The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - តើ​មាន​ផល​ប៉ះ​ពាល់​វិជ្ជ​មាន​អ្វី​ខ្លះ ​បើ​សិន​ស្រី្ត​រក​ស៊ី​ផ្លូវ​ភេទ​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ដាក់​ឲ្យ​ស្រប​ច្បាប់?




តើ​មាន​ផល​ប៉ះ​ពាល់​វិជ្ជ​មាន​អ្វី​ខ្លះ ​បើ​សិន​ស្រី្ត​រក​ស៊ី​ផ្លូវ​ភេទ​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ដាក់​ឲ្យ​ស្រប​ច្បាប់?

តើ​មាន​ផល​ប៉ះ​ពាល់​វិជ្ជ​មាន​អ្វី​ខ្លះ ​បើ​សិន​ស្រី្ត​រក​ស៊ី​ផ្លូវ​ភេទ​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ដាក់​ឲ្យ​ស្រប​ច្បាប់?

ភ្នំពេញ : ការ​ចាប់​រំលោភ​សេព​សន្ថវៈ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ត្រូវ​បាន​គេ​រាយ​ការណ៍​ ថា​មាន​ចំនួន​កើន​ឡើង។​ នៅ​តាម​ពន្ធនា​គារ​នានា ​ចំនួន​ទណ្ឌិត​​កើន​ឡើង​ច្រើន​ ​​រក​កន្លែង​ស្ទើរ​តែ​ដាក់​គ្មាន ​ដែល​រួម​មាន​ទាំង​អ្នក​ជាប់​ពិរុទ្ធ​ទាំង​បុរស​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ ទាំង​បុរស​ជន​បរទេស​ ជាប់​ចោទ​ពី​បទ​រំលោភ​សេព​សន្ថវៈ​នេះ។​ តើ​យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​គួរ​តែ​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច​​ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​សោកនាដ ​កម្ម​នៃ​អំពើ​ហិង្សា​ផ្លូវ​ភេទ​​នេះ ​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ដូច​ជា​សង្គ្រាម​ប្រឆាំង​មនុស្ស​ជាតិ​នោះ?

តាម​រយៈ​ការ​សង្កេត​របស់​ខ្ញុំ ​មាន​ចំណុច​សំខាន់​ជា​ចម្បង​១ បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ឥរិយាបថ​របស់​ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​នៅ​សហ​គមន៍​​ហាក់​បី​ដូច​ជា​​មាន​​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ បើ​សិន​ឃើញ​សក​ម្ម​ភា​ព​ ​ឬ​ដឹង​ឮ​អំពី​ករណី​ការ​ចាប់រំ​លោភ​កើត​ឡើង​នៅ​​ស្រុក​ភូមិ​ពួក​គាត់​​ គឺ​ហាក់​បី​ដូ​ច​ជា​រឿង​ធម្មតា​។ ឥរិយា​បថ​របស់​សហគ​មន៍​​ឥឡូ​វ​នេះ ​​គឺ​ផ្ទុយ​កាល​ពី​ជំនាន់​ឆ្នាំ ​៨០​​ បន្ទាប់​ពី​បែក​ពី​ជំនាន់ ​ប៉ុល ​ពត​ ដែល​មាន​ការ​ជួយ​គ្នា​យ៉ា​ង​សស្រោក​សស្រាំ​នៅ​ក្នុង​​ស្រុក​ភូមិ​ជា​មួយ​គ្នា​​ ដើម្បី​ឃាត់​ខ្លួន​ជន​សង្ស័យ​​​ ឬ​ក៏​រាយ​ការណ៍​ទៅ​ឲ្យ​នគរ​បាល ​​ប្រសិន​បើ​មាន​ការ​រំលោភ​កើត​ឡើង​ក្នុង​ភូមិ​ពួក​គាត់​ គឺ​ភាគ​ច្រើន​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត បទ​ល្មើស​នោះ​មក​ពី​សហគមន៍​ផ្សេង​។

