The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ជំងឺ គ្រុនឈាម កើន​ឡើង ខណៈ​កម្រៃ​បុគ្គលិក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទាប




ជំងឺ គ្រុនឈាម កើន​ឡើង ខណៈ​កម្រៃ​បុគ្គលិក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទាប

ជំងឺ គ្រុនឈាម កើន​ឡើង ខណៈ​កម្រៃ​បុគ្គលិក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទាប

130913_06
ក្រុមកុមារឆ្លងជំងឺគ្រុនឈាមដែលមកទទួលព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យបង្អែកខេត្តក្រចេះកន្លងមក សំ រិទ្ធ

ភ្នំពេញៈ អស់​រយៈ​ពេល​ជាង ១០ ឆ្នាំ លោក​វេជ្ជបណ្ឌិត ង៉ាន ចន្ថា នាយក​កម្មវិធី​ជាតិ​ប្រយុទ្ធ​នឹង​ជំងឺ​គ្រុនឈាម​នៃ​ក្រសួង សុខាភិបាល បាន​និង​កំពុង​ធ្វើ​ការងារ​លើ​សមរភូមិ​មួយ​ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​ការ​ផ្តល់​ថវិកា​និង​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​លើ​ករណី​វីរុស​មួយ​ដែល​គេ​ស្គាល់​ថា «គ្រុនឈាម»។

លោក ង៉ាន ចន្ថា បាន​ថ្លែង​ថា៖ «ការងារ​របស់​យើង​គឺ​លំបាក​ប៉ុន្តែ​យើង​មិន​ចង់​ត្អូញ​ត្អែរ​អំពី​ធនធាន​តិច​តួច​របស់​យើង​ទេ។ អ្វី​ដែល​យើង​អាច​ធ្វើ​គឺ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​ល្អ​បំផុត​នូវ​អ្វី​ដែល​យើង អាច​ធ្វើ​បាន ជាមួយ​នឹង​អ្វី​ដែល​យើង​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ»។

ខណៈ​ករណី​ស្លាប់​ដោយ​សារ​ជំងឺ​គ្រុនចាញ់​បាន​ធ្លាក់​ចុះ​ចំនួន ២៥ ភាគរយ ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ ២០០០ ជំងឺ​គ្រុនឈាម​គឺ​មាន​ចំនួន​ជាង​ទ្វេ​ដង​ចន្លោះ​ពី​ឆ្នាំ ២០០០ និង​២០១០។

បើ​តាម​តួលេខ​ថ្មីៗ​បំផុត​ពី​អង្គការ សុខភាព ពិភពលោក មាន​ករណី​ចំនួន ១២៩៤៣ ត្រូវ​បាន​រាយការណ៍ ហើយ​មាន​ករណី​ស្លាប់​ចំនួន ៤០ នៅ​ឆ្នាំ​នេះ​រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ។

ដោយ​ខុស​ពី​ជោគជ័យ​ផ្នែក​ថវិកា​សម្រាប់​ជំងឺ​គ្រុនចាញ់ អ្នក​ដែល​ប្រយុទ្ធ​នឹង​ជំងឺ​គ្រុនឈាម គឺ​មាន​ថវិកា​តិច​តួច​ជាង​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ការងារ​របស់​ខ្លួន។

អង្គការ មូលនិធិ សកល (Global Fund) បាន​បរិច្ចាគ​ថវិកា​ជាង ៣០ លាន​ដុល្លារ​ក្នុង​ឆ្នាំ ២០១១ និង ៣០ លាន​ដុល្លារ​ទៀត​ក្នុង​ឆ្នាំ ២០១២ ចំពោះ​កម្មវិធី​យុទ្ធនាការ​ចែក​ចាយ​មុង​ដែល​មាន​ទឹក​ប្រាក់ ២,៧ លាន​ដុល្លារ​ទូទាំង​ប្រទេស​កម្ពុជា។

ការងារ​ទាំង​មូល​នៃ​ការ​ទប់​ស្កាត់​ជំងឺ​គ្រុនឈាម​ត្រូវ​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ថវិកា​តិច​ជាង ២ លាន​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ។

