The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ទម្លាប់​ស្រុក​ខ្មែរ​ទាល់តែ​មាន​ហេតុការណ៍​អ្វី​មួយ​កើតឡើង បាន​នាំគ្នា​ធ្វើ​មួយ​ប្រាវ​ទៅ​ចប់​ហើយ!

ទម្លាប់​ស្រុក​ខ្មែរ​ទាល់តែ​មាន​ហេតុការណ៍​អ្វី​មួយ​កើតឡើង បាន​នាំគ្នា​ធ្វើ​មួយ​ប្រាវ​ទៅ​ចប់​ហើយ!

សំរាម​ដែល​សល់​ពី​វិជ្ជសាស្ត្រ ត្រូវ​បាន​គេ​ដាក់​រាយប៉ាយ​ក្នុង​កញ្ឆេ​នៅ​មុខ​គ្លីនិក​មួយ​នៅ​ភ្នំពេញ នា​ពេល​កន្លងមក​។
សំរាម​ដែល​សល់​ពី​វិជ្ជសាស្ត្រ ត្រូវ​បាន​គេ​ដាក់​រាយប៉ាយ​ក្នុង​កញ្ឆេ​នៅ​មុខ​គ្លីនិក​មួយ​នៅ​ភ្នំពេញ នា​ពេល​កន្លងមក​។ សុប្រាជ្ញ

ទម្លាប់​ស្រុក​ខ្មែរ​ទាល់តែ​មាន​ហេតុការណ៍​អ្វី​មួយ​កើតឡើង បាន​នាំគ្នា​ធ្វើ​មួយ​ប្រាវ​ទៅ​ចប់​ហើយ!

ឃាតករ​ស្ងប់ស្ងាត់​ទី​៤​ រកឃើញ​មួយ​ទៀត​ហើយ​ដែល​កំពុង​តែ​ពួន​អើតឡឺម​នៅ​តាម​ភូមិ បន្ទាប់ពី​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍ ​អាហារ​មាន​ជាតិ​គីមី​ពុល និង​ថ្នាំពេទ្យ​នោះ​ គឺ​អ្នក​ដើរ​ចាក់ថ្នាំ​តាម​ភូមិ ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​ហៅថា​ពេទ្យភូមិៗ ខ្លះ​ជា​អតីត​ពេទ្យ​សល់​ពី​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​ ខ្លះ​មកពី​ជំរំ ខ្លះ​ជា​គ្រូបង្រៀន ​ខ្លះ​រៀន​ពី​ឪពុក-ម្តាយ​របស់​គាត់ គឺ​គាត់ មិន​មាន​សញ្ញាបត្រ​គ្រូពេទ្យ​ពិតប្រាកដ និង​មិន​បាន​រៀន​វគ្គ​បណ្តុះបណ្តាល​បន្ថែម​នូវ​ក្បួន​វេជ្ជសាស្ត្រ​ទៅ​តាម​ បច្ចុប្បន្នភាព​ថ្មីៗ​នោះ​ទេ ខ្លះ​គ្រាន់​ធ្វើ​ត្រាប់​តាម​តៗ​គ្នា​។

កន្លងមក​ប្រជាពលរដ្ឋ​មាន​ជំនឿ​គាត់​តាំងពី​យូរ​មកហើយ តែ​គ្មាន​នរណា​បាន​ទៅ​សួរ​នាំ​គាត់​អ្វី​ឲ្យ​ជ្រៅជ្រះ​នោះ​ទេ នៅពេល​ដែល​មាន​បញ្ហា​អ្វី​មួយ​ដែល​អាច​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​គាត់​បាន​នាំ​គ្នា​ផ្អើល​ឆោឡោ សួររក​ពី​ប្រវត្តិរូប​របស់​អ្នក​ដើរ​ចាក់ថ្នាំ​នោះ​ហើយ​។