ប៉ុន្តែ​សម័យ​នេះ ​វា​បែរ​ទៅ​ជា​ក្រឡាប់​ចាក់​ទៅ​វិញ ​គឺ​ការំ​រលោភ​​សេព​​សន្ថវៈ​ ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​ ភាគ​ច្រើន​​ជា​បុរស​អ្នក​ភូមិ​គ្នា​ឯង​ ឬ​ក៏​សាច់​ញា​តិ​ឯង​ទៅ​វិញ។​​ ទាំង​នេះ​ក៏​មក​ពី​ការ​ខ្វះ​ខាត​ការ​ចូល​រួម​ពី​បុរស​ និង​ពី​សហ​គមន៍​​ផ្ទាល់​ ក្នុង​ការ​ទប់​ស្កាត់​​ការ​ចាប់​រំលោភ​។​ តើ​ទម្លាប់​ដ៏​សែន​អាក្រក់​ជួជាតិ​នេះកើ​ត​ឡើង​មក​ពី​ណា?​ ចំណែក​ឯ​​អ្នក​អត្ថា​ធិប្បាយ​មួយ​ចំនួន​តូច​ ដែល​ហាក់​ដូច​ជា​គ្មាន​វិជ្ជា​ជីវៈ​សារ​ព័ត៌​មាន​​តាម​វិទ្យុ​ បាន​ដក​ស្រង់​ ពី​អត្ថ​បទ​កាសែត​ដែល​បាន​​ចេ​ញ​ផ្សាយ​អំពី​​ការ​រំលោភ​ ក៏​បាន​និយាយ​បែប​កំប្លែង​​លែង​សើច​ចំអក​ ឬ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ការ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជ​កម្ម​ថា​​ «អូអូអូ!​ រំលោភ​ទៀត​ហើយ​​បាទ​​ ហា​ហា!​»​​។

ម្យ៉ាង​ទៀត​​ចាប់​តាំង​ពី​យុទ្ធនា​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​ឆ្នាំ២​០០៨​ ស្តីពី​បង្រ្កាប​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស​ និង​​អំពើ​ធ្វើ​អាជី​វ​កម្ម​​ផ្លូវ​ភេទ​ទូទាំង​ប្រទេស​ ដ៏​ក្តៅគ​គុក​មក​នេះ ​ផ្ទះ​បន​មួយ​ចំនួន​ធំ​ត្រូវ​បាន​បិទ​ទ្វារ​ អ្នក​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស ​និង​ជន​ធ្វើ​សញ្ចា​រកម្ម​ជា​​ច្រើន​ត្រូវ​បាន​កាត់​ទោស​ដាក់​​ពន្ធ​​ នាគារ​ និង​ស្រី្ត​រក​ស៊ី​ផ្លូវ​ភេទ​ជា​ច្រើន​ត្រូវ​ឃាត់​ខ្លូន​រួម​ទាំង​ ស្រ្តី​រក​ស៊ីផ្លូវ​ភេទ​ដោយ​​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទៀត​ផង។​ តែ​ចំណែក​​ឯ​បុរស​​ដែល​ទៅ​ទិញ​សេវា​ផ្លូវ​ភេទ​ខុស​ច្បាប់ ​គឺ​ចាប់​តិច​តួច​បំផុត​​។

ការ​បង្ក្រាប​ទាំង​អស់​នេះ​​មក​ពី​ច្បាប់​​ចែង​មាត្រា​មិន​ច្បាស់​លាស់​លើ«​បញ្ហា​ស្រ្តី​រក​ស៊ី​ផ្លូវ​ភេទ​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត»​ នេះ ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​​បក​ស្រាយ​​ខុស​ៗ​គ្នា។​ មន្ត្រី​អនុវត្ត​ច្បាប់​ថា​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ទេ​​​ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ខូច​សណ្តាប់​ធ្នាប់​ និង​ប្រពៃណី​ទំនៀម​ទម្លាប់​ខ្មែរ​ទៀត​​ផង​ ចំណែក​ឯ​សង្គម​ស៊ីវិល​មួយ​ចំនួន​ និង​ស្រ្តី​រក​ស៊ីផ្លូវ​ភេទ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​វិញ​ថា ​ពួក​គាត់​រក​ស៊ី ស្រប​ច្បាប់ ​ដូច​អ្នក​រក​ស៊ី​ដទៃ​ទៀត​ដែរ​​ដោយ​ពុំ​មាន​មាត្រា​ណា​​ថា ​ពួក​គាត់​ខុស​ច្បាប់​ទេ។

