The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - គុណ​សម្បត្តិ​និង​គុណ​វិបត្តិ​សម័យ​ខ្មែរ​ក្រហម​និង​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន

គុណ​សម្បត្តិ​និង​គុណ​វិបត្តិ​សម័យ​ខ្មែរ​ក្រហម​និង​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន

ព្រៃ​ឈើ​ត្រូវ​​គេ​កាប់​ដុត​បំផ្លាញ​ចោលនៅ​តំបន់​ព្រៃឡង់​ខេត្ត​កំពង់​ធំ​។
ព្រៃ​ឈើ​ត្រូវ​​គេ​កាប់​ដុត​បំផ្លាញ​ចោលនៅ​តំបន់​ព្រៃឡង់​ខេត្ត​កំពង់​ធំ​។ រូបថត ម៉ៃ ទិត្យថារ៉ា

គុណ​សម្បត្តិ​និង​គុណ​វិបត្តិ​សម័យ​ខ្មែរ​ក្រហម​និង​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន

ប្រទេស​កម្ពុជា​យើង​ ជា​ប្រទេស​ដែល​ធ្លាប់​ឆ្លង​កាត់​នូវ​សម័យ​កាល​ជា​ច្រើន ដូចជា​សម័យ​មុន​អង្គរ ក្រោយ​អង្គរ សម័យ​សង្គម​រាស្រ្ត​និយម ខ្មែរ​ក្រហម​ជា​ដើម​។ តែ​ក្នុង​ទីនេះ ​ខ្ញុំ​សូម​លើក​យក​តែ​សម័យ​ខ្មែរ​ក្រហម​និង​សម័យ​កាល​បច្ចុប្បន្ន​មក​ប្រៀប​ធៀប​គ្នា​បន្តិច​បន្តួច​នៃ​ការ​យល់​ឃើញ​របស់​ខ្ញុំ​។ ការ​ដែល​លើក​យក​មក​ប្រៀប​ធៀប​នេះ​ មិន​មែន​មាន​ការ​ខឹង​ស្អប់​អ្វី​ឡើយ​ គឺ​គ្រាន់​តែ​ចង់​បង្ហាញ​អំពី​ទស្ស​នៈ​របស់​ខ្ញុំ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​។

សម័យ​ខ្មែរ​ក្រហម​ គឺ​ជា​សម័យ​កាល​ដែល​ខ្មៅ​ងងឹត ​ដែល​ប្រជា​ជន​ខ្មែរ​យើង ​រស់​នៅ​ដូច​នៅ​ធ្លាក់​ក្នុង​នរក​ទាំង​រស់​ ដោយ​គ្មាន​សិទ្ធិ​សេរី​​ភាពគ្រប់​គ្រាន់ រស់​នៅ​ដោយ​ការ​ភ័យ​ខ្លាច រស់​មួយ​ថ្ងៃ​ ដើម្បី​មួយ​ថ្ងៃ រស់​នៅ​គ្មាន​បាយ​​អាហារ​បរិភោគ​គ្រប់​គ្រាន់​។ ក្នុង​របប​នេះ​ ប្រជា​ជន​ខ្មែរ​យើង​ស្លាប់​អស់​ជិត​២​ លាន​នាក់​ដោយ​សារ​ការ​អត់​អាហារ​បរិភោគ​គ្រប់​គ្រាន់ ធ្វើ​ការ​ហួស​ពី​កម្លាំង​សម​ត្ថភាព មាន​អ្នក​ខ្លះ​រស់​មិន​ដូច​ស្លាប់ៗ​មិន​ដូច​រស់​។

មួយ​ថ្ងៃៗ​ប្រជា​ជន​គ្មាន​គិត​អ្វី​ក្រៅ​អំពី​​ចង់​បាន​បាយ​ហូប​គ្រប់​គ្រាន់ គេច​ផុត​ពី​ការ​ធ្វើ​ទារុណ​កម្ម​យ៉ាង​ឃោរ​ឃៅ​ព្រៃ​ផ្សៃ និង​ការ​សម្លាប់​​់​ដោយ​គ្មាន​មេត្តា​មនុស្ស​ធម៌​អំពី​ពួក​ខ្មែរ​ក្រហម​ឡើយ​។ ម្យ៉ាង​ប្រជា​ជន​ខ្មែរ​​បន់​ស្រន់​ឲ្យ​មនុស្ស​ណា​ម្នា​ក់​មក​រំដោះ​ពួក​គាត់​ចេញ​ពី​សេចក្តី​ទុក្ខវេទនា​នេះ​ទេ​ ប្រសិន​មាន​នរណា​ម្នាក់​មក​រំដោះ​ពួក​គាត់​ ចេញ​អំពី​ស្ថាន-​ភាព​ដ៏អាក្រក់​នេះ​ មិន​ដឹង​ជា​ពួក​គាត់​សប្បាយ​ចិត្ត​រីក​រាយ​និង​ដឹង​គុណ​នោះ​យ៉ាង​ណា​ទេ​។

