The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​តែ​ ១០% ​មាន​ប័ណ្ណ​បើកបរ​ ខណៈ​ការ​ប្រឡង​ពុក​រលួយ

ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​តែ​ ១០% ​មាន​ប័ណ្ណ​បើកបរ​ ខណៈ​ការ​ប្រឡង​ពុក​រលួយ

អ្នក​បើក​បរជា​​ច្រើន​នៅ​តែ​មិន​​ពាក់​មួក​​សុវត្ថិភាព​ទៅ​តាម​ច្បាប់​តម្​​រូវ​។ រូបថត ហេង ជីវ័ន
អ្នក​បើក​បរជា​​ច្រើន​នៅ​តែ​មិន​​ពាក់​មួក​​សុវត្ថិភាព​ទៅ​តាម​ច្បាប់​តម្​​រូវ​។ ហេង ជីវ័ន

ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​តែ​ ១០% ​មាន​ប័ណ្ណ​បើកបរ​ ខណៈ​ការ​ប្រឡង​ពុក​រលួយ

ភ្នំពេញៈ កាល​ពេល​ខ្ញុំ (អ្នក​និពន្ធ) មក​កម្ពុជា​កាល​ពី បី​ឆ្នាំ​មុន​ ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​តាម​ទម្លាប់​ដែល​បរទេស​ដទៃៗ​ធ្វើ​។ ដំបូង​ខ្ញុំ​ជួល​ផ្ទះ បន្ទាប់​មក​ខ្ញុំ​ទិញ​ម៉ូតូ​ម៉ាក​សង់​កូរ៉េ ដែល​ស្ទើរ​តែ​មាន​កម្លាំង​ល្បឿន​ជាង ៧៥ CC។ ដោយ​ឃើញ​ម៉ូតូ​របស់​ខ្ញុំ​ជា​លើក​ទី​មួយ ម្ចាស់​ផ្ទះ​ជួល​របស់​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ថា ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ត្រឹម​ត្រូវ​ក្នុង​ការ​ទិញ​ម៉ូតូ​នេះ ព្រោះ​ចោរ​នឹង​មិន​លួច​វា។

បើទោះ​បី​ជា​មាន​ប័ណ្ណ​បើកបរ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ហើយ​ធ្លាប់​បើកឡាន​រយៈពេល​ជាច្រើន ឆ្នាំ​ក៏​ដោយ ក៏​ខ្ញុំ​មិន​ដែល​បើក​ម៉ូតូដែរ។ ខ្ញុំ​បាន​រៀន​ជិះ​ម៉ូតូ​នៅ​ទីធ្លា​​មុខ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​​រហូត​ដល់​ស្ទាត់។ ​នៅ​សប្តាហ៍​ទី​មួយ​នៃ​ការ​បើក​ម៉ូតូ​ដំបូង​របស់​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ភ័យ ជា​ពិសេស​នៅ​ម៉ោង​ដែល​មាន​ចរាចរណ៍​ណែន ប៉ុន្តែ​យូរ​ៗ​ទៅ​ស្ទាត់។

ទោះ​យ៉ាង​នោះ​ក្តី គេ​ដឹង​ថា​ ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​ភាគ​ច្រើន​បើកបរ​ដោយ​មិន​មាន​ប័ណ្ណ​បើក​បរ។

បើ​តាម​ក្រសួង​សាធារណការ​និង​ដឹក​ជញ្ជូន​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា យាន​យន្ត​ដែល​ចុះ​បញ្ជី​ត្រឹម​ត្រូវ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា គឺ​មាន​ចំនួន ២,៧ លាន​គ្រឿង ប៉ុន្តែ​​ប័ណ្ណ​បើកបរ​យានយន្ត​មាន​ចំនួន​តែ​៨៦ ម៉ឺន​ប៉ុណ្ណោះ​ត្រូវ​បាន​ចេញ​ត្រឹម​ត្រូវ ​ចំណែក​អ្នកដទៃ​បើកបរ​ដោយ​មិនមាន​ប័ណ្ណ​បើកបរ។

ជាង​នេះ​ទៀត​ លោកស្រី ចាន់ សុកល់ មន្រ្តី​ជាន់​ខ្ពស់​ម្នាក់​​នៃ​គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​សុវត្ថិភាព​ចរាចរណ៍​ផ្លូវ​គោក បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន​ថា តួលេខ​នេះ ​រឹត​តែ​តិច​ខ្លាំង​ជាង​នេះ​ទៀត គឺ​មាន​តែ​ប្រហែល​ ១០ ​ទៅ​ ១៥ ​ភាគរយ​នៃអ្នក​បើកបរ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​មាន​ប័ណ្ណ​បើកបរ។ ​

