The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - សង្គម​ស៊ីវិល​ចង់​ឲ្យ​មាន​ការ​បញ្ចប់​ការ​រំលោភ​បំពាន​ផ្លូវ​ភេទ​លើ​កុមារ

សង្គម​ស៊ីវិល​ចង់​ឲ្យ​មាន​ការ​បញ្ចប់​ការ​រំលោភ​បំពាន​ផ្លូវ​ភេទ​លើ​កុមារ

លោក​ស្រី នុង សុជាតិ (ឆ្វេង) ក្នុង​កិច្ច​ពិភាក្សា​ស្តី​ពី​ការ​រំលោភ​កុមារ។
លោក​ស្រី នុង សុជាតិ (ឆ្វេង) ក្នុង​កិច្ច​ពិភាក្សា​ស្តី​ពី​ការ​រំលោភ​កុមារ។ ហុង មិនា

សង្គម​ស៊ីវិល​ចង់​ឲ្យ​មាន​ការ​បញ្ចប់​ការ​រំលោភ​បំពាន​ផ្លូវ​ភេទ​លើ​កុមារ

ភ្នំពេញៈ លោក​ស្រី នុង សុជាតិ បាន​យល់​ដឹង​ច្បាស់​អំពី​វិសាលភាព​នៃ​ការ​រំលោភ​បំពាន​កុមារ។ ជា​ទីប្រឹក្សា​របស់​អង្គការ First Step Cambodia (FSC) ជា​អង្គការ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល​ក្នុង​ស្រុក ដែល​ផ្តោត​លើ​បុរស​លោក​ស្រី សុជាតិ ផ្តល់​ការ​គាំពារ​ដល់​ក្មេង​ប្រុស បន្ទាប់​ពី​ហេតុ​ការណ៍​បំពាន​ផ្លូវ​ភេទ។

លោក​ស្រី ថ្លែង​ថា ប៉ុន្តែ ការ​ការពារ​កុមារ​ក៏​មាន​ន័យ​ថា ត្រូវ​ប្រឈម​នឹង​អាកប្បកិរិយា​បង្ក​គ្រោះ​ថ្នាក់​ផ្លូវ​ភេទ​ផង​ដែរ។ អាកប្ប​កិរិយា​បង្ក​គ្រោះ​ថ្នាក់​ផ្លូវ​ភេទ​គឺជា​ពាក្យ​វេជ្ជសាស្រ្ត​មួយ នៅ​ពេល​កុមារ​បង្ក​គ្រោះ​ថ្នាក់ ឬ​បំពាន​ផ្លូវ​ភេទ​កុមារ​ដទៃ​ទៀត។

អ្នក​ស្រី សុជាតិ បន្ថែម​ថា៖ «ប្រសិន​បើ​យើង​មិន​អាច​បញ្ឈប់​អាកប្ប​កិរិយា​នោះ វា​អាច​ក្លាយ​ជា​វាលវដ្ត​សង្សារ។ យើង​មិន​អាច​មើល​ឃើញ​កុមារ​ទាំង​នោះ​ក្លាយ​ជា​ជន​ល្មើស​ពេល​ធំ​ពេញ​វ័យ​នៅ​ថ្ងៃ​អនាគត​ឡើយ»។ មន្ត្រី​អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​បាន​និយាយ​ថា អាកប្ប​កិរិយា​បង្ក​គ្រោះ​ថ្នាក់​ផ្លូវ​ភេទ ក្នុង​ចំណោម​កុមារ ពុំ​ត្រូវ​បាន​ដោះ​ស្រាយ​ទាល់​តែ​សោះ​នៅ​កម្ពុជា បើ​ទោះ​បី​ជា​ស្ថិតិ​បង្ហាញ​ពី​ភាព​ធ្ងន់​ធ្ងរ​នៃ​បញ្ហា​នេះ​ក៏​ដោយ។

