The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - គំនិត​ដើម​នៃ​គម្រោង​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​បរាជ័យ




គំនិត​ដើម​នៃ​គម្រោង​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​បរាជ័យ

គំនិត​ដើម​នៃ​គម្រោង​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​បរាជ័យ

Content image - Phnom Penh Post

ការខ្វះ​តម្លាភាព និង​ការ​សង្កត់​ធ្ងន់​ហួស​ហេតុ​របស់​ស្ថាប័ន លើ​កិច្ច​ការពារ​ផល​ប្រយោជន៍​រោង​ចក្រ​ និង​អ្នក​បញ្ជា​ទិញ​អន្តរជាតិ​ជា​ជាង​ការ​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​ការ​រំលោភ​បំពាន ទៅ​លើ​កម្មករ​ បាន​ប្រាស​ចាក​ពី​ឆន្ទៈ​ដើម​នៃ​គម្រោង​មួយ​នេះ

 ភ្នំពេញៈ ការ​រារាំង​ដោយ​ប្រព័ន្ធ​រាយការណ៍ ជា​ការ​សម្ងាត់​ផ្ទាល់​របស់​ខ្លួន និង​ការ​គ្មាន​ឆន្ទៈ ក្នុង​ការ​ប្រកាន់​យក​នូវ​ជំហរ​ស្តី​ពី​បញ្ហា​ការងារ​ដែល​កាន់​តែ​រីក​ធំ នោះ គំនិត​ផ្តួចផ្តើម​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា​របស់​អង្គការ ពលកម្ម​អន្តរជាតិ លែង​ជា​គំរូ​ល្អ​បំផុត​សម្រាប់​លើក​កម្ពស់​លក្ខ​ខណ្ឌ​ការងារ​ក្នុង រោងចក្រ​កាត់​ដេរ​ទៀត​ហើយ។ នេះ​បើ​យោង​តាម​របាយការណ៍​មួយ​របស់​សាកល​វិទ្យាល័យ​នាំ​មុខ​មួយ នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។​

របាយការណ៍​ដែល​ចេញ​ផ្សាយ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ចន្ទ​ដែល មាន​មាន​ចំណង​ជើង​ថា​«ការ​ឃ្លាំ​មើល​នៅ​ទី​ងងឹត» អំពី​ការ​វាយ​តម្លៃ​កម្ម​វិធី​រាយ​ការណ៍ និង​ឃ្លាំ​មើល ​របស់​កម្មវិធី​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា​នៃ​អង្គការ​ពលកម្ម អន្តរជាតិ (ILO) បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា កម្មករ បាន​បាត់បង់​ទំនុក​ចិត្ត​លើ​កម្មវិធី​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​ នៅ​កម្ពុជា​ ដែល​បង្កើត​ឡើង​ក្នុង​ឆ្នាំ ២០០១ ដោយ​សារ​កិច្ច​ដំណើរ​ការ​រាយការណ៍​អំពី​រោងចក្រ បាន​ផ្តោត​លើ​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​របស់​ក្រុម​ហ៊ុន​ម៉ាក​នានា​និង​ម្ចាស់​រោង ចក្រ ជា​ជាង​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​របស់​កម្មករ។ របាយការណ៍​នោះ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​៖«ទម្លាប់​ប្រតិបតិ្តការ​បច្ចុប្បន្ន​របស់​កម្មវិធី​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា...​បាន​ចូល​រួម​ចំណែក​ធ្វើ​ឲ្យ​កម្មវិធី​ពុំ​សូវ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព ដោយ​សារ​តែ​កង្វះ​នៃ​តម្លាភាព និង​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ខ្លាំង​ពេក​លើ​កិច្ចការពារ​ផល​ ប្រយោជន៍​ម្ចាស់​រោង​ចក្រ និង​អ្នក​បញ្ជា​ទិញ​អន្តរជាតិ ជា​ជាង​ឆ្លើយ​តប​នឹង​ការ​អំពាវនាវ​ពី​កម្មករ​កាត់​ដេរ​ដើម្បី​ការពារ ពួក​គេ​ពី​ការ​រំលោភ​បំពាន»។

130220_06a
កម្មករកំពុងដេរសម្លៀកបំពាក់ នៅរោងចក្រ តៃយ៉ាង ក្នុងខេត្តកណ្តាលកាលពីពេលកន្លងមក ម៉ៃ វីរៈ

