The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ស្ត្រី​រៀបការ​ទៅ​ចិន​ក្លាយ​ជា​ជន​រងគ្រោះ​នៃ​ការ​ជួញ​ដូរ

ស្ត្រី​រៀបការ​ទៅ​ចិន​ក្លាយ​ជា​ជន​រងគ្រោះ​នៃ​ការ​ជួញ​ដូរ

ស្ត្រី​រៀបការ​ទៅ​ចិន​ក្លាយ​ជា​ជន​រងគ្រោះ​នៃ​ការ​ជួញ​ដូរ

131224_07
រូបថតស្រ្តីខ្មែរដែលរៀបការប្តីទៅចិន នៅការិយាល័យប្រឆាំងភេរវកម្ម ក្រសួងមហាផ្ទៃ ប៊ុត រស្មីគង្គា

ភ្នំពេញៈ ស្រ្តី ដែល​ត្រូវ​បាន​ល្បួង​ទៅ​រៀបការ​នៅ​ចិន​ត្រូវ​បាន​លក់​បន្ត​ទៅ​ឲ្យ​ហាង ម៉ាស្សា។ មេខ្យល់​ត្រូវ​បាន​ចាប់​ខ្លួន​នៅ​អាកាសយានដ្ឋាន​បន្ទាប់​ពី​ព្យាយាម​ចាក​ចេញ​ពី​ប្រទេស​ជាមួយ​នឹង​ស្រ្តី​កម្ពុជា ហើយ​អនីតិជន​ត្រូវ​បាន​ដោះលែង​ពី​ផ្ទះ​សំណាក់ នៅ​ភ្នំពេញ បន្ទាប់​ពី​យល់​ព្រម​រៀបការ​ជាមួយ​នឹង​អ្នក​មិន​ស្គាល់​នៅ​ចិន។

ប្រភេទ​ករណី​ទាំង​នេះ សុទ្ធ​តែ​បាន​ផ្សាយ​ក្នុង​សារព័ត៌មាន​នៅ​កម្ពុជា ក្នុង​ឆ្នាំ​នេះ​ដោយ​រឿង​មួយ​ចំនួន​ទើប​តែ​ចុះ​ផ្សាយ​ប៉ុន្មាន​សប្តាហ៍​ថ្មីៗ​នេះ ហើយ​រឿង​ទាំង​នេះ ជា​ឧទាហរណ៍​អំពី​អ្វី​ដែល​អាជ្ញាធរ និង​អង្គការ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល​ថា វា​ជា​និន្នាការ​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយ​បារម្ភ។ ករណី​ទាំង​នេះ​បង្ហាញ​ថា ស្រ្តី​កម្ពុជា​ជាច្រើន​នាក់​ត្រូវ​បាន​ល្បួង​ដោយ​មេខ្យល់​ទៅ​ចិន តាម​ពាក្យ​សន្យា​រៀបការ ឬ​មាន​ការងារ​ប្រាក់​ខែ​ខ្ពស់​ហើយ​អ្នក​ខ្លះ​ត្រូវ​បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​រៀបការ ដែល​គេ​មិន​បាន​រំពឹង​ទុក ឬ​ត្រូវ​បាន​លក់​ទៅ​ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​ទាសករ​ផ្លូវ​ភេទ ឬ​តាម​ផ្ទះ។

លោក ប៉ុល រិទ្ធី ប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​ប្រឆាំង​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស និង​ការពារ​អនីតិជន នៅ​ក្រសួង មហា​ផ្ទៃ បាន​ថ្លែង​ថា៖ «វា​ជា​បញ្ហា​ធំ​សម្រាប់​កម្ពុជា ហើយ​យើង​កំពុង​ខិតខំ​ជួយ​សង្គ្រោះ​ស្រ្តី​ទាំង​នោះ ដែល​គេ​បោក​ប្រាស់។ ប្រជាជន​យើង​នៅ​តែ​ត្រូវ​បាន​គេ​បោក​ប្រាស់ ព្រោះ​តែ​យើង​ខ្វះ​ចំណេះ​ដឹង និង​ព័ត៌មាន​ថា តើ​អ្វី​ខ្លះ​ដែល​ជា​ការ​បោក​ប្រាស់ ចំណែក​ឯ​អ្នក​ខ្លះ​ដឹង ប៉ុន្តែ​គេ​នៅ​តែ​ប្រថុយ»។

