The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ទណ្ឌិត​ថា​ធ្វើ​ការ​នៅក្នុង​ពន្ធនាគារ​មិន​ទទួល​បាន​ប្រាក់​កម្រៃ​បន្ថែម

ទណ្ឌិត​ថា​ធ្វើ​ការ​នៅក្នុង​ពន្ធនាគារ​មិន​ទទួល​បាន​ប្រាក់​កម្រៃ​បន្ថែម

មន្ត្រី​ពន្ធនាគារ​កាន់​កែវ​ស្រាបៀរ​ឈរ​មើល​ទណ្ឌិត​ធ្វើការ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ពន្ធនាគារ​។
មន្ត្រី​ពន្ធនាគារ​កាន់​កែវ​ស្រាបៀរ​ឈរ​មើល​ទណ្ឌិត​ធ្វើការ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ពន្ធនាគារ​។ ហេង ជីវ័ន

ទណ្ឌិត​ថា​ធ្វើ​ការ​នៅក្នុង​ពន្ធនាគារ​មិន​ទទួល​បាន​ប្រាក់​កម្រៃ​បន្ថែម

ពោធិ៍សាត់ៈ សុភ័ក្ត គឺជា​ឈ្មោះ​​​ដែល​អ្នក​កាសែត​ដាក់​ឲ្យ​គាត់​តែង​ចេញ​ពី​បន្ទប់​ឃុំឃាំង​រៀងរាល់​ថ្ងៃ​ទៅ​ធ្វើការ​នៅក្នុង​ចម្ការ​ដំឡូងមី​ និង​​ចម្ការ​ពោត​ដែល​​នៅ​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​មណ្ឌល​អប់រំ​កែប្រែ​ទី​ ៤ ស្ថិត​នៅក្នុង​ឃុំ​ផ្ទះ​រុង ស្រុក​ភ្នំក្រវាញ​ ប៉ុន្តែ​ការងារ​របស់​គាត់​​ពុំ​ដែល​​ទទួល​បាន​កម្រៃ​នោះ​ទេ​។

បន្ទាប់ពី​ប្រមូល​ផល​ដំឡូង​រួច​លោក​សុភ័ក្ត​ត្រូវ​បាន​ប្រធាន​មណ្ឌល​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​មក​ធ្វើការ​ត្រាយ​ស្មៅ​នៅ​តាម​ដងផ្លូវ​ទៅ​ពន្ធនាគារ​បន្ទាប់ពី​លោក​បាន​អនុវត្ត​ទោស​របស់​ខ្លួន​ដែល​តុលាការ​បាន​សម្រេច​ឲ្យ​ជាប់​ទោស​ ៨ ​ឆ្នាំ និង​​នៅ​សល់​តែ​ពីរ​ខែ​ទៀត​នឹង​ត្រូវ​​ដោះលែង​ឲ្យ​មាន​​សេរីភាព​វិញ​នោះ​បាន​ថ្លែង​ឲ្យ​ដឹង​ថា​មន្ត្រី​នៅ​ពន្ធនាគារ​តែងតែ​ឲ្យ​ទណ្ឌិត​ដែល​ជិត​ផុត​ទោស​ឲ្យ​ចេញ​ក្រៅ​មក​ធ្វើការ​នៅក្នុង​ចម្ការ​ដំឡូង​ និង​ចម្ការ​ពោត​នៅពេល​ព្រឹក និង​នៅពេល​រសៀល​។

លោក​បាន​ថ្លែង​ថា​៖ «​ពួក​យើង​ធ្វើការ​ប៉ុន្តែ​ពួកយើង​មិន​ដែល​បាន​លុយ​ទេ​គឺ​លុយ​ប្រធាន​មណ្ឌល​ជា​អ្នក​ចាត់ចែង​សម្រាប់​គាត់​ និង​មន្ត្រី​របស់​គាត់​ពួក​យើង​បាន​ត្រឹម​ធ្វើការ​បែក​ញើស​ដើម្បី​សុខភាព​តែ​ប៉ុណ្ណោះ»។

