The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - គួរ​បញ្ឈប់​ការរំលាយ​លោហធាតុ​ពី​វត្ថុ​បុរាណ​ មក​ច្នៃ​ធ្វើជា​របស់​អ្វី​ផ្សេង ឬ​យក​ទៅ​លក់​ឲ្យ​អ្នកទិញ​អេតចាយ




គួរ​បញ្ឈប់​ការរំលាយ​លោហធាតុ​ពី​វត្ថុ​បុរាណ​ មក​ច្នៃ​ធ្វើជា​របស់​អ្វី​ផ្សេង ឬ​យក​ទៅ​លក់​ឲ្យ​អ្នកទិញ​អេតចាយ

Content image - Phnom Penh Post
ឧបករណ៍​បុរាណ​ធ្វើ​ពី​ស្ពាន់​ដែល​កន្លងមក​មាន​ការយក​ទៅ​រំលាយ​ច្នៃ​ធ្វើ​របស់របរ​ផ្សេង​ជំនួស​។ រូបថត SEN

គួរ​បញ្ឈប់​ការរំលាយ​លោហធាតុ​ពី​វត្ថុ​បុរាណ​ មក​ច្នៃ​ធ្វើជា​របស់​អ្វី​ផ្សេង ឬ​យក​ទៅ​លក់​ឲ្យ​អ្នកទិញ​អេតចាយ

ទម្លាប់​របស់​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​នៅ​មាន​ការប្រព្រឹត្ត​អំពើ​លោភលន់ ដោយ​មិនចេះ​ខ្មាសអៀន​តាំងពី​សម័យ​លង្វែក ឬ​បុរាណកាល​មកម្ល៉េះ ខណៈ​ដែល​កងទ័ព​សៀម​ (​ពាក្យ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​កងទ័ព​ថៃ​) ​បាន​ចូល​វាយលុក​បន្ទាយលង្វែក​មិន​ចុះ​ដោយសារ​តែ​មាន​កំផែង​ដើម​ឫស្សី​ដ៏ក្រាសឃ្មឹក​។

ដោយសារ​តែ​ចង់​ឈ្នះ​ទ័ព​ខ្មែរ ពួក​ទ័ពសៀម​ក៏​ផ្លាស់ប្តូរ​យុទ្ធសាស្ត្រ​ដោយ​បាច​ប្រាក់ដួង​ចូល​ទៅក្នុង​ព្រៃ​ឫស្សី​នោះ​ បន្ទាប់ពី​គេ​បាន​សិក្សា​ដឹងថា​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ខ្លះ​នៅ​សម័យ​នោះ​ចង់​មាន​ចង់​បាន​លឿន​ក៏​នាំគ្នា​ចូល​កាប់​ឆ្ការព្រៃ​ឫស្សី​ដែល​ជា​របង​ដ៏ក្រាស់​នោះ​ ដើម្បី​ដណ្ដើម​យក​ប្រាក់ដួង​ទាំងនោះ​មក​ចាយ​ដោយ​ភ្លេច​គិត​ថា​ជា​ទង្វើ​រំលាយ​របង​បំផ្លាញ​បន្ទាយ​ខ្លួនឯង​។

បន្ទាប់ពី​ដឹងថា ខ្មែរ​ឆ្ការព្រៃ​ឫស្សី​ស្ទើរ​អស់​ហើយ​នោះ ទ័ព​សៀម​ក៏​បាន​ចូល​លុកលុយ​វាយ​បែក​បន្ទាយ​លង្វែក​នៅក្បែរ​ក្រុង​ឧដុង្គ​ផ្លូវជាតិ​លេខ​ ៥ ​ពី​ភ្នំពេញ​ទៅ​ខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំង​ដោយ​ជោគជ័យ ហើយ​បាន​ប្រមូល​យក​គម្ពីរ​ក្បួនខ្នាត​ពី​ព្រះ​គោ និង​ព្រះ​កែវ​ទៅ​ស្រុក​គេ​អស់​គ្មាន​សល់​។ នេះ​គឺជា​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​សម័យ​លង្វែក​ដែល​ខ្មែរ​សម័យ​នោះ​ចាញ់​សង្គ្រាម​ជាមួយ​នឹង​ប្រទេស​សៀម​ជិតខាង​តាមរយៈ​ប្រវត្តិ​រឿង​ព្រះគោ​ព្រះកែវ​ខ្មែរ​។

