The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ឆ្លង​ដែន​ដែល​នៅ​មិន​ឆ្ងាយ​ពី​ស្លាក​ជួញដូរ​មនុស្ស




អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ឆ្លង​ដែន​ដែល​នៅ​មិន​ឆ្ងាយ​ពី​ស្លាក​ជួញដូរ​មនុស្ស

ស្ថានភាព​ការងារ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ស្ត្រី​ខ្មែរ​ម្នាក់​ដែល​បាន​រៀបការ​ប្ដី​ទៅ​នៅ​ប្រទេស​ចិន។
ស្ថានភាព​ការងារ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ស្ត្រី​ខ្មែរ​ម្នាក់​ដែល​បាន​រៀបការ​ប្ដី​ទៅ​នៅ​ប្រទេស​ចិន។ រូបថត YAN CONG

អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ឆ្លង​ដែន​ដែល​នៅ​មិន​ឆ្ងាយ​ពី​ស្លាក​ជួញដូរ​មនុស្ស

ភ្នំពេញៈ កូនក្រមុំ​ចំណាក​ស្រុក​ ៣០ ​នាក់​ត្រូវ​បាន​គេ​ធ្វើ​មាតុភូមិ​និវត្តន៍​ពី​ប្រទេស​ចិន​មក​កម្ពុជា​វិញ​ក្នុង​រយៈពេល​ប្រាំ​មួយ​ខែ​ដំបូង​នៃ​ឆ្នាំ​នេះ​ក្នុង​នោះ​រួម​បញ្ចូល​ទាំង​ស្រី្ត​ពីរ​នាក់​ដែល​បាន​មក​ដល់​ព្រលាន​យន្តហោះ​អន្តរជាតិ​ភ្នំពេញ​កាល​ពី​ចុង​ខែ​មុន​ផង​ដែរ។

ស្រី្ត​ច្រើន​នាក់​បាន​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ​ជាមួយ​រឿង​រ៉ាវ​នៃ​ការ​រំលោភ​បំពាន​ខណៈ​មាន​ស្ថិតិ​តិចតួច​ប៉ុណ្ណោះ​និយាយ​អំពី​ស្រី្ត​ដែល​បាន​ជ្រើសរើស​យក​ការ​បន្ត​រស់នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចិន​ហើយ​ជា​ញឹក​ញាប់​រឿងរ៉ាវ​របស់​ពួកគេ​ជា​រឿង​ពិបាក​ក្នុង​ការ​ជីកកកាយ​។

ចិន្តា​ (​ឈ្មោះ​ដាក់​ឲ្យ​) ​មាន​អាយុ​ ២១ ​ឆ្នាំ​ហើយ​បាន​បង់​ប្រាក់​ ២ ០០០ ​ដុល្លារ​អាមេរិក​ទៅ​ឲ្យ​អ្នក​គ្រប់គ្រង​រោងចក្រ​កាត់ដេរ​មួយ​នៅ​ខេត្ត​ព្រៃវែង​ដើម្បី​អ្វី​ដែល​នាង​គិត​ថា​ជា​សំបុត្រ​មួយ​ទៅ​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង​។ ប៉ុន្តែ​ យន្តហោះ​របស់​នាង​បាន​មក​ដល់​ទីក្រុង​ស៊ាងហៃ​ប្រទេស​ចិន​ហើយ​នាង​បាន​រៀបការ​ជាមួយ​បុរស​ចិន​ម្នាក់​ដែល​មាន​វ័យ​ប្រាំបី​ឆ្នាំ​ចាស់​ជាង​នាង​។ រយៈពេល​ពីរ​ឆ្នាំ​នាង​បាន​រស់នៅ​ជាមួយ​បុរស​ម្នាក់​នោះ​ក្នុង​ខេត្ត Zhejiang ភាគ​ខាង​កើត​ប្រទេស​​ចិន​ដោយ​ទឹក​ចិត្ត​សប្បាយ​​រីករាយ​។

ក្នុង​បទសម្ភាស​តាម​ទូរស័ព្ទ​ជាមួយ​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​នាង ចិន្តា បាន​លើក​ឡើង​ថា​នាង​មាន​ជីវិត​អាពាហ៍​ពិពាហ៍ ​«​ធម្មតា​»​ និង​កំពុង​ចិញ្ចឹម​កូន​ស្រី​ម្នាក់​ហើយ​នាង​ក៏​ស្គាល់​ស្ត្រី​ខ្មែរ​ ១០ ​នាក់​ទៀត​ដែល​រស់នៅ​​ក្នុង​ភូមិ​តែ​មួយ​ជាមួយ​នាង​​ផង​ដែរ​។