កន្លងមក​មាន​តាំងពី​ចាក់​ថ្នាំ​ខុស​ច្បាប់​ឲ្យ​អ្នកភូមិ​ប្រកាច់​ក៏មាន ស្លាប់​ក៏មាន តែ​គាត់​ភរ​គេ​ថា មិនមែន​មកពី​ប្រតិកម្ម​ថ្នាំ​ទេ​គឺ​មកពី​អ្នកជំងឺ​ឈឺ​ធ្ងន់ធរ​ពេក​គាត់​ជួយ​មិន​បាន​ហើយ​បើ​មាន​ការ​ប្តឹងប្តល់​គ្នា​យ៉ាងច្រើន​សង​បន្តិចបន្តួច​ទៅ​ចប់​ហើយ​ម្នាក់ៗ​ចេះ​តែ​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​មិន​ដឹង​មិន​ឮ​ទៅ​។

តាំងពី​សប្តាហ៍​មុន​មក​ម្ល៉េះ​អ្នកភូមិ​កំពុង​តែ​ដាក់​ការសង្ស័យ​ទៅលើ​អ្នក​ដើរ​ចាក់ថ្នាំ​តាមភូមិ​ដែល​ថា​ពេទ្យ​មកពី​ជំរំ​គឺ​លោក យ៉ែម ជ្រឹម អ្នក​ដើរ​ចាក់ថ្នាំ​ប្រចាំ​ភូមិ​រកា ឃុំ​រកា ស្រុក​សង្កែ ខេត្ត​បាត់ដំបង បន្ទាប់ពី​មាន​ផ្ទុះ​ការ​រីករាលដាល​ជំងឺ​ឆ្លង ​(Outbreak)​ មេរោគអេដស៍​ទៅ​អ្នក​ភូមិ​រកា​ដែល​មក​ទល់​ពេល​នេះ វិទ្យាស្ថាន​ប៉ាស្ទ័រ បាន​បញ្ជាក់​តួលេខ​សំណាក​អ្នក​ជោះ​ឈាម​ចុង​ម្រាមដៃ ​(Finger-prick) ​មើល​មាន​ផ្ទុក​មេរោគអេដស៍​នៅ​មណ្ឌល​សុខភាព​រកា​គឺ​មាន​លទ្ធផល​បញ្ជាក់​វិជ្ជមាន​សរុប ១៤០ ​នាក់​ហើយ​គិត​មក​ត្រឹម​ល្ងាច​ថ្ងៃ​សៅរ៍​សប្តាហ៍​មុន​នេះ។

មក​ទល់​ពេល​នេះ ទាំង​មន្ត្រី​សុខាភិបាល អាជ្ញាធរ​គ្រប់​ថ្នាក់​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង និង​មន្ត្រី​អង្គការ​ដែល​ធ្វើការ​ពាក់ព័ន្ធ​ជាមួយ​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍ កំពុង​តែ​រត់​ខ្វែងដៃ​ខ្វែងជើង​ដើម្បី​ស្វែងរក​ការពិត នៃ​ជំងឺ​ឆ្លង​ហើយ​រ៉ាំរ៉ៃ​ដ៏កាចសាហាវ​មួយ​នេះ ​ខណៈ​ដែល​ប្រទេស​កម្ពុជា ត្រូវ​បាន​ពិភពលោក​ទទួល​ស្គាល់ ពី​ការ​ជោគជ័យ​ក្នុង​ការ​ទប់ស្កាត់​នៃ​ការ​រីករាលដាល​នៃ​ជំងឺ​អេដស៍​នេះ តាំងពី​អត្រា​ ប្រេវ៉ាឡង់ ​នៃ​ប្រជាពលរដ្ឋ​អាយុ​ពី ​១៥ ដល់ ​៤៩ ​ឆ្នាំ​មាន​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​ជា​លំដាប់​គួរ​ឲ្យ​កត់សម្គាល់​ពី​ ១,៦ ​ភាគរយ ​នៅ​ឆ្នាំ ​១៩៩៨ មកត្រឹម ​០,៧ ​ភាគរយ ​នៅ​ឆ្នាំ ​២០១២​។

