The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ពលករ​ខ្មែរ​កន្លះ​លាន​នាក់​នៅ​ថៃ​គ្មាន​ឱកាស​នឹង​ចូល​រួម​បោះឆ្នោត​ទេ

ពលករ​ខ្មែរ​កន្លះ​លាន​នាក់​នៅ​ថៃ​គ្មាន​ឱកាស​នឹង​ចូល​រួម​បោះឆ្នោត​ទេ

ពលករ​ខ្មែរ​កន្លះ​លាន​នាក់​នៅ​ថៃ​គ្មាន​ឱកាស​នឹង​ចូល​រួម​បោះឆ្នោត​ទេ

130702_05
យុវជនអង្គុយរង់ចាំបំពេញបែបបទចេញទៅធ្វើការនៅថៃ នៅច្រកប៉ោយប៉ែតកាលពីសប្តាហ៍មុន ហេង ជីវ័ន

ប៉ោយប៉ែតៈ ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​មួយ​ក្រុម ដែល​មាន​ទឹក​មុខ​ភ័យអរ បាន​អង្គុយ​នៅ​សួន​ខាង​ក្រៅ​កាស៊ីណូ​ក្នុង​ក្រុង​ប៉ោយប៉ែត កាល​ពី​សប្តាហ៍​មុន ដោយ​រង់​ចាំ​បំពេញ​សំណុំ​បែប​បទ​ឆ្លង​កាត់​ច្រក​ត្រួត​ពិនិត្យ​ព្រំដែន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ ដើម្បី​ការងារ​ល្អ​ប្រសើរ។

ការ​ចាក​ចេញ​របស់​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ដើម្បី​ការងារ​នៅ​រោងចក្រ នៅ​ការដ្ឋាន​សំណង់ និង​នៅ​ផ្ទះ​បាយ​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ​នេះ គឺ​មាន​ន័យ​ថា ពួកគេ​នឹង​ខក​ខាន​តាម​ដាន​យុទ្ធនាការ​ឃោសនា​បោះឆ្នោត​រយៈ​ពេល ១​ខែ ដែល​បាន​ចាប់​ផ្តើម​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍ សប្តាហ៍​មុន ហើយ​រឹត​តែ​សំខាន់​ជាង​នេះ​ទៀត វា​ក៏​មាន​ន័យ​ថា ពួក​គេ​នឹង​បាត់បង់​ឱកាស​បោះឆ្នោត​ផង​ដែរ​។

លោក លឹម អានគីវុធ អាយុ​៣៨ឆ្នាំ បាន​ថ្លែង​ថា៖«​ខ្ញុំ​ចង់​វិល​មក​វិញ​ដើម្បី​បោះឆ្នោត​»។ លោក​បន្ថែម​ថា លោក​នឹង​«បោះឆ្នោត​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ថ្មី​»​ប្រសិន​បើ​លោក​មាន​ឱកាស​។ «ប៉ុន្តែ​តើ​ខ្ញុំ​អាច​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ​ដោយ​របៀប​ណា ? ខ្ញុំ​មាន​កិច្ច​សន្យា​ដែល​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ខ្ញុំ​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ​បន្ទាប់ ពី ១០ ខែ​ប៉ុណ្ណោះ»។

លោក មឿន តុលា ប្រធាន​កម្មវិធី​ការងារ​នៅ​មជ្ឈមណ្ឌល​អប់រំ​ច្បាប់​សម្រាប់​សហគមន៍​បាន​ថ្លែង​ថា ប្រជាជន​កម្ពុជា ប្រហែល ៥ សែន​នាក់​គឺជា​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ថៃ​គឺ​ស្មើ​នឹង​៥ ភាគរយ​នៃ​អ្នក​បោះឆ្នោត​សរុប​នៅ​កម្ពុជា​នឹង​មិន​បាន​បោះឆ្នោត​នៅ​ថ្ងៃ​ទី២៨ ខែ​កក្កដា ទេ ពីព្រោះ​ពួក​គេ​មិន​ងាយ​នឹង​អាច​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ​បាន​។

លោក​បាន​បន្ថែម​ថា៖ «ដោយ​សារ​តែ​លិខិត​ឆ្លង​ដែន និង​ឯកសារ​ធ្វើ​ដំណើរ​របស់​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ជា​ច្រើន​នាក់ ត្រូវ​បាន​ដក​ហូត​ទុក​ដោយ​និយោជក វា​ពិបាក​សម្រាប់​ពួកគេ​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ​ដើម្បី​បោះឆ្នោត។ យើង​គ្មាន​មណ្ឌល​បោះឆ្នោត​នៅ​ស្ថានទូត និង​កុងស៊ុល​ក្នុង​ប្រទេស​ដទៃ​ទៀត​ឡើយ​»។