លោក​ស្រី​បន្តថា៖ «យើង​មាន​បញ្ហា​ជាមួយ​ការងារ​នេះ»។

ចំនួន​អ្នក​​ស្លាប់​ជា​មធ្យម​​នៅ​លើ​ដង​ផ្លូវ គឺមាន​ចំនួន​ ៦ នាក់​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ។

ខ្ញុំឆ្ងល់​ថា តើ​អ្នក​បើកបរ​ទាំង​នោះ មិន​​ចេះ​បើក​បរ​ឬ​យ៉ាងណា​ហើយ​ឃើញ​ថា វា​មិន​ពិបាក​ទេ​​ក្នុង​ការ​រៀន​អំពី​ច្បាប់​ផ្លូវ​ថ្នល់​ ខ្ញុំ​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​រៀន​​បើកបរ ដើម្បី​​ទទួល​បាន​​ប័ណ្ណ​បើក​បរ​កម្ពុជា។

កាលពី​​ឆ្នាំ​ ២០០៧ រដ្ឋាភិបាល​បាន​ធ្វើ​កំណែ​ទម្រង់​​នីតិ​វិធី​ចេញ​ប័ណ្ណ​បើកបរ​​ដោយ​តម្រូវ​ឲ្យ​មាន​ការ​​ចូល​សាលា​បើកបរ ពី​មុន​​ពេល​ប្រឡង​តាម​រយៈ​ក្រសួង​សាធារណការ​និង​ដឹក​ជញ្ជូន​។ កាល​ពេល​នោះ​ ប័ណ្ណ​បើក​បរ​គឺ​មាន​សុពល​ភាព​ចំនួន​ ១០ ឆ្នាំ​សម្រាប់​ស្ទើរ​គ្រប់​ប័ណ្ណ​បើកបរ​យាន​យន្ត​គ្រប់​ប្រភេទ និង​បាន​អនុម័ត​ច្បាប់​មួយ​ដែល​​អាច​ផ្តន្ទា​ទោស​អ្នក​បើកបរ​​គ្មាន​ប័ណ្ណ​បើកបរ​ឲ្យ​ជាប់​ពន្ធនាគារ​ពី ៦ ថ្ងៃ​រហូត​ដល់ ១ ខែ និង​ពិន័យ​ពី ៦,២៥ ដុល្លារ​រហូត​ដល់​ ៥០ ​ដុល្លារ (ច្បាប់​ថ្មី​​ដែល​​ទើប​តែ​ឡាយ​ព្រះ​ហស្ថលេខា​ដោយ​​ព្រះ-​មហា​ក្សត្រ​កាល​ខែ​​មករា​ដំឡើង​ប្រាក់​ផាក​ពិន័យ​ពី​ ២៥ រហូត​ដល់ ២០០ ដុល្លារ)។

នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​សួរ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្ញុំ​ថា​ តើ​កាលពី​មុន​យ៉ាង​មេ៉ច​ដែរ នាង​បាន​​ឆ្លើយ​ថា ប័ណ្ណ​បើក​បរ​របស់​នាង​គឺ​សរសេរ​ពាក្យ​ «អចិន្រៃ្តយ៍» គឺ​មាន​សុពល​ភាព​រហូត​ដល់​អ្នក​ស្លាប់។

បន្ទាប់​ពី​​ការ​ជំរុញ​ឲ្យ​មាន​ការ​អប់រំ ចំនួន​សាលារៀន​បើកបរ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​មាន​ការ​កើន​ឡើង​យ៉ាង​លឿន។

លោក ព្រាប​ ចាន់​វិបុល ប្រធាន​នាយក​ដ្ឋាន​ដឹក​ជញ្ជូន​ផ្លូវ​គោក​នៃ​ក្រសួង​សាធារណ ការ​និង​ដឹក​ជញ្ជូន បាន​​ថ្លែង​ថា​ ពី​មុន​ពេល​ការ​ពង្រឹង​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់ មាន​ប័ណ្ណ​បើក​បរ​តែ​៣០០០ ​ប៉ុណ្ណោះ ត្រូវ​បាន​ចេញ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។ ​ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​មក​វា​បា​ន​កើន​ឡើង​ ហើយ​ថ្ងៃ​ខ្លះ​​ ឃើញ​មាន​​ប្រជាពលរដ្ឋ​រហូត​ដល់​ ១០០០ នាក់​​សម្រុក​មក​​ធ្វើ​ឯកសារ។ នេះ​មាន​ន័យ​ថា ក្នុង​​រយៈកាល​ប្រហែល ៦ ​ឆ្នាំ​នេះ​ ​មាន​ប័ណ្ណ​បើក​បរ​ថ្មី​​ចំនួន​ ៨៥៧ ០០០ ​ត្រូវ​បាន​ចេញ។