ខណៈ​ដែល​ទណ្ឌិត​មួយ​ចំនួន​កំពុង​តែ​កាប់​ស្មៅ​រីឯ​លោក​សុភ័ក្ត​កំពុង​តែ​អង្គុយ​ផឹក​ស្រាបៀរ​អានឆ័រ​ក្លែម​ជាមួយ​ត្រី​សមុទ្រ​ឆៅ​ជាមួយ​នឹង​មន្ត្រី​ឆ្មាំ​ពន្ធនាគារ​នោះ​បាន​ថ្លែង​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ជាទូទៅ​ដំឡូង​ត្រូវ​ប្រមូល​ផល​លក់​នៅក្នុង​ខែ​ ៥ ឬ​ក៏​ខែ​ ៦ ​ហើយ​ដំឡូង​ស្រស់​ក្នុង​មួយ​គីឡូ​ ២៥០ រៀល​ទៅ​​ ៣០០ ​រៀល​ និង​ដំឡូង​ក្រៀម​ ៥០០ ​រៀល​ហើយ​លោក​មិន​ដឹង​ថា​មួយ​រដូវ​លក់​បាន​ប៉ុន្មាន​នោះ​​ទេ​ពីព្រោះ​មន្ត្រី​​ជា​អ្នក​គ្រប់គ្រង​។

លោក​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា៖ «​ពួកខ្ញុំ​ទណ្ឌិត​ដែល​ជា​អ្នក​ធ្វើ​មិន​បាន​ទេ​គឺ​បាន​តែ​ធ្វើ​ទេ​មិន​បាន​អី​លើស​ហ្នឹង​នោះ​ទេ​​»។

មិន​ខុស​គ្នា​ពី សុភ័ក្ត ទណ្ឌិត​ម្នាក់​ទៀត​​ដែល​ស្នើ​សុំ​មិន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ​បាន​ថ្លែង​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ទណ្ឌិត​មួយ​ចំនួន​ត្រូវ​បាន​ជ្រើសរើស​ឲ្យ​ធ្វើការ​នៅក្នុង​ចម្ការ​ដំឡូង​ និង​ពោត​ទៅ​តាម​រដូវកាល​របស់​វា​ប៉ុន្តែ​លោក​ក៏​ពុំ​បាន​ទទួល​​កម្រៃ​ពលកម្ម​ដែរ​ប៉ុន្តែ​លោក​បាន​​ចេញ​ក្រៅ​ទទួល​បាន​ខ្យល់​អាកាស​។

លោក​បាន​ថ្លែង​ថា៖ «​ខ្ញុំ​ធ្វើការ​ហត់​ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​ក៏​ចូលចិត្ត​ធ្វើ​ដែរ​ដោយសារ​ខ្ញុំ​មាន​ឱកាស​ចេញ​មក​ក្រៅ​។ យើង​​ជា​អ្នក​ទោស​គ្មាន​សិទ្ធិ​អ្វី​ទៅ​ទាមទារ​លុយ​នោះ​ទេ​ពីព្រោះ​ខ្លាច​គេ​ធ្វើ​បាប​។ អ្វី​ដែល​យើង​ធ្វើ​បាន​គឺ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ឲ្យ​តែ​មន្ត្រី​សប្បាយ​ចិត្ត​​»។

