The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - សម្ងំ​មិន​ទៅ​បំភ្លឺ​នៅ​តុលាការ ​ព្រោះ​ចង់​លាក់​រឿង​ឆ្លង​អេដស៍

សម្ងំ​មិន​ទៅ​បំភ្លឺ​នៅ​តុលាការ ​ព្រោះ​ចង់​លាក់​រឿង​ឆ្លង​អេដស៍

ជនគ្រោះ​ពី​ការ​ឆ្លង​មេរោគ​អេដស៍​នៅ​ភូមិ​រកា​​។
ជនគ្រោះ​ពី​ការ​ឆ្លង​មេរោគ​អេដស៍​នៅ​ភូមិ​រកា​​។ ហេង ជីវ័ន

សម្ងំ​មិន​ទៅ​បំភ្លឺ​នៅ​តុលាការ ​ព្រោះ​ចង់​លាក់​រឿង​ឆ្លង​អេដស៍

បាត់ដំបង៖ ខណៈ​តុលាការ​បន្ត​សវនាការ​រឿង​គ្រូពេទ្យ​អត់​អាជ្ញាប័ណ្ណ​បាន​បង្ក​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​ជាង​ ២០០ ​នាក់​ក្នុង​ភូមិ​រកា​ ស្រុក​សង្កែ​ ខេត្ត​បាត់ដំបង ឆ្លង​មេរោគ​អេដស៍​យុវជន​ និង​​យុវតី​បាន​​ពួន​​សង្ងំ​ក្នុង​ផ្ទះ​​នៅ​ភូមិ​រកា​គេចវេះ​មិន​ទៅ​ឆ្លើយ​បំភ្លឺ​នៅ​តុលាការ​ដើម្បី​បិទបាំង​មិន​ឲ្យ​អ្នក​ណា​ដឹង​ថា​ខ្លួន​បាន​ផ្ទុក​មេរោគ​អេដស៍​។

យុវជន​​អាយុ​ ១៨ ​ឆ្នាំ​រៀន​ថ្នាក់​ទី​ ១១ រូប​នេះ​បាន​ដើរ​ចេញ​ពី​បន្ទប់​​ប្រាប់​ថា​តាមពិត​ខ្លួន​ត្រូវ​ទៅ​បំភ្លឺ​នៅ​តុលាការ​ក្នុង​នាម​ជា​ដើម​បណ្តឹង​ ប៉ុន្តែ​ខ្លួន​ពុំ​បាន​​ទៅ​ទេ​ដោយ​កុហក​តុលាការ​ថា​​ជាប់​ប្រឡង​។​

យុវជន​ឈ្មោះ ស្រស់​ បាន​បញ្ជាក់​ថា​៖ «​ខ្ញុំ​មិន​ហ៊ាន​ទៅ​​ទេ​ខ្លាច​អ្នក​ដទៃ​ដឹង​​គេ​រើសអើង​ម្យ៉ាង​ខ្ញុំ​ខ្មាស​គេ​ខ្លួន​នៅ​ក្មេង​សោះ​បែរ​ជា​កើត​រោគ​​ដែល​សង្គម​ស្អប់​ខ្ពើម​»​។

នៅ​ក្រោម​ផ្ទះ​ជាមួយ​ប្អូនស្រី​វ័យ ៦ ​ឆ្នាំ​ដែល​​ផ្ទុក​រោគ​ដូច​ខ្លួន​ស្រស់​​​ថ្លែង​ថា​មាន​​តែ​មិត្តភក្ដិ​ស្និទ្ធស្នាល​ទេ​ដែល​ដឹង​ថា​ខ្លួន​ផ្ទុក​មេរោគ​ឯ​មនុស្ស​ទូទៅ​មិន​​ឲ្យ​ដឹង​ទេ​។ ដោយ​យក​ដៃ​អង្អែល​ក្បាល​ប្អូន​ស្រី​យុវជន​រូប​នោះ​ថ្លែង​ថា​​៖ «​ខ្ញុំ​លាក់​​មិន​ឲ្យ​អ្នក​ណា​​ដឹង​ថា​ខ្ញុំ​ផ្ទុក​មេរោគ​នេះ​ទេ​សូម្បី​គ្រូ​ខ្ញុំ​ព្រោះ​អី​គ្រាន់​ឮ​តែ​​ដឹង​ថា​ខ្ញុំ​មកពី​ភូមិ​រកា​គេ​រើសអើង​បាត់​ទៅ​ហើយ​ចុះ​ទម្រាំ​គេ​ដឹង​ទៀត​?»​។