ចាប់​ផ្តើម​ផ្សព្វផ្សាយ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ចន្ទ​ នៅ​ភ្នំពេញ ​ដោយ​គ្លីនិក​ដោះស្រាយ​វិវាទ និង​សិទិ្ធ​មនុស្ស​អន្តរជាតិ នៅ​ឯ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ច្បាប់ Stanford និង​ដោយ Workers Rights Consortium របាយការណ៍​នេះ បាន​លើក​ឡើង​អំពី​កង្វះ​នៃ​ភាព​ច្បាស់លាស់ ទាក់ទិន​នឹង​វិធីសាស្រ្ត​របស់​កម្មវិធី​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​នៅ​ កម្ពុជា ហើយ​បន្ត​ថា កម្មវិធី​នេះ​ពុំ​មាន​នីតិវិធី​ផ្លូវ​ការ​ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​ពាក្យ​បណ្តឹង​ពី​កម្មករ​ទេ។ ​របាយការណ៍​ក៏​បាន​អះអាង​ផង​ដែរ​ថា កម្មវិធី​រោង​ចក្រ​កាន់តែ​ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា​ កម្រ​ប្រកាន់​យក​ជំហរ​លើ​បញ្ហា​ការ​ងារ​ណាស់ ដូច​ជា ការ​ធ្លាក់​ចុះ​នៃ​ប្រាក់​ឈ្នួល​ពិត​ប្រាកដ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​១​ទសវត្សរ៍​កន្លង មក។

របាយការណ៍​សរសេរ​ថា៖«​កម្មវិធី​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​នៅ​ កម្ពុជា...បាន​ប្រើ​របាយការណ៍ឬ​ព្រឹត្តិបត្រ​ព័ត៌មាន​របស់​ខ្លួន​ដើម្បី បង្ហាញ​ស្ថិតិ​ដែល​កត់​ត្រា​នូវ​គម្លាត​កាន់​តែ​ធំរវាង​ប្រាក់​ឈ្នួល​របស់ កម្មករ​កាត់​ដេរ​និង​ការ​ចំណាយ​ក្នុង​ការ​រស់​នៅ​»។ «សកម្មជន​ការ​ងារ​ជឿ​ថា កម្មវិធី​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា​ចាំបាច់​ត្រូវ​ផ្តោត​ថាមពល​របស់​ខ្លួន​បន្ថែម​ទៀត​ លើ​បញ្ហា​នៃ​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​ប្រាក់​ឈ្នួល​»។ របាយការណ៍​បាន​បន្ត​ទៀត​ថា ​ការ​ធ្វើ​ការ​បន្ថែម​ម៉ោង​ហួស​ហេតុ បាន​កើត​មាន​ជា​ទូទៅ​ក្នុង​១ទសវត្សរ៍​កន្លង​មក ហើយ​ឧស្សាហកម្ម​ភាគ​ច្រើន បាន​ប្តូរ​ទៅ​ប្រើ​កិច្ច​សន្យា​មាន​ថិរវេលា​កំណត់ ហើយ​ការ​ចរចា​ជា​សមូហភាព​ពុំ​មាន​ច្រើន​ទេ។

សម្លៀក​បំពាក់​ពី​រោង​ ចក្រ​កាត់​ដេរ​នៅ​កម្ពុជា ដែល​ភាគ​ច្រើន​នាំ​ទៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ និង​សហភាព​អឺរ៉ុប ត្រូវ​បាន​នាំ​ចេញ​ក្នុង​អត្រា​៤ពាន់​លាន​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ គឺ​មាន​ចំនួន​ប្រហែល​៨៥ ភាគរយ​នៃ​ការ​នាំ​ចេញ​សរុប​របស់​ព្រះ​រាជា​ណាចក្រ​កម្ពុជា។