តែ​គួរ​ឲ្យ​ស្តាយ បែរ​ទៅ​ជា​ផ្ទុះ​រឿង​ថ្មី​មួយ​ដែល​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់​ពាក់ព័ន្ធ​ទៅ​នឹង​ការ​ផ្ទុះ​ឡើង​នូវ​ការ​ឆ្លង​ជំងឺ​អេដស៍​នៅ​ភូមិ​រកា រីឯ​អ្នកភូមិ និង​សមត្ថកិច្ច​កំពុង​តែ​សង្ស័យ​មូលហេតុ​បណ្តាល​ឲ្យ​ឆ្លង​ជំងឺ​អេដស៍​នេះ​គឺ​មកពី​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ទាក់ទង​ទៅ​នឹង​ការព្យាបាល​របស់​លោក យ៉ែម ជ្រឹម ទៅ​អ្នកភូមិ​កន្លង​មក​។

ហេតុអ្វី​បាន​ជា មិន​ឲ្យ​គាត់​បញ្ឈប់​ពី​ការ​ព្យាបាល​ខុស​ច្បាប់​តាំងពី​យូរយារ​មក​ឲ្យ​ហើយ​ទៅ​? ​ចាំ​ដល់​ពេល​មាន​បញ្ហា​កើតឡើង​បាន​នាំ​គ្នា​ស្ទុះស្ទា មក​ខឹងសម្បា​នឹង​អ្នក​ដើរ​ចាក់​ថ្នាំ​នោះ? តើ​មាន​អ្នក​ដើរ​ចាក់ថ្នាំ​ខុស​ច្បាប់​ប៉ុន្មាន​នាក់​ទៀត​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស ដែល​កំពុង​ដើរ​ចាក់ថ្នាំ និង​ព្យាបាល​តាម​ភូមិ​ដូច លោក យ៉ែម ជ្រឹម​នេះ​? តើ​ធ្វើ​ដូចម្តេច​ ដើម្បី​បញ្ចប់​អ្នក​រកស៊ី​ចាក់ថ្នាំ​តាម​ភូមិ​ខុស​ច្បាប់​ឲ្យ​អស់​ពី​សហគមន៍​ដើម្បី​បញ្ចប់​ការ​សង្ស័យ​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​សុខភាព​ផ្សេងៗ​ និង​អាយុជីវិត​ប្រជាពលរដ្ឋ និង​ក៏​ជា​ការ​លើក​ទឹកចិត្ត​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​មក​ទទួល​សេវា​សុខាភិបាល​រដ្ឋ​វិញ​?

មក​ដល់​សម័យ​បច្ចេកវិទ្យា​រីកចម្រើន​ហើយ​ទំនើប​ទៀត តែ​ស្រុក​ខ្មែរ​ធ្វើអ្វីៗ​មិន​បាន​ព្យាយាម​ទប់ស្កាត់ ឬ​ក៏​ដោះស្រាយ​ជា​មុន​ទេ នៅ​តែ​មាន​លក្ខណៈ​ផ្អើល​ឈូឆរ​តាម​គ្នា ប្រសិន​ជា​មាន​ព្រឹត្តិការណ៍​អ្វី​មួយ​កើតឡើង​ហើយ​ផ្អើល​សង្ស័យ​លើ​អ្វី​មួយ សមត្ថកិច្ច​ធ្វើ​មួយ​ភ្លែត​ឲ្យ​ឃើញ​ដូច​លេង​ប៉ាហ៊ី​ក្រោយ​មក​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​ផង​អ្វីៗ​ត្រូវ​បាន​បំភ្លេច​ចោល​អស់ ហើយ​ក៏​ត្រឡប់​មក​វិញ​ដដែលៗ​។