កា​រ​រំពឹង​ទុក​របស់​ពួក​គាត់​គឺមាន​មែន​គឺ ថ្ងៃទី៧ ខែមករា ឆ្នាំ​ ១៩៧៩ កង​រំដោះ​ជាតិ​ បាន​វាយ​ឈ្នះ​ពួក​ខ្មែរ​ក្រហម និង​បាន​រំដោះ​ប្រជាជន​រួច​ផុត​ពី​ស្ថាន​ភាព​ធ្លាក់​ក្នុង​នរក​ទាំង​រស់​មែន​។ ប៉ុន្តែ​មិន​ទាន់​បាន​ល្អ​ប្រសើរ​នៅ​ឡើយ​ទេ នៅ​មាន​ឧប​ស​គ្គ​ត្រូវ​ឆ្លង​កាត់​ជា​ច្រើន​ទៀត​ សម្រាប់​ប្រជា​ជន​ខ្មែរ​ទាំង​មូល​ តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏វា​ប្រសើរ​ជាង​រស់​នៅ​ក្នុង​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​នេះ​ដែរ​។

ទាំង​អស់​នេះ​ ជា​គុណ​វិបត្តិ​ដ៏​ធំធេង​ដែល​ខ្មែរ​យើង​គ្រប់​រូប​ ដែល​កើត​ទាន់​សម័យ​នោះ​ មិន​អាច​បំភ្លេច​បាន​ និង​មិន​ចង់​ឲ្យ​កើត​មាន​ឡើង​ម្តង​ទៀត​។ ប៉ុន្តែ​ទោះ​បី​ជា​របប​នេះ​ឃោ​រឃៅ​ព្រៃ​ផ្សៃ​សម្លាប់​មនុស្ស​គ្មាន​ញញើត​យ៉ាង​ណា​ក្តី ក៏​នៅ​មាន​គុណ​សម្បត្តិ​ដែល​យើង​មិន​អាច​បំភ្លេច​ចោល​បាន​ដែរ​។ គុណ​សម្បត្តិ​នៅ​ក្នុង​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​នោះ​មាន​ដូច​ជា ព្រៃ​ឈើ ធន​ធាន​រ៉ែ ត្រី ​សត្វ​ព្រៃ ​បឹង​បួរ​ ទន្លេ គឺ​ភាគ​ច្រើន​នៅ​គង់​វង្ស​បាន​ល្អ​ណាស់​ មិន​មាន​ការបំផ្លាញ​អំពី​សំណាក់​អ្នក​ណា​ឡើយ ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ធន​ធាន​ធម្ម​ជាតិ​នេះ​ហើយ​បាន​ផ្តល់​ផល​ប្រយោជន៍​ដល់​ប្រទេស​យើង​យ៉ាង​មហា​សាល​។

ចំណែក​ឯ​សម័យ​កាល​កម្ពុជា​បច្ចុប្បន្ន​វិញ​ ប្រជា​ជន​មាន​សិទ្ធិសេរីភាព​ក្នុង​ការ​ដើរ​ហើរ​ទៅ​ណា​មក​ណា​បាន​យ៉ាង​ស្រួល ទាំង​មធ្យោបាយ​ធ្វើ​ដំណើរ​ក៏ស្រួល​ មនុស្ស​ក៏​អាច​រស់​នៅ​បាន​សុខ​សន្តិ​ភាព​ ជាង​សម័យ​ខ្មែរ​ក្រហម​ដែរ​។ សំណង់​អគារ​ខ្ពស់​ៗ ស្ពាន សាលា​រៀន​ មន្ទីរ​ពេទ្យ ផ្លូវ​ថ្នល់ គឺ​មាន​ច្រើន​ណាស់​បើ​ប្រៀប​ធៀប​ទៅ​នឹង​សម័យ ​កាល​ដ៏ខ្មៅ​ងងឹត​​ខ្មែរ​ក្រហម​នោះ​។ មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​អាច​ធ្វើអ្វី​ទៅ​តាម​អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​ចង់​ធ្វើ​ចង់​បាន​ កូន​ចៅ​បាន​ទៅ​រៀន ​ស្ទើ​រតែ​គ្រប់​គ្នា​ទូទាំង​ប្រទេស ទាំង​នេះ​ជា​គុណ​សម្បត្តិ​យ៉ាង​ធំ​ធេង​ខ្លាំង​ណាស់​សម្រាប់​ប្រជា​ជន​ខ្មែរ​យើង​ជា​ពិសេស​អ្នក​ដែល​បាន​រួច​ផុត​ពី​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​នោះ​។