របាយការណ៍ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា​ ចាប់​តាំង​ពី​របប​កូតា ​បាន​ចប់​ក្នុង​ឆ្នាំ ២០០៥ ដែល​ក្រោម​កូតា​នេះ កម្មវិធី​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា បាន​រាយការណ៍​ប្រាប់​រដ្ឋាភិបាល​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ អំពី​លក្ខ​ខណ្ឌ​ការងារ ក្នុង​រោង​ចក្រ​ ជា​ថ្នូរ​នឹង​ពាណិជ្ជកម្ម​នោះ មាន​ការ​ត្រួត​ពិនិត្យ​តិចតួច លើ​តួនាទី​ឃ្លាំ​មើល​របស់​កម្ម​វិធី​រោងចក្រ​កាន់តែ​ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា។ ចំពោះ​«តួនាទី​របស់​កម្មវិធី​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា​បាន ផ្លាស់​ប្តូរ​កាន់​តែ​ដូច​ស្ថាប័ន​សវនកម្ម​រោង​ចក្រ​ដទៃ​ទៀត​គឺ​ផ្តល់​របាយការណ៍​ឃ្លាំ​មើល​ដែល​ជា​ការ​សម្ងាត់ ដល់​ម្ចាស់​រោង​ចក្រ និង​អ្នក​​បញ្ជា​ទិញ​អន្តរជាតិ ផ្អែក​លើ​ការ​បង់​ប្រាក់»។

ជាទូទៅ«ទម្លាប់​រាយការណ៍​ជា​ការ​សម្ងាត់​នេះ...បាន​បន្ថយ​កម្លាំង​នូវ​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​ម្ចាស់​រោង​ចក្រ និង​ក្រុមហ៊ុន​ម៉ាក​ដែល​ទិញ​ផលិតផល​លើក​កម្ពស់​លក្ខខណ្ឌ​ការងារ»។ ​របាយការណ៍​ជំរុញ​កម្មវិធី​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា​ ចេញ​ផ្សាយ​របាយការណ៍​ជា​សាធារណៈ​ ស្តីពី​រោងចក្រ​នីមួយៗ​និង​ឆ្លើយ​តប ក្តី​កង្វល់​របស់​កម្មករ។​ អនុសាសន៍​ដទៃ​ទៀត រួម​មាន កម្មវិធី​រោង​ចក្រ​កាន់តែ​ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា​ គួរ​ពង្រីក​សកម្មភាព​ផ្សព្វផ្សាយ​ដល់​កម្មករ​កាត់​បន្ថយ​ឱកាស​ដែល​រោង​ ចក្រ​ អាច​លាក់​បាំង​ការ​រំលោភ​បំពាន រាយការណ៍​អំពី​ការ​រក​ឃើញ​ដល់​កម្មករ ផ្សព្វផ្សាយ​កិច្ច​ខិតខំ​ប្រឹង​ប្រែង​កែ​តម្រូវ និង​ចូល​រួម​ជាមួយ​នឹង​ម្ចាស់​រោង​ចក្រ និង​ក្រុមហ៊ុន​ម៉ាក។

លោក Stephan Sonnenberg គ្រូ​បង្រៀន​នៅ​គ្លីនិក​ដោះស្រាយ​ជម្លោះ​ និង​សិទិ្ធមនុស្ស​អន្តរជាតិ​នៃ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ច្បាប់​ Stanford  ​បាន​ថ្លែង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ចន្ទ​ថា សេចក្តី​ត្រូវ​ការ ក្នុង​ការ​ជំរុញ​ឲ្យ​ក្រុម​ហ៊ុន​ម៉ាក​ធំៗ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​នោះ មាន​សារៈ​សំខាន់​។ «​អ្នក​ទិញ​អាច​ទទូច​​ថា អ្នក​គ្រប់គ្រង​រោងចក្រ លើក​កម្ពស់​លក្ខខណ្ឌ​ការងារ និង​ទទូច​ថា ពួក​គេ​នឹង​សហការ​ជាមួយ​កម្មវិធី​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា​ ប៉ុន្តែ...ពួក​គេ​អាច​គំរាម​ចាក​ចេញ​ពី​កម្ពុជា ហើយ​ពួក​គេ​មាន​បណ្តាញ​ចែក​ចាយ​ទូទាំង​ពិភពលោក»។ ក្រុមហ៊ុន​ម៉ាក​ដែល​ទិញ​ពី​កម្មវិធី រួម​មាន Levi's, Gap, H&M, Wal-Mart, PUMA និង Nike។