នាង​បាន​ថ្លែង​ថា​៖ «​ខ្ញុំ​គិត​ថា​មាន​ខ្មែរ​មួយ​ពាន់​នាក់ [​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​នេះ​]»​។ នាង​បាន​​បន្ថែម​ថា​នាង​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​វិល​ត្រឡប់​មក​កម្ពុជា​ក្នុង​ពេល​​ឆាប់ៗ​ប៉ុន្តែ​មិនមែន​មក​រស់នៅ​កម្ពុជា​ទេ​គឺ​គ្រាន់​តែ​មក​លេង​ប៉ុណ្ណោះ​។

អត្ថបទ​មួយ​ដែល​បាន​ចុះ​ផ្សាយ​នៅ​សប្តាហ៍​មុន​លើ​គេហទំព័រ​របស់​ចិន Sixth Tone បាន​តាមដាន​រឿងរ៉ាវ​របស់​នាង សុភ័ណ្ឌ ជា​ស្ត្រី​ខ្មែរ​ម្នាក់​ដែល​រស់នៅ​ក្នុង​ខេត្ត Zhejiang ជាមួយ​ប្តី និង​កូន​ពីរ​នាក់​ដូច​នាង ចិន្តា ​ដែរ​។ ដោយ​ត្រូវ​បាន​ជ្រើសរើស​ពី​រោងចក្រ​កាត់ដេរ​កាលពី​បី​ឆ្នាំ​មុន​នាង​បាន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ដ​ចាកចេញ​ពី​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ដែល​រំលោភ​បំពាន​ និង​កូន​ពីរ​នាក់​ទៀត​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​។ នាង​​បាន​ប្រែ​ឈ្មោះ​ជា​ភាសា​ចិន​។

នាង សុភ័ណ្ឌ បាន​ចាត់​ទុក​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ថ្មី​របស់​នាង​ថា​ជា​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ល្អ​មួយ​ហើយ​ជឿជាក់​ថា​ប្រាក់​ដែល​នាង​បាន​ផ្ដល់​ឲ្យ​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​នាង​នៅ​កម្ពុជា​សំខាន់​ជាង​ឧបសគ្គ​ខាង​​វប្បធម៌។

នាង​បាន​និយាយ​​ថា​៖ «​ខ្ញុំ​គិត​ថា​នៅ​ចិន​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​រីករាយ​ជាង​នៅ​កម្ពុជា​»​។

កាលពី​ខែ​ឧសភា​ក្នុង​ពិធី​ពិព័រណ៍​មួយ​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​អ្នក​សារព័ត៌​មាន​បាន​ថតរូប​បុរស​ចិន​ម្នាក់​ឈ្មោះ​ យ៉ាន កុង ខណៈ​គាត់​កំពុង​ស្វែងយល់​ពី​ជីវិត​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ស្ត្រី​កម្ពុជា​ម្នាក់​ដែល​ត្រូវ​ជ្រើសរើស​​ទៅ​រៀបការ​ក្នុង​ប្រទេស​ចិន​ដូច​នាង សុភ័ណ្ឌ ដែរ​។

លោក កុង បាន​ប្រាប់​ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍​នៅ​ពេល​នោះ​ថា​៖ «​មិន​ខុស​ពី​ទី​នេះ [​កម្ពុជា​ទេ​] ខ្ញុំ​បាន​ជួប​ស្ត្រី​ជាច្រើន​ដែល​កំពុង​សប្បាយ​រីករាយ ឬ​បាន​ជ្រើសរើស​យក​ការ​បន្ត​រស់នៅ​ចិន​»​។

នារី​ម្នាក់​ដែល​ត្រូវ​គេ​បោក​បញ្ឆោត​ឲ្យ​ទៅ​រៀបការ​ខុស​ច្បាប់​នៅ​ប្រទេស​ចិន​កន្លង​មក។
នារី​ម្នាក់​ដែល​ត្រូវ​គេ​បោក​បញ្ឆោត​ឲ្យ​ទៅ​រៀបការ​ខុស​ច្បាប់​នៅ​ប្រទេស​ចិន​កន្លង​មក។ ហេង ជីវ័ន