ប៉ុន្តែ​ប្រសិន​បើ​យើង​ក្រឡេង​មើល​គុណ​វិបត្តិ​ក្នុង​សម័យ​កាល​នេះ​វិញ​ក៏មាន​ច្រើន​ណាស់​ដែរ​ ដូច​ជា ព្រៃ​ឈើ ធន​ធាន​រ៉ែ សត្វ​ព្រៃ ត្រី បឹង​បួរ ស្ទឹង​ទន្លេ ភាគ​ច្រើន​ត្រូវ​បាត់​បង់​។ គម្លាត​រវាង​អ្នក​មាន និង​​អ្នក​ក្រ អំពើ​ពុក​រលួយ​បក្ខ​ពួក​និយម សែស្រឡា​យ អំពើ​អយុត្តិ​ធម៌​ក្នុង​សង្គម​ អ្នក​ក្រតែង​តែរ​ង​គ្រោះ ប្រជា​ជន​មួយ​ចំនួន​ត្រូវ​បាត់​បង់​ដីធ្លី​ ផ្ទះ​សម្បែងដោយ​សារ​តែ​ក្រុម​អ្នក​មាន​បក្ខ​ពួក​មួយ​ចំនួន​ទៅ​ឈ្លាន​ពាន​ពួក​គាត់​ ដោយ​សារ​តែ​មហិច្ឆ​តា​ចង់​មាន​ចង់​បាន​មិន​ចេះ​ស្កប់​ស្កល់​របស់​ខ្លួន​ ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​ទឹក​ភ្នែក គ្រួសារ​បែកបាក់ កូនៗ​មិន​អាច​បន្ត​ការ​សិក្សា​រៀន​សូត្រ​​បាន ដោយ​សារ​តែ​អំពើ​អយុត្តិ​ធម៌​ក្នុង​សង្គម​ជាតិ​។

អសន្តិ​សុខ​សង្គម​មាន​ការ​បាញ់​សម្លាប់ លួច​ប្លន់ កាប់​សម្លាប់​គ្នា គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរាចរណ៍ កើត​ឡើង​រាល់​ថ្ងៃ និង​បាន​សម្លាប់​មនុស្ស​យ៉ាង​ច្រើន​ដែល​ជា​ធន​ធាន​មនុស្ស​សម្រាប់​ការ​អភិវឌ្ឍ​ប្រទេស​ជាតិ​។ ម្យ៉ាង​ទៀត​របាយការណ៍​របស់​អង្គការ​ឃ្លាំ​មើល​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ ( Human Right Watch)​មាន​ចំណង​ជើង​ថា “30 year of Hun Sen: Violence, repression, and Corruption in Cambodia” ចេញ​​នៅ​ថ្ងៃទី​ ១៣ ខែ មករា ឆ្នាំ​ ២០១៥ នេះ ដោយ​ចាត់​ទុក​ការ​ដឹក​នាំ​អស់​រយៈពេ​ល ៣០ ​ឆ្នាំ​របស់​សម្តេច​ហ៊ុន​ សែន​ថា គឺ​ពោរ​ពេញ​ទៅ​ដោយ​ ហិង្សា ការ​គាប​សង្កត់ និង​អំពើ​ពុក​រលួយ​។ ដោយ​ចាត់​ទុក​ថា ការ​ដឹក​នាំ​ដោយ​អំពើ​ហិង្សា​នយោបាយ ការ​គ្រប់​គ្រង​កម្លាំង​យោធា ការ​បោះ​ឆ្នោត​លួច​បន្លំ និង​អំពើ​ពុក​រលួយ​ច្រើន​។

របាយការណ៍​នេះ​បន្ត​ទៀត​ថា លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី​ ជាប់​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹងការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ធ្ងន់​ធ្ងរ ការ​កាប់​សម្លាប់​ក្រៅ​ប្រព័ន្ធ​តុលាការ ការ​ធ្វើ​ទារុណ​កម្ម ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ប្រព័ន្ធ​តុលា​ការ​ដើម្បី​គាប​សង្កត់ ការ​បំបិទ​សិទ្ធិ​សេរីភាព​នៃ​ការ​ប្រមូល​ផ្តុំ និង​ការ​ប្រើ​កម្លាំង​ ដើម្បី​គំរាម​កំហែង​ជា​ដើម។