លោក អានគី វុធ ដែល​ជា​កម្មករ​សំណង់​មក​ពី​ខេត្ត​បាត់ដំបង បាន​ប្រាប់ ភ្នំពេញ ប៉ុស្ថិ៍​ថា លោក​បាន​បង់​ប្រាក់​២៨០ ដុល្លារ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ជ្រើស​រើស​ពលករ​សម្រាប់​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កន្លែង​ការងារ និង​លិខិត​ឆ្លង​ដែន​ថ្មី ដែល​លោក​ត្រូវ​ប្រគល់​ទៅ​ឲ្យ​និយោជក​នៅ​ពេល​ទៅ​ដល់​ថៃ​។ លោក​បន្ថែម​ថា៖ «​ខ្ញុំ​ឆ្ងល់​ថា​តើ​មូល​ហេតុ​អ្វី​ក្រុមហ៊ុន​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ដក​ហូត​លិខិត​ឆ្លង​ដែន​របស់​ខ្ញុំ​»។

រឿង​រ៉ាវ​របស់​លោក អានគី វុធ មិន​មែន​ជា​រឿង​ដោយ​ឡែក​ឡើយ​។ នៅ​ជិត​នោះ លោក សាឡៃ ម៉ែន ជា​និយោជិត​នៃ​ក្រុមហ៊ុន Human Resource Development បាន​ថ្លែង​ថា ប្រជាជន​កម្ពុជា​២៥នាក់ ដែល​លោក​បញ្ជូន​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​រោងចក្រ​អេឡិច​ត្រូនិក និង​គ្រឿង​បន្លាស់​នៅ​ថៃ ក៏​នឹង​មិន​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ​ដែរ​។ លោក​បាន​បន្ត​ថា៖ «យោង​តាម​កិច្ច​សន្យា ដែល​កម្មករ​ទាំង​នេះ​បាន​ចុះ ពួក​គេ​មិន​ត្រូវ​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​វិល​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​ទេ រហូត​ទាល់​តែ​ពួកគេ​បាន​ធ្វើ​ការ​១០​ខែ​សិន»។

លោក ម៉ែន បាន​បន្ថែម​ថា ក្រុមហ៊ុន​ជ្រើស​រើស​ពលករ​នឹង​អនុញ្ញាត​ពួកគេ​ឲ្យ​វិល​មក​ផ្ទះ​វិញ មុន​ពេល​តែ​ក្នុង​ករណី​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា និង​ថៃ បញ្ជា​និយោជក ឲ្យ​ផ្តល់​ពេល​ឈប់​សម្រាក​ដល់​កម្មករ ដើម្បី​មក​បោះឆ្នោត​ប៉ុណ្ណោះ​។ លោក​បាន​បន្ត​ថា៖ «ពេល​នោះ ក្រុមហ៊ុន​ខ្ញុំ​នឹង​ធ្វើ​តាម​បញ្ជា​របស់​រដ្ឋាភិបាល»។

ការ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ជា​រឿង​ចម្បង

ស្រ្តី​វ័យ​ក្មេង​ម្នាក់ ដែល​ប្រាប់​ឈ្មោះ​ថា ធឿន មក​ពី​ខេត្ត​ស្វាយរៀង បាន​ថ្លែង​ថា បំណុល បាន​ជំរុញ​នាង​ឲ្យ​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក ទៅ​រក​ការងារ​ប្រាក់​ខែ​ច្រើន​នៅ​ថៃ​ហើយ​ឱកាស​នៃ​ការ​បោះឆ្នោត គឺជា​អ្វី​ដែល​នាង​នឹង​លះបង់​ជា​ការ​ដោះដូរ។ នាង​បាន​បន្ត​ថា៖ «​ខ្ញុំ​ចង់​បោះឆ្នោត ប៉ុន្តែ​គ្មាន​ផ្លូវ​ខ្ញុំ​អាច​វិល​មក​វិញ​បាន​ទេ ព្រោះ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​ដើម្បី​រក​ប្រាក់​»។ នាង​បាន​បន្ត​ថា នាង​នឹង​ដេរ​បាវ​អង្ករ​នៅ​រោងចក្រ​ក្នុង​ទីក្រុង​បាងកក។

