The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - តើ​ពេល​ណា​ទើប​បញ្ឈប់​​ដាក់​រូបភាព​ហិង្សា​លើ​ទំព័រ​មុខ​សារព័ត៌មាន​?




តើ​ពេល​ណា​ទើប​បញ្ឈប់​​ដាក់​រូបភាព​ហិង្សា​លើ​ទំព័រ​មុខ​សារព័ត៌មាន​?

រូបថត​សាកសព​ដាក់​នៅ​ទំព័រ​មុខ​របស់​កាសែត​ក្នុង​ស្រុក​។
រូបថត​សាកសព​ដាក់​នៅ​ទំព័រ​មុខ​របស់​កាសែត​ក្នុង​ស្រុក​។ រូបថត សូ វិសាល

តើ​ពេល​ណា​ទើប​បញ្ឈប់​​ដាក់​រូបភាព​ហិង្សា​លើ​ទំព័រ​មុខ​សារព័ត៌មាន​?

សម្រាប់​​ការ​បម្រាម​របស់​ក្រសួង​ព័ត៌មាន​មួយ​ចំនួន​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ពី​ផលិតផល​សម្អាង​​គ្មាន​គុណភាព​នៅ​លើ​កញ្ចក់​ទូរទស្សន៍​ការ​បម្រាម​ការ​បញ្ចាំង​ខ្សែ​ភាពយន្ត​បរទេស​នៅ​លើ​កញ្ចក់​ទូរទស្សន៍​នៅ​ម៉ោង​សំខាន់​ពេល​យប់ និង​ការ​បម្រាម​រូបភាព​ហិង្សា​ដូចគ្នា​នេះ​ដែរ​រឿង​ដាក់​រូបភាព​សាហាវៗ​នៅលើ​ទំព័រ​មុខ​របស់​កាសែត​ក្នុង​ស្រុក​ហាក់បី​ដូចជា​វែក​ចក​នៅក្នុង​ទឹកស្រះ​អ៊ីចឹង​ឲ្យ​តែ​ភ្លេច​ខ្លួន​ត្រឡប់​មក​វិញ​ដដែល​។

បើ​ការ​ដាក់​កម្រិត​បែប​ហ្នឹង​មិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ទេ​តើ​ស្ថាប័ន​ណា​ជា​អ្នក​ដោះស្រាយ​ទៅ​វិញ​?

ចំពោះ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ចង់​រកស៊ី​ចំណេញ​ច្រើន​ប្រយោជន៍​របស់​ថៅកែ​កាសែត​តាមរយៈ​ការ​ចុះ​ផ្សាយ​ផ្តោត​តែ​សន្តិសុខ​សង្គម​តាមរយៈ​បង្ហាញ​រូបភាព​ហិង្សា និង​រូបភាព​សាហាវៗ​នៅ​លើ​ទំព័រ​មុខ​សារព័ត៌មាន​តែ​ពួកគេ​​មិន​បាន​ពិចារណា​ទៅលើ​ផលប៉ះពាល់​ទៅ​នឹង​សង្គម​ដែល​ជនល្មើស​នោះ​ធ្វើ​ត្រាប់​តាម​សារព័ត៌មាន​នោះ​ទេ​។

សម្រាប់​និពន្ធ​នាយក​គឺជា​អ្នក​ធ្វើការ​ឲ្យ​ថៅកែ​កាសែត​បើ​ថៅកែ​គេ​ចង់​បាន​អ្វី​គឺ​ធ្វើ​ទៅ​តាម​ការ​ចង់​បាន​របស់​ចាងហ្វាង​កាសែត​ហើយ​។ បើ​ចាងហ្វាង​គាត់​ឆ្ងាញ់​នឹង​ដាក់​រូបភាព​អំពើ​ហិង្សា​កាប់​ចាក់​រូបភាព​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​សាហាវ រូបភាព​ធ្វើ​អត្តឃាត​ រូបភាព​សាកសព​ច្រងាងៗ​នៅក្នុង​ថ្លុក​ឈាម និង​រូប​អាសអាភាស ជាដើម​គឺ​គាត់​លេង​ទំព័រ​មុខ​នៃ​​កាសែត​ហើយ​បើ​នៅលើ​វេបសាយ​វិញ​ក៏​ដូចគ្នា​ដែរ​ដាក់​រូបភាព​ឃាតកម្ម​​ច្រងាងៗ​ហើយ​​ដាក់​ចំណង​ជើង​ធំៗ​ទៀត​។