ដោយសារ​ពុំ​ហ៊ាន​បញ្ចេញ​ការ​ពិត​យុវជន​រូប​នេះ​លំបាក​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​តើ​នៅ​ថ្ងៃ​ចូល​រៀន​ថ្ងៃ​ទី​ ២៧ ខែ​តុលា​ខាង​មុខ​នេះ​ខ្លួន​អាច​ទ្រាំទ្រ​បាន​កម្រិត​ណា​នោះ​ទេ​។ ​ស្រស់​ថា​៖ «​បើ​គេ​ដឹងថា​ខ្ញុំ​ផ្ទុក​មេរោគ​អេដស៍​ហើយ​​រើសអើង​មិន​និយាយ​ជាមួយ​នោះ​ខ្ញុំ​នឹង​ឈប់​រៀន​»​។

អង្គុយ​ចាំ​បើក​ថ្នាំ​នៅ​មណ្ឌល​សុខភាព​កញ្ញា​ ពែក​ សុខា ​អាយុ​ ២០ ​ឆ្នាំ​ដែល​ផ្ទុក​រោគ​នេះ​ដែរ​នោះ​ថ្លែង​ថា​នាង​ពុំ​ដែល​ទៅ​ណា​ឬ​ក៏​ធ្លាប់​មាន​ស្នេហា​ទេ​គឺ​នៅ​តែ​ផ្ទះ​ប៉ុន្តែ​បាន​ឆ្លង​ដោយសារ​តែ​ការ​​ព្យាបាល​ពី​ពេទ្យ​ក្នុង​ភូមិ​ពេល​នាង​ឈឺ​ម្តងៗ​ហើយ​សព្វ​ថ្ងៃ​នាង​លាក់​រឿង​នេះ​​។

នាង​ថា​៖ «​ខ្ញុំ​ឈឺ​ចិត្ត​បំផុត​ពេល​ឮ​គេ​ប្រមាថ​ថា​បើ​អត់​លុយ​រៀបការ​​ទៅ​រក​ក្រមុំ​ភូមិ​រកា​ទៅ​ថោក​! ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ខ្ញុំ​មិន​ហ៊ាន​ទៅ​ទេ​ដោយសារ​ការ​រើសអើង​នេះ​»​។

នាង​ថ្លែង​ថា​៖ «​នៅ​ភូមិ​គេ​បាន​ពន្យល់​កុំ​ឲ្យ​រើសអើង​គ្នា​តែ​អ្នក​ខាង​ក្រៅ​តែង​ចំ​អក​ដាក់​យើង​»​។

មិន​ខុស​គ្នា​ពី​អ្នក​ទាំង​ ២ ទេ​យុវតី​រស្មី ១៩ ​ឆ្នាំ​បាន​ថ្លែង​ថា​ទោះ​ជា​នាង​មិន​ផ្ទុក​មេរោគ​​អ្វី​សោះ​ក៏​គេ​រើសអើង​ដែរ​ដូច្នេះ​នាង​ក៏​សម្រច​ចិត្ត​ឈប់​រៀន​។ កញ្ញា​ថា៖ «​ខ្ញុំ​កំពុង​បារម្ភ​ថា​តើ​ក្រមុំ​ដូច​ពួក​ខ្ញុំ​អនាគត​នឹង​ទៅ​ជា​យ៉ាង​ណា​? ខ្លាច​គេ​រើសអើង​គ្មាន​អ្នក​ណា​គេ​ហ៊ាន​មក​តើ​ពួក​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ផ្លាស់​ទៅ​កន្លែង​ថ្មី​ឬ​ដើម្បី​ចៀសវាង​បញ្ហា​ទាំង​នេះ​»​។

នាង​ថា​ក្រុម​គ្រួសារ​នាង​មិន​មាន​អ្នក​ណា​ម្នាក់​ផ្ទុក​មេរោគ​នោះ​ទេ​ប៉ុន្តែ​ដោយសារ​តែ​ភូមិ​នេះ​ល្បី​ថា​ភូមិ​កើត​អេដស៍​បាន​ធ្វើឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​គ្រួសារ​នាង​ដែរ​។ នាង​ថា៖ «​ត្រី​មួយ​កន្ត្រក​បើ​ស្អុយ​មួយ​ស្អុយ​ទាំង​អស់​គេ​មិន​គិត​ថា​ល្អ​ ឬ​អាក្រក់​ទេ​»​។