នាង​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​៖ «​ខ្ញុំ​មាន​បំណុល​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ដែល​ត្រូវ​បង់​ការ​ប្រាក់​ខ្ពស់​។ ខ្ញុំ​ត្រូវ​ការ​ប្រាក់ ដើម្បី​បង់​សង​បំណុល បើ​មិន​អ៊ីចឹង​ទេ ខ្ញុំ​នឹង​ត្រូវ​ខ្ចី​ប្រាក់​គេ​ថែម​ទៀត។ ចំពោះ​ខ្ញុំ​ពេល​នេះ ការ​រក​ប្រាក់​ដើម្បី​ជីវភាព វា​គឺជា​អាទិភាព​របស់​ខ្ញុំ​មិន​មែន​ការ​បោះឆ្នោត​ទេ​»។ ប៉ុន្តែ លោក មឿន តុលា បាន​បញ្ជាក់​ថា ការ​រក​ប្រាក់ និង​ការ​មាន​ឱកាស​បោះឆ្នោត​មិន​គួរ​មាន​មួយ​គ្មាន​មួយ​ឡើយ។ លោក​បាន​បន្ថែម​ទៀត​ថា ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា រដ្ឋាភិបាល​ពុំ​បាន​បង្ហាញ​ពី​ឆន្ទៈ​ពិភាក្សា​ការ​ទូត​ជាមួយ​នឹង​ប្រទេស​គោល​ដៅ អំពី​ការ​បង្កើត​មណ្ឌល​បោះឆ្នោត​សម្រាប់​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក ដូច​ជា​អ្នក​នាង​ធឿន នេះ​ឡើយ។

លោក តុលា បាន​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា៖​«[ពលករ​ចំណាក​ស្រុក] មាន​សិទិ្ធ​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​មេ​ដឹក​នាំ​របស់​ខ្លួន។ ហិប​បោះឆ្នោត គួរ​បង្កើត​ឡើង​នៅ​ក្បែរ​កន្លែង​ដែល​ពួកគេ​ធ្វើ​ការ​»។

លោក​ហង្ស ពុទ្ធា​នាយក​ប្រតិបតិ្ត​នៃ​គណៈកម្មាធិការ​អព្យាក្រឹត និង​យុតិ្តធម៌ ដើម្បី​ការ​បោះឆ្នោត​ដោយ​សេរី នៅ​កម្ពុជា (NIFEC) យល់​ស្រប​ដូច​លោក មឿង តុលា ដែរ។ លោក​បាន​បញ្ជាក់​ថា៖​«គ.ជ.ប ក្រសួង​មហា​ផ្ទៃ ក្រសួង​ការ​បរទេស គួរ​រៀបចំ​ប្រអប់​បោះឆ្នោត នៅ​ស្ថានទូត និង​ស្ថាន​កុងស៊ុល ក្នុង​បណ្តា​ប្រទេស​ដែល​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ធ្វើ​ការ ដើម្បី​ផ្តល់​ឱកាស​បោះឆ្នោត ដល់​ពួកគេ ប្រសិន​បើ​ពួក​គេ​ចង់​បោះឆ្នោត»។

លោក ហង្ស ពុទ្ធា បាន​បន្ត​ថា តាម​ពិត ពលករ​ចំណាក​ស្រុក គ្មាន​ឱកាស​វិល​មក​បោះឆ្នោត​ទេ ព្រោះ​និយោជក​របស់​ពួកគេ​មិន​ឲ្យ​ពួកគេ​សុំ​ច្បាប់​ឈប់​សម្រាក​ឡើយ ហើយ​បើ​ទោះ​បី​ជា​ពួក​គេ​អាច​សុំ​ច្បាប់​បាន​ក៏​ពួក​គេ​មិន​អាច​មាន​លទ្ធភាព បង់​ថ្លៃ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​មក​បាន​ដែរ»។

លោក តុលា បាន​បន្ត​ថា ពលករ​ចំណាក​ស្រុក ដែល​វិល​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​ក៏​បាន​លើក​ឡើង​អំពី​បញ្ហា​ទូលំ​ទូលាយ ដូច​ជា ភាព​ស្រប​ច្បាប់ និង​លទ្ធភាព​នៃ​ការ​បោះឆ្នោត​ផង​ដែរ។ លោក​បាន​បន្ថែម​ថា៖ «​នេះ​ជា​ប្រទេស​ក្រីក្រ ប៉ុន្តែ តាម​ច្បាប់ យើង​នៅ​តែ​តម្រូវ​ឲ្យ​ប្រជាជន​ដែល​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ឆ្ងាយៗ ត្រូវ​វិល​មក​ភូមិ​កំណើត​វិញ​ដើម្បី​បោះឆ្នោត​។ វា​ចំណាយ​ប្រាក់​ច្រើន​។ រដ្ឋសភា ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ពិចារណា​ចំណុច​នេះ ហើយ​ធ្វើ​វិសោធនកម្ម​ច្បាប់​»។