និយាយ​ពី​ព័ត៌មាន​នៅ​លើ​កញ្ចក់​ទូរទស្សន៍​ព្រលឹម​ឡើង​សឹង​តែ​គ្រប់​ប៉ុស្តិ៍​គឺ​នាំ​គ្នា​ប្រកួត​ប្រជែង​គ្នា​យក​ព័ត៌មាន​ទាន់​ហេតុការណ៍​បែប​ឃាតកម្ម រូបភាព​កាប់​ចាក់​សាហាវ​ហ្នឹង​ដែរ​ខំប្រឹង​ធ្វើ​តាម​គ្នា​ធ្វើ​ដូចជា​ព័ត៌មាន​សំខាន់​ខ្លាំង​ណាស់ និង​ខំប្រឹង​ធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ​បន្ថែម​របោយ​ហើយ​ខំ​យក​តែ​ខ្សែ​ភាពយន្ត​រឿង​កាប់​ចាក់​គ្នា​សាហាវ​ផង​ដែរ​លេង​សុទ្ធ​តែ​កាប់​ដាវ​សម្លាប់​គ្នា​ទាំង​ហ្វូងៗ​បើ​អត់​មាន​ក៏​លេង​សុទ្ធ​ខ្វែវ កាំបិត​ផ្គាក់ កាប់​គ្នា​ឆៅៗ​ដែរ​។

ឧទាហរណ៍​គ្រាន់តែ​ចេញ​មួយ​លេខ​នៅលើ​ទំព័រ​មុខ​កាសែត​ក្នុង​ស្រុក​មួយ​កាលពី​ចុង​សប្តាហ៍​មុន​នៅ​ចំណងជើង​ធំៗ និង​រូបភាព​ហិង្សា និង​សាហាវៗ​នៅ​ច្រងាងៗ​ដូច​នៅ​ខេត្ត​ក្រចេះ​មាន​​គូស្រករ​វ័យ​ក្មេង​រៀបការ​បាន​ ១ ​ឆ្នាំ​ឈ្លោះ​គ្នា​ប្តី​ចាប់​ប្រពន្ធ​អារក​។ នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​បុរស​ជា​ប្តី​ស្រវឹង​ចូល​ផ្ទះ​ទាញ​ដុំឥដ្ឋ​វាយ​ប្រពន្ធ​រយះ​ក្បាល​។ ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ​យុវជន​ជា​ប្អូន​ម្នាក់​ខឹង​បង​ជេរ​ម៉ែឪ​វាយ​ក្បាល​បង​ ១ ​​ខ្នង​ពូថៅ​។ នៅ​ខេត្ត​តាកែវ​ចាប់​ខ្លួន​ឃាតករ​ផឹកស្រា​ស្រវឹង​អស់​សាច់​ក្លែម​អារក​សម្លាប់​សង្សារ​។ នៅ​ខេត្ត​ត្បូង​ឃ្មុំ​ប្តី​ស្រវឹង​ខឹង​ប្រពន្ធ​ស្តី​បន្ទោស​ទាញ​ប៉័ងតោ​កាប់​រយះ​ក្បាល​។

នៅ​ខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំង​ស្ត្រី​ម្នាក់​ដេញ​កាប់​ប្តី និង​កូន​រត់​ចោល​ផ្ទះ​រួច​ចងក​ស្លាប់​។ នៅ​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ​ទាញ​ដំបង​វាយ​បងថ្លៃ​ត្រូវ​ម្តាយ​ក្មេក​ស្អែក​ឡើង​ជាប់​ខ្នោះ​។ នៅ​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ​ចោរប្លន់​លុយ​ថៅកែ​ល្ង​កាប់​ចិញ្ច្រាំ​អារក​ស្លាប់​។ នៅ​ភ្នំពេញ​មាន​​យុវជន​ដែល​ជា​​និស្សិត​ឆ្នាំ​ទី​ ៤ ​ផង​រស់​នៅ​សង្កាត់​បឹងកក់​ ១ ខណ្ឌ​ទួលគោក​ដោយសារ​តែ​មីង​ពូ បង​ប្អូន​ ជួយ​ដាស់​តឿន​កុំ​ឲ្យ​ប្រើ​គ្រឿងញៀន និង​លេង​ល្បែង​ស៊ីសង យុវជន​នោះ​ទាញ​កាំបិត​ប៉័ងតោ​កាប់​មីង​ពូ បងប្អូន​ ៤ ​​នាក់​មាន​អ្នក​របួស​ធ្ងន់​មាន​អ្នក​របួស​ស្រាល​។

