The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - អ្នក​ស្មុំ​កូន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ពុំ​បាន​អនុវត្ត​តាម​នីតិវិធី​ច្បាប់

អ្នក​ស្មុំ​កូន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ពុំ​បាន​អនុវត្ត​តាម​នីតិវិធី​ច្បាប់

ក្មេង​អនាថា ដើរ​សុំ​ទាន​នៅ​តាម​ដង​ផ្លូវ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​នា​ពេល​កន្លង​មក។
ក្មេង​អនាថា ដើរ​សុំ​ទាន​នៅ​តាម​ដង​ផ្លូវ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​នា​ពេល​កន្លង​មក។ ស្រេង ម៉េងស្រ៊ុន

អ្នក​ស្មុំ​កូន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ពុំ​បាន​អនុវត្ត​តាម​នីតិវិធី​ច្បាប់

តាកែវៈ មួយ​ថ្ងៃ​បន្ទាប់​ពី​ស្រែក​ហ៊ោ​អ្នក​ប្រដាល់​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ ផាក់ ចំប៉ី (ឈ្មោះ​ដាក់​ឲ្យ) ត្រៀម​ខ្លួន​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ នៅ ខេត្ត​តាកែវ នៅ​ពេល​នោះ ស្រាប់​តែ​មាន​ស្រ្តី​ម្នាក់​ដើរ​មក​ជិត​នាង ខណៈ​ដែល​នឹង​កំពុង​តែ​ត្រឡប់​មក​រថយន្ត​វិញ។

អ្នក​ស្រី ចំប៉ី ថ្លែង​ថា៖ «ស្រ្តី​ម្នាក់​នោះ ដែល​ពាក់​ម៉ាស់ ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​គេ​ចំណាំ​ខ្លួន បាន​យក​ទារក​មក​ដល់​រថយន្ត ហើយ​សួរ​ខ្ញុំ​ថា​តើ ខ្ញុំ​អាច​បី​ទារក​នោះ​មួយ​ភ្លែត​បាន​ទេ ខណៈ​គាត់​ទៅ​ទិញ​ទឹក​ដោះ​គោ។ គាត់​ថា គាត់​នឹង​មក​វិញ»។

អ្នក​ស្រី ចំប៉ី រង់​ចាំ​មនុស្ស​ចម្លែក​មិន​ធ្លាប់​ស្គាល់​ជាង​មួយ​ម៉ោង បន្ទាប់​មក​អ្នក​ដទៃ​ទៀត​ក្នុង​រថយន្ត​សម្រេច​ព្រម​គ្នា​ថា គេ​ត្រូវ​ចេញ​ដំណើរ។ ក្រោយ​មក អ្នក​ស្រី​បាន​វិល​មក​ភ្នំពេញ​វិញ ហើយ​ដាក់​ពាក្យ​បណ្តឹង​ទៅ​នគរបាល ប៉ុន្តែ អាជ្ញាធរ​ពុំ​បាន​ទទួល​បណ្តឹង​បាត់​កូន​ទេ ហើយ​មិន​អាច​រក​ឃើញ​ម្តាយ​ទេ។

នៅ​យប់​នោះ គឺ ១១ ឆ្នាំ​មុន គឺជា​ពេល​វេលា ទី១ ដែល​អ្នក​ស្រី ចំប៉ី បី​ទារក ដែល​ឥឡូវ​នេះ អ្នក​ស្រី​ហៅ​ថា កូន​ប្រុស។

ខណៈ​ដែល​អ្នក​ស្រី ចំប៉ី ក្លាយ​ជា​ម្តាយ​ចិញ្ចឹម​កូន​ប្រុស​នេះ​ជា​រឿង​ខុស​ធម្មតា តែ​គោល​គំនិត​ដែល​ឪពុក​ម្តាយ​លះបង់​កូន​ទៅ​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​ចិញ្ចឹម​មិន​មែន​ជា​រឿង​ថ្មី​ទេ នៅ​កម្ពុជា។ ច្បាប់​ក្នុង ប្រទេស​កម្ពុជា គ្រប់​គ្រង​លើ​ការ​ស្មុំ​កូន ប៉ុន្តែ នៅ​ពេល​ឪពុក​ម្តាយ​សម្រេច​ចិត្ត​ថា អ្នក​ផ្សេង​ស័ក្តិ​សម​ជាង​ខ្លួន​ក្នុង​ការ​ចិញ្ចឹម​កូន​ខ្លួន​នោះ ពួក​គេ​ពុំ​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​តុលាការ​ទេ។