បើ​យោង​តាម​របាយ​ការណ៍ Sending Money Home to Asia របស់​អង្គការ​មូលនិធិ​អន្តរជាតិ​ដើម្បី​ការ​អភិវឌ្ឍ​កសិកម្ម (IFAD) បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​កម្ពុជា បាន​ផ្ញើ​ប្រាក់​មក​ផ្ទះ​វិញ​ចំនួន​២៥៦ លាន​ដុល្លារ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១២ ជា​តួលេខ ដែល​បញ្ជាក់​អំពី​សារៈ​សំខាន់ របស់​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ចំពោះ​សេដ្ឋកិច្ច​កម្ពុជា។

លោក គល់ បញ្ញា នាយក​ប្រតិបតិ្ត​នៃ​គណៈ​កម្មាធិការ​ដើម្បី​ការ​បោះឆ្នោត​ដោយ​សេរី និង​យុតិ្តធម៌​នៅ​កម្ពុជា បាន​ថ្លែង​ថា៖ «ការ​ចូល​រួម​ចំណែក​របស់​ពួកគេ មិន​ត្រឹម​តែ​ប្រាក់​ទេ​»។ លោក​បន្ត​ថា ការ​ផ្តល់​ឱកាស​ដល់​ពួកគេ​ដើម្បី​បោះឆ្នោត​នឹង​ជា​ការ​ល្អ​ប្រសើរ​ចំពោះ​លទ្ធិ​ប្រជាធិបតេយ្យ​ដែល​រួម​បញ្ចូល​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ទាំង​អស់​។ លោក​បន្ត​ថា​៖«ខ្ញុំ​មិន​អាច​ផ្តល់​អនុសាសន៍​ជាក់​លាក់​ទេ ប៉ុន្តែ​ប្រទេស​ជា​ច្រើន​ប្រើ​ស្ថានទូត​ធ្វើ​ជា​កន្លែង​បោះឆ្នោត»។

លោក​បញ្ញា​បាន​បន្ត​ថា ក្រុម​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ទាំង​ឡាយ ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​បណ្តា​ខេត្ត​ផ្សេងៗ ប៉ុន្តែ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ថៃ​គួរ​ត្រូវ​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ចូល​មក​បោះឆ្នោត​ក្នុង ខេត្ត​បន្ទាយ​មាន​ជ័យ មិន​គួរ​ឲ្យ​ពួក​គេ​ធ្វើ​ដំណើ​ទៅ​បោះឆ្នោត​នៅ​ស្រុក​កំណើត​ដែល​នៅ​ឆ្ងាយ​នោះ​ទេ។ លោក​បញ្ជាក់​ថា​៖«​ពី​មុន​ខេត្ត​នេះ​ជា​បន្ទាយ​របស់​បក្ស​ប្រឆាំង និង​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច​ឥឡូវ​នេះ ដោយ​មាន​ការ​កំហិត​ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០៣ វា​បាន​ក្លាយ​ជា​បន្ទាយ​របស់​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា​វិញ»។

លោក អ៊ុំ មាន រដ្ឋ​លេខាធិការ​នៅ​ក្រសួង​ការងារ បាន​ថ្លែង​ថា សេចក្តី​សម្រេច​អំពី​ថា តើ​កម្មករ ត្រូវ​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ​ឬ​យ៉ាង​ណា? ចាំ​បាច់​ត្រូវ​សម្រេច ក្នុង​លក្ខខណ្ឌ​នៃ​កិច្ច​សន្យា​រវាង​កម្មករ និង​និយោជក មិន​មែន​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​ទេ។ លោក​បាន​បន្ថែម​ថា៖ «​ប៉ុន្តែ​យើង​ជឿ​ជាក់​យ៉ាង​មុតមាំ​ថា ក្រុមហ៊ុន​ជ្រើស​រើស​ពលករ​នៅ​កម្ពុជា​នឹង​យល់ និង​ពន្យារ​កម្មវិធី​របស់​ពួកគេ ទៅ​ដល់​ក្រោយ​ការ​បោះឆ្នោត»។

សមាជិក​តំណាង​រាស្រ្ត​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា ពុំ​អាច​ទាក់ទង​សុំ​ការ​អត្ថាធិប្បាយ​បាន​ទេ។