សារព័ត៌មាន​ដែល​​ចេញ​ហើយ​តែ​មួយ​លេខ​នេះ និង​សកម្មភាព​បទឧក្រិដ្ឋ​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​រួច​ហើយ​ហាក់បី​ដូច​មាន​លក្ខណៈ​ត្រួត​ស៊ី​គ្នា​ណាស់​។ គ្រាន់តែ​បុណ្យ​ភ្ជុំបិណ្ឌ​កន្លង​ទៅ​នេះ​មាន​សកម្មភាព​កាប់​ចាក់​គ្នា​កើត​ឡើង​គ្រប់​ខេត្ត​ខ្លះ​មាន​បង្ហោះ​ជា​វីដេអូឃ្លីប តាម​ហ្វេសប៊ុក​ទៀត​គឺ​មាន​យុវជន​រាំ​ធុងបាស​វាយតប់​គ្នា​ក្នុង​វត្ត​ខ្លះ​ដក​ទង់ជាតិ ខ្លះ​ដក​ទង់​សាសនា​វ៉ៃ​គ្នា​ជា​ក្រុមៗ​យ៉ាង​អនាធិបតេយ្យ​គ្មាន​ឃើញ​សមត្ថកិច្ច​ណា​មក​ឃាត់ ឬ​ក៏​ឃុំ​ខ្លួន​ពួកគេ​ទេ​។

ឯណា​ទៅ​សុវត្ថិភាព​ភូមិ-ឃុំ​? ឥឡូវ​គេ​លែង​បាញ់​គ្នា​ហើយ​គឺ​គេ​លេង​កាប់​ចាក់​គ្នា​វិញ​ម្តង​ស្លាប់​ដូច​គ្នា​ព្រោះ​បើ​បាញ់​គ្នា​ឮ​សូរ​សំឡេង​អាវុធ​ប៉ូលិស ឬ​ក៏​ប៉េអឹម​ចាប់​វ៉ៃ​ខ្នោះ​។ នេះ​បញ្ហា​អសន្តិសុខ​ដែល​មាន​ការ​កើនឡើង​គ្រប់​ច្រក​ល្ហក​រីឯ​មេ​ប៉ូលិស​នាំគ្នា​ដំឡើង​ផ្កាយ​ព្រាត​កាលពី​ខែ​មុន​នេះ​គ្រាន់តែ​ដំឡើង​ផ្កាយ ១ ចំនួន ៦៨ នាក់ ផ្កាយ ២ ចំនួន ៣២ នាក់ និង​ផ្កាយ ៣ ចំនួន ១៩ នាក់ ហើយ​កាលពី​សប្តាហ៍​​មុន​នេះ​ព្រះរាជក្រឹត្យ​ដំឡើង​ផ្កាយ​ ២ ​ទៅ​ស្នងការ​ខេត្ត​ចំនួន​​ ៧ ថែម​ទៀត​​។ រីឯ​កាសែត​ក្នុង​ស្រុក​មួយ​ចំនួន​ធំ​ក៏​ខំប្រឹង​ដំឡើង​រូបភាព​ហិង្សា និង​សាហាវ​នៅ​ទំព័រ​មុខ​ដែរ ​ដែល​ជា​ផ្នែក​មួយ​ចូលរួម​ដុត​បញ្ឆេះ​កម្សួល​​ហិង្សា​បន្ថែម ឬ​ក៏​ជំរុញ​ឲ្យ​ឃាតករ​ងាយ​មើល​ឃើញ​ហើយ​ធ្វើឲ្យ​ដូច​ទៅ​នឹង​រូបភាព​ទាំង​នោះ​។