ឥរិយាបថ​ចង់​មាន​ចង់​បាន​ខុស​របៀប​បែប​នេះ​ហាក់​កំពុង​ជះឥទ្ធិពល​អាក្រក់​មកដល់​សង្គម​បច្ចុប្បន្ន​ដោយ​មាន​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ខ្លះ មិន​បាន​គិតពី​របស់​ជា​កេរដំណែល​ ឬ​ក៏​ទ្រព្យសម្បត្តិ​របស់​អ្នកដទៃ​ទេ​គឺ​ដឹង​តែ​ស្រវាស្រទេញ​ប្រមូល​យក​ហើយ​។

ករណី​ដូចជា គ្រាន់តែ​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​នៅ​កន្លែង​ណា​មួយ​ភ្លាម​មើល​តែ​ម្ចាស់​របួស​ចង់​សន្លប់​ផង គឺ​នាំគ្នា​ទៅ​ជួយ​លិច​កើត​ក៏​ឆ្លៀត​បូត​យក​នាឡិកា ខ្សែក កាបូប ឬ​ក៏​ទូរស័ព្ទ​ដៃ និយាយ​រួម​យក​បាន​អី​គឺ​យក​ហ្នឹង​។ ​ដូចគ្នា​នេះ​ដែរ រឿង​ឆេះ​ផ្ទះ​ម្ចាស់ផ្ទះ​ខំ​ប្រមូល​របស់របរ​គ្នា​ពី​ក្នុង​ផ្ទះ​មក​ដាក់​ខាងក្រៅ​មាន​អ្នក​មក​បន្លំ​យក​ទ្រព្យ​គ្នា​បន្តទៀត​ដោយ​ប្រើពាក្យ​ថា​ដូច​របស់​ជយភ័ណ្ឌ​។ ​

ម្យ៉ាងវិញ​ទៀត​កន្លង​មក​មាន​ការជីក​គាស់កកាយ​រក​រូប​បដិមា និង​របស់​បុរាណ​ដែល​មាន​ធាតុ​ដើម​ជា​លោហធាតុ​ធ្វើ​ពី​មាស​សំរឹទ្ធ​ស្ពាន់​ក្តី​...​ដោយ​អ្នកខ្លះ​មាន​រហូត​ដល់​ប្រើ​ម៉ាស៊ីន​រាវរក​​លោហធាតុ​ទាំងនោះ​ពី​ក្នុង​ដី​ទៀត​ក៏មាន គឺ​ដើម្បី​ដុត​រំលាយ​ចម្រាញ់​យក​សាច់មាស យក​សំរឹទ្ធ និង​ស្ពាន់​យក​លក់​ហើយ​ក៏​កំណត់​យក​សកម្មភាព​នេះ​ធ្វើ​ជា​មុខរបរ​តែម្តង​។

ទន្ទឹម​នឹង​នេះ​មាន​បុគ្គល​ខ្លះ​ថែមទាំង​ហ៊ាន​យក​វត្ថុ​បុរាណ ជា​រូប​បដិមា​ព្រះ ឬ​ក៏​លំពែង ដាវ ដែល​បាន​ចុះបញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​ជាតិ​ដាក់​នៅក្នុង​វត្ត​រួច​ទៅ​ហើយ​ក៏​នៅ​មាន​អ្នក​លួច​យក​មក​ចម្រញ់​ឲ្យ​ចេញ​វត្ថុ​មួយ​ធ្វើ​ថ្មី​ ឬ​ក៏​ផ្លាស់ប្តូរ​រូបរាង​ចាស់​តែម្តង​ដែលជា​ហេតុ​ធ្វើឲ្យ​បាត់បង់​នូវ​ឫសគល់​នៃ​វប្បធម៌​ដ៏ចំណាស់​របស់​ខ្មែរ​។