រឿងរ៉ាវ​របស់​ពួកគេ​បង្ក​ភាព​ស្មុគស្មាញ​ដល់​ទីផ្សារ​រៀបការ​ឆ្លង​ដែន និង​ស្លាក «​ជួញដូរ​មនុស្ស​» ដែល​គេ​បាន​កំណត់​ចំពោះ​ទីផ្សារ​នេះ​។ ក្នុង​តុលាការ​រាជធានី​ភ្នំពេញ «​ជនរងគ្រោះ​» មួយ​ចំនួន​បាន​ការពារ​​អ្នក​ជួញដូរ​ពួកគេ​ជា​ហេតុធ្វើ​ឲ្យ​មាន​សំណួរ​ជាច្រើន​អំពី​របៀប​ដែល​តុលាការ​កាត់​ទោស​លើ​បទល្មើស​នេះ​។

បើ​តាម​លោក កែវ ធា អនុប្រធាន​ការិយាល័យ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស និង​ការពារ​អនីតិជន​រាជធានី​ភ្នំពេញ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​តើ​ការ​រៀបការ​ឆ្លងដែន​គឺជា​ «​អំពើ​ជួញដូរ​» ផ្អែក​តាម​ករណី​។

បើ​សកម្មភាព​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​ឆ្លង​ដែន​ខុស​ច្បាប់​មាន​គេ​រក​បាន​ចំណេញ ឬ​មាន​ការ​រំលោភ​បំពាន​ណា​មួយ​នោះ​អ៊ីចឹង​អាច​ធ្វើការ​ចោទ​ប្រកាន់​បាន​។ ទោស​អតិបរមា​មាន​ចាប់​ពី ៧ ទៅ​ ១៥ ឆ្នាំ​។ ក្នុង​ករណី​ធ្ងន់ធ្ងរ​មួយ​គឺ​អ្នក​បើកបរ​ម៉ូតូ​កង់​បី និង​អ្នក​បកប្រែ​ដែល​ជួយ​​ដល់​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ចិន​ត្រូវ​បាន​ចោទប្រកាន់​ផង​ដែរ​។

តាម​ទ្រឹស្តី​ទាំងអស់​គ្នា​គឺ​ស្មើភាព​ចំពោះ​មុខ​ច្បាប់​។ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ខ្លះ​បាន​លើក​ពី​ក្តីបារម្ភ​អំពី​ចំណុច​ចន្លោះ​ប្រហោង​ប្រសិន​បើ​ស្ត្រី​ទៅ​រក​ឈ្មួញ​កណ្តាល​ផ្ទាល់​។

អ្នក​ជំនាញ​ផ្នែក​ច្បាប់​លោក សុក សំអឿន បាន​លើក​ឡើង​ថា​៖ «​បើ​នាង​ចង់​រៀបការ​ហើយ​នាង​ទៅ​រៀបការ​នោះ​មិនមែន​ជា​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ទេ​ចំពោះ​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​មិន​គិត​ថា​វា​ជា​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ទេ​។ ប៉ុន្តែ​ទិដ្ឋាការ​ចាំបាច់​ត្រូវ​ស្រប​ច្បាប់​»​។

លើស​ពី​នេះ​ទៀត​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​កាត់​ទោស​ជា​ញឹកញាប់​គឺ​ភ្នាក់ងារ​កម្ពុជា​ក្នុង​ស្រុក​ដែល​ធ្វើការ​ជា​លក្ខណៈ​បណ្តោះអាសន្ន​ក្នុង​ការ​ជ្រើសរើស​មនុស្ស​ពី​ក្នុង​រង្វង់​សង្គម​របស់​ខ្លួន​ដូច​ជា​ក្នុង​រោងចក្រ​។ លោកស្រី រស់ សុភាព នាយិកា​ប្រតិបតិ្ត​នៃ​អង្គការ​យេនឌ័រ និង​អភិបាល​ដើម្បី​កម្ពុជា​ថ្លែង​ថា៖ «​វា​ងាយ​ស្រួល​ជាង​មុន​។ ការ​ធ្វើការ​តាមរយៈ​មិត្តភក្តិ​គឺ​មាន​ប្រយោជន៍។ ស្ត្រី [​ទំនង​] គិត​អ៊ីចឹង​។ ស្ត្រី​ជា​មិត្តភក្តិ​ខ្ញុំ​»​។

ភ្នាក់ងារ​មួយ​​ចំនួន​អះអាង​ថា​មិន​ដឹង​អំពី​ស្ថានភាព​ដែល​មិត្តភក្តិ​របស់​ពួកគេ​អាច​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ​នោះ​ទេ។