និយោជិក​នៃ​កម្មវិធី​រោងចក្រ​កាន់​តែ​ ប្រសើរ​នៅ​កម្ពុជា​ កំពុង​ធ្វើ​ការងារ​របស់​ខ្លួន​ប្រកប​ដោយ​សមត្ថភាព ប៉ុន្តែ​ប្លង់​ស្ថាប័ន​ដែល​ពួក​គេ​កំពុង​ប្រតិបតិ្តការ កំពុង​តែ​រាំង​ស្ទះ​ពួក​គេ​។ «​យើង​ឃើញ​មាន​ការ​សន្យា​ខ្លាំង​ណាស់​ សម្រាប់ BFC ​ដើម្បី​នាំ​ឲ្យ​ភាគី​ពាក់ព័ន្ធ​ទាំង​អស់​ មក​ជួប​គ្នា​ និង​ជា​កាតា​លីករ ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​វិជ្ជមាន ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា»។

នៅ​ពេល​សួរ​ថា​ តើ​ការ​ផ្តល់​ថវិកា​ នឹង​ត្រូវ​បាន​ដក​ចេញ​ឬ​អត់​ នៅ​ពេល អនុសាសន៍ មិន​ត្រូវ​បាន​បំពេញ​តាម​ លោក Sonnenberg ​បាន​ថ្លែង​ថា​៖ «ខ្ញុំ​គិត​ថា​ ប្រសិន​បើ​ BFC ​ត្រូវ​បាន​ទុក​នៅ​ក្នុង​ស្ថានភាព​លំបាក​បែប​នេះ ហើយ​សំឡេង​រិះគន់​មាន​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើងៗ និង​មាន​ការ​សង្ស័យ​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង​ទៅ​លើ​ប្រសិទ្ធភាព​នៃ​BFC នោះ​ សំណួរ​ដែល​លើក​ឡើង​គឺ​ពិត​ជា​ត្រឹមត្រូវ»។ លោក​បន្ត​ទៀត​ថា​៖ «មាន​ភាគី​ពាក់ព័ន្ធ​មួយ​ចំនួន ​ដែល​យើង​បាន​និយាយ​ទៅ​កាន់ ហើយ​ពួក​គេ​ជឿជាក់​ថា មិន​មាន​តម្លៃ​ដែល​ត្រូវ​ផ្តល់​ថវិកា​ឲ្យ​ទេ ប្រសិន​បើ​មាន​ស្ថាន​ភាព​ដូច​បច្ចុប្បន្ន​នេះ»។

គម្រោង BFC ត្រូវ​បាន​ផ្តល់​ថវិកា​ ដោយ​រដ្ឋាភិបាល សមាគម​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​នៅ​កម្ពុជា ​ធនាគារ​ពិភពលោក ​ក្រសួង​ការងារ​អាមេរិក និង AusAid  ​ហើយ​គម្រោង​នេះ​ ក៏​ទទួល​បាន​ចំណូល​ពី​ការ​លក់​របាយការណ៍​រោងចក្រ ទៅ​អ្នក​បញ្ជា​ទិញ​ផង​ដែរ។​

ក្រោម​ប្រព័ន្ធ​តាមដាន​របស់​ខ្លួន រោង​ចក្រ​ដែល​មិន​គោរព​តាម​ច្បាប់​ស្តីពី​ការងារ មិន​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​ដឹង​ឈ្មោះ​ជា​សាធារណៈ​នោះ​ទេ​។ លទ្ធផល​តាម​ដាន​ទូទៅ ត្រូវ​បាន​ចេញ​​នៅ​ក្នុង​របាយការណ៍​សំយោគ​ឆមាស​របស់​ខ្លួន​។

លោក​ស្រី Jill Tucker ប្រធាន​ទីប្រឹក្សា បច្ចេកទេស​របស់​ BFC បាន​ថ្លែង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ចន្ទ​ថា ​លោក​ស្រី​មិន​ទាន់​បាន​ឃើញ​របាយការណ៍​ចុង​ក្រោយ​នោះ​នៅ​ឡើយ​ទេ​ ប៉ុន្តែ​លោក​ស្រី​បាន​ថ្លែង​ថា របាយការណ៍​ព្រាង​កាល​ពី​ពេល​មុន​ គឺ​ចង់​ឲ្យ​BFC​«ធ្វើ​គ្រប់​អ្វីៗ​ទាំងអស់​»។ លោក​ស្រី​បាន​ថ្លែង​បន្ត​ថា៖ «​យើង​មិន​មាន​សមត្ថភាព​ដូច្នោះ​ទេ​»​។ លោក​ស្រី​បន្ថែម​ថា BFC មិន​មែន​ជា​អង្គការ​តស៊ូ​មតិ​ទេ​ ប៉ុន្តែ​ជា​ស្ថាប័ន​ត្រី​ភាគី ដែល​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​សហជីព រដ្ឋាភិបាល ​និង​សមាគម​រោងចក្រ​កាត់​ដេរ​នៅ​កម្ពុជា។