មាន​សិទិ្ធ តែ​គ្មាន​ឱកាស

លោក យឹម សុវណ្ណ អ្នក​នាំ​ពាក្យ​នៃ​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ​បាន​ថ្លែង​ថា រដ្ឋាភិបាល​មាន​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ផ្តល់​ឱកាស​ដល់​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក ដើម្បី​បោះឆ្នោត ទោះ​ពួក​គេ​នៅ​ទីណា​ក៏​ដោយ។

លោក​បាន​បន្ថែម​ថា៖ «រដ្ឋាភិបាល ត្រូវ​បង្កើត​មណ្ឌល​បោះឆ្នោត​នៅ​តាម​ប្រទេស​ដែល​មាន​ស្ថានទូត ឬ​កុងស៊ុល​កម្ពុជា​ដើម្បី​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ពលករ​ទាំង​នោះ​ចូល​រួម​បោះឆ្នោត​។ ប៉ុន្តែ​ឥឡូវ​នេះ រដ្ឋាភិបាល​នេះ​សង្ស័យ​ថា ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ទាំង​នោះ​អាច​មិន​គាំទ្រ​គណបក្ស​កាន់​អំណាច​»។

លោក តុលា ពី​មជ្ឈមណ្ឌល​អប់រំ​ច្បាប់​សម្រាប់​សហគមន៍ បាន​ជឿ​ជាក់​ថា ប្រជាជន​កម្ពុជា​ភាគ​ច្រើន​ដែល​ធ្វើ​ការ​និង​រស់​នៅ​ក្រៅ ប្រទេស រាប់​ទាំង​នៅ​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង​និង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​អាច​នឹង​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​គណបក្ស​ប្រឆាំង​។ លោក​បាន​បន្ត​ថា នេះ​គឺ​ដោយ​សារ​កត្តា​ជំរុញ​ទៅ​ថៃ ដែល​រាប់​បញ្ចូល​ទាំង​ការ​ចាប់​យក​ដី​ធ្លី និង​ហិរញ្ញវត្ថុ​មិន​ល្អ ខណៈ​ដែល​បទពិសោធ​នៅ​ប្រទេស​ដទៃ​ទៀត​ផ្តល់​ទស្សន​វិស័យ​ទូលំ​ទូលាយ​អំពី​របៀប​ដែល​កម្ពុជា​ត្រូវ​បាន​គ្រប់​គ្រង។

លោក​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា៖ «​ពួកគេ​មើល​ឃើញ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ក្នុង​ប្រទេស​ដទៃ​ទៀត និង​សក្តានុពល ដែល​ប្រទេស​កម្ពុជា អាច​នឹង​អភិវឌ្ឍ​លឿន​ជាង​មុន។ ប្រសិន​បើ​ពួកគេ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ប្រជាជន​កម្ពុជា​បោះឆ្នោត​នៅ​ស្ថានកុង ស៊ុល ឬ​ស្ថានទូត​ខ្ញុំ​ជឿ​ជាក់​ថា ពួកគេ​នឹង​មិន​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​គណបក្ស​ប្រជាជន​ទេ»។

ប៉ុន្តែ​បើ​គិត​អំពី​ឱកាស ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ខ្លះ​មិន​បាន​បោះឆ្នោត​ទាល់​តែ​សោះ។

រង់​ចាំ​នៅ​ច្រក​ព្រំដែន លោក ងឹម ឆេង អាយុ ៣៣ ឆ្នាំ មក​ពី​ខេត្ត​តាកែវ បាន​ថ្លែង​ថា លោក​មាន​បញ្ហា​ជីវភាព​បន្ទាន់​ត្រូវ​ដោះស្រាយ និង​ព្រួយ​បារម្ភ​ជាង​ការ​ជ្រើស​រើស​មេ​ដឹក​នាំ​ប្រទេស​ទៅ​ទៀត។ លោក​បាន​បន្ត​ថា៖ «​ខ្ញុំ​មិន​ខ្វល់​អំពី​ការ​បោះឆ្នោត​ទៀត​ទេ។ បើ​ទោះ​បី ជា​ខ្ញុំ​បោះឆ្នោត ក៏​គ្មាន​អ្វី​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទេ នៅ​កម្ពុជា​គ្រួសារ និង​សហគមន៍​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ក្រ​»។ «នេះ​ជា​ឱកាស​លើក​ទី ១ របស់​ខ្ញុំ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ថៃ​។ គ្រួសារ​ខ្ញុំ​ក្រ ហើយ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​រក​ប្រាក់​ចំណូល​ដើម្បី​ចិញ្ចឹម​ពួកគេ»៕ TK

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