តែ​ផ្ទុយ​ទៅវិញ​ការ​ដំឡើង​ផ្កាយ​ទៅ​មេ​សមត្ថកិច្ច និង​ដំឡើង​រូបភាព​ហិង្សា និង​ឃោរឃៅ​នៅ​មុខ​ទំព័រ​កាសែត​មិន​មែន​ជា​ដំណោះ​ស្រាយ​ទេ​គឺ​តាម​ពិត​បែរ​ជា​បង្ហាញ​ភាព​អសន្តិសុខ​របស់​ប្រទេស​ជាតិ​របស់​ខ្លួន​ទៅ​វិញ​ទេ​ហើយ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​បើ​គេ​ឃើញ​បែប​នេះ​គេ​មាន​ការ​ភ័យខ្លាច​ទៅ​វិញ​ទេ​ម្យ៉ាង​ទៀត​ក៏​អាច​ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​ងាយ​ថា​ជា​ប្រទេស​ដែល​មាន​ការ​អប់រំ​ទាប​នៅ​ទៀត​តាមរយៈ​កាសែត​ក្នុង​ស្រុក​បែប​នេះ​។

ករណី​នេះ​បើ​តាម​បទពិសោធ​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​​បាន​ចូល​វគ្គ​ផ្លាស់ប្តូរ​បទពិសោធ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​អំពើ​ហិង្សា និង​​យុវជន​នៅ​តាម​សហគមន៍​ជាមួយ​បណ្តា​ប្រទេស​មួយ​ចំនួន​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​កាលពី​ឆ្នាំ​ទៅ​គឺ​មន្ត្រី​ប៉ូលិស​អាមេរិក​គេ​មាន​បុណ្យ​ស័ក្តិ​តូច​ៗ​ទេ​តែ​​គេ​អនុវត្ត​ច្បាស់​លាស់​គេ​មិន​មាន​ការ​យោគយល់​កូន​អ្នក​ធំ​អ្នក​មាន​ទេ​គឺ​ដឹង​តែ​ខុស​ច្បាប់​គឺ​ចាប់​ហើយ ហើយ​​ពួកគេ​ធ្វើការ​ទប់ស្កាត់​បញ្ហា​ហិង្សា​ជា​មុន​ដូចជា​ការ​តាមដាន​នូវ​មនុស្ស​ដែល​ចូល​មក​ក្នុង​ទឹកដី​របស់​គេ​មន្ត្រី​ប៉ូលិស​ឲ្យ​សញ្ញា​ទៅ​គ្នា​គេ​តាមដាន​ចាំ​ទប់ស្កាត់​ភ្លាម​។ សម្រាប់​នៅ​សហគមន៍​វិញ​គឺ​គេ​បង្កើត​មជ្ឈមណ្ឌល​សម្រាប់​យុវជន​ទំនើង​ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា និង​គ្រឿងញៀន​។

ក្នុង​នោះ​ដែរ​សិក្ខាកាម​ដែល​មន្ត្រី​ប៉ូលិស​មកពី​ប្រទេស​ទ្រីនីដាដ​ក៏​បាន​ចែករំលែក​បទពិសោធ​ថា​មន្ត្រី​ប៉ូលិស​ជា​អ្នក​បង្កើត​មជ្ឈមណ្ឌល​សម្រាប់​យុវជន​តែ​ម្តង​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ហិង្សា និង​បទឧក្រិដ្ឋ​នៅ​សហគមន៍​បាន​សព្វ​ថ្ងៃនេះ​មាន​ ៧៦ មណ្ឌល​ហើយ​។

ចំណែកឯ​កាសែត​របស់​គេ​វិញ​កម្រ​បញ្ចេញ​រូបភាព​ហិង្សា និង​សាហាវ​នៅ​លើ​ទំព័រ​មុខ​ណាស់​បើ​ដាក់​លុះត្រា​តែ​មាន​ករណី​ផ្ទុះ​រឿង​ធំៗ​គឺ​គេ​យក​រូប​តែ​ ១ ឬ​ក៏​ ២ ​មក​ដាក់​ទេ​ហើយ​មាន​លក្ខណៈ​បិទ​បាំង​ព្រាលៗ​នៅលើ​រូប​ណា​ដែល​អាច​ប៉ះពាល់​ដល់​អារម្មណ៍​អ្នក​អាន​។

តើ​កាសែត​ស្រុក​ខ្មែរ​អាច​ចូលរួម​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​សន្តិសុខ​សង្គម​តាម​បែប​នេះ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ​?

ចូលរួម​ផ្តល់​យោបល់​តាមរយៈ soprach.tong@phnompenhpost.com

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