របាយ​ការណ៍​ថែម​ទាំង​និយាយ​ថា អំឡុង​ពេល​នៃ​ការ​កាន់​អំណាច​របស់​នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី ហ៊ុន សែន មាន​ការ​សម្លាប់​ឥស្សរជន គណ​បក្ស​ប្រឆាំង អ្នក​កាសែត មេ​ដឹក​នាំ​សហជីព​ដោយ​ហេតុ​ផល​នយោបាយ ហើយ​ពុំ​មាន​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​និង​ចាប់​ខ្លួន​ជន​ល្មើស​ទេ​ បើ​ទោះ​បី​ស្គាល់​ជន​ល្មើស​នោះ​ក៏​ដោយ។ ទាំង​នេះ​គឺជា​គុណ​វិបត្តិ​ក្នុង​សម័យ​នេះ ​នឹង​នៅ​មាន​បញ្ហា​ជា​ច្រើន​ទៀត ​ដែល​ថ្នាក់​ដឹក​នាំ​ត្រូវ​តែ​ដោះ​ស្រាយ​ជា​បន្ទាន់​។

ម្យ៉ាង​ទៀត​ប្រសិន​បើ​យើង​និយាយ​អំពី​ថ្ងៃ​ ៧ ​មករា ឆ្នាំ ១៩៧៩ ដែល​ជា​ថ្ងៃ​រំដោះ​ជាតិ ប៉ុន្តែ​ថ្ងៃ​នេះ ​៧​មករា​នេះ មាន​ប្រជាជន​មួយ​ចំនួន​មិន​ទទួល​ស្គាល់​ និង​មិន​ពេញ​ចិត្ត​ផង​ដែរ​។ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ច្បាស់​ទេ​ អំពី​បញ្ហា​នេះ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ពួក​គាត់​មិន​ព្រម​ទទួល​ស្គាល់​ដូច្នេះ​​។ តែ​ទោះជា​យ៉ាង​ណា​ វា​តែង​តែ​មាន​ហេតុ​ផល​របស់​វា ព្រោះ​ខ្ញុំ​ជា​ក្មេង​ជំនាន់​ក្រោយ​ ហើយ​ក៏​មិន​បាន​សិក្សា​អំពី​បញ្ហា​នេះ​ឲ្យ​បាន​ស៊ី​ជម្រៅ​ផង​ដែរ​។ តែ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​គិត​គឺ​មក​ពី​ទាំង​រដ្ឋាភិបាល​ និង​មន្រ្តី​រដ្ឋាភិបាល​មួយ​ចំនួន​ ឲ្យ​តម្លៃ​ខ្លាំង​ពេក​ទៅ​លើ​ថ្ងៃ​​៧ មករា​។ ម្យ៉ាង​ទៀត​ មក​ពី​ភាព​អយុត្តិ​ធម៌​ក្នុង​សង្គម​ដែល​មាន​សព្វ​នេះផ​ង​ ទើប​មាន​មនុស្ស​មួយ​ចំនួ​ន​មិន​ទទួល​ស្គាល់​ថ្ងៃ​៧​មករា។

សរុប​មក ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក្នុង​សម័យ​កាល​នីមួយៗ​តែង​តែ​មាន​ទាំង​គុណ​សម្បត្តិ​និង​គុណ​វិបត្តិ​ដែល​មិន​អាច​ចៀស​បាន​។ ប៉ុន្តែ​គុណ​វិបត្តិ​និង​គុណ​សម្ប​ត្តិ តិច​ឬ​ច្រើន​គឺ​វា​អាស្រ័យ​ទៅ​លើបុគ្គលិក​លក្ខណៈ​របស់​ថ្នាក់​ដឹក​នាំ ថា​តើ​មាន​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ប៉ុនណា​​ក្នុង​ការ​ដឹង​នាំ​ប្រទេស​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ប្រសើរ​នោះ។ បើ​ដឹក​នាំ​បាន​ល្អ​គុណ​សម្បត្តិ​មាន​ច្រើន គុណ​វិបត្តិ​គឺ​មាន​តិច តែ​បើការ​ដឹក​នាំ​មិន​បាន​ល្អ​វិញ​គឺ​គុណ​សម្បត្តិ​មាន​តិច គុណ​វិបត្តិ​មាន​ច្រើន​ណាស់​។

ដូច្នេះ ​​សម្រាប់​មេ​ដឹក​នាំ​ក្នុង​សម័យ​កាល​នីមួយ​ៗ មាន​តែ​ការ​ដឹក​នាំ​ប្រទេស​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ទេ ​ដែល​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​គេ​មាន​កេរ្មិ៍ឈ្មោះ​ល្អ​ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត​មនុស្ស​ជាតិ​៕​

កញ្ញា សាង​ ស្រីនូ រស់​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​, អ៊ីមែល: sreynousang​15@gmail.com

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