ដោយសារ​សកម្មភាព​បែប​នេះ​​នៅតែ​បន្ត​មាន​នៅ​តាម​វត្ត​អារាម​មួយចំនួន​ទើប​ថ្មីៗ​នេះ​ក្រសួង​វប្បធម៌ និង​វិចិត្រសិល្បៈ​បាន​ចេញ​លិខិត​ ១ ​ច្បាប់​កាលពី​ថ្ងៃ​ ៥ សីហា​ឆ្នាំ​ ២០២០ ប្រគេន​សម្តេចព្រះ​សង្ឃនាយក នន្ទ ង៉ែត ដើម្បី​ជួយ​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍​ឲ្យ​បញ្ឈប់​ករណីនេះ​។ លុះដល់​ថ្ងៃទី​ ១៣ ខែ​សីហា​ឆ្នាំ​ ២០២០ សម្តេច​ព្រះសង្ឃ​នាយក នន្ទ ង៉ែត ក៏​បាន​ចេញ​លិខិត​ ១ ​ច្បាប់ ប្រគេន​ព្រះមេគណ​រាជធានី ខេត្ត​ស្តីពី​ការបញ្ឈប់​ការរំលាយ​បំណែក​ ឬ​​ក៏​បុរាណវត្ថុ​ពេញលេញ​អំពី​លោហធាតុ ដើម្បី​សិត​ព្រះពុទ្ធ​បដិមា ឬ​រូបចម្លាក់​ផ្សេងៗ​តាម​វត្ត​អារាម ដើម្បី​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍​បន្ត​។

បើ​តាម​ប្រសាសន៍​លោក ឡុង ប៉ុណ្ណស៊ីរីវត្ថ អ្នក​នាំពាក្យ​ក្រសួង​វប្បធម៌​ថា​៖ «​ចំពោះ​វត្ថុបុរាណ​ណា​ដែល​បាន​ចុះបញ្ជី​ក្នុង​បេតិកភណ្ឌ​ជាតិ​រួចហើយ ហើយ​អ្នក​ដែល​ថែរក្សា​មិន​គង់វង្ស បើ​បាត់ ឬ​ក៏​យក​ទៅ​រំលាយ​វត្ថុ​បុរាណ​នោះ គឺ​ត្រូវ​មាន​ទោសទណ្ឌ​ទៅ​តាម​ច្បាប់​ហើយ ព្រោះ​មុន​នឹង​សម្រេចចិត្ត​យក​ទៅ​ដាក់​ថែរក្សា​នៅ​ទីវត្តអារាម​ក្តី ឬក៏​ថែរក្សា​នៅតាម​ផ្ទះ​ក្តី​គឺ​សុទ្ធតែ​មាន​កិច្ចសន្យា​ជាមួយ​សមត្ថកិច្ច​ថា បើ​បាត់ ឬ​ក៏​យក​ទៅ​រំលាយ​វត្ថុ​បុរាណ​ទាំងនោះ​ទៅ​ធ្វើ​ជា​របស់​ថ្មី​ក៏ដោយ គឺ​ត្រូវ​មាន​ទោស​»​។

លោក​បន្តទៀត​ថា​៖ «​ក្រសួង​តែងតែ​លើក​ទឹកចិត្ត​ម្ចាស់​វត្ថុ​បុរាណ​ ឬ​ក៏​នៅ​វត្តអារាម បើ​ការពារ​មិន​គង់​ទេ​សូម​យក​ទៅ​ដាក់​នៅ​សារមន្ទីរជាតិ​ដោយ​ស្ម័គ្រចិត្ត​។ ​ក្រសួង​មិន​ផ្តល់​ជា​រង្វាន់​អ្វី​ធំដុំ​នោះទេ​តែ​គ្រាន់​តែមាន​ជួន​សគុណ​បន្តិចបន្តួច​ដែល​ម្ចាស់​វត្ថុ​បុរាណ​បាន​ខំ​ថែរក្សា​តាំងពី​យូរ​មក​​ហើយ​តែ​ប៉ុណ្ណឹង​» ។