លោក ខេន លូ អគ្គ​លេខាធិការ​នៃ​សមាគម​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​នៅ​កម្ពុជា​ មិន​អាច​ទាក់​ទង​សុំ​អត្ថាធិប្បាយ​ទាក់ទិន​នឹង​បញ្ហា​នេះ​បាន​ទេ។

លោក ​ស្រី Jill Tucker ​បាន​ថ្លែង​បន្ត​ថា​៖ «នៅ​ពេល​ណា ដែល​យើង​យក​ជំហរ​មួយ គឺ​មិន​មែន​​សម្រាប់​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​រីករាយ​ទេ​។ យើង​យល់​ស្រប​ថា គួរ​តែ​មាន​តម្លាភាព​មួយ​ចំនួន ប៉ុន្តែ​យើង​នឹង​មិន​បង្ហាញ​រាល់​របាយការណ៍​ទាំងអស់​នោះ​ទេ»។ «​យើង​មិន​មាន​អំណាច​អនុវត្ត​ទេ​។ អ្នក​រាល់​គ្នា​ចង់​ឲ្យ​យើង​ធ្វើ ប៉ុន្តែ​យើង​មិន​ធ្វើ​ទេ»។

លោក​ស្រី Tucker បាន​ថ្លែង​បន្ត​ថា ទោះ​បី​យ៉ាង​ណា​​ក៏​ដោយ ​ឧទាហរណ៍​ជាច្រើន បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ ចំពោះ​បញ្ហា ដែល BFC បាន​ជំរុញ​ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​សម្រាប់​កម្មករ​។ លោក​ស្រី​បាន​ថ្លែង​បន្ត​ថា​៖ «យើង​មាន​ដែន​គ្រប​ដណ្តប់​លើ​ឧស្សាហកម្ម​នេះ​ទាំងមូល។ ​យើង​អាច​ជំរុញ​ឲ្យ​បញ្ហា​មាន​ភាព​ផ្លាស់​ប្តូរ​ ដូច​ជា​បញ្ហា​ការងារ​ចំពោះ​អ្នក​ទោស​ជា​ដើម​»។ ​លោក​ស្រី​បន្ត​ទៀត​ថា​៖​«បញ្ហា​ប្រាក់​ឈ្នួល​ គឺជា​បញ្ហា​ដទៃ​ផ្សេង​មួយ​ទៀត​»។

លោក​ស្រី​បន្ត​ទៀត​ថា​៖ «យើង​កំពុង​ព្យាយាម​ធ្វើ​ឲ្យ​កម្មវិធី​របស់​យើង​ប្រសើរ​ឡើង។ យើង​បាន​បន្ត​ការងារ​បន្ថែម​ទៀត​ទៅ​លើ​វិស័យ​ស្បែក​ជើង។ យើង​កំពុង​ចាប់​ផ្តើម​លើ​បញ្ហា​អាហារូបត្ថម្ភ»។

លោក Dave Welsh អ្នក​គ្រប់គ្រង​ប្រចាំ​ប្រទេស របស់​មជ្ឈមណ្ឌល​អាមេរិក ដើម្បី​សាមគ្គីភាព​ការងារ​អន្តរជាតិ បាន​ថ្លែង​ថា វា​សំខាន់​ណាស់​ ដែល​ BFC អនុវត្តការ​ទទួល​បាន​ថវិកា​របស់​ខ្លួន ដោយ​ចេញ​នូវ​ការ​ដាក់​ពិន័យ ឬ​ទោសទណ្ឌ ឬ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ ការ​បង្ហាញ​ឈ្មោះ​ជា​សាធារណៈ​​ ចំពោះ​រោងចក្រ​ណា​ដែល​បំពាន​ច្បាប់​។​ ទោះ​យ៉ាង​ណា​ក្តី លោក​បាន​បន្ត​ថា ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​​ BFC មាន​តម្លាភាព​ជាង​នេះ គឺ​វា​មិន​ទំនង​ជា​ថា​ រដ្ឋាភិបាល និង​អ្នក​បញ្ជា​ទិញ នឹង​ចង់​ឲ្យ​មាន​ក្នុង​ប្រទេស​នេះ​ទេ​។