លោក​ស្រី ឆាន សុគន្ធា ប្រធាន​ផ្នែក​សិទិ្ធ​ស្រ្តី និង​កុមារ​នៅ​សមាគម​អាដហុក បាន​ថ្លែង​ថា៖ «គេ​គ្មាន​លទ្ធភាព​ថែទាំ​កូន ដូច្នេះ គេ​ឲ្យ​កូន​ទៅ​អ្នក​ដទៃ​ទៀត​ដើម្បី​ថែទាំ​ជំនួស​ខ្លួន»។

លោក​ស្រី​បាន​បន្ត​ថា កត្តា​ផ្សេងៗ ដូច​ជា ភាព​ក្រីក្រ ការ​លែង​លះ និង​គ្រួសារ​មិន​ចុះ​សម្រុង​គ្នា ជា​ធម្មតា​ជំរុញ​ឲ្យ​ឪពុក​ម្តាយ​លះបង់​កូន។ ដើម្បី​ស្មុំ​កូន​ស្រប​ច្បាប់ ឪពុក​ម្តាយ​ថ្មី​ត្រូវ​ដាក់​បណ្តឹង​ទៅ​តុលាការ ហើយ​បញ្ជាក់​ភ័ស្តុតាង​ថា «វា​ពិបាក និង​មិន​សម​ស្រប​សម្រាប់​ឪពុក​ម្តាយ​បង្កើត​ចិញ្ចឹម​ថែទាំ​កូន​ទេ» ឬ​ថា មាន​ស្ថានការណ៍​ពិសេស ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ការ​ស្មុំ​កូន​គឺ​ជា​ការ​ចាំ​បាច់ យោង​តាម​ឯកសារ​ស្តីពី​ការ​ស្មុំ​កូន​ក្នុង​ស្រុក​របស់​ក្រសួង​សង្គមកិច្ច។

លោក​ស្រី សុគន្ធា បាន​បន្ត​ថា ឪពុក​ម្តាយ​ស្មុំ​កូន ភាគ​ច្រើន​នៅ​ជនបទ និង​ក្រី​ក្រ ពេល​ខ្លះ គ្មាន​លទ្ធភាព​បង់​កម្រៃ​នៅ​តុលាការ​ទេ ឬ​ក៏​រស់​នៅ​ឆ្ងាយ​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​ច្រើន​លើក​មក​តុលាការ។ ឪពុក​ម្តាយ​ជាច្រើន​ពុំ​អនុលោម​តាម​នីតិវិធី​តុលាការ​ទេ គឺ​គ្រាន់​តែ​ចិញ្ចឹម​កូន​ថ្មី​ដូច​កូន​ផ្ទាល់​ខ្លួន។

អ្នក​ស្រី អូន ម៉ាលី (ឈ្មោះ​ដាក់​ឲ្យ) អាយុ ២៩​ឆ្នាំ បាន​ស្មុំ​កូន​ស្រី​ពី​មន្ទីរពេទ្យ​នៅ​ភ្នំពេញ បន្ទាប់​ពី​វេជ្ជបណ្ឌិត​ដែល​អ្នក​ស្រី​បាន​ជួប​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​មុន បាន​ប្រាប់​អ្នក​ស្រី​ថា ម្តាយ​កូន​ស្រី​បាន​បដិសេធ​មិន​ទុក​ថែរក្សា​កូន​ទេ។

អ្នក​ស្រី ម៉ាលី ដែល​មិន​ដែល​ជួប​ម្តាយ​បង្កើត​របស់​ទារិកា​នោះ បាន​ថ្លែង​ថា៖ «ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​មិន​យក​មក​រស់​នៅ​ជាមួយ​ខ្ញុំ វា​នឹង​ត្រូវ​គេ​បោះ​ចោល ឬ​ត្រូវ​បញ្ជូន​ទៅ​កន្លែង​កុមារ​កំព្រា»។

សុគន្ធា បាន​ថ្លែង​ថា ទោះ​យ៉ាង​ណា​ក្តី ឥរិយាបថ​នៃ​ការ​យក​កូន​ទៅ​ឲ្យ​គេ​ចិញ្ចឹម​ដោយ​ងាយៗ អាច​បើក​ឲ្យ​មាន​ការ​រំលោភ​បំពាន​លើ​កុមារ​និង​លំបាក​សម្រាប់​អាជ្ញាធរ​មើល​ឃើញ។