ការ​សិក្សា​របស់​អង្គការ​សហ​ប្រជាជាតិ​មួយ ដែល​បាន​ធ្វើ​ឡើង​កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន បាន​រាយការណ៍​ថា ក្នុង​ចំណោម​បុរស ២០,៤ ភាគរយ​ដែល​បាន​សារភាព​ថា បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​សេពសន្ថវៈ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ម្តង ៥២ ភាគរយ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​នេះ​ពេល​ជា​ក្មេង​ជំទង់​ចំណែក​ឯ ១៥,៨ ភាគរយ​ពេល​មាន​អាយុ​ក្រោម ១៥ ឆ្នាំ។

លោក Alastair Hilton ទីប្រឹក្សា​បច្ចេកទេស​នៅ​អង្គការ FSC បាន​ថ្លែង​ថា ភ័ស្តុតាង​ជា​រឿង​រ៉ាវ​ក៏​បាន​បង្ហាញ​ថា វា​ជា «បញ្ហា​ធំ» ផង​ដែរ។

លោក​បាន​បន្ថែម​ថា ៥០ ភាគរយ​នៃ​ករណី​នៅ សៀមរាប ដែល​អង្គការ FSC បាន​ចាប់​ផ្តើម​គម្រោង​សាក​ល្បង​ឆ្នាំ​នេះ ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​នេះ គឺ​ជាប់​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​កុមារ​អាយុ ១២ ឆ្នាំ ដែល​បំពាន​ផ្លូវ​ភេទ​លើ​កុមារ​ដទៃ​ទៀត។ លោក Hilton ដែល​ធ្លាប់​ធ្វើ​ការ​លើ​បញ្ហា​នេះ​ជា​បុគ្គលិក​សង្គម​កិច្ច​នៅ​ចក្រភព​អង់គ្លេស បាន​ថ្លែង​ថា ជា​ធម្មតា លោក​បាន​ដឹង​ពី​ហេតុ​ការណ៍​នៃ​អាកប្ប​កិរិយា​បង្ក​គ្រោះ​ថ្នាក់​ផ្លូវ​ភេទ បន្ទាប់​ពី​មាន​ការ​បញ្ជូន​មក​ពី​អង្គការ​មួយ​ដែល​ជា​ដៃគូ​របស់​អង្គការ FSC ដូច​ជា មន្ទីរពេទ្យ​កុមារ​អង្គរ នៅ សៀមរាប ឬ​ម្លប់​តាប៉ាង នៅ ក្រុង​ព្រះ​សីហនុ ពី​ឪពុក​ម្តាយ ឬ​អ្នក​ថែទាំ​ជន​រង​គ្រោះ ឬ​ពី​កុមារ​ផ្ទាល់។

លោក​បន្ថែម​ថា៖ «បន្ទាប់​ពី​មាន​ការ​បញ្ជាក់​ថា ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​រំលោភ​បំពាន វា​អាច​ដែល​ពួកគេ​និយាយ​ពី​កុមារ​បង្ក​គ្រោះ​ថ្នាក់​ដល់​ពួក​គេ ជា​ជាង​មនុស្ស​ពេញ​វ័យ​ក្នុង​ករណី​មួយ​ចំនួន»។

លោក​ស្រី សុជាតិ ថ្លែង​ថា កុមារ​ដែល​មាន​បញ្ហា​អាកប្ប​កិរិយា ជា​ញឹក​ញាប់ ភ័យ​ខ្លាច​ក្នុង​ការ​ចាប់​ផ្តើម​ការ​ប្រឹក្សា ព្រោះ​ពួក​គេ​ព្រួយ​បារម្ភ​ថា ពួក​គេ​នឹង​ជួប​បញ្ហា​ជាមួយ​នឹង​បុគ្គលិក​អង្គការ​ឬ​នគរបាល។ កុមារ​មិន​អាច​កំណត់​អត្ត​សញ្ញាណ​ពី​ពេល​ដំបូង​ថា សកម្មភាព​ណា​របស់​ខ្លួន​បង្ក​គ្រោះ​ថ្នាក់​ទេ។