ចំពោះ​ប្អូន​ស្រី​របស់​អ្នក​ស្រី កែវ វីរៈ ដែល​មាន​អាយុ ២៨ ឆ្នាំ ការ​ប្រថុយ​មិន​មែន​ជា​អ្វី​ដែល​គាត់​បាន​គិត​ទេ ពេល​គាត់​ទាក់​ទង​ឈ្មួញ​កណ្តាល​រៀបការ នៅ​ដើម​ឆ្នាំ​នេះ បន្ទាប់​ពី​គាត់​មើល​ឃើញ​ថា មិត្តភក្តិ​របស់​គាត់​ម្នាក់​រក​បាន​ប្តី​ល្អ​នៅ​ចិន។ អ្នក​ស្រី វីរៈ បាន​ថ្លែង​កាល​ពី​ចុង​សប្តាហ៍​មុន​ថា៖ «ប៉ុន្តែ​គាត់​មិន​សំណាង​ដូច​មិត្តភក្តិ​ដែល​ការ​ជាមួយ​នឹង​ប្តី​ល្អ​ជនជាតិ ចិន នោះ​ទេ»។ អ្នក​ស្រី វីរៈ បន្ត​ថា បន្ទាប់​ពី​ឈ្នួញ​កណ្តាល ជ្រើសរើស​ប្តី​ឲ្យ​ហើយ ក្នុង​ពេល​ដ៏​ខ្លី​គាត់​បាន​ទូរស័ព្ទ​មក​ប្អូន​ប្រុស​នៅ កម្ពុជា ដោយ​ប្រាប់​អំពី​ការ​ទទួល​រង​ការ​វាយដំ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។ អ្នក​ស្រី​បាន​បន្ថែម​ថា៖ «ខ្ញុំ​បាន​ដាក់​ពាក្យ​បណ្តឹង​ទៅ​អង្គការ​សិទិ្ធ​មនុស្ស និង​នគរបាល ដើម្បី​យក​ប្អូន​ស្រី​មក​វិញ បន្ទាប់​ពី​ឈ្មួញ​កណ្តាល​នៅ​ចិន​បាន​ទាមទារ​ប្រាក់ ៣០០០ ដុល្លារ​សម្រាប់​ការ​វិល​ត្រឡប់​របស់​ប្អូន​ស្រី​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា ខ្ញុំ​មិន​មាន​ប្រាក់​ទេ ហើយ​គេ​បាន​លក់​ប្អូន​ស្រី​ខ្ញុំ​ទៅ​ឲ្យ​បុរស​ម្នាក់​ទៀត»។

ប្អូន​ស្រី​របស់​អ្នក​ស្រី វីរៈ បាន​វិល​ត្រឡប់​មក កម្ពុជា វិញ កាល​ពី​ខែ​មុន បន្ទាប់​ពី​មាន​ការ​ចាប់​ខ្លួន​ឈ្មួញ​កណ្តាល​ម្នាក់​នោះ។

លោក រិទ្ធី ថ្លែង​ថា ការ​បង្ក្រាប​នោះ គឺជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការ​ជំរុញ​ដោយ​ចេតនា​ដោយ​នគរបាល​ក្នុង​ការ​តម្រង់​រក​ឈ្មួញ​កណ្តាល ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​នៅ​កម្ពុជា។ លោក​បន្ត​ថា៖ «ពេល​ខ្លះ វា​ពិបាក​សម្រាប់​យើង។ មេខ្លោង​អាច​នៅ​ទី​នេះ​ប៉ុន្តែ ករណី​ភាគ​ច្រើន កើត​ឡើង​នៅ​ចិន​ហើយ​វា​ត្រូវ​ការ​ពេល​វេលា​ក្នុង​ការ​សម្រប​សម្រួល​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​ជាមួយ​នឹង​អាជ្ញាធរ​នៅ​ទី​នោះ»។ លោក​បញ្ជាក់​ថា៖ «ប៉ុន្តែ​យើង​តែង​តែ​ព្យាយាម​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ព័ត៌មាន និង​អប់រំ​ប្រជាជន​ក្នុង​សង្គម ចៀសវាង​កុំ​ឲ្យ​គេ​បោក​ប្រាស់»។