ឧទាហរណ៍​ដូច​មាន​អ្នក​ពុលស្រាស​ស្លាប់ ឬ​ពុល​នំ​បញ្ចុក​ស្លាប់ អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​នាំគ្នា​កោកៗ​ធ្វើ​មួយ​ប្រាវ​ទៅ​កុំ​ឲ្យ​ថ្នាក់​លើ​បន្ទោស​ទៅ​ចប់ តែ​មិន​បាន​ដោះស្រាយ​អាហារ​ដែល​មាន​ជាតិ​គីមី​ពុលយូរ​អង្វែង​ទេ​។

ដូចគ្នា​នេះ​ដែរ ចំពោះ​អ្នក​ស្លាប់​ដោយសារ​ប្រើ​គ្រឿង​សម្អាង ឬ​ក៏​គ្រូពេទ្យ​ចាក់​ថ្នាំ​ឲ្យ​អ្នក​ជំងឺ​ស្លាប់ ឬ​បណ្តាល​ឲ្យ​អ្នក​ជំងឺ​ឆ្លង​ផ្សេងៗ​បាន​។ បើ​ទោះបី​ជា​អ្នក​ដើរ​ចាក់ថ្នាំ​តាមភូមិ លោក យ៉ែម ជ្រឹម នេះ បាន​សារភាព​ចំពោះ​មុខ​សមត្ថកិច្ច​កាលពី​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​កន្លង​ទៅ​នេះ​ថា លោក​ធ្លាប់​ប្រើ​សឺរ៉ាំង​រួម​គ្នា​ហើយ​ក៏ដោយ ក៏​នៅ​តែ​ជា​មុខ​សញ្ញា​នៃ​ការសិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​មុន​គេ ដើម្បី​បង្ហាញ​ពី​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​គាត់​ជា​ចេតនា ឬ​អចេតនា ​ឬ ​ក៏​មិន​ពាក់ព័ន្ធ​ទៅ​នឹង​ការ​ព្យាបាល​របស់​គាត់​ទេ ដើម្បី​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​អស់​ចិត្ត​ថា​តើ​មកពី​មូលហេតុ​អ្វី​ឲ្យ​ពិតប្រាកដ ជា​ជាង​នាំ​គ្នា​ផ្អើល​ទៅ​កាត់ទោស​លោក​យ៉ែម ជ្រឹម នៅ​ក្រៅ​ប្រព័ន្ធ​តុលាការ ​(Mob killing) ដូចជា ការ​ចោទ​ថា​ចេះ​ធ្មប់​ឬ​អាប​កន្លង​មក​។

រីឯ​អ្នកភូមិ​ខ្លះ​ផ្អើល​ទៅលើ​សម្ភារ​តេស្តឈាម​រក​មេរោគអេដស៍​ដែល​អាច​ឆ្លង​មេរោគ​បាន ខ្លះ​ទៀត​ថា​អាច​ឆ្លង​មកពី​ចាក់ថ្នាំ​បង្ការ​។ ហេតុអ្វី​បាន​លទ្ធផល​នៃ​មូលហេតុ​ដែល​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​ផ្ទុះ​ជំងឺ​នេះ​កើត​មាន​ឡើង​រង់ចាំ​យូរ​ម្ល៉េះ​រយៈពេល​មួយ​សប្តាហ៍​ទៅ​ហើយ​?