នៅ​ខណៈ​ដែល​កំពុង​សួរ​នាំ​មន្ត្រី​ពន្ធនាគារ​ដែល​សុំ​មិន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ​​ក៏​បាន​ឆ្លើយ​កាត់​ទណ្ឌិត​ថា​ទណ្ឌិត​ដែល​ធ្វើការ​នៅក្នុង​ចម្ការ​ដំឡូង​ និង​ចម្ការ​ពោត​ទទួល​បាន​កម្រៃ​ខ្លះ​បន្ទាប់ពី​ការ​ប្រមូល​ផល​រួច​រាល់​ប៉ុន្តែ​មន្ត្រី​រូប​នោះ​ពុំ​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ប៉ុន្មាន​នោះ​​ទេ​។ លោក​ថ្លែង​ថា៖«​រឿង​លុយ​កាក់​អី​នោះ​ទាល់​តែ​មេ​ទើប​ដឹង​ពីព្រោះ​គាត់​ជា​អ្នក​ចាត់ចែង​មន្ត្រី​ដូច​ពួក​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​អី​នោះ​ទេ​»។

អតីត​ទណ្ឌិត​ដែល​សុំ​មិន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ​​ដែល​បាន​នៅ​ជាប់​ឃុំ​អស់​រយៈពេល​​ ៣ ​ខែ​បន្ទាប់ពី​បាន​ផ្ទេរ​ពី​ពន្ធនាគារ​ខេត្ត​បាត់ដំបង​ដែល​បាន​អនុវត្ត​ទោស​របស់​ខ្លួន​ ២ ​ឆ្នាំ​ ៩ ខែ​មក​ថ្លែង​ថា​លោក​ធ្វើការ​នៅក្នុង​ពន្ធនាគារ​កសិកម្ម​នោះ​គឺ​ចាប់ពី​ម៉ោង​ ៨ ​ព្រឹក​ដល់​ម៉ោង​ ១០ ​ព្រឹក​ហើយ​នៅពេល​ល្ងាច​ត្រូវ​ចូល​ពន្ធនាគារ​វិញ​នៅ​ម៉ោង​ ៣:៣០ ​នាទី​។ ការងារ​​ដែល​លោក​ធ្វើ​ពុំ​បាន​ទទួល​ប្រាក់​​ឧបត្ថម្ភ​នោះ​ទេ​។

លោក​បាន​ថ្លែង​ថា៖ «​ពួក​ខ្ញុំ​ក្រៅ​ពី​ទំនេរ​ពី​ដាំ​ដំឡូង​គឺ​កាប់​ព្រៃ​ និង​ធ្វើ​ផ្លូវ​ពួក​យើង​ពុំ​មាន​ការងារ​ផ្សេង​ធ្វើ​នោះ​ទេ​»។

លោក យឹម ពៅ អតីត​ប្រធាន​មណ្ឌល​អប់រំ​កែប្រែ​ទី​៤​ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្តូរ​​មក​គ្រប់គ្រង​ពន្ធនាគារ​ខេត្ត​កំពង់ចាម​បាន​ថ្លែង​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ជាទូទៅ​គឺ​ទណ្ឌិត​ដែល​ចូលរួម​ធ្វើ​ការងារ​​កសិកម្ម​នៅក្នុង​ពន្ធនាគារ​តែងតែ​ទទួល​បាន​ប្រាក់​កម្រៃ​គឺ​ពួកគាត់​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ ២៥ ​ភាគរយ​នៃ​ប្រាក់​សរុប​ហើយ​ជា​​មធ្យម​ក្នុង​មួយ​រដូវ​ទួល​បាន​ប្រាក់​​រង្វង់​ពី​ ៣៨ លាន​រៀល​ទៅ​ ៤០ ​លាន​រៀល​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ដោយសារ​តែ​នៅក្នុង​ពន្ធនាគារ​ធ្វើ​ប្រមាណ​ជា​ ២០ ​ទៅ​ ៣០ ​ហិកតា​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​។

លោក​បាន​ថ្លែង​ថា៖ «​អ្នក​មិន​ធ្វើ​ទើប​​មិន​បាន​លុយ​បើ​អ្នក​ធ្វើ​គឺ​ត្រូវ​តែ​បាន​លុយ​ហើយ​»។