លោក​ កាន សម្បត្តិ ​ជំទប់​ទី​ ១ ​ឃុំ​រកា​ថ្លែង​​ថា​ក្នុង​ភូមិ​ពេល​ផ្ទុះ​រឿង​នោះ​ភ្លាម​ពិតជា​មាន​ការ​រើសអើង​ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​ពី​មន្ត្រី​ជំនាញ​ពន្យល់​ក៏​លែង​មាន​ប៉ុន្តែ​បែរ​ជា​មាន​ពី​ក្រៅ​ទៅ​វិញ​។

លោក​ថា​៖ «​ខ្ញុំ​ឮ​ថា​សិស្ស​ខ្លះ​ទៅ​រៀន​មិន​ហ៊ាន​ប្រាប់​គ្រូ​ទេ​ខ្លាច​គ្រូ​រើសអើង​ឯ​សិស្ស​​រៀន​នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ដោយសារ​ការ​រើសអើង​ក៏​បាន​ឈប់​រៀន​»។

លោក​បញ្ជាក់​ថា​លំបាក​គឺ​សាលា​ខាង​ក្រៅ​ឃុំ​ដែល​លោក​មិន​អាច​ធ្វើ​បាន​ប៉ុន្តែ​សាលា​ក្នុង​ភូមិ​គឺ​លោក​​មិន​ឲ្យ​មាន​ការ​រើសអើង​ចំពោះ​សិស្ស​ទេ​ហើយ​សព្វ​ថ្ងៃនេះ​មាន​សិស្ស​ ៥៣ ​នាក់​​ផ្ទុក​មេរោគ​ក្នុង​ចំណោម​ ៧១ ​នាក់​ក្នុង​គ្រឹះស្ថាន​សិក្សា​ផ្សេងៗ​។

លោក​ថា​៖ «​ដោយសារ​តែ​កុំ​ឲ្យ​លំបាក​យើង​ក៏​បាន​សាងសង់​មន្ទីរពេទ្យ​មួយ​តែ​ម្ដង​ក្នុង​ភូមិ​នេះ​ដើម្បី​ជួយ​អ្នក​ផ្ទុក​រោគ​មិន​បាច់​ឡើង​ទៅ​ពេទ្យ​ធំ​ដូច្នេះ​ក៏​អាច​កាត់​បន្ថយ​ការ​រើសអើង​នេះ​ដែរ​»​។

កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​ ២០ ខែ​តុលា​នៅ​ថ្ងៃ​សវនាការ​ដំបូង​លោក យ៉ែម ជ្រិន ដែល​ជា​ជន​សង្ស័យ​បាន​បដិសេធ​បទចោទ​លើ​រូប​លោក​ពីព្រោះ​លោក​មិន​បាន​ដឹង​រឿង​នោះ​ទេ​។

សវនាការ​នា​ថ្ងៃ​ទី​ ២ ​ដែល​ផ្តោត​លើ​ការ​សួរ​ដេញដោល​ជន​រងគ្រោះ​ជា​ដើម​បណ្តឹង​គឺ​ជន​រងគ្រោះ​បាន​និយាយ​ដូចៗ​គ្នា​ថា​ការ​ឆ្លង​ជំងឺ​នោះ​គឺ​ដោយសារ​ការ​ទទួល​ការ​ព្យាបាល​ពី​ពេទ្យ​ជ្រិន​ដោយ​ពួកគេ​ជិត​ ២០ ​នាក់​បាន​ទាមទារ​សំណង​ពី​ ៣ ​លាន​រៀល​រហូត​ដល់​ ៤០០០ ​ដុល្លារ​អាមេរិក​ជា​សំណង​ជំងឺ​ចិត្ត​។ លើក​លែង​តែ​ដើម​បណ្តឹង​ពីរ​នាក់​មិន​ទាមទារ​សំណង​ និង​សុំ​ឲ្យ​តុលាការ​លើកលែង​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​ទៅ​លើ​លោក​គ្រូពេទ្យ​រូប​នោះ​ទោះបី​ជា​ពួកគាត់​ផ្ទុក​មេរោគ​ក៏ដោយ​៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