ទោះជា​យ៉ាងណា​លោក ស៊ីរីវត្ថ លើក​ឡើង​ថា ក្រសួង​នៅមាន​ការខ្វះចន្លោះ​នូវ​យន្តការ​ខ្លះ​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើឲ្យ​ប្រសើរ​ឡើង​នូវ​កិច្ចសហប្រតិបត្តិការ​ជាមួយ​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ ជាពិសេស​ក្រសួង​ធម្មការ និង​កិច្ចការ​សាសនា​អាជ្ញាធរ​ដែនដី និង​សមត្ថកិច្ច​ក្នុង​កិច្ចការ​ថែរក្សា​បេតិកភណ្ឌ​ឲ្យ​បាន​គង់វង្ស​។ ក៏ប៉ុន្តែ​ក្រសួង​វប្បធម៌ និង​វិចិត្រសិល្បៈ​មិន​លើក​ទឹកចិត្ត​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដើរ​ជីក​គាស់​កាយ​ដី​រក​វត្ថុបុរាណ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​យក​មក​ដាក់​នៅ​សារមន្ទីរ​ជាតិ​ដើម្បី​បាន​កម្រៃជើងសា​ ឬ​ក៏​រង្វាន់​នោះទេ​។ តែ​ក្រសួង និង​មន្ទីរ​រាជធានី ខេត្ត នៅ​ថ្នាក់ក្រោម​ជាតិ​នៅតែ​ខិតខំ​សហការ​ជាមួយ​អាជ្ញាធរ​ដែនដី ធ្វើការ​ផ្សព្វផ្សាយ និង​អប់រំ​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​តាម​មូលដ្ឋាន​ឲ្យ​យល់​ពី​តម្លៃ​នៃ​វត្ថុបុរាណ​ជាតិ​ត្រូវតែ​ចូលរួម​ថែរក្សា​។

ចំណែកឯ​លោក ជា យុទ្ធា ជាង​ចម្លាក់​ក្បាច់បុរាណ​នៅលើ​ស្ពាន់​ល្បី​មួយរូប​នៅ​ស្រុក​ពញាឮ ខេត្តកណ្តាល​ក៏​មិន​ពេញចិត្ត​ផងដែរ ចំពោះ​ការដែល​យក​វត្ថុបុរាណ​ដែល​ជា​លោហធាតុ​មក​រំលាយ​រួច​ច្នៃ​ធ្វើ​របស់​ថ្មី ឬក៏​លក់​ទៅ​ឲ្យ​អ្នកលក់​អេតចាយ​ដើម្បី​ចម្រាញ់​យក​ស្ពាន់​នោះ​។ ​

លោក​​បាន​លើកឡើង​ថា ទោះបី​ជា​លោក​ធ្វើ​ការងារ​ជាមួយ​នឹង​ស្ពាន់​មែន តែ​លោក​មិន​ធ្លាប់​ទិញ​វត្ថុ​បុរាណ​ដែល​មាន​ជាតិ​ស្ពាន់​យក​មក​ចម្រាញ់​យក​ស្ពាន់​មក​ឆ្លាក់​នោះទេ ព្រោះ​វា​រឹង​ងាយ​នឹង​បាក់​។ ​ប៉ុន្តែ​លោក​ទិញ​តែ​ស្ពាន់​ដែល​គេ​លក់​បោះ​ដុំ​ស្រាប់​ប៉ុណ្ណោះ គឺ​ទន់​ងាយ​ឆ្លាក់​ចេញ​ជា​រូបរាង​។

កាលពី​ដើម​​ទសវតត្សរ៍​ឆ្នាំ​ ៨០ លោក ជា យុទ្ធា បាន​ឃើញ​ប្រជាពលរដ្ឋ​មួយ​ចំនួន​នៅ​តំបន់​ស្រុក​ពញាឮ​​ និង​ស្រុក​ឧដុង្គ ដែល​ជា​ទីក្រុង​ចាស់​បាន​គាស់​កកាយ​ដី​នៅតាម​ចេតិយ​បុរាណ​ដោយពេល​ខ្លះ​ជីក​បាន​វត្ថុ​បុរាណ​ដូចជា រូប​ព្រះ ដាវ លំពែង និង​ខែល​ធ្វើ​ពី​លោហធាតុ ខ្លះ​ស្រោបមាស​យក​មក​ចម្រាញ់​ដើម្បី​លក់ ខ្លះ​មិន​ត្រឹមតែ​រំលាយ​លោហធាតុ​ទេ គឺ​ថែម​ទាំង​រំលាយ​បំបែក​​ថ្ម​បុរាណ​រូប​បដិមា​ទៀតផង​។