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ចំពោះ​អ្នក​ខ្លះ លទ្ធភាព​មាន​ជីវិត​ល្អ​ប្រសើរ​ជា​សារ​មួយ ដែល​ឮ​ខ្លាំង​ជាង​ការ​អប់រំ។ កាល​ពី​ខែ ឧសភា អ្នក​ស្រី រាម សុខលី អាយុ ៣៧ ឆ្នាំ បាន​ទទួល​ប្រាក់ ៥០០ ដុល្លារ​ពី​មេខ្យល់​ដើម្បី​បញ្ជូន​កូន​ស្រី​អាយុ ២២ ឆ្នាំ​ទៅ ចិន ដើម្បី​រៀបការ​ជាមួយ​នឹង​បុរស​ដែល​អ្នក​ស្រី​មិន​ដែល​បាន​ជួប។ អ្នក​ស្រី​បាន​ថ្លែង​ប្រាប់ ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ កាល​ពី​សប្តាហ៍​មុន​ថា៖ «កូន​ស្រី​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា ការ​រៀបការ​ជាមួយ​បុរស​ចិន​នឹង​មាន​ន័យ​ថា នាង​អាច​ផ្ញើ​ប្រាក់​មក​យើង​បាន​ច្រើន។ ពេល​នាង​ទៅ​ដល់​ទី​នោះ​ហើយ​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា នាង​មាន​ប្តី ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ដូច​ខ្ញុំ​លក់​កូន​អ៊ីចឹង​ព្រោះ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ការ​ប្រាក់»។

បើ​ទោះ​បី​ជា​អំពើ​ហិង្សា​មិន​មែន​ជា​បញ្ហា​ចំពោះ​កូន​ស្រី​របស់​អ្នក​ស្រី​ក៏​ដោយ ក៏​ប៉ុន្តែ អ្នក​ស្រី សុខលី បាន​ស្នើ​សុំ​ជំនួយ​ពី​អង្គការ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល​ដើម្បី​ឲ្យ​កូន​ស្រី​គាត់​អាច​វិល​ត្រឡប់​មក​ប្រទេស កម្ពុជា វិញ។

លោក ហ៊ុយ ពេជ្រសុវណ្ណ មន្រ្តី​កម្មវិធី​នៅ​មជ្ឈមណ្ឌល​អប់រំ​ច្បាប់ សម្រាប់​សហគមន៍ បាន​ថ្លែង​ថា រឿង​ក្តី​ដែល​អង្គការ​របស់​លោក​បាន​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​នេះ ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ក្មេង​ស្រី ដែល​បាន​ទៅ​ចិន ដោយ​ជឿ​ជាក់​ថា ពួកគេ​មាន​ការងារ​ល្អ​រង់​ចាំ​ពួក​គេ​។ លោក​បញ្ជាក់​ថា៖ «បញ្ហា​ចម្បង​គឺ​ភាព​ក្រីក្រ និង​ភាព​អត់​ការងារ​ធ្វើ​។ [ប្រាក់​ឈ្នួល] ទាប​ណាស់​នៅ​កម្ពុជា។ ខ្ញុំ​មិន​បាន​ជួប​អ្នក​ណា​ម្នាក់​ជា​មុន ដែល​ដឹង​ថា គេ​នឹង​រៀបការ​នោះ​ទេ។ គេ​ទទួល​បាន​ពាក្យ​សន្យា​ថា មាន​ប្រាក់​ខែ​ខ្ពស់ និង​ការងារ​ល្អ ដើម្បី​ជួយ​គ្រួសារ​ពួកគេ​។ ពេល​គេ​ទៅ​ដល់ ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​នាំ​ទៅ​ដាក់​នៅ​ផ្ទះ​មនុស្ស​ប្រុស»។ លោក ពេជ្រ សុវណ្ណ បាន​ថ្លែង​ថា ករណី​ទាំង​នេះ រាប់​ទាំង​ករណី​មួយ​ដែល​បាន​រាយការណ៍​ក្នុង​កាសែត ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ កាល​ពី​សប្តាហ៍​មុន​ដែល​ស្រ្តី​ពីរ​នាក់​ត្រូវ​បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​ទៅ​រៀបការ នៅ ស៊ាងហៃ នោះ បាន​កើន​ឡើង​នា​ឆ្នាំ​នេះ។ លោក​បន្ត​ថា៖ «ខ្ញុំ​មិន​ចាំ​តួលេខ​ច្បាស់​ទេ ប៉ុន្តែ​មាន​ករណី​ច្រើន​ថែម​ទៀត»។