លោក Welsh ​បាន​ថ្លែង​បន្ត​ទៀត​ថា គំរូ BFC នេះ​ ត្រូវ​បាន​គ្រោង​ធ្វើ​ឡើង នៅ​ប្រទេស​បង់ក្លាដែស ដែល​រោងចក្រ​ជាច្រើន​នៅ​ទី​នោះ ​គឺ​មាន​បញ្ហា​លើស​នេះ​ ១០ ​ដង ហើយ​បញ្ហា​រួម​ទាំង​ការ​ធ្វើ​ឃាត​ទៀត​ផង​។​ លោក​បន្ត​ទៀត​ថា​៖ «​ប្រសិន​បើ​គំរូ​ដូច​គ្នា​នេះ មិន​មាន​តម្លា​ភាព នោះ​នឹង​មាន​បញ្ហា»។

លោក សាត សាមុត រដ្ឋលេខាធិការ​ក្រសួង​ការងារ បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ក្រសួង​របស់​លោក គំាទ្រ​គម្រោង​ BFC ​ដោយ​សារ​វា​ជួយ​ឲ្យ​ប្រសើរ​ឡើង​ នូវ​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​ឧស្សាហកម្ម​កាត់​ដេរ​របស់​កម្ពុជា​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​។

លោក​បាន​បន្ថែម​ទៀត​ថា​៖ «​យើង​មិន​ច្រាន​ចោល ចំពោះ​អនុសាសន៍ នៅ​ក្នុង​របាយការណ៍​នេះ​ទេ ប៉ុន្តែ​យើង​នឹង​ត្រូវ​ឲ្យ​ភាគី​ទាំង​អស់​ ធ្វើ​តាម​វា​។ យើង​ចង់​ឲ្យ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ យើង​អាច​ពិភាក្សា​បញ្ហា​ទាំង​នេះ»។

លោក រ៉ុង ឈុន ប្រធាន​សហភាព​សហជីព​កម្ពុជា បាន​និយាយ​ថា​ BFC គឺជា​គំនិត​ល្អ​មួយ ប៉ុន្តែ​វា​ជា​រឿង​មិន​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​បញ្ហា​ពិត​ប្រាកដ ដែល​កម្មករ​កម្មការិនី​កំពុង​ប្រឈម​មុខ​នោះ​ទេ។

លោក​បាន​ថ្លែង​បន្ត​ថា​៖ «អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​រាយការណ៍ និង​អ្វី​ដែល​ពិត​ជា​បាន​កើត​ឡើង គឺជា​រឿង​ពីរ​ផ្សេង​គ្នា»។

លោក​ រ៉ុង ឈុន បាន​ថ្លែង​បន្ត​ទៀត​ថា បញ្ហា​ប្រឈម​របស់​កម្មករ​កំពុង​ជួប​ទះ គឺ​ប្រាក់​ខែ​ទាប​ត្រឹម​តែ ៦១ ដុល្លារ ក្នុង​មួយ​ខែ។

កម្មការិនី​ម្នាក់ ដែល​សុំ​មិន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ បាន​ប្រាប់​ឲ្យ​ដឹង​ថា​៖ «កាល​ពី​ខែ​មុខ ខ្ញុំ​មិន​មាន​​ប្រាក់​​ ដើម្បី​ទិញ​ម្ហូប​អាហារ ហូប​ចុក​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ទេ ដូច្នេះ ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​ខ្ចី​ប្រាក់​គេ​ចំនួន ១០ ដុល្លារ​ដើម្បី​ចាយ​វាយ​ទៅ​តាម​តម្រូវការ​»។ ​នាង​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ពេល​ខ្លះ​កម្មការិនី​ជាច្រើន​ទៀត ដែល​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​នាង​​ ក៏​​មិន​មាន​ប្រាក់ ដើម្បី​ទិញ​ម្ហូប​អាហារ​ទទួលទាន​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ ឲ្យ​​បាន​សមរម្យ​ដែរ​៕ TK / PS

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