ចំពោះ​ការ​បង្រ្កាប​ដោយ​អនុវត្ត​ច្បាប់​នេះ​ទៀ​ត​សោត ខ្ញុំ​សង្កេត​ឃើញ​​ថា​​ ឥរិយាបថ​បុរស​ទំនង​ជា​មាន​ការ​ប្រែ​ប្រួល​ពីរ​ចំណុចៈ​ ចំណុច​ទី​១​ ​បុរស​ដែល​មាន​ទម្លាប់​ទៅ​​រ​ក​ទិញ​សេវា​ផ្លូវ​ភេទ ​គឺ​ពិបាក​រក​ទិញ ​ហើយ​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​​នគរ​បាល​ចាប់​ខ្លួន​។​ រីឯ​ចំណុច​ទី​២​គឺ ​ ដោយ​មាន​ការ​ភ័យ​​ខ្លាច​ជំងឺ​អេដស៍ ​ប្រសិន​បើ​បុរស​ទាំង​នោះ​​មាន​ការ​រួម​ភេទ​ជាមួយ​​ស្រី្ត​រក​ស៊ី​ផ្លូវ​ ភេទ​ដោយ​មិន​ប្រើ​ប្រាស់​ស្រោម​អនា​ម័យ​ត្រឹម​ត្រូវ​នោះ។​ ប៉ុន្តែ​បើ​ពួក​គេ​រួម​ភេទ​ជាមួយ​​ស្រី្ត​ធម្មតា ​ឬ​កុមារី​ ពួក​គេ​គិត​ថា​​មិន​ឆ្លង​ជំងឺ​នេះ​ទេ​។​ ចំណុច​ទាំង​ពីរ​នេះ​ក៏​ជា​កត្តា​លិករ​ចូល​រួម​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​​ការ​កើន​ឡើង នៃ​ការ​ចាប់​រំលោភ​នេះ​ផង​ដែរ។

ហេតុ​ដូច្នេះ ​ជា​លទ្ធផល​ក្នុង​របាយ​ការណ៍​ឆ្នាំ២​០១០​ និង​ដើម​ឆ្នាំ​២០១១​នេះ ​ឃើញ​ថា​ និន្នា​ការ​ពីរ​ផ្ទុយ​គ្នា​គឺសក​ម្មភាព​ ការ​ជួញ​ដូរ​​ផ្លូវ​ភេទ​មាន​ការ​ថយ​ចុះគួរ​ឲ្យ​កត់​សម្គាល់​ចំណែក​ឯករណី​ រំលោភ​សេពសន្ថវៈ​មាន​ការ​កើន​ឡើង​ទៅវិ​ញ ​ហើយ​​និង​មាន​ហានិភ័យ​ខ្ពស់​ចំពោះ​ការ​រីក​រាល​ដាល​នៃ​ជំងឺ​អេដស៍​គួរ​ឲ្យ​ ព្រួយ​បារម្ភ​។ តើ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ដើម្បី​ឲ្យការ​អនុវត្ត​​កម្ម​វិធី​ថ្នាក់​ជាតិ​ទាំង​ ៣​ នេះ ​ទទួល​បាន​ជោគ​ជ័យ​ព្រម​គ្នា?​ ចំពោះ​បញ្ហា​នេះ ​តើ​លទ្ធភាព​អាច​​ដែរ​​ក្នុង​​ការ​​ដាក់ ​ស្រី្ត​រក​ស៊ីផ្លូវ​ភេទ​​ដោយ​ស្មគ្រ័​ចិត្ត​ឲ្យ​ស្រប​ច្បាប់​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ?​ ​ ​បើ​​ការ​​បង្រ្កាប​​ពួក​​គាត់​​ដូច​​វែក​​ចក​​អ៊ី​ចឹង​​តាំង​​ពី​​​យូ​​ រឆ្នាំ​​ណាស់​​មក​​​ហើ​យ?​ ខ្ញុំ​ទទួល​ស្គាល់​ថា ​ការដែល​ធ្វើ​ដូច្នេះ​ ​វា​​ប៉ះពា​ល់​ដល់​វប្បធ​ម៌​ចំ​ពោះ​ស្រ្តី​ខ្មែរ​ហើយ ​តែ​ប្រសិន​បើ​ប្រៀប​ធៀប​គ្នា​រវាង​វប្បធម៌​និង​ការ​ដាក់​ពួក​គេ​ឲ្យ​ស្រប​ ច្បាប់​​វិញ​ថា ​តើ​មួយ​ណា​មាន​ផល​ប៉ះ​ពា​ល់​ជា​វិជ្ជ​មាន​ជាង​សម្រាប់​​សង្គម​?

