The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - មនុស្ស​ថ្លង់​ភាគ​តិច​ទទួល​បាន​សេវា




មនុស្ស​ថ្លង់​ភាគ​តិច​ទទួល​បាន​សេវា

មនុស្ស​ថ្លង់​ភាគ​តិច​ទទួល​បាន​សេវា

130829_8
គ្រូនិងសិស្សប្រើភាសាកាយវិការនៅក្នុងថ្នាក់រៀនមនុស្សថ្លង់

ភ្នំពេញៈ ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​ថ្លង់​៥១០០០ នាក់ ​នៅ​កម្ពុជា​ មនុស្ស​ថ្លង់​តិច​ជាង​២០០០ នាក់ មាន​លទ្ធភាព​ទទួល​បាន​សេវា​សម្រាប់​មនុស្ស​ថ្លង់​។

លោក Charlie Dittmeier នាយក​អង្គ​ការ​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​មនុស្ស​ថ្លង់​ថ្លែង​ថា​៖ «មនុស្ស​ថ្លង់ ៤៩០០០ នាក់​ផ្សេង​ទៀត​នៅ​ពេល​នេះ នៅ​វាល​ស្រែ​ ដោយ​គិត​ថា ពួក​គេ​គឺជា​មនុស្ស​ថ្លង់​តែ​ម្នាក់​គត់​នៅ​លើ​លោក»។ ​នៅ​ពេល​លោក Dittmeier ​មក​ដល់​កម្ពុជា​ជាង​១០ ឆ្នាំ​មុន​ ពុំ​មាន​កម្មវិធី​សម្រាប់​មនុស្ស​ថ្លង់​នៅ​កម្ពុជា​ទេ​ ហើយ​ពុំ​មាន​មនុស្ស​ថ្លង់​ណា​ម្នាក់ បាន​បញ្ចប់​ថ្នាក់​វិទ្យាល័យ​ឡើយ។

លោក Dittmeier ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា៖ «មនុស្ស​ថ្លង់​៩៨​ភាគរយ​នៅ​កម្ពុជា​ ពុំ​ដែល​បាន​ជួប​មនុស្ស​ថ្លង់​ដទៃ​ទៀត​ឡើយ បើ​ទោះ​បី​ជា​ពួក​គេ​បាន​ជួប ក៏​ពួក​គេ​មិន​អាច​ទាក់ទង​គ្នា​បាន​ដែរ​»។

កម្ពុជា ព្រម​ទាំង​វៀតណាម និង​ឡាវ​ជា​ផ្នែក​នៃ​ឥណ្ឌ​ចិន​រប​ស់​បារាំង រហូត​ដល់​ពាក់​កណ្តាល​សតវត្សរ៍​ទី២០។ ទាំង​វៀតណាម និង​ឡាវ​ មាន​ភាសា​សញ្ញា សាលា​ និង​សេវា​សម្រាប់​មនុស្ស​ថ្លង់​ជា​យូរ​មក​ហើយ ប៉ុន្តែ​កម្ពុជា​ខ្វះ​ទាំង​បី ក្នុង​២​ទសវត្សរ៍​មក​នេះ​។

សូម្បី​តែ​ ឥឡូវ​នេះ នៅ​កម្ពុជា គ្មាន​ភាសា​សញ្ញា​ផ្លូវ​ការ​ទេ។ ​អង្គការ​ដែល​ជួយ​កុមារ​ពិការ និង​បាត់​បង់​ឱកាស​នៅ​កម្ពុជា ដែល​បាន​បើក​សាលា​រៀន​៥​កន្លែង​សម្រាប់​មនុស្ស​ថ្លង់​នោះ​បាន​ប្រើ​សញ្ញា អាមេរិក ដើម្បី​សម្តែង​នូវ​​ពាក្យ​ខ្មែរ ចំណែក​ឯ​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍ ន៍​មនុស្ស​ថ្លង់​វិញ ​កំពុង​រៀប​ចំ​ភាសា​សញ្ញា​កម្ពុជា តាំង​ពី​ពេល​ចាប់​ផ្តើម​។ ​អង្គការ​ទាំង​ពីរ​កំពុង​តែ​រៀបចំ​ភាសា​សញ្ញា​រួម​មួយ ដោយ​ជួប​ប្រជុំ​គ្នា ៣ ដង​ ក្នុង​មួយ​សប្តាហ៍​ដើម្បី​សម្រួល​ភាសា​សញ្ញា​ទាំង​ពីរ។