លោក​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ពេល​ស្រ្តី​ដឹង​ថា ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​ស្ថានការណ៍​ទាំង​នេះ ជា​ញឹក​ញាប់ ពួកគេ​ទទួល​រង​អំពើ​ហិង្សា។ លោក​បន្ត​ថា៖ «វា​ពិត​ជា​ពិបាក។ ដំបូង ជន​រងគ្រោះ​មិន​ដឹង​អំពី​ទីតាំង​របស់​ខ្លួន។ គេ​មិន​និយាយ​ចិន ឬ​អង់គ្លេស។ យើង​បាន​ស្នើ​ក្រសួង ការ​បរទេស​និង​ស្ថានទូត​នៅ​ចិន​ជួយ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​មិន​គិត​ថា គេ​បាន​ជួយ​នោះ​ទេ»។ «ម្យ៉ាង​ទៀត មន្រ្តី​មួយ​ចំនួន​គិត​ថា ជន​រងគ្រោះ​ដឹង​ជា​មុន​ថា ពួកគេ​នឹង​រៀបការ​ជាមួយ​នឹង​ជនជាតិ​ចិន ...ដូច្នេះ គេ​មាន​ក្តី​បារម្ភ​តិច​តួច»។

កាល​ពី​ខែ មេសា នគរបាល បាន​ចុះ​បង្ក្រាប​នៅ​ផ្ទះ​សំណាក់​មួយ​កន្លែង​ក្នុង​ខណ្ឌ ពោធិ៍​សែន​ជ័យ ហើយ​បាន​ជួយ​រំដោះ​ស្រ្តី និង​ក្មេង​ជំទង់ ៨ នាក់​ដែល​បាន​ចុះ​ឈ្មោះ​ទៅ​រៀបការ​នៅ​ចិន។

លោក កែវ ធា ប្រធាន​ការិយាល័យ​នគរបាល​ប្រឆាំង​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស និង​ការពារ​អនីតិជន រាជធានី​ភ្នំពេញ បាន​ថ្លែង​ពេល​នោះ​ថា ពួក​គេ «បាន​ប្រឈម​នឹង​គ្រោះថ្នាក់ ដែល​ពួកគេ​អាច​ត្រូវ​គេ​ជួញ​ដូរ​ឲ្យ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ជា​ទម្ងន់»។

ភាព​ស្រប​ច្បាប់​នៃ​អាពាហ៍​ពិពាហ៍ រវាង​ស្រ្តី​កម្ពុជា និង​ជន​បរទេស​ក៏​មាន​លក្ខណៈ​ស្មុគ​ស្មាញ​ផង​ដែរ​នា​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ។ ក្នុង​ឆ្នាំ ២០០៨ រដ្ឋាភិបាល បាន​ហាម​ឃាត់​ជន​បរទេស មិន​ឲ្យ​រៀបការ​ជាមួយ​នឹង​ស្រ្តី​កម្ពុជា បន្ទាប់​ពី​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង បាន​ចេញ​ទិដ្ឋាការ​សម្រាប់​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ចំនួន ១៧៥៩ នៅ កម្ពុជា ក្នុង​ឆ្នាំ ២០០៧ ដែល​កើន​ឡើង​ពី​ចំនួន ៧៤ កាល​ពី​ឆ្នាំ ២០០៤ ហើយ​មាន​របាយ​ការណ៍​ស្ដី​អំពី​ការ​រំលោភ​បំពាន។ ការ​ហាម​ឃាត់​ត្រូវ​បាន​លុប​ចោល​នៅ​ដើម​ឆ្នាំ ២០០៩ ប៉ុន្តែ ក្នុង​ឆ្នាំ ២០១១ រដ្ឋាភិបាល បាន​ប្រកាស​ការ​រឹតត្បិត​ថែម​ទៀត​គឺ​ប្តី​ជន​បរទេស ត្រូវ​តែ​មាន​អាយុ​តិច​ជាង ៥០ ឆ្នាំ និង​រក​ប្រាក់​ចំណូល​បាន ២៥៥០ ដុល្លារ ក្នុង​មួយ​ខែ។