ឥឡូវ​នេះ ព័ត៌មាន​នៃ​ចំនួន​អ្នក​ឆ្លង​ថ្មីៗ​នៅ​កន្លែង​កើតហេតុ ចាប់ផ្តើម​រឹតត្បិត​នៃ​ការ​ផ្សាយ​បណ្តើរៗ​ហើយ ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ចេះ​តែ​នាំ​គ្នា​នៅ​លាក់លៀម​នូវ​សោកនាដកម្ម​នេះ​ដល់​ណា​ទៀត​? វា​សឹង​ជា​ទម្លាប់​ទៅ​ហើយ​សម្រាប់​ស្រុកខ្មែរ​ពេល​ជោគជ័យ​ខំប្រឹង​អួត​ដណ្តើម​គ្នា​យក​មុខ​យក​មាត់​ណាស់ តែ​ដល់​ពេល​មាន​ករណី​ផ្ទុះ​នៃ​ការ​ឆ្លង​ជំងឺ​បែរ​ជា​នំា​គ្នា​ខំប្រឹង​លាក់​ទៅវិញ​ ខុស​ក្បួន​ខុស​ខ្នាត​ បច្ចេកទេស​វេជ្ជសាស្ត្រ​ថ្មីៗ ដែល​តម្រូវ​ឲ្យ​ចែករំលែក​ដើម្បី​យក​ធ្វើ​ជា​មេរៀន​ដែល​អាច​យក​មក​ដោះស្រាយ​នៅ​តំបន់​ផ្សេងៗ​ទៀត​បាន​?

ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត ក្រៅ​ពី​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ឈាម​រក​មេរោគអេដស៍​អ្នក​ភូមិ​រកា​និង​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​ចុះ​ស៊ើបអង្កេត​ដល់​ផ្ទះ​លោក យ៉ែម ជ្រឹម គឺ​តាម​ការសិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​អង្កេត​បឋម​ (Rapid survey) គេ​អាច​ផ្តល់​លទ្ធផល​បឋម​ពី​មូលហេតុ​នៃ​ការ​ឆ្លង​បាន​ខ្លះ​ហើយ រយៈពេល​មួយ​សប្តាហ៍​ទៅ​ហើយ​នេះ។

តាម​បទពិសោធ​របស់​ខ្ញុំ ក្នុង​ការសិក្សា​ស្រាវជ្រាវ និង​វាយតម្លៃ​គឺ ​ទី​១​) សួរ​ស៊ី​ជម្រៅ​ផ្ទាល់​ទៅ​អ្នក​ចាក់ថ្នាំ​តាម​ភូមិ លោក យ៉ែម ជ្រឹម ពី​ការ​ប្រព្រឹត្ត និង​ឥរិយាបថ​របស់​គាត់​។ ទី​២)​សួរ​ទៅ​ក្រុម​គ្រួសារ និង​អ្នក​ជិត​ខាង​គាត់​ពី​ឥរិយាបថ និង​ទម្លាប់​របស់​គាត់​។ ទី​៣) សាកសួរ​ជា​ក្រុម​ធំ​ជាមួយ​អ្នកភូមិ​ដែល​ធ្លាប់​ហៅ​គាត់​មក​ចាក់ថ្នាំ​ដល់​ផ្ទះ​ហ្នឹង​គាត់​ធ្វើ​ដូចម្តេច​ខ្លះ​? តើ​អ្នក​ឆ្លង​ទាំង​១៤០​នាក់​នេះ សុទ្ធតែ​ធ្លាប់​ទទួល​បាន​ការ​ចាក់ថ្នាំ​ពី​លោក យ៉ែម ជ្រឹម ដែរ​ឬ​ទេ​? អ្នក​ទាំង​១៤០​នាក់​នេះ ប៉ុន្មាន​នាក់​ដែល​ដឹង​ខ្លួន​ផ្ទុកមេរោគ​អេដស៍​តាំងពី​មុន​មក​ធ្វើ​តេស្ត​នេះ​? ទី​៤) ធ្វើ​ការ​ប្រៀបធៀប​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ឈាម​ដូចគ្នា​រវាង​ភូមិ​រកា​ដែល​មាន​គាត់​ជា​អ្នក​ចាក់ថ្នាំ និង​ភូមិ​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​មាន​ទីតាំង​នៅ​ក្បែរ​ភូមិ​រកា ហើយ​អ្នក​ចាក់ថ្នាំ យ៉ែម ជ្រឹម នេះ មិន​ដែល​ទៅ​ចាក់​ថ្នាំ​ឲ្យ​អ្នកភូមិ​នោះ​សោះ ប្រើ​វិធីសាស្រ្ត​ (case and control)​។