លោក Dittmeier បាន​ថ្លែង​ថា៖ «យើង​មាន​ផែនការ​ស្នើ​សុំ​រដ្ឋាភិបាល​ឲ្យ​ទទួល​ស្គាល់​ភាសា​សញ្ញា រួម​នោះ»។ កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​ភាសា បង្រៀន​មនុស្ស​ថ្លង់​គ្រប់​អាយុ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​៦​ទសវត្សរ៍​កន្លង​មក​នេះ​។ ឥឡូវ​នេះ កម្មវិធី​ដំណើរ​ការ​នៅ​កម្ពុជា​បាន​ពីរ​ឆ្នាំ​ហើយ ហើយ​ពួក​គេ​ជិត​ចូល​ដល់​ឆ្នាំ​ទី ៣ ហើយ។

គ្មាន​លទ្ធភាព​ទទួល​បាន​ការ​អប់រំ​អ្នក ​ស្រី ​ហៀង ស្រីទូច ​អាយុ ៣០ ឆ្នាំ ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​បង​ប្អូន​ស្រី​៤នាក់​មក​ពី​ខេត្ត​កំពង់ចាម។ បី​នាក់​គឺជា​មនុស្ស​ថ្លង់​។ ​ពេល​ពួក​គេ​នៅ​ជា​ទារក ម្តាយ​របស់​ពួក​គេ​ទះ​ដៃ​ដើម្បី​ទាញ​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​របស់​ពួក​គេ។ ស្រី​ទូច និង​បង​ប្អូន​ស្រី​បាន​ទៅ​សាលារៀន ប៉ុន្តែ​ពុំ​ទទួល​បាន​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ទេ ព្រោះ​គេ​មិន​យល់​អ្វី​ដែល​គ្រូ​និយាយ​។ ពួក​គេ​មាន​អារម្មណ៍​នៅ​ឯកោ។

ដោយ​ខ្វះ​ការ​អប់​រំ​សម្រាប់​ស្រី​ទូច និង​ប្អូន​ស្រី​ភ្លោះ ​និង​ការ​លំបាក​របស់​ឪពុក​ក្នុង​ការ​ស្វែង​រក​ការ​ងារ​ធ្វើ ​គ្រួសារ​អ្នក​ស្រី​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ផ្លាស់​មក​នៅ​ភ្នំពេញ ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០៣។ ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក ម្តាយ​ស្រី​ទូច បាន​ឮ​សេចក្តី​ប្រកាស​តាម​វិទ្យុ​អំពី​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​មនុស្ស ថ្លង់​។ ឪពុក​របស់​នាង​បាន​យក​នាង​ទៅ​សាលា ដើម្បី​សិក្សា​ភាសា​សញ្ញា និង​ទទួល​បាន​ការ​អប់រំ។

អ្នក​ស្រី ស្រីទូច បាន​បន្ថែម​ថា​៖« ខ្ញុំ​សិក្សា​នៅ​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​មនុស្ស​ថ្លង់ពី​ឆ្នាំ​២០០៦​ដល់ ២០០៨ ។ ​ខ្ញុំ​នៅ​ផ្ទះ​មួយ​ឆ្នាំ​។ បន្ទាប់​មក ខ្ញុំ​បាន​ដំណឹង​ពី​អតីត​គ្រូ​បង្រៀន​ដែល​ឥឡូវ​ជា​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​គម្រោង​ថា មាន​ការងារ​នៅ​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​មនុស្ស​ថ្លង់ ដូច្នេះ ខ្ញុំ​បាន​ដាក់​ពាក្យ​ចូល​បម្រើ​ការ​ងារ​»។ អ្នក​ស្រី​បាន​បន្ត​ថា អ្នក​ស្រី​បាន​ព្យាយាម​ដាក់​សុំ​ការ​ងារ​ដទៃ​ទៀត ប៉ុន្តែ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​នាក់​ ពុំ​ទទួល​យក​មនុស្ស​ថ្លង់​ទេ ហើយ​អ្នក​ដែល​ទទួល​យក​មនុស្ស​ថ្លង់ បង់​ប្រាក់​ឈ្នួល​ទាប​បំផុត។ អ្នក​ស្រី​និយាយ​ថា៖​«ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដឹង​ថា ទាំង​មនុស្ស​​ធម្មតា និង​មនុស្ស​ថ្លង់​គួរ​មាន​សិទិ្ធ​ស្មើ​គ្នា​»។