ជា​ឧទា​ហរណ៍​ដ៏​​ល្អ​មួយ​ ដូច​កាល​ពី​សម័យ​សង្គម​រាស្រ្ត​និ​យម​ ដែល​ជាស​ម័យ​កាល​តឹង​រឹង​​ផ្នែ​កសីល​ធម៌​ និង​វប្ប​ធម៌​ជាង​សម័យ​​បច្ចុប្បន្ន​ទៅ​ទៀត​ ចុះ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​សម័យ​កាល​នោះ ​មាន​ការ​គ្រប់​គ្រង​ស្ត្រីរ​កស៊ី​ផ្លូវ​ភេទ​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​បាន​ល្អ ​ពួក​គាត់​មាន​ប័ណ្ណ​សម្គាល់​​របស់​​ពួក​គាត់​ត្រឹម​ត្រូវ​ស្រប​ច្បាប់​ ហើយ​ពួក​គាត់​ពិនិត្យ​សុខ​ភាព​យ៉ាង​​ទៀង​ទាត់​ និង​មាន​សុវត្ថិភា​ព​ចំពោះ​ពួក​គាត់​ទៀត​?

ការ​​លើក​យក​បញ្ហា​នេះ​មក​ដោះស្រា​យ មិន​មាន​ន័យ​ថា​ ខ្ញុំ​​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​ស្រ្តី​ខ្មែរ​ទៅ​ធ្វើ​​ជា​ស្រ្តី​រក​ស៊ី​ផ្លូវ​ ភេទ​ទេ ​ជាតិ​ជា​ស្រី្តខ្មែរ​មាន​ពូជ​អំបូរ គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ចង់​ធ្វើ​ជា​ស្រី្ត​រក​ផ្លូវ​ភេទ​​ទេ​​​​ដែល​​​ត្រូវ​បាន ​គេ​រើស​អើង​ និង​ចាត់​ទុក​ពូក​គាត់​ថា ​ជា​​មនុស្ស​​​ថ្នាក់​ទាប​​​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ទៀត​ផង​។​​​ ខ្ញុំយល់​ឃើញ​ថា​ មក​ពី​​ពួក​គាត់​​​ទាល់​ច្រក ​គ្មាន​ជម្រើស​ក្នុង​​ការ​រក​ការ​ងារថា តើ​ធ្វើដូច​ម្តេច​​ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​​រស់​មួយ​គ្រាសិ​ន​ តើ​នរណា​ជួយ​ដោះស្រា​យ​ជីវភាព​​រ​ស់​នៅ​របស់​ពួក​គាត់?​ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​រាជ​រដ្ឋាភិ​​បាល​​​ មិន​លើក​យក​ពិសោធន៍​ពី​ចំណុច​ជោគជ័យ​​មួយ​នេះ​​មក​​ពិភាក្សា?