លោក Hilton ថ្លែង​ថា៖ «អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ឬ​នគរបាល ប្រាប់​ទៅ​ក្មេង​ទាំង​នោះ អប់រំ​ពួក​គេ​ឡើង​វិញ និង​បញ្ជូន​ពួក​គេ​ទៅ​ផ្ទះ ប៉ុន្តែ​អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​និង​គ្រួសារ​របស់​ពួក​គេ​ត្រូវ​ការ​គឺ​ការ​គាំទ្រ​ខ្លាំង​ក្លា និង​ការ​ជួយ​ជម្នះ​បញ្ហា​ទាំង​នេះ ដែល​ជា​ញឹក​ញាប់​ក្នុង​រយៈ​ពេល​យូរ»។ លោក​បន្ត​ថា ស្ថាប័ន​គាំពារ​កុមារ​ជា​ច្រើន ដូច​ជា​មណ្ឌល​កុមារ​កំព្រា មិន​អើពើ​ចំពោះ​បញ្ហា​ទាំង​នេះ​ដោយ​ភ័យ​ខ្លាច​ថា នឹង​មាន​បញ្ហា​ជាមួយ​រដ្ឋាភិបាល។

លោក Hilton បន្ត​ថា៖ «នេះ​អាច​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​រំលោភ​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង​ដោយ​សារ​ការ​ពិត​ត្រូវ​បាន​លាក់​បាំង ប៉ុន្តែ​បញ្ហា​ស៊ី​ជម្រៅ ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​រំលោភ​បំពាន​នេះ​នៅ​តែ​មាន»។

លោក​បន្ថែម​ថា ការ​រាយការណ៍​អំពី​ករណី​រំលោភ​បំពាន​កុមារ​គួរ​តែ​ជា​លក្ខណៈ​តម្រូវ​ជា​ចាំ​បាច់។ ការ​អប់រំ​បន្ថែម​ទៀត​ទៅ​ក្រុម​អ្នក​គាំពារ​តាម​ស្ថាប័ន​ឲ្យ​ទទួល​ស្គាល់​បញ្ហា​នេះ​គួរ​ត្រូវ​អនុវត្ត​ផង​ដែរ។

លោក​បន្ត​ទៀត​ថា ក្នុង​ចំណោម​អ្វី​ដែល​សំខាន់​បំផុត​នោះ​គឺ​ត្រូវ​ធានា​ថា កុមារ​ដែល​ជា​ញឹក​ញាប់​មាន​អាយុ​ក្មេង​រហូត​ដល់ ៦​ឆ្នាំ ដែល​អាច​ជា​ជន​ល្មើស និង​ជន​រងគ្រោះ ត្រូវ​បាន​ជួយ​ជាជាង​ការ​មិន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​ពួក​គេ។ ការ​វាយតម្លៃ​ទូលំ​ទូលាយ និង​ការ​ប្រឹក្សា​យោបល់​គួរ​ផ្តល់​អាទិភាព​ផង​ដែរ ជាជាង​យក​ទៅ​ដាក់​ពន្ធនាគារ ជា​ពិសេស​ចំពោះ​អនីតិជន​អាយុ​ក្រោម ១៤ ឆ្នាំ។ «ទាំង​ជន​រង​គ្រោះ និង​កុមារ​ដែល​មាន​ឥរិយាបទ​ហិង្សា​គឺ​ត្រូវ​ការ​ការ​ជួយ...ពួក​គេ​អាច​ព្យាយាម​ដាក់​ទោស​ទៅ​លើ​កុមារ ប៉ុន្តែ​នៅ​ទីបំផុត​មិន​បាន​ជួយ​អ្វី​ទេ»។