សេវា​សោត​និង​ថែទាំ​ត្រចៀក​ ភាសា​សញ្ញា និង​ការ​អប់រំ​មនុស្ស​ថ្លង់​មាន​សារៈ​សំខាន់​ណាស់​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​បាត់ ​បង់​សមត្ថភាព​ស្តាប់​ ប៉ុន្តែ​៥០% នៃ​ការ​បាត់​បង់​ការ​ស្តាប់​អាច​បង្ការ​បាន​ ដរាប​ណា​គេ​ដឹង​អំពី​វា​ មុន​ពេល​។

លោក Hannah Chroston ​ប្រធាន​រដ្ឋ​បាល​នៃ​អង្គការ All Ears Cambodia បាន​ថ្លែង​ថា៖ «​ការ​បាត់​បង់​ការ​ស្តាប់​មិន​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ឃើញ ឬ​ដោះស្រាយ​នៅ​ពេល​ដំបូង​ក្នុង​ជីវិត​មនុស្ស​ទេ។ ​ពួក​គេ​បាត់​បង់​ឆ្នាំ​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ដ៏​សំខាន់​។ ឆ្នាំ​ដំបូង​មាន​សារៈ​សំខាន់​ណាស់​ ចំពោះ​ការ​អភិវឌ្ឍ មិន​ត្រឹម​តែ​ភាសា​សញ្ញា​ទេ ថែម​ទាំង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ប្រាជ្ញា និង​ការ​ទាក់​ទង​ផ្សេងៗ​ផង​ដែរ​»​។

លោក Glyn Vaughan ​នាយក និង​ស្ថាបនិក​នៃ AEC គឺជា​អ្នក​ជំនាញ​ផ្នែក​សោតទស្សន៍​ពី​ចក្រ​ភព​អង់គ្លេស ​មាន​បទ​ពិសោធន​ជិត​២០​ឆ្នាំ​ក្នុង​ប្រទេស​កំពុង​អភិវឌ្ឍន៍។ ​នៅ​ពេល​គាត់​ធ្វើ​ការ​នៅ​ទីក្រុង​ឡុងដ៍ ​គាត់​បាន​ប្រើ​ពេល​ឈប់​សម្រាក​ដើម្បី​កសាង​មជ្ឈមណ្ឌល​សោត​ទស្សន៍​នៅ អាស៊ី​អាគ្នេយ៍ និង​អាហ្វ្រិក​ខាង​ត្បូង។ ​នៅ​ពេល​លោក Vaughan មក​កម្ពុជា​កាល​ពី​១២​ឆ្នាំ​មុន លោក​បាន​មើល​ឃើញ « ភាព​ចាំបាច់​ចំពោះ​ការ​ថែទាំ​ត្រចៀក​និង​សោត ហើយ​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ចាប់​ផ្តើម AEC ​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​»។ វា​មាន​រយៈ​ពេល​មួយ​ទសវត្សរ៍​មក​ហើយ ចាប់​តាំង​ពី​ពេល AEC ​បាន​ចុះ​បញ្ជី​ជា​អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល ហើយ​ឥឡូវ​នេះ​ពួក​គេ​ជា​ដៃ​គូ​អង្គការ​ប្រហែល​៥០​ទៀត​ដែល​បញ្ជូន​មនុស្ស​ ថ្លង់​ទៅ​គ្លីនិក​អចិន្រៃ្តយ៍​បួន​នៅ​ភ្នំពេញ សៀមរាប ក្រចេះ និង​បាត់ដំបង​។ ​ដោយ​សារ​តែ​ខ្វះ​ការ​ស្រាវជ្រាវ វា​ពិបាក​កំណត់​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ​នូវ​អត្រា​ប្រេវ៉ាឡង់​នៃ​ការ​បាត់​ បង់​ការ​ស្តាប់​នៅ​កម្ពុជា។ ដោយ​ប្រើ​ប្រាស់​តួ​លេខ​អង្គ​ការ​សុខភាព​ពិភពលោក លោក Chroston ​បាន​ថ្លែង​ថា កម្ពុជា​អាច​មាន​មនុស្ស​បាត់​បង់​ការ​ស្តាប់​រហូត​ដល់ ៨៥០០០០ នាក់។ នេះ​មិន​រាប់​បញ្ចូល​ការ​បាត់​បង់​ការ​ស្តាប់​ក្នុង​ត្រចៀក​ម្ខាង​ឬ​ស្តាប់​មិន​សូវ​ឮ​នោះ​ឡើយ»។

