងាក​មក​ប្រើ​ប្រាស់​ផលិត​ផល​ក្នុង​ស្រុក​ឲ្យ​បាន​កាន់​តែ​ច្រើន?

កាល​ពី​មុន​យើង​មាន​ភាព​ខ្វះ​ខាត​ក្នុង​កត្តា​ផលិតកម្ម​ផ្នែក​ឱសថ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក តែ​បច្ចុប្បន្ន​ចង្វាក់​ផលិតកម្ម​ចាប់​ផ្តើម​កែ​លម្អ ហើយ​គុណភាព​ក៏​ប្រដំ​ប្រសង​នឹង​ឱសថ​នាំ​ចូល។

រដ្ឋាភិបាល​គួរ​តែ​ជួយ​ពង្រឹង​ផ្នែក​ផលិតកម្ម​ក្នុង​ស្រុក​តាម​រយៈ​ការ​គ្រប់​គ្រង​ឲ្យ​បាន​ល្អ​នូវ​ឱសថ​ក្លែង​ក្លាយ ការ​បង្កើន​ពន្ធ​លើ​ឱសថ​នាំ​ចូល​ដើម្បី​ផ្តល់​ឱកាស​ដល់​ផលិតកម្ម​ក្នុង​ស្រុក​អាច​ពង្រីក​កត្តា​ផលិតកម្ម។ មន្ទីរពេទ្យ​របស់​រដ្ឋ​គួរ​ត្រូវ​បង្កើន​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ឱសថ ដែល​សហគ្រាស​ក្នុង​ស្រុក​អាច​ផលិត​បាន​ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​ចំណែក​ទីផ្សារ ផលិតផល​ក្នុង​ស្រុក​បាន​ពង្រីក​ធំ​ជាង​នេះ។ លើស​ពី​នេះ​យើង​កំពុង​ពង្រឹង​ការ​អប់រំ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ដល់​សាធារណជន​ឲ្យ បាន​ដឹង​ពី​គុណភាព​ផលិតផល​ក្នុង​ស្រុក​ដើម្បី​ទាក់​ទាញ​ទំនុក​ចិត្ត របស់​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