ស្ត្រី​ជាប់ចោទ បឿន សុខលីន (ឆ្វេង) ដែល​ជាប់​ទោស ៧ ឆ្នាំ​ពី​ករណី​ជួយ​មនុស្ស​ទៅ​រៀបការ​ប្ដី​ចិន។
ស្ត្រី​ជាប់ចោទ បឿន សុខលីន (ឆ្វេង) ដែល​ជាប់​ទោស ៧ ឆ្នាំ​ពី​ករណី​ជួយ​មនុស្ស​ទៅ​រៀបការ​ប្ដី​ចិន។ ផា លីណា

អ្នកស្រី បឿន សុខលីន កម្មការិនី​កាត់ដេរ​នៅ​ខេត្ត​ព្រៃវែង និង​ស្វាមី​ត្រូវ​បាន​ជំនុំជម្រះ​កាលពី​ខែ​កុម្ភៈ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​សម្រាប់​ករណី​ពួកគេ​ជួយ​ស្ត្រី​ម្នាក់​ដែល​អ្នកស្រី សុខលីន អះអាង​ជា​មិត្តភក្តិ​ឈ្មោះ ឃឿន អំ ដើម្បី​ទទួល​បាន​ប្រាក់ និង​ទិដ្ឋាការ​តាមរយៈ​ប្អូនស្រី​របស់​អ្នកស្រី សុខលីន ដែល​រស់នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចិន​។ នាង អំ មិន ​បាន​បង្ហាញ​ខ្លួន​នៅ​តុលាការ​ទេ​។ តំណាង​អយ្យការ​បាន​ស្នើសុំ​ឱ្យ​ចៅក្រម​ «​បន្ធូរ​បន្ថយ​ទោស​» ប៉ុន្តែ​អ្នកស្រី សុខលីន ទទួល​ទោស​ប្រាំ​ពីរ​ឆ្នាំ​ខណៈ​ដែល​ប្តី​របស់​គាត់​រួច​ខ្លួន​។

មេធាវី​ការពារ​ក្តី​របស់​អ្នកស្រី សុខលីន គឺ​អ្នកស្រី ឌុយ សុខសូលីដា ចង់​ប្តឹង​ឧទ្ធរណ៍​។ អ្នកស្រី​បាន​និយាយ​ថា​៖ «​ពេល​ខ្លះ​ពួកគេ​គ្រាន់តែ​ជួយ​រត់​លិខិត​ឆ្លង​ដែន ឬ​ទិដ្ឋាការ​ប៉ុណ្ណោះ។ នោះ​មិនមែន​ជា​សកម្មភាព​ជួញដូរ​មនុស្ស​ទេ​»​។

អ្នកស្រី​បាន​បន្ថែម​ថា​៖ «​ប៉ុន្តែ​ឥឡូវ​នេះ​កូនក្តី​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​នៅ​ [​ពន្ធនាគារ​] ព្រៃស​ហើយ​ប្រសិន​បើ [​ប្អូនស្រី​របស់​នាង​] នៅ​ចិន​មក​កម្ពុជា​នាង​នឹង​ត្រូវ​ជាប់​ពន្ធនាគារ​ផង​ដែរ​»​។

កាលពី​ពីរ​សប្តាហ៍​មុន​តុលាការ​បាន​ផ្តន្ទាទោស​លើ​ស្ត្រី​ម្នាក់​ផ្សេង​ទៀត​ឈ្មោះ ណៃ ធារី ឲ្យ​ជាប់​ពន្ធនាគារ​ ៥ ​ឆ្នាំ​។ គ្មាន​ជន​រងគ្រោះ​ណា​ចោទប្រកាន់​នាង ធារី ពី​បទ​ល្មើស​ទេ​ហើយ​ជន​រងគ្រោះ​ម្នាក់​បាន​រៀបរាប់​ពី​នាង​ថា​ជា​មិត្តភក្ដិ។

អ្នក​សង្កេត​ការណ៍​បាន​លើក​ឡើង​ថា​ករណី​បែប​នេះ​អាច​ឆ្លុះបញ្ចាំង​ពី​បញ្ហា​មួយ​ទៀត​គឺ​និទ្ទណ្ឌភាព​សម្រាប់​អ្នក​ស្ថិត​នៅ​កំពូល​នៃ​ក្រុម​ជួញដូរ​។

លោក Phil Robertson អនុប្រធាន​ប្រចាំ​អាស៊ី​នៃ​អង្គការ​ឃ្លាំ​មើល​សិទ្ធិ​មនុស្ស​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​៖ «​គោលការណ៍​ស្មើភាព​ចំពោះ​មុខ​ច្បាប់​លុប​ចោល​នូវ​គោល​គំនិត​នៃ​ប្រយោគ​ផ្សេង​ចំពោះ​បទល្មើស​តែ​មួយ​។ ប៉ុន្តែ​នោះ​មិន​មាន​ន័យ​ថា​កម្ពុជា​អាច​មិន​អើពើ​ចំពោះ​គណនេយ្យភាព​ដែល​នុយ​ត្រូវ​ជាប់​ពន្ធនាគារ​យូរ​ហើយ​ត្រី​ធំ​ហែល​ដោយ​សេរី​»​។