ជា​វិធានការ​កាត់​បន្ថយ​ការ​ចំណាយ និង​មាន​គោល​បំណង​ឲ្យ​មាន​លទ្ធភាព​ទៅ​ដល់​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ក្នុង​ចំនួន​ច្រើន​ខ្លាំង​ជាង​មុន​កម្មវិធី​នេះ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​វិមជ្ឈកាល​ទៅ​តាម​ខេត្ត និង​ស្រុក​ដោយ​ពឹង​ផ្អែក​លើ​បុគ្គលិក​ដែល​ទទួល​ប្រាក់​ខែ​ទាប​ដើម្បី អនុវត្ត​នីតិវិធី​ជាតិ​ឲ្យ​បាន​សមស្រប​ត្រឹម​ត្រូវ។

ក្រុម​អ្នក​ស័គ្រ​ចិត្ត​ដែល​ទទួល​ប្រាក់​ខែ​តិច​ជាង​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​សម​ទទួល​បាន​ត្រូវ​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ការងារ​ដាក់​ថ្នាំ​កម្ចាត់​ដង្កូវ​ទឹក នៅ​តាម​ពាង​ទឹក​របស់​ពលរដ្ឋ​នៅ​ជនបទ។

លោក ហៃ រ៉ា ប្រធាន​គ្រប់​គ្រង​ជំងឺ​គ្រុនឈាម​ក្នុង​ខេត្ត កំពង់ចាម បាន​ថ្លែង​ថា ក្នុង​មួយ​ភូមិ បុគ្គលិក ២ នាក់​ត្រូវ​បាន​ចាត់​ឲ្យ​ធ្វើ​ការងារ និង​ថ្នាំ​សម្លាប់​ដង្កូវ​ទឹក​ចំនួន ១៥ តោន​ត្រូវ​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ ២ ដង​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ។ លោក​បាន​ថ្លែង​បន្ត​ថា អ្នក​អនុវត្ត​ការងារ​ដាក់​ថ្នាំ​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ចំនួន ២ ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​សម្រាប់​ថ្លៃ​ទឹក​និង​ធ្វើ​ដំណើរ។ ពួក​គេ​ភាគ​ច្រើន​ធ្វើ​ដំណើរ​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ ដោយ​សារ​ប្រាក់​កម្រៃ​ដែល​ផ្តល់​ឲ្យ​ពួក​គេ​មិន​គ្រប់​គ្រាន់​សម្រាប់​ចំណាយ​លើ​ថ្លៃ​ម្ហូប​អាហារ។

លោក សៅ វុទ្ធី បាន​និង​កំពុង​ធ្វើ​ការងារ​ជា​អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ដែល​ទទួល​ខុស​ត្រូវ ក្នុង​ការ​ចែក​ចាយ​ថ្នាំ អាបែត ដែល​ជា​ថ្នាំ​សម្លាប់​ដង្កូវ​ទឹក​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ដែល​ដាក់​នៅ​ក្នុង​ទឹក​ពាង​របស់​ប្រជាជន​នៅ​ក្នុង​ស្រុក កោះសូទិន ខេត្ត កំពង់ចាម តាំង​ពី​ឆ្នាំ ២០០៥ មក។

លោក​បាន​ថ្លែង​បន្ត​ថា៖ «វា​មិន​គ្រប់​គ្រាន់​សម្រាប់​ចំណាយ​លើ​ថ្លៃ​បាយ​និង​ថ្លៃ​ទឹក​នោះ​ទេ។ ឧទាហរណ៍ សម្រាប់​អាហារ​ពេល​ព្រឹក​គឺ​ចំណាយ​អស់ ៤០០០ រៀល ហើយ​យើង​នៅ​សល់​តែម ១ ដុល្លារ​ទៀត​សម្រាប់​អាហារ​ដទៃ​ទៀត​»។ លោក​បន្ត​ថា ជា​ញឹក​ញាប់ លោក​សុំ​ទឹក​ប្រជាជន​ផឹក​ឬ​ដាក់​ទឹក​ពី​ផ្ទះ​ទៅ​តាម​ខ្លួន។

អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទាំង​នេះ​គឺ​ទទួល​បាន​ប្រាក់​តិច​ជាង​កម្មករ​សំណង់ ប៉ុន្តែ​លោក វុទ្ធី បាន​ថ្លែង​ថា លោក​បន្ត​ធ្វើ​ការងារ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​នេះ​ដោយ​សារ​វា​ផ្តល់​នូវ​ចំណេះ​ដឹង​អំពី​ការ​ការពារ​ជំងឺ​គ្រុនឈាម ដែល​វា​មាន​តម្លៃ​សម្រាប់​សហគមន៍​របស់​លោក។

លោក​ថ្លែង​បន្ត​ថា៖ «ខ្ញុំ​គិត​ថា​អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទាំង​អស់​គួរ​ទទួល​បាន ៥ ដុល្លារ ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​ពី​ព្រោះ​ការងារ​នេះ​គឺជា​ការងារ​លំបាក​និង​អាច​មាន​ហានិភ័យ​ដោយ​សារ​បញ្ហា​ភ្លៀង​និង​ឆ្កែ​ខាំ»។ លោក​បាន​កត់​សម្គាល់​ថា អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​មួយ​ចំនួន​ត្រូវ​បាន​ឆ្កែ​ខាំ​ខណៈ​កំពុង​បំពេញ​ការងារ​របស់​ខ្លួន ហើយ​ត្រូវ​ចំណាយ​ប្រាក់​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ខ្លួន​ដើម្បី​ចាក់​ថ្នាំ។

មន្រ្តី​សុខាភិបាល​តំណាង​ឲ្យ​មន្ទីរ​សុខាភិបាល​ខេត្ត បាន​អម​ដំណើរ​ទៅ​ជាមួយ​អ្នក​ដាក់​ថ្នាំ​ទាំង​នោះ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ប្រាក់​ចំនួន ៥ ដុល្លារ​បន្ថែម​ដើម្បី​ផ្តល់ «ជំនាញ​បច្ចេកទេស» និង​តាម​ដាន​ការ​គ្រប់​គ្រង​នៃ​ការ​ដាក់​ថ្នាំ​។ នេះ​បើ​តាម​លោក រ៉ា។

លោក រ៉ា បាន​ថ្លែង​ថា៖ «អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​គួរ​តែ​ទទួល​បាន ១០ ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ ពីព្រោះ​អ្វីៗ​ថ្លៃ​ណាស់។ យើង​ធ្លាប់​ស្នើ​សុំ​ច្រើន​ជាង​នេះ​សម្រាប់​ពួក​គេ ប៉ុន្តែ​យើង​មិន​ទទួល​បាន​ដោយ​សារ​ការ​បែង​ចែក​ថវិកា​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ដោយ​គោល​នយោបាយ​រដ្ឋាភិបាល]»។

បើ​ទោះ​បី​ជា​ទទួល​បាន​ប្រាក់ កម្រិត​ទាប​បែប​នេះ​ក៏​ដោយ ក៏​ទិន្នន័យ​បង្ហាញ​នូវ​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​ចំនួន ៥០ ភាគរយ​នៃ​ករណី​ជំងឺ គ្រុនឈាម​និង​ករណី​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​រយៈ​ពេល ៨ ខែ​ដំបូង​នៃ​ឆ្នាំ​នេះ​បើ​ប្រៀប​ធៀប​នឹង​រយៈ​ពេល​ដូច​គ្នា​នៃ​ឆ្នាំ ២០១២។ នៅ​ក្នុង​ខេត្ត កំពង់ចាម «មនុស្ស​បី​នាក់​បាន​ស្លាប់​និង​ជាង ១៦០០ នាក់​ធ្លាក់​ខ្លួន​ឈឺ ចន្លោះ​ពី​ខែ មករា​និង សីហា»។

វេជ្ជបណ្ឌិត ពៅ សាវិន អ្នក​គ្រប់​ជំងឺ​គ្រុនឈាម​ប្រចាំ​ខេត្ត សៀមរាប បាន​បញ្ជាក់​ថា ក្រុម​អ្នក​ស័គ្រ​ចិត្ត​ដែល​ធ្វើ​ការងារ​ដាក់​ថ្នាំ​កម្ចាត់​សង្កូវ​ទឹក​ត្រូវ​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ចំនួន​ទឹក​ប្រាក់​ដែល​បាន​កំណត់​ដោយ​គោល​នយោបាយ​ជាតិ។