លោក​បាន​ថ្លែង​ថា​នៅក្នុង​ពន្ធនាគារ​របស់​លោក​មាន​ទណ្ឌិត​ត្រឹម​ ២៣០ នាក់​ទៅ​ ២៤០ ​នាក់​ហើយ​ប្រាក់​ដែល​ទទួល​បាន​ពី​ផល​កសិកម្ម​នោះ​គឺ​ចែក​ ២៥ ភាគរយ​ទៅ​ទណ្ឌិត ២៥ ​ភាគរយ​ទៅ​មន្ត្រី ២៥ ​ភាគរយ​ទៅ​ថ្នាក់​លើ​ និង​នៅ​សល់ ២៥ ភាគរយ​ទុក​សម្រាប់​ថ្លៃ​ដើម​វិញ​។ លោក​បាន​ថ្លែង​ថា ៖ «​ទណ្ឌិត​នៅ​ទីនោះ​ក្រៅពី​ដាំ​ដំណាំ​ដំឡូង​គឺ​គ្មាន​អ្វី​ធ្វើ​ទៀត​នោះ​ទេ​»​។

ក្រោម​អនុសញ្ញា​លេខ ២៩ នៃ​អង្គការ​ពលកម្ម​អន្តរជាតិ​ដែល​កម្ពុជា​បាន​​ផ្តល់​សច្ចាប័ន​នៅ​ឆ្នាំ​ ១៩៦៩ ពលកម្ម​នៅ​ពន្ធនាគារ​អាច​ប្រើ​នៅ​ក្រោម​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​ និង​គ្រប់គ្រង​របស់​អាជ្ញាធរ​សាធារណៈ​ហើយ​អ្នក​ជាប់​ទោស​មិន​ត្រូវ​ជួល​ ឬ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន បុគ្គល ឬ​សមាគម​ឯកជន​ប្រើប្រាស់​ទេ​។ ច្បាប់​ចែង​ថា​អ្នក​ទោស​អាច​ធ្វើការ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​បាន​តែ​ក្នុង​ករណី​មាន​លក្ខណៈ​ប្រហាក់ប្រហែល​នឹង​ទំនាក់ទំនង​ការងារ​ដោយ​សេរី។

ហើយ​ក្នុង​ច្បាប់​ពន្ធនាគារ​ដែល​មាន​ ១១ ​ជំពូក និង​ ៨៥ មាត្រា​ពុំ​មាន​ចែង​ពី​​ការ​ប្រើ​ទណ្ឌិត​ឲ្យ​ចេញ​ទៅ​ធ្វើការ​ខាង​​ក្រៅ​ពន្ធនាគារ​ថា​ខុស ឬ​ត្រូវ​ច្បាប់​នោះ​ទេ។ យ៉ាង​នេះ​ក្ដី​មាត្រា​ ៦៨ នៃ​ច្បាប់​នេះ​ចែង​ថា​ទណ្ឌិត​ដែល​មាន​កម្រិត​សន្តិសុខ​ទាប​ហើយ​ត្រូវ​បាន​វាយតម្លៃ​ថា​មាន​សមត្ថភាព​កាយសម្បទា​ត្រូវ​បាន​ចាត់​ឲ្យ​ធ្វើ​ការងារ​ពលកម្ម​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​នៅក្នុង​ពន្ធនាគារ ឬ​ការងារ​ជា​អត្ថប្រយោជន៍​សម្រាប់​សហគមន៍ និង​ផលប្រយោជន៍​សាធារណៈ ឬ​ចាត់​តាំង​ឲ្យ​ចូលរួម​ក្នុង​កម្មវិធី​ឧស្សាហកម្ម សិប្បកម្ម កសិកម្ម​ពន្ធនាគារ។