មន្រ្តី​មួយ​ចំនួន​បម្រើ​ការ​នៅ​នាយកដ្ឋាន​សុខុមាលភាព​សង្គម និង​គាំពារ​កុមារ នៃ​ក្រសួង​សង្គមកិច្ច​អតីត​នីតិជន និង​យុវនីតិ​សម្បទា​បាន​បដិសេធ​មិន​ធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ។

លោក​ស្រី សុជាតិ ថ្លែង​ថា ការ​សំដៅ​ទៅ​ឥរិយាបថ​បង្ក​ការ​រំលោភ​បំពាន​ផ្លូវ​ភេទ​បាន​កើន​ឡើង​ជាប់​ជានិច្ច​តាំង​ពី​ករណី​ដំបូង​បាន​កើត​មាន​ឡើង​ក្នុង ឆ្នាំ​២០១១។ ចាប់​តាំង​ពី ឆ្នាំ​២០១៣ មាន​ការ​រំលោភ​ចំនួន ២៧ ករណី​ត្រូវ​បាន​យក​ដោយ FSC។ ខណៈ​លោក​ស្រី សុជាតិ ថ្លែង​ថា ការ​សិក្សា​រឹងមាំ​មួយ ត្រូវ​ធ្វើ​ឡើង​ពី​មុន​ពេល​លោក​ស្រី​អាច​ធ្វើ​ការ​សន្និដ្ឋាន លោក​ស្រី​ធ្វើ​ការ​ទស្សន៍​ទាយ​តាម​រយៈ​បទ​ពិសោធ​របស់​លោក​ស្រី​ថា ទម្រង់​រំលោភ​កុមារ​ជាច្រើន ការ​មាន​បទ​ពិសោធ​ទទួល​រង ឬ​ការ​មើល​ឃើញ​ពី​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​គឺ​ទាំង​អស់​នេះ​ជា​កត្តា​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​ឥរិយាបទ​បែប​នេះ។

លោក​ស្រី​បន្ត​ថា ឥរិយាបទ​ទូទៅ​មួយ​ទៀត​គឺថា សមាជិក​គ្រួសារ ឬ​សហគមន៍​បង្ហាញ​ភាពយន្ត​អាស​អាភាស​ឲ្យ​កុមារ​ឃើញ​ដោយ​មិន​យល់​ដឹង​អំពី​ផល​ប៉ះ​ពាល់​ផ្លូវ​ចិត្ត​របស់​ពួក​គេ។ លោក​ស្រី​បន្ត​ថា៖ «ពួក​គេ​អាច​បង្ហាញ​ភាពយន្ត​អាស​អាភាស​ក្នុង​កុំព្យូទ័រ​ទៅ​កុមារ​ឃើញ ហើយ​ពួក​គេ​អាច​ប្រាប់​ទៅ​ក្មេង​ប្រុស​ថា បុរស​ពិត​គឺ​ត្រូវ​ខ្លាំង​និង​ធ្វើ​បែប​នោះ»។

បើ​ទោះ​បី​ជា​មាន​ស្ថិតិ​និង​ភ័ស្តុតាង​លោក Hilton បាន​សង្កត់​ធ្ងន់​ថា ការ​ស្រាវជ្រាវ​ក្នុង​ស្រុក​ដែល FSC គ្រោង​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ឡើង​ដោយ​ហ្មត់ចត់​នៅ​មុន​ពេល​ឈាន​ដល់​ការ​សន្និដ្ឋាន។ «យើង​ក៏​ត្រូវ​ការ​ធ្វើ​ការ​សិក្សា​អំពី​ថា តើ​យើង​ត្រូវ​ធ្វើ​ការងារ​ដូច​ម្តេច​ជាមួយ​កុមារ​គ្រួសារ​និង​អ្នក​ដទៃៗ​ទៀត​ដើម្បី​គាំទ្រ​ពួក​គេ និង​ការពារ​មិន​ឲ្យ​វា​កើត​ឡើង​ទៀត​ទាំង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​និង​ពេល​អនាគត»៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