ការ​ធ្វើ​បែប​នេះ​អាច​ផ្តល់​លទ្ធផល​បន្ថែម​បាន​មួយ​ចំនួន​ថា តើ​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​លោក យ៉ែម ជ្រឹម ដែរ​ឬ​ក៏​អត់ ជា​ជាង​នៅ​ចាំ​តែ​ធ្វើ​ការងារ​ម្តង​មួយៗ​ចំពោះ​រឿង​តែ​មួយ​នេះ​។ តែ​ករណី​នេះ មិន​អាច​ទៅ​រួច​ទេ ដូច​ដែល​អ្នកភូមិ​ខ្លះ​ផ្អើល​ទៅលើ​សម្ភារ​តេស្ត​ឈាម​រក​មេរោគអេដស៍​អាច​ឆ្លង​មេរោគ​បាន និង​មកពី​ចាក់​ថ្នាំ​បង្ការ ព្រោះ​សម្ភារតេស្ត​សុទ្ធ និង​ថ្នាំ​បង្ការ​គឺ​សុទ្ធតែ​នៅក្នុង​ស្រោម​ការពារ​ទាំងអស់ ហើយ​សឺរ៉ាំង​ថ្នាំ​បង្ការ​វិញ​គឺ​ចាក់​ចេញ​ជាតិ​ថ្នាំ​អស់​ហើយ​ជាប់​សោ​ហើយ​មិន​អាច​ប្រើ​បាន​លើក​ក្រោយ​ទៀត​ទេ ហើយ​បោះ​ចូល​ទៅក្នុង​ប្រអប់​សំរាម​ដែល​គ្រូពេទ្យ​រដ្ឋ​យក​ទៅ​ដុត​កម្ដៅ​តាម​បច្ចេកទេស​វេជ្ជសាស្ត្រ​។

ជា​រឿយៗ ខ្ញុំ​បាន​ផ្តល់​ជា​អនុសាសន៍​ទៅ​រាជរដ្ឋាភិបាល ក៏​ដូចជា ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​នានា ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​ចំពោះ​ការ​លុបបំបាត់​ឱសថ​ក្លែងក្លាយ និង​សេវា​សុខាភិបាល​ខុស​ច្បាប់​តាមរយៈ​ការ​ស្រាវជ្រាវ​ចងក្រង​ជា​ឯកសារ​ស្តីពី​សមិទ្ធផល​ជោគជ័យ​ស្រុក​ប្រតិបត្តិ​សុខាភិបាល​អង្គរជុំ ខេត្ត​សៀមរាប ​ក្នុង​រយៈពេល​ ៥​ ឆ្នាំ​ពី​ ២០០៥ ​ដល់​ ២០០៩ ​ក្នុង​ការ​បញ្ឈប់​អ្នក​លក់​ថ្នាំ​តាម​ភូមិ និង​អ្នក​ដើរ​ចាក់ថ្នាំ​តាម​ភូមិ​ខុសច្បាប់ និង​ឆ្មប​បុរាណ​ស្ទើរតែ​ទាំងអស់​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​ស្រុក​ប្រតិបត្តិ​សុខាភិបាល​អង្គរជុំ​នេះ។