នៅក្នុង​មាត្រា ៧១ ស្តី​ពី​ច្បាប់​ពន្ធនាគារ​បាន​កំណត់​ថា​បន្ទាប់ពី​មាន​ការ​យល់ព្រម​ពី​រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ​អគ្គនាយក​នៃ​អគ្គនាយកដ្ឋាន​ពន្ធនាគារ​មាន​សិទ្ធិ​ចុះ​កិច្ចសន្យា​ជាមួយ​រូបវន្ត​បុគ្គល ឬ​នីតិបុគ្គល​ ឬ​អង្គ​ការ​ជាតិ អន្តរជាតិ ដើម្បី​បង្កើត​ការងារ​សម្រាប់​កម្មវិធី​ឧស្សាហកម្ម សិប្បកម្ម កសិកម្ម​ពន្ធនាគារ និង​មាន​សិទ្ធិ​ចុះ​កិច្ចសន្យា​លក់​ផលិតផល​ឧស្សាហកម្ម សិប្បកម្ម និង​កសិកម្ម​ពន្ធនាគារ។

លោក សន កែវ អ្នក​នាំពាក្យ​នៃ​អគ្គនាយកដ្ឋាន​ពន្ធនាគារ​នៃ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ​បាន​ថ្លែង​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ជា​គោលការណ៍​ការ​គ្រប់គ្រង​ និង​ការ​ប្រើប្រាស់​ប្រាក់​ចំណូល​ដែល​បាន​មកពី​កម្មវិធី​ឧស្សាហកម្ម​ សិប្បកម្ម កសិកម្ម​ពន្ធនាគារ​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ដោយ​អនុក្រឹត្យ​តាម​សំណើ​របស់​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ​ និង​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច​ និង​ហិរញ្ញវត្ថុ​ប៉ុន្តែ​លោក​ពុំ​បាន​ចាំ​អំពី​នីតិវិធី​នៃ​ការ​ចែក​ប្រាក់​ដល់​ទណ្ឌិត​នោះ​ទេ។

លោក​បាន​ថ្លែង​ថា៖«​បើ​និយាយ​ថា​មិន​បែងចែក​ប្រាក់​ចំណូល​ឲ្យ​ទៅ​ទណ្ឌិត​ដូចជា​មិន​មាន​ទេ​ពីព្រោះ​កន្លង​មក​ទណ្ឌិត​ខ្លះ​បាន​សន្សំ​លុយ​ផ្ញើ​ទៅ​គ្រួសារ​នៅ​ផ្ទះ​ទៀត​ផង​»។

លោក​បាន​ថ្លែង​បន្ត​ទៀត​ថា​ជា​គោលការណ៍​គឺ​ត្រូវ​ចែក​មក​ក្រសួង​ប៉ុន្តែ​លោក​ពុំ​សូវ​ដឹង​ច្បាស់​នោះ​ទេ​ហើយ​ពន្ធនាគារ​ខ្លះ​ដែល​ធ្វើ​តិចតួច​គឺ​ក្រសួង​អនុគ្រោះ​ឲ្យ​ទុក​ឲ្យ​គេ​ដោះស្រាយ​នៅ​តាម​អង្គភាព​របស់​គេ។

ទាក់ទិន​ទៅ​នឹង​បញ្ហា​នេះ​លោក ភួង សុធា មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក​បាន​ថ្លែង​ឲ្យ​ដឹង​​ថា​ទាក់ទិន​ទៅ​នឹង​ករណី​ដែល​ប្រើ​ទណ្ឌិត​ឲ្យ​ធ្វើការ​នោះ​លោក​តែងតែ​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន​កន្លង​មក​ថា​គឺ​មន្ត្រី​ប្រើ​ទណ្ឌិត​ឲ្យ​ធ្វើការ​ប៉ុន្តែ​ពុំ​ដែល​ចែក​ចំណែក​ដែល​ទទួល​បាន​ផល​ឲ្យ​ទៅ​ដល់​ទណ្ឌិត​ដូច​ដែល​ច្បាប់​បាន​កំណត់​នោះ​ទេ​។