អង្គការ​អាដហុក បាន​ឆ្លើយ​តប​ករណី​បី​នៅ​ក្នុង​ឆមាស​ទី​មួយ​នៃ ឆ្នាំ​២០១៤ ដែល​ក្មេង​ដែល​នៅ​ក្រៅ​ពី​ការ​ចិញ្ចឹម​ពី​ឪពុក​ម្តាយ​បង្កើត​របស់​ខ្លួន​បាន​ទទួល​រង​ការ​បំពាន​ក្នុង​កណ្តាប់​ដៃ​អាណា​ព្យាបាល​ដទៃ។

កាល​ពី ខែ​មិថុនា អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​បាន​ឆ្លើយ​តប​នឹង​បណ្តឹង​មួយ​ដែល​ដាក់​ដោយ​អ្នក​ភូមិ​ក្នុង ខេត្ត​កោះកុង ដែល​បាន​និយាយ​ថា ស្រ្តី​ម្នាក់​ដែល​នៅ​ផ្ទះ​មួយ​ជាមួយ​ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ច្រវាក់ «កូន​ស្មុំ» អាយុ ៤​ឆ្នាំ នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​រយៈ​ពេល ៨ ម៉ោង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​ខណៈ​ពេល​គាត់​ទៅ​ធ្វើ​ការ។

នៅ​ពេល​នគរបាល​រក​ឃើញ​ថា កូន​ដែល​ស្រ្តី​នោះ​កំពុង​រក្សា​ទុក​ជា​ថ្នូរ​នឹង​ម្តាយ​របស់​នាង​ជំពាក់​ប្រាក់​បាន​ប្រាប់​អំពី​ការ​ដាក់​ច្រវាក់​និង​ទុក​ចោល​ឲ្យ​នៅ​ម្នាក់​ឯង​ដែល​យូរ​រហូត​ដល់​ម្តង​នោះ​នាង​ស្រេក​ទឹក​ខ្លាំង​ពេក​និង​បាន​ផឹក​ទឹក​នោម​ខ្លួន​ឯង។

សុគន្ធា ដែល​ជឿ​ថា អាជ្ញាធរ​តុលាការ និង​ក្រសួង​សង្គមកិច្ច មិន​បាន​ធ្វើ​ការងារ​គ្រប់​គ្រាន់​ក្នុង​ការ​ការពារ​កូន​ស្មុំ បាន​ថ្លែង​ថា៖ «រដ្ឋាភិបាល​គួរ​តែ​អនុវត្ត​ច្បាប់​ចំពោះ​កូន​ចិញ្ចឹម»។

មន្រ្តី​ពី​ក្រសួង​សង្គមកិច្ច បាន​បដិសេធ​មិន​និយាយ​ជាមួយ​អ្នក​កាសែត ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ អំពី​បញ្ហា​នេះ ដោយ​ថ្លែង​ថា ពួក​គេ​ត្រូវ​ឲ្យ​មាន​លិខិត​ផ្លូវ​ការ​ក្នុង​ការ​សុំ​អត្ថាធិប្បាយ។

លោក ផៃ ស៊ីផាន អ្នក​នាំ​ពាក្យ​នៃ​ទីស្ដីការ​គណៈ​រដ្ឋ​មន្ត្រី បាន​ថ្លែង​ថា ការ​យក​កូន​អ្នក​ដទៃ​មក​ចិញ្ចឹម​នៅ​ពេល​ដែល​ឪពុក​ម្តាយរ​បស់​ពួក​គេ​មិន​មាន​លទ្ធភាព​គឺ​ជា​ប្រពៃណី​មួយ​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ខ្មែរ ដោយ​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​ពី​ឫស​គល់​នៃ​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា។

លោក​ថ្លែង​ថា មិត្តភក្តិ​ឪពុក​របស់​លោក បាន​យក​លោក​ទៅ​ចិញ្ចឹម​ក្នុង ឆ្នាំ​១៩៥៤ បន្ទាប់​ពី​ឪពុក​របស់​លោក​បាន​ស្លាប់​ដោយ​បន្សល់​ទុក​នូវ​ម្តាយ​មេម៉ាយ​នៅ​មើល​ថែរក្សា​លោក។

លោក​ថា៖ «យើង​ជា​អ្នក​កាន់​សាសនា​ព្រះ​ពុទ្ធ យើង​ព្យាយាម​ជួយ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក។ ប្រជាជន​កម្ពុជា​ស្និទ្ធ​នឹង​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ... ខ្ញុំ​គិត​ថា វា​មិន​ស្មុគ​ស្មាញ​ដូច​នៅ​លោក​ខាង​លិច​ទេ»៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