សិស្ស​ត្រូវ​បាន​បណ្តុះ​បណ្តាល​នូវ​ពេល​វេលា​បន្ថែម​ពី​មុន​ពេល​បញ្ចូន​ចេញ​ទៅ​តាម​ភូមិ​ធ្វើ​ការងារ ហើយ​ត្រូវ​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ប្រាក់​ចំនួន ២ ដុល្លារ​សម្រាប់​ទិញ បាយ​និង​ទឹក​ទទួល​ទាន។

វេជ្ជបណ្ឌិត បាន​ថ្លែង​បន្ត​ថា៖ «យើង​ជា​ញឹក​ញាប់​បាន​ស្នើ​សុំ​ឲ្យ​មាន​ចំនួន​ច្រើន​ជាង​នេះ​សម្រាប់​ក្រុម​អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត ប៉ុន្តែ​មិន​អាច​ទទួល​បាន​ដោយ​សារ​វា​ជា​គោល​នយោបាយ​ជាតិ​ដែល​កំណត់​អត្រា​នេះ»។ លោក​បន្ថែម​ថា អត្រា​ជំងឺ​គ្រុនឈាម​កំពុង​កើន​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​របស់​លោក។

៩០ ភាគរយ​នៃ​ផ្ទះ​ប្រជាជន​គួរ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​នូវ​ថ្នាំ​កម្ចាត់​ដង្កូវ​ទឹក ហើយ​ការ​ព្យាបាល​គួរ​អម​ជាមួយ​នឹង​យុទ្ធនាការ​លើក​កម្ពស់​ការ​យល់​ដឹង ជា​សាធារណៈ​ឲ្យ​បាន​ទូលំ​ទូលាយ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ ដោយ​ធ្វើ​ការ​អប់រំ​ប្រជាជន​អំពី​ការ​កម្ចាត់​ដង្កូវ​ទឹក​និង​ការ​គ្រប ពាង​ទឹក។

មន្រ្តី​ម្នាក់​ដែល​សុំ​មិន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ​បាន​ថ្លែង​ថា លោក​បាន​ជួប​របាយ​ការណ៍​ថា​មាន​តែ ៥០‑៦០ ភាគរយ​ប៉ុណ្ណោះ​នៃ​ផ្ទះ ប្រជាជន ដែល​ទទួល​បាន​ការ​ព្យាបាល​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​មួយ​ចំនួន។

តើ​លុយ​នៅ​ឯ​ណា?

ដំណឹង​អាក្រក់​សិន៖ ជំងឺ​គ្រុនឈាម​កំពុង​ត្រូវ​បាន​ឆ្លង​នៅ​កម្រិត​ទាប​ជា​រៀង​រាល់​ខែ ទូទាំង​ឆ្នាំ​នៅ​គ្រប់​ខេត្ត​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា ដោយ​សារ​តែ​ការ​បង្ក​កំណើត​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​នៃ​មូស Aedes ហើយ​ដែល​ចំនួន​មូស​នេះ​នឹង​កើន​ឡើង​នៅ​ក្នុង​រដូវ​ភ្លៀង នៅ​ពេល​ដែល​ពាង​ទឹក​ឬ​វត្ថុ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​អាច​ដក់​ទឹក ត្រូវ​បាន​បង្ក​កំណើត​ដោយ​មូស។

ក្នុង​រយៈ​កាល ៥០ ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ អត្រា​នេះ​បាន​កើន​ឡើង​ទូទាំង​ពិភពលោក​នៅ​ក្នុង​គ្រប់​ប្រទេស​នូវ​ចំនួន​មូស​នេះ។

ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ក៏​ដូចជា​ប្រទេស​ក្រីក្រ​ដទៃៗ​ទៀត ករណី​នេះ​ទំនង​ជា​ត្រូវ​បាន​រាយការណ៍​តិច​ជាង​ការ​ពិត​ដោយ​សារ​ការ​តាម​ដាន​ផ្អែក​ទៅ​លើ​ចំនួន​អ្នក​ជំងឺ​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន កត់​ត្រា​ដោយ​មន្ទីរពេទ្យ​មូលដ្ឋាន។ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ដែល​មិន​មាន​ប្រាក់​ឬ​មិន​អាច​មាន​លទ្ធភាព​បង់​ថ្លៃ ព្យាបាល​អាច​នឹង​មិន​ត្រូវ​បាន​កត់​ចូល​នៅ​ក្នុង​ចំនួន​នោះ​ទេ។

ប៉ុន្តែ​ប្រសិន​បើ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​រោគ​វិនិច្ឆ័យ​ខុស ឬ​ប្រសិន​បើ​ការ​ព្យាបាល​ត្រូវ​បាន​ពន្យារ​ពេល​ជំងឺ​គ្រុនឈាម​អាច​ឈាន​ដល់​ការ​ស្លាប់​នៅ​ពេល​ដែល​វា​វិវត្ត ទៅ​ដល់​គ្រុន HDF ដែល​ជា​ធម្មតា​ហៅ​ថា «គ្រុនឈាម​ធ្ងន់​ធ្ងរ» ដែល​នាំ​ឲ្យ​កើន​ឡើង​នូវ​ធាតុ​រាវ​ការ​ពិបាក​ដក​ដង្ហើម ការ​ហូរ​ឈាម​ធ្ងន់​ធ្ងរ ឬ​ការ​អន់​ថយ​សរីរាង្គ។ នេះ​បើ​តាម​អង្គការ​សុខភាព​ពិភពលោក។

ឆ្នាំ​មុនៗ​កន្លង​ទៅ​ចង្អុល​ថា ការ​ផ្ទុះ​កើត​មាន​ជំងឺ​គឺ​ចាប់​ផ្តើម​នៅ​ក្នុង​ខែ មេសា​រហូត​ដល់​ខែ ឧសភា ដោយ​កើន​ឡើង​ពី​ខែ សីហា និង ខែ កញ្ញា។

វា​មាន​បួន​ប្រភេទ​នៃ​ជំងឺ​គ្រុនឈាម​គឺ Den-1, Den-2, Den-3, Den-4 ដែល​មាន​ន័យ​ថា អ្នក​អាច​កើត​ជំងឺ​គ្រុនឈាម​ចំនួន​បួន​ដង​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​អ្នក ហើយ​នៅ​តំបន់​ដែល​មាន​ហានិភ័យ​នៃ​ជំងឺ​គ្រុនឈាម​មិន​មាន​ន័យ​ថា មនុស្ស​ម្នាក់​បាន​ឆ្លង​ប្រភេទ​ទាំង​បួន​នេះ​ទេ។

លោក ចន្ថា បាន​ថ្លែង​ថា៖ «Den-1 កើន​ឡើង​ខ្ពស់​កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា ប៉ុន្តែ​វា​មាន​នៅ​គ្រប់​ទីកន្លែង។ ក្នុង​ឆ្នាំ ២០១០ Den-2 និង Den-1 មាន​ការ​កើត​ឡើង​ជាន់​គ្នា​។ ពី​មុន​នោះ Den-2 បាន​គ្រប​ដណ្តប់​ច្រើន​ក្នុង​ឆ្នាំ ២០០៨‑២០០៩​»។ នៅ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​ប្រភេទ​ថ្មី​មួយ​នឹង​ទំនង​ជា​កើត​មាន។

ដោយ​សារភាព​ស៊ាំ​នឹង​មេរោគ​មាន​ការ​វិវត្ត​កុមារ​គឺជា​អ្នក​ងាយ​ទទួល​រង​ជំងឺ​នេះ។ ក្នុង​ខែ សីហា កុមារ​ចំនួន ១៧៥២ នាក់​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ព្យាបាល​នៅ​ក្នុង​មន្ទីរពេទ្យ​ជាមួយ​នឹង DHF នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​គន្ធបុប្ផា​ចំនួន​ពីរ។ នេះ​បើ​តាម​អ្នក​នាំ​ពាក្យ លោក Dr. Denis Laurent។