លោក​ថ្លែង​ថា៖ «​នៅក្នុង​ពន្ធនាគារ​នោះ​បើ​មិន​ដាំ​ដំឡូង​គឺ​គ្មាន​អ្វី​ទេ​ដូច​កន្លង​មក​មន្ត្រី​ឆ្មាំ​ ​២ ​នាក់​ត្រូវ​បាន​ចាប់​ខ្លួន​ដោយសារ​តែ​ចែកចាយ​គ្រឿងញៀន​នៅ​ក្នុង​គុក​»។

នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នៅ​តាម​មន្ទីរ​អប់រំ​កែប្រែ​របស់​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ​ចំនួន​ ៤ និង​​ពន្ធនាគារ​នៅ​តាម​​រាជធានី​ខេត្ត​ចំនួន ២០ ​ទូទាំង​ប្រទេស​មាន​អ្នកទោស​ចំនួន ១៦ ៨០៧ នាក់​ដែល​ក្នុង​នោះ​មាន​ទណ្ឌិត​ជា​ស្ត្រី​ចំនួន​ ១៣៦២ ​នាក់​ហើយ​នៅក្នុង​នោះ​អ្នក​ដែល​កាត់​ទោស​រួច​មាន​ចំនួន ៥ ២៥៦ នាក់​ស្ត្រី​មាន​ ៣ ១៧ ​នាក់​។

យោង​ទៅ​តាម​របាយការណ៍​របស់​អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​លីកាដូ​ដែល​ចេញ​ផ្សាយ​កាលពី​ថ្ងៃ​ម្សិលមិញ​មាន​កម្រាស់​ ៤០ ​ទំព័រ​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា​ «សិទ្ធិ​នៅ​លើ​ការ​ទិញ​ដូរ៖ ជីវិត​នៅក្នុង​ពន្ធនាគារ​កម្ពុជា​» បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ការ​រំលោភ​បំពាន ការ​រើសអើង ការ​កេងប្រវ័ញ្ច អំពើ​ពុករលួយ ឥទ្ធិពល​នៃ​ថ្នាក់​ដឹកនាំ​ក្នុង​បន្ទប់​ឃុំឃាំង​ដ៏​មាន​អំណាច​បាន​កំពុង​កើត​មាន​ឡើង​​ និង​ជា​លក្ខណៈ​ប្រព័ន្ធ​ក្នុង​ប្រព័ន្ធ​ពន្ធនាគារ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​បើ​ទោះបី​ជា​បាន​ចាប់ផ្តើម​ជំហាន​ក្នុង​ការ​កែទម្រង់​ក៏ដោយ ក៏​ឧបសគ្គ​មួយ​ចំនួន​នៅ​តែ​កើត​មាន​។

នៅក្នុង​របាយការណ៍​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា៖ «អ្នក​ដែល​មិន​មាន​ថវិកា​រស់នៅ​ក្នុង​ស្ថានភាព​លំបាក​យ៉ាង​ខ្លាំង​ដោយ​ពួកគាត់​ជា​និច្ចកាល​គេង​នៅ​លើ​កម្រាល​ឥដ្ឋ​ផ្ទាល់​ត្រូវ​គេ​បង្ខំ​ឲ្យ​ធ្វើ​ការងារ​មិន​សមរម្យ​ និង​ក្នុង​ករណី​ខ្លះ​មិន​ត្រូវ​បាន​គេ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​បន្ទប់​ឃុំឃាំង​ថែម​ទៀត​ផង​។ ការ​ទទួល​បាន​សិទ្ធិ​ពិសេស​ទទួល​បាន​ដោយសារ​តែ​​ការ​​ចំណាយ​លុយ»។

លោក សុភ័ក្ត ថ្លែង​ថា៖ «នៅ​ខាង​ក្នុង​មិន​មាន​របស់​ហ្នឹង​ហូប​ទេ​ទាល់​តែ​ចេញ​មក​ធ្វើការ​ក្រៅ​ទើប​មាន​ប៊ីយែរ​ និង​ត្រី​សមុទ្រ​ឆៅ​នេះ​ហូប»៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