ដូច្នេះ​ហើយ ​ខ្ញុំគិត​ថា ​មាន​វិធាន​ការ​សំខាន់​ៗ​ដើម្បី​ទប់​ស្កាត់​ពី​ការ​ចាប់​រំលោភ​សេពសន្ថវៈ​គឺ ទី១-កម្ម​វិធី​ថ្នាក់​ជាតិ​ទាំង​បី​ដែល​ទាក់​ទង​គ្នារួ​ម​មាន​ ការ​បង្រ្កាប​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស ​ការ​បពា្ឈប់​អំពើ​ហិង្សា​ផ្លូវ​ភេទ​ និង​ការ​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍ ​គួរ​តែ​ពិភាក្សា​គ្នា​​ឡើង​វិញ​ដើម្បី​រក​ដំណោះ​ស្រាយ​​ ពី​ការ​កែ​ប្រែ​មាត្រា​នៃច្បា​ប់​​ឆ្នាំ២​០០៨​ស្តីពី​បង្រ្កាប​ការ​ជួញ​ដូរ​ មនុស្ស ​និង​​អំពើ​ធ្វើ​អាជី​វកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​ដែល​មិន​ច្បាស់​លាស់ ​និង​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​​ពាក់ព័​ន្ធនា​នា ​ថា​តើ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ដើម្បី​ឲ្យ​ពល​រដ្ឋ​មាន​សុវត្ថិ​ភាព​​ទាំង​ផ្លូវ​កាយ​ ផ្លូវ​ចិត្ត​ និង​ជៀស​ផុត​​ពី​ជំងឺ​ឆ្លង​ទៀត​ផង​។​ ក្នុង​ករណី​នេះ​គឺ ​«ការពារ​ប្រសើរ​ជាង​ព្យាបាល​»​។

ទី២-ពង្រឹង​បន្ថែម​ទៀត​នូវ​ការ​ចូល​រួម​ពី​សហ​គមន៍​ អាជ្ញា​ធរ​ដែន​ដី​​ដែ​លជា​មនុស្ស​មាន​ឥទ្ធិពល​ និង​នៅ​ជិត​ពល​រដ្ឋ​​ទៀត​ផង​ និង​ដែល​ជួយ​ផ្សាយ​ឲ្យ​បាន​យល់​ច្បាស់​អំពី​ច្បាប់​ការ​រំលោភ​សេព​សន្ថវៈ​។​​ ជា​ពិសេស​អាជ្ញាធ​រដែន​ដី​​ គួរ​តែដើ​រតួ​ជា​អ្នក​សម្រប​សម្រួល​ កម្ម​វិធី​បុរស​អប់រំ​បុរស​​នៅ​តាម​សហ​គមន៍​ និង​ចង​ជា​បណ្តាញ​បុរស​ជា​ក្រុមៗ​ ក្នុង​ការ​ទប់​ស្កាត់​ការ​ចាប់​រំលោភ​សេព​សន្ថវៈ​នេះ ​ជា​ជាង​ចំណាយ​ពេល​ច្រើន​ទៅ​លើការ​តាម​ចាប់​ និង​ស៊ើប​អង្កេត ​សកម្ម​ភាព​ដែល​រំលោភ​រួច​ហើយ។

ទី៣-ក្នុង​កម្ម​វិធី​សិក្សា​នៅ​សាលា​រៀន​គួរ​តែ​ផ្តល់​ចំណេះ​ដឹង​អំពី​ការ​ ចាប់​រំលោភ​សេព​សន្ថវៈ​ ជា​ពិសេស​យុវ​ជន​​។ ទី៤-​​ចំណែក​អ្នក​អត្ថា​ធិប្បាយ​តាម​វិទ្យុ ​និង​ទូរ​ទស្សន៍​វិញ ​គួរ​តែ​ពន្យល់​ពី​ច្បាប់ ​ឬកា​រទប់​ស្កាត់​ការ​រំលោភ​សេព​សន្ថវៈ​ ជាជាង​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ពី​សកម្ម​ភាព​រំលោភ​កើត​ឡើង​ហើយ​។​ ទី៥- តាម​រយៈ​សុខ​ភាព​ផ្លូវ​ភេទ​វិញ​ គឺ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​បុរស​ឲ្យ​ចេះ​ប្រើ​ការ​រួម​ភេទ​ដោយ​ដៃ​ខ្លួន​ឯង​ផ្ទាល់ ​(Masturbation)​ ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​តណ្ហា​របស់​ពួក​គាត់​ហើយ​មិន​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខ​ភាព ​ជាជាង​ការ​រួម​ភេទ​ដោយ​​មិន​មាន​សុវត្ថិភាព និង​ការ​ចាប់​រំលោភ​ផ្លូវ​ភេទ​៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