លោក យុទ្ធា មិន​គាំទ្រ​ការដើរ​ជីក​គាស់​ដើម្បី​យក​វត្ថុបុរាណ​មក​រំលាយ ដើម្បី​លក់​នោះ​ទេ​ដោយ​លោក​យល់ឃើញ​ថា វា​ជា​របស់​រួម​សម្រាប់​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ទាំងអស់​គ្នា​ដែល​ចាំបាច់​ត្រូវតែ​យកទៅ​ថែរក្សា​ដោយ​ដាក់​នៅ​សារមន្ទីរ​ជាតិ​។

សម្រាប់​អ្នកស្រី ម្ចាស់​ហាង​ឈ្មោះ កុសល រចនា ដែល​លក់​គ្រឿង​ចម្លាក់​នៅក្បែរ​វត្ត​ឧណ្ណាលោម​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ក៏​បាន​រិះគន់​ទៅលើ​ការរំលាយ​វត្ថុបុរាណ​យក​មក​ធ្វើ​ថ្មី ឬក៏​ចម្រាញ់​លោហធាតុ​ដើម្បី​លក់​យកលុយ​ផងដែរ​។ ​អ្នកស្រី​បាន​លើក​ឡើង​ថា នៅ​ហាង កុសល រចនា របស់​អ្នកស្រី មិន​ទិញ​របស់​ចាស់ៗ​​ពី​បុរាណ​ដូចជា រូប​បដិមា រូបព្រះ ឬក៏​វត្ថុ​ប្រើប្រាស់​ពី​បុរាណ​នោះទេ គឺ​ខុសច្បាប់​។

ម្យ៉ាងវិញ​ទៀត​អ្នកស្រី​មាន​ជំនឿ​ថា​របស់​អស់​ទាំង​នោះ​គឺ​សុទ្ធ​គេ​អភិសេក​រួចហើយ អ៊ីចឹង​មិន​ហ៊ាន​ទិញ​ដើម្បី​លក់​បន្ត​ទេ ដោយ​អ្នកស្រី​សុខចិត្ត​កុម្ម៉ង់​ឲ្យ​ជាង​ធ្វើ​ថ្មី​ចម្លង​ឲ្យ​ដូចគ្នា​នឹង​របស់​ចាស់បុរាណ​វិញ ហើយ​ប្រាប់​អ្នកទិញ​ត្រង់ៗ​ថា វា​មិនមែន​ជា​វត្ថុ​បុរាណ​នោះទេ តែ​វា​ជា​របស់​ចាក់ពុម្ព ឬ​ក៏​ឆ្លាក់​ធ្វើ​ថ្មីឲ្យ​មើល​ទៅ​ដូច​របស់​វត្ថុ​បុរាណ​តែប៉ុណ្ណោះ​។

សរុបសេចក្ដី​មកវិញ មិន​ថា​ជា​ពលរដ្ឋ​សាមញ្ញ ឬ​ក៏​ព្រះសង្ឃ​ចៅអធិការ​វត្ត ដែល​មាន​ឥទ្ធិពល​នោះទេ គឺ​មិនគួរ​បន្ត​វប្បធម៌​ចង់​មាន ចង់បាន ឬក៏​ចង់​កែច្នៃ​វត្ថុ​បុរាណ​តាមរយៈ​ការរំលាយ​លោហធាតុ ដើម្បី​លាភសក្ការៈ​ផ្ទាល់ខ្លួន​ ឬ​ក៏​ចង់​បង្ហាញ​ស្នាដៃ​បង្កើត​ថ្មី​ទៀត​នោះទេ​។

បើទោះបី​ជា​របស់​វត្ថុ​បុរាណ​ហ្នឹង​ចាស់​ពុកផុយ​ពេក​ហើយ​ក៏ដោយ ក៏​​ត្រូវតែ​មាន​គណៈកម្មការ​វាយតម្លៃ​ថា តើ​គួរ​ទុក ឬ​ក៏​រំលាយចោល​ធ្វើ​ថ្មី ក៏​ត្រូវ​មាន​ឯកសារ និង​មាន​ការសម្រេច​ពី​ថ្នាក់ជាតិ​ផង​ដូច​អគារ ឬក៏​ព្រះវិហារ​ចាស់ៗ​ដែល​នៅ​សេសសល់​ពី​សម័យ​បុរាណ​ជាដើម​៕

ចូលរួម​ផ្តល់​យោបល់​តាមរយៈ soprach.tong@phnompenhpost.com

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