អ្នក​ស្រី ងោវ ពួយគាង អាយុ ៣៥ ឆ្នាំ ជា​ម្តាយ​ដែល​មាន​កូន​បី​នាក់​រស់​នៅ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ បាន​ថ្លែង​ថា៖ «ខ្ញុំ​យំ​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា កូន​ស្រី​របស់​ខ្ញុំ​មាន​ជំងឺ​គ្រុនឈាម។ សំណាង​ណាស់​ដែល​ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ចូល​មន្ទីរពេទ្យ​ទាន់​ពេល​វេលា»។

ដំណឹង​ល្អ​? «អ្នក​អាច​ការពារ​ការ​ស្លាប់​បាន ដែល​ជា​សាច់​រឿង​ជោគជ័យ​ដ៏​ធំ​មួយ​នៅ​ក្នុង​រយៈ​ពេល ២០‑៣០ ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ​ដោយ​សារ​ការ​រីក​រាល​ដាល​ចំណេះ​ដឹង​ថា​អ្នក​អាច ចៀស​រយៈ​ពេល​វិបត្តិ​ដោយ​តាម​ដាន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​អំពី​ការ​គ្រប់​គ្រង​វត្ថុ​រាវ»។ នេះ​បើ​តាម លោក Steven Bjorge នៅ​អង្គការ​សុខភាព​ពិភពលោក។

ការ​ដឹង​ភ្លាមៗ​និង​ការ​មាន​លទ្ធភាព​សមស្រប​ក្នុង​ការ​ទទួល​បាន​ការ​គាំពារ​សុខាភិបាល​វា​កាត់​បន្ថយ​អត្រា​ស្លាប់​ដល់​ក្រោម ១ ភាគរយ។

បង្ហាញ​ប្រាក់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មើល​ផង!

អ្នក​ស្រី ងោវ ពួយគាង ដែល​ជា​ម្តាយ​រស់​នៅ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ បាន​ថ្លែង​ថា៖ «ខ្ញុំ​មិន​ដែល​ធ្វេសប្រហែល​ចំពោះ​សុខភាព​កូនៗ​របស់​ខ្ញុំ​ទេ»។

អ្នក​ស្រី​បាន​ប្រាប់ ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ ថា៖ «ខ្ញុំ​បាញ់​ថ្នាំ​មូស​ជា​រៀងរាល់​ថ្ងៃ​និង​មិន​ឲ្យ​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ​មាន​មូស​ទេ»។ តាម​វិធាន​សុខាភិបាល​ខណៈ​ការ​រក្សា​បរិស្ថាន​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​និង​ជុំវិញ​ផ្ទះ​ឲ្យ​មាន​របៀប​ត្រឹម​ត្រូវ មាន​សារៈ​សំខាន់​ចំពោះ​ការ​កម្ចាត់​ការ​រាលដាល​នៃ​ជំងឺ​គ្រុនឈាម គឺជា​វិធី​ដែល​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ត្រូវ​អនុវត្ត​ជា​ប្រចាំ។

ខណៈ​ពេល​គេ​សួរ​ថា​តើ​លោក​មាន​ថវិកា​គ្រប់​គ្រាន់​ឬ​អត់​សម្រាប់​ដោះស្រាយ​ និង​ការពារ​​ការ​ឆ្លង​រាល​ដាល​នៃ​ជំងឺ​នេះ​នៅ​តាម​ខេត្ត​លោក ចន្ថា បាន​ថ្លែង​ថា លោក​មាន​ការ​អរគុណ​ចំពោះ​កិច្ច​ខិតខំ​ប្រឹង​ប្រែង​ផ្តល់​ថវិកា​ដោយ​ធនាគារ​ពិភពលោក និង​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍ​អាស៊ី ដោយ​លើក​ឡើង​ថា​ជា «ដៃ​គូ​បច្ចេកទេស»។

ថវិកា​ប្រមាណ ១,៨ លាន​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ​ត្រូវ​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល ធនាគារ​អភិវឌ្ឍ​អាស៊ី និង​ធនាគារ​ពិភពលោក សម្រាប់​កម្មវិធី​ជំងឺ​គ្រុនឈាម៕ PS

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