ការ​រឹតត្បិត​ទាំង​នោះ ត្រូវ​បាន​រៀបរាប់ ដោយ​អង្គការ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល​ថា ជា​ការ​រើសអើង ចំពោះ​ជន​បរទេស ប៉ុន្តែ លោក កុយ គួង អ្នក​នាំ​ពាក្យ​ក្រសួង ការ​បរទេស បាន​ថ្លែង​កាល​ពី​សប្តាហ៍​មុន​ថា វិធានការ​ទាំង​នោះ​នៅ​តែ​អនុវត្ត​ដដែល ហើយ​បាន​ជួយ​កាត់​បន្ថយ​ការ​រៀបការ​ដោយ​បង្ខំ និង​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច។

លោក កែវ ធា បាន​ថ្លែង​ថា ក្នុង​ឆ្នាំ​នេះ មន្រ្តី​របស់​លោក បាន​ធ្វើ​ការ​ចុះ​បង្ក្រាប​ក្នុង​ទ្រង់​ទ្រាយ​ធំៗ​ចំនួន ៥ លើក លើ​មេខ្យល់ ប៉ុន្តែ​លោក​មិន​បាន​ដឹង​ទេ​ថា តើ​ជន​រងគ្រោះ​ប៉ុន្មាន​នាក់​ត្រូវ​បាន​ជួយ​សង្គ្រោះ​នោះ​ទេ។

លោក គួង បាន​ថ្លែង​ថា លោក​មិន​បាន​ដឹង​ថា តើ​ករណី​បង្ខំ​រៀបការ​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​នៅ​ចិន បាន​កើន​ឡើង​ក្នុង​ឆ្នាំ​នេះ​ទេ ប៉ុន្តែ​លោក​បន្ថែម​ថា អាជ្ញាធរ បាន​តម្រង់​លើ​មេ​ខ្យល់​ជា​ពិសេស​នៅ កម្ពុជា «តាម​ករណី»។ លោក​បន្ត​ថា៖ «រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ រដ្ឋាភិបាល បាន​ចាប់​ខ្លួន​មេខ្យល់។ យើង​ក៏​បាន​សង្គ្រោះ​ស្រ្តី​កម្ពុជា ពេល​គេ​មាន​បញ្ហា​នៅ​ចិន ហើយ​បាន​រក​យុត្តិធម៌​ឲ្យ»។

លោក គួង បាន​ច្រាន​ចោល​ការ​លើក​ឡើង​ដែល​ថា ក្រសួង ការ​បរទេស មិន​បាន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ខ្លាំង​លើ​បញ្ហា​នេះ ហើយ​បាន​បន្ថែម​ថា កម្ពុជា​កំពុង​សហការ​ជាមួយ​នឹង​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​នៅ​ចិន។ លោក​ថ្លែង​ថា ប៉ុន្តែ នៅ​តែ​មាន​បញ្ហា​ប្រឈម។ «ពេល​ខ្លះ គេ​ទៅ​ចិន [តាម​ទិដ្ឋាការ​ទេសចរណ៍] ហើយ​មេខ្យល់​បាន​បោក​ប្រាស់​ពួក​គេ»។

តំណាង​ស្ថានទូត​ចិន​នៅ​ភ្នំពេញ ដែល​មិន​ត្រូវ​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​និយាយ​អំពី​រឿង​នេះ បាន​ថ្លែង​ថា មន្រ្តី​បាន​ដោះស្រាយ​រឿង​ក្តី​មួយ នា​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ។ «យើង​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពួក​គេ [គ្រួសារ​ជន​រងគ្រោះ] ទូរស័ព្ទ​ទៅ​ស្ថានកុងស៊ុល​នៅ ចិន»។ មន្រ្តី​ដទៃ​ទៀត​នៅ​ស្ថានទូត​បាន​បដិសេធ​មិន​ធ្វើ​ការ​អត្ថាធិប្បាយ​ទេ៕ TK

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