លោកស្រី សុភាព នៃ​អង្គភាព​យេនឌ័រ​និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ដើម្បី​កម្ពុជា​បាន​និយាយ​ដូច​គ្នា​។

លោកស្រី​បាន​ថ្លែង​ថា​៖ «​ជា​ញឹកញាប់​ស្ត្រី​ក្នុង​ឋានៈ​ទាប​ត្រូវ​បាន​ចាប់​ខ្លួន​។ ក្រុមហ៊ុន​នៅ​ទី​នេះ និង​ក្រុមហ៊ុន​នៅ​ចិន​បាន​ធ្វើការ​រួម​គ្នា​ហើយ​បន្ទាប់​មក​បុរស​ជា​អ្នក​ជ្រើស​ថា​៖ វា​ដូចជា​អ្នក​ចង់​ទិញ​មាន់​មួយ​ក្បាល​»​។

ជា​ការពិត​ណាស់​មិន​អាច​អើពើ​​ចំពោះ​ការ​រំលោភ​បំពាន​ឡើយ​។ ប្អូនស្រី​នាង ​ចិន្តា ឈ្មោះ វណ្ណដា​ (​ឈ្មោះ​ដាក់​ឲ្យ​) បាន​រង​ការ​រំលោភ​បំពាន​ក្នុង​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​របស់​នាង​ដែល​ជា​ការ​ជួញដូរ​ក្រោម​គម្រោង​តែ​មួយ​។

នាង​បាន​វិល​ត្រឡប់​មក​កាន់​ប្រទេស​កម្ពុជា​វិញ​នៅ​ពេល​ទិដ្ឋាការ​របស់​នាង​បាន​ផុត​កំណត់​ដោយ​មាន​ជំនួយ​ពី​ប្តី​របស់​បងស្រី​នាង​។

នាង វណ្ណដា បាន​និយាយ​កុហក​ប្រាប់​អ្នក​ជិត​ខាង​អំពី​បទពិសោធ​ដោយសារ​តែ​នាង​មាន​ភាព​អាម៉ាស់​។ ខណៈ​ដែល​នាង​បាន​ទទួល​ពី​ជំនួយ​ផ្នែក​ច្បាប់​ពី​សមាគម​អាដហុក​ចាប់​តាំង​ពី​នាង​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ តែ​ករណី​របស់​នាង​មិន​បាន​បញ្ជូន​ទៅ​តុលាការ​ទេ​ហើយ​ករណី​នេះ​នគរបាល​មិន​បាន​ចេញ​ដីកា​ចាប់​ខ្លួន​អ្នក​ជ្រើសរើស​នាង​ឡើយ​។

សេចក្តី​ព្រាង​នៃ​អនុស្សរណៈ​ស្តីពី​ការ​យល់ដឹង​ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​រវាង​កម្ពុជា​ និង​ចិន​កំពុង​តែ​រៀបចំ​ឡើង។ នេះ​បើ​យោង​តាម​លោកស្រី រ៉ានសេរី លក្ខណា អគ្គលេខាធិការរង​នៃ​គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​។ អនុស្សរណៈ​មាន​គោល​បំណង​ដោះស្រាយ​ភាព​ខុស​គ្នា​នៃ​ច្បាប់​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​រវាង​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​។

លោកស្រី​បាន​និយាយ​ថា​៖ «​យើង​មិន​អាច​បញ្ឈប់​ពួកគេ​កុំ​ឲ្យ​រៀបការ​ជាមួយ [​បុរស​ចិន​] ទេ​។ ប៉ុន្តែ​យើង​អាច​រក​វិធី​ល្អ​បំផុត​ដើម្បី​ការពារ​ពួកគេ​»​។

ប៉ុន្តែ​លោកស្រី​បាន​បន្ថែម​ទៀត​ថា​៖ «​ដំបូង​ឡើយ​យើង​ត្រូវ​ដឹង​ថា​តើ​ប្រជាពលរថ្ឋ​យើង​ប៉ុន្មាន​នាក់​នឹង​ទៅ​ចិន​ដើម្បី​រៀបការ​?»​៕ TK

Vandy Muong និង Audrey Wilson

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