ផែនការ​ជាតិ បើ​ទោះ​បី​ជា​ក្រសួង​សង្គមកិច្ច អតីត​យុទ្ធជន និង​ស្តារនីតិ​សម្បទា​យុវជន ដាក់​ឲ្យ​អនុវត្ត​ច្បាប់​​ដែល​ផ្តល់​ភាព​ងាយ​ស្រួល​ដល់​ជន​ពិការ​ក្នុង ឆ្នាំ​២០០៩ ក៏​ដោយ ប៉ុន្តែ​ច្បាប់​ស្តីពីការ​ការពារ និង​លើក​កម្ពស់​សិទិ្ធ​ជន​ពិការ​ពុំ​ទាន់​បាន​អនុវត្ត​ ដូច​ក្តី​សង្ឃឹម​ឡើយ។ អង្គការ​ចំនួន​២០ ​ដែល​ផ្តោត​លើ​ពិការ​ភាព​ផ្សេង​ៗ បាន​​ជួប​ប្រជុំ​កាល​ពី​ខែ​ឧសភា​ដើម្បី​ពិនិត្យ​លើ​ច្បាប់ ព្រម​ទាំង​ផែន​ការ​អភិវឌ្ឍ​ជាតិ​ជា​យុទ្ធសាស្រ្ត (២០០៩‑២០១៣) និង​បាន​លើក​ឡើង​នូវ​សំណើ​ដើម្បី​អនុវត្ត​ច្បាប់ និង​យុទ្ធ​សាស្រ្ត​ជាតិ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​ឡើង។ វា​ត្រូវ​បាន​កត់​សម្គាល់​ក្នុង​របាយការណ៍ ច្បាប់​ឆ្នាំ ២០០៩ ​ត្រូវ​ការ​អនុក្រឹត្យ​៥ និង​ប្រកាស ១១ ​ដើម្បី​អនុវត្ត​ឲ្យ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព។

គិត​មក​ដល់​ថ្ងៃ​ទី​ ២០ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ ២០១៣ មាន​តែ​អនុក្រឹត្យ​បួន និង​ប្រកាស​ពីរ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​បាន​ចេញ​។ កំហុស​ដែល​រក​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ផែន​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​ជាតិ​ជា​យុទ្ធសាស្រ្ត​ ឆ្នាំ ២០០៩‑២០១៣ ​គឺ​ថវិកា​ជាតិ​ សម្រាប់​ជន​ពិការ បានលើក​ឡើង​ក្នុង​ផែន​ការ ប៉ុន្តែ​ក្រសួង​សង្គម​កិច្ច​ដែល​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ពង្រឹង និង​ពង្រីក​សុខុមាលភាព ​និង​សេវា​ស្តារ​សម្រាប់​ជន​ពិការ ​តាម​ច្បាប់​ឆ្នាំ​២០០៩ ​ពុំ​បាន​កំណត់​ថវិកា​សម្រាប់​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ​ទេ៕ TK

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