ស្នាដៃ​ដែល​ស្រុក​ប្រតិបត្តិ​អង្គរ​ជុំ​ធ្វើ​បាន​នោះ​គឺ​ការ​អនុវត្ត សេចក្តី​សម្រេច​របស់​រាជរដ្ឋាភិបាល​លេខ ៣៣​/សសរ ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​ ២៩ ​ខែ​សីហា ឆ្នាំ ​២០០៥ ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​ភាព​អនាធិបតេយ្យ​នៅក្នុង​ជំនួញ​វេជ្ជសាស្ត្រ​និង​ការ​ចរាចរ​ឱសថ​ក្លែងក្លាយ ហើយ​បាន​សហការ​ជាមួយ​រដ្ឋបាល​ស្រុក​ទាំង​៣ ដែល​មាន​ស្រុក​ពួក ស្រុក​អង្គរជុំ និង​ស្រុក​វ៉ារិន ក្នុង​ការ​បង្កើត​គណៈកម្មការ​ថ្នាក់​ស្រុក​ដើម្បី​លុបបំបាត់​បញ្ហា​ទាំងអស់​នេះ។ (​USAID/URC, 2010) ​

សរុបមក​វិញ​ ករណី​សង្ស័យ​អ្នក​ដើរ​ចាក់ថ្នាំ​តាម​ភូមិ​ដូច​ លោក យ៉ែម ជ្រឹម​ គឺ​មិន​អាច​ធ្វើឲ្យ​អ្នកភូមិ​នៅ​ស្រុក​ប្រតិបត្តិ​សុខាភិបាល​អង្គរជុំ​សង្ស័យ​នោះ​ទេ ហើយ​ឱកាស​នៃ​ការ​ផ្ទុះ​ការ​ឆ្លង​មេរោគអេដស៍ និង​ជំងឺ​ឆ្លង​ផ្សេងៗ​ទៀត​ក៏​មាន​តិចតួច​ណាស់ ព្រោះ​ស្រុក​ប្រតិបត្តិ​បាន​គ្រប់គ្រង​ស្ថានការណ៍​ទុក​ជា​មុន​ជា​ជាង​ចាំ​ទាល់តែ​ហេតុការណ៍​កើតឡើង​បាន​នាំគ្នា​ភ្ញាក់ផ្អើល រីឯ​អ្នកភូមិ​បាន​នាំ​ទៅ​រក​សេវា​សុខាភិបាល​រដ្ឋ​ស្ទើរតែ​ទាំងអស់​គ្នា​ផង​ដែរ​។

តែ​អ្វី​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយបារម្ភ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​នោះ​គឺ​ប្រសិន​បើ​អ្នក​ដើរ​ចាក់ថ្នាំ​តាម​ភូមិ​ខុស​ច្បាប់ មាន​ចេតនា​បង្ក​ចម្លង​មេរោគ​ឆ្លង​ណា​មួយ​ដោយសារ​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ទំនាស់​ជាតិសាសន៍ ឬ​ក៏​សាសនា​ណា​មួយ ដែល​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​នោះ​អាច​ខំប្រឹង​ធ្វើឲ្យ​ឃើញ​ថា​ល្អ​ណាស់​ជាមួយ​អ្នកភូមិ​ដើម្បី​ឲ្យ​ជឿជាក់​មកលើ​គាត់ ព្រោះ​គេ​ដឹង​ចំណុច​ខ្សោយ​នៃ​តម្រូវការ​របស់​អ្នកភូមិ​គឺ​សុខភាព​នេះ​ឯង អាច​ចេញ​ជា​ករណី​អ្វី​ផ្សេង​ក៏​ថា​បាន។

ចំណុច​នេះ បើ​យើង​លើក​ឡើង​ចំៗ​ពេក គេថា​យើង​មាន​ការ​រើសអើង​ពូជសាសន៍ ឬ​ក៏​សាសនា តែ​បើ​យើង​មិន​លើក​ឡើង​ជា​ការ​ព្រួយបារម្ភ​ជាតិសាសន៍ ឬ​ក៏​សាសនា​នេះ​ទេ នៅពេល​ដែល​បញ្ហា​កើតមាន​ឡើង​ហើយ​អ្នក​រងគ្រោះ​នោះ​គឺ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ នរណា​ជា​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​?

ចូលរួម​ផ្តល់​យោបល់​តាមរយៈ​soprach.tong@phnompenhpost.com

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