នៅ​ឆ្នាំ​ជា​មួយ​គ្នា​ ដែល​ច្បាប់​នោះ​ចូល​ជា​ធរមាន​ មន្រ្តី​ម្នាក់​នៅ​ក្រសួង​សាធារណការ ដែល​​​​ធ្វើ​ការងារ​លើ​ការ​ចេញ​អាជ្ញាប័ណ្ណ បាន​ប្រាប់​ភ្នំ​ពេញ​ប៉ុស្តិ៍​ឲ្យ​ដឹង​ថា ចំណាយ​ ២២០ ​ឬ ២៥០​ដុល្លារ​សម្រាប់​ដំណើរ​ការ​រត់​ការ​​មួយ​ចប់​ដើម្បី​ទទួល​បាន​​ប័ណ្ណ​បើកបរ។

ការ​អនុវត្ត​នេះ​បន្ត​រហូត​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ ប៉ុន្តែ​​លោក ចាន់​វិបុល បាន​ថ្លែង​ថា រដ្ឋាភិបាល​មាន​បញ្ហា​ចំពោះ​ការ​បង្ក្រាប​ទៅ​លើ​ការ​យក​កម្រៃ​ក្រៅ​ផ្លូវការ។

លោក​បាន​ថ្លែង​កាល​ពី​សប្តាហ៍​មុន​ថា៖ «យើង​បាន​ឮ​អំពី​ការ​យក​កម្រៃ​ក្រៅ​ផ្លូវ​ការ​ចំពោះការ​ទទួល​បាន​ប័ណ្ណ​បើកបរ ប៉ុន្តែ​​មិន​មាន​ការ​ផ្តល់​ជា​ផ្លូវ​ការ​មក​យើង​នោះ​ទេ»។ «វា​ពិបាក​​ក្នុង​ការ​ចាត់​ការ​ទៅ​លើ​នរណា​ម្នាក់​​​ប្រសិន​បើ​មិន​មាន​បណ្តឹង»។

របាយការណ៍​ឆ្នាំ​ ២០០១ ពី​ក្លិប​យាន​យន្ត​នៃ​ទីក្រុង​ Victoria ប្រទេស​អូស្រ្តាលី​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ បទ​ពិសោធ​ការ​បើក​បរ​រយៈពេល​ច្រើន​ម៉ោង​ជាមួយ​គ្រូ​បង្រៀន​បើក​បរ​ពី​មុន​ទទួល​បាន​ប័ណ្ណ​បើក​បរ​គឺ​ប្រសើរ​ជាង។ ​ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​បាន​បង្ហាញ​ថា​ អ្នក​រៀន​បើក​ឡាន ដែល​រៀន​ជា​​មួយ​គ្រូ​ចំនួន​ ១១៨ ម៉ោង​​គឺ​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរាចរណ៍​​តិច​ជាង​អ្នក​ដែល​រៀន​ពី ៤១ ម៉ោង​ទៅ​ ៤៧ ​ម៉ោង​ចំនួន ៣៥ ភាគរយ។ ប៉ុន្តែ​តើ​នរណា​​បាន​រៀន ១១៨ ​ម៉ោង​? ​បើ​អ្នក​រៀន​បើកបរ​ម៉ូតូ​​ជា​មួយ​គ្រូ​រៀន​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច? តើ​ឲ្យ​គាត់​អង្គុយ​ពី​ក្រោយ?

ដោយ​សង្ឃឹម​ថា​ នឹង​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​នេះ​ ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​សាលា​រៀន​បើកបរ​មួយ​ ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ កាល​ខែ​វិច្ឆិកា​ ​ដោយ​បង់​​ប្រាក់​ចំនួន ៩០ ​ដុល្លារ​សម្រាប់​ថ្លៃ​ដាក់​ពាក្យ ២ ដុល្លារ​ទៀត​សម្រាប់​សៀវភៅ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​និង​កាល​បរិច្ឆេទ​ប្រឡង។ ចំណែក​សាលា​ពីរ​ផ្សេង​ទៀត​ គឺ​តម្លៃ​ ១៣០ ដុល្លារ។ ​ខ្ញុំ​នឹង​ត្រូវ​ប្រឡង​សម្រាប់​ប័ណ្ណ​បើក​បរ​ម៉ូតូ​​ប្រភេទ​ A1 ​ដែល​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មាន​​សិទ្ធិ​បើក​បរ​ម៉ូតូ ១២៥ CC។ A2 សម្រាប់​ម៉ូតូ​លឿន​ជាង​នេះ និង​ B សម្រាប់​ឡាន​និង​ម៉ូតូ​គ្រប់​ប្រភេទ។ ខ្ញុំ​អាច​នឹង​មិន​ចាំ​បាច់​ប្រឡង​ក៏​បាន​ដោយ​​បង្ហាញ​អំពី​ប័ណ្ណ​បើកបរ​អាមេរិក​របស់​ខ្ញុំ ហើយ​បង់​ប្រាក់​ស្រដៀង​គ្នា នោះ​នឹង​ទទួល​បាន​​ប័ណ្ណ​បើកបរ​កម្ពុជា​ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​មិន​​ចង់​ធ្វើ​ដូច្នោះ ខ្ញុំ​ចង់​មើល​ថា​ តើ​ការ​ប្រឡង​នៅ​កម្ពុជា​​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ម្តេច។ ​ដោយ​មាន​សៀវភៅ​រៀន​បើក​បរ​នៅ​ក្នុង​ដៃ ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​ផ្ទះ​ និង​ចាប់​ផ្តើម​រៀន​​អំពី​របៀប​បើក​បរ​ ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។

នគរ​បាល​​​ផាក​​ពិន័យ​​អ្នក​បើក​បរ​​​បំពាន​​ច្បាប់​ចរាចរណ៍​​​។
នគរ​បាល​​​ផាក​​ពិន័យ​​អ្នក​បើក​បរ​​​បំពាន​​ច្បាប់​ចរាចរណ៍​​​។ ហេង ជីវ័ន

នៅ​ទំព័រ​ទី​មួយ​​ក្រោម​ចំណង​ជើង​ដែល​សរសេរ​ថា «ការ​បើកបរ​ក្នុង​លក្ខណៈ​ល្អ» និយាយ​ថា៖ «យើង​ត្រូវ​តែ​គោរព​និង​ស្រឡាញ់​​ជីវិត​អ្នក​ដទៃ​ ដូច​យើង​ស្រឡាញ់​ជីវិត​ខ្លួន​យើង​ដែរ​»។ ជា​ឧទាហរណ៍«ប្រសិន​បើ​យើង​មិន​ស្ថិត​នៅក្នុង​ស្ថាន​ភាព​ស្រប​ច្បាប់​ យើង​គួរ​តែ​គោរព​អ្នក​ដទៃ​​ យើង​ក៏​គួរ​គោរព​អ្នក​ដទៃ​ ដែល​បំពាន​ច្បាប់​ចរាចរណ៍​ផង​ដែរ​ ដើម្បី​​ចៀសការ​បាត់​បង់​ទាំង​សង​ខាង»។ ​បន្ទាប់​ពី​ការ​រៀន ខ្ញុំ​បាន​​ទៅ​អនុវត្ត​ការ​ប្រឡង​។

នៅ​ក្នុង​ពេល​ប្រឡង​មាន​សំណួរ​សួរ​ថា៖ តើអ្នក​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច ប្រសិន​បើ​អ្នក​ឃើញ​អ្នកដើរ​ម្នាក់ កំពុង​ឆ្លង​ផ្លូវ​​ឬ​​ប្រុង​ឆ្លង​ផ្លូវ?

ក) ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​ចុចស៊ី​ផ្លេ​
ខ) ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​បន្ថយ​ល្បឿន​​ ឬ​​ឈប់​យាន​យន្ត​ទុក​ឲ្យ​អ្នក​​ដើរ​ទៅ​មុន​
គ) ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​បង្កើន​ល្បឿន។​

​តើ​អ្នក​ពិនិត្យ​អ្វី​ខ្លះ​​នៅ​​ផ្លិត​ទឹក​ឡាន​?

ក) ការ​លិច​នៃ​ផ្លិត​ទឹក​ឡាន​
ខ) ​លាង​វា​ឲ្យល្អ​
គ) ​ពណ៌​ស្អាត​នៃ​ផ្លិត​ទឹក​ឡាន។

នៅ​ពេល​ជន​រង​គ្រោះ​សន្លប់ ​​តើ​អ្នក​ត្រូវ​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច​?​

ក) ​ដាក់​ឲ្យ​​ដេក​​និង​ធ្វើ​ចលនា​​ក្បា​ល​ជន​រង​គ្រោះ​ទៅ​ក្រោយ​​ដើម្បី​ឲ្យ​ងាយ​ដក​ដ​ង្ហើម
ខ) ​ឲ្យ​ជន​រង​គ្រោះ​អង្គុយ​ចុះ​ដើម្បី​​សម្រួល​ការ​ដក​ដង្ហើម
គ) ​ខាំ​កែង​ជើង​ជន​រង​​គ្រោះ។

កន្លែង​ប្រឡង​គឺ​នៅ​ខណ្ឌ​ឫស្សីកែវ​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​ប្រហែល​ ៣០ ​នាទី​ពី​កណ្តាល​ទីក្រុង​​។ ខ្ញុំ​បាន​ដើរ​ឡើង​ទៅ​ជាន់​ទី​ពីរ ដែល​​ជាបន្ទប់​ប្រឡង ហើយ​អង្គុយ​ចុះ។ ភ្លាមៗ​នោះ មនុស្ស​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង​ៗ​បាន​ចូល​មក ភាគ​ច្រើន​ជា​ចិន​និង​ជប៉ុន។ ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​នាំ​ទៅ​បន្ទប់​មួយ​ដែល​មាន​កុំព្យូទ័រ​ចំនួន​ ៥ គ្រឿង។

ការ​ប្រឡង​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ ​ហើយ​ភ្លាម​ៗ​នោះ​ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ថា ​សំណួរ​ភាគ​ច្រើន​បំផុត​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​រៀន​គឺ​មិន​មាន​នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រឡង​ទេ។ ​តើ​ឯណា​ទៅ​សំណួរ​ដែល​រៀន​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ? ​បរិយាកាស​ប្រឡង​គឺ​ជា​បញ្ហា​មួយ​ទៀត។ ​មេ​ប្រយោគ​​ចំនួន​បី​នាក់​ដើរ​ចុះ​ឡើង​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​និង​បាន​ប្រកាស​ថា​ អ្នក​រាល់​គ្នា​ជុំវិញ​ខ្ញុំ​ធ្លាក់ ហើយ​បាន​ឲ្យ​ពួក​គេ​ទៅ​ក្រៅ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​ថ្មី​ចូល​មក​ប្រឡង​បន្ទាប់។

ក្នុង​រយៈ​​​ពេល​ប្រឡង​ខ្ញុំ​ឮពាក្យ​ថា​«ធ្លាក់» «ធ្លាក់» «​អ្នក​ធ្លាក់​ សូម​ព្យាយាម​លើក​ក្រោយ» ​ហើយ​នៅ​ទី​បំផុត​លទ្ធផល​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​ចេញ​មក​​ថា «ធ្លាក់» ដែរ។ មេ​ប្រយោគ​ថា «សូម​អញ្ជើញ​​មក​វិញ​នៅ​សប្តាហ៍​ក្រោយ» ខ្ញុំ​សួរ​ថា​សប្តាហ៍​ក្រោយ​ ថ្ងៃ​ណា? គាត់​បាន​ឆ្លើយ​ថា «សូម​សួរ​សាលា​បើកបរ​របស់​អ្នក»។

ពីរ​បី​សប្តាហ៍​បន្ទាប់​ពី​ការ​ធ្លាក់​បុគ្គលិក​សាលា​បង្រៀន​បើកបរ​បាន​ទូរស័ព្ទ​មក​ខ្ញុំ និង​បាន​សួរ​ខ្ញុំ​ថា​តើ​ខ្ញុំ​ចង់​កំណត់​ថ្ងៃ​ប្រឡង​ជា​ថ្មី​ឬ​អត់? ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ថា​ ប្រាកដ​ជា​ចង់ ​ដោយ​​គិត​​ថា ការ​ប្រឡង​ថ្មី​នឹង​មិន​​មាន​ការ​ចំណាយ​ប្រាក់។ ប៉ុន្តែ​បុគ្គលិក​ស្រី​​រូប​នោះ​បាន​សួរ​ខ្ញុំ​ថា​ តើខ្ញុំ​ពិត​ជា​ចង់​ជាប់​ការ​ប្រឡង​ឬទេ? ​បើ​សិន​ជា​ចង់​ជាប់​ការ​ប្រឡង «អ្នក​ត្រូវ​ចំណាយ​ប្រាក់»។

នាង​បន្ត​ថា៖ «នេះ​ជា​ទម្លាប់​គេ​ធ្វើ​នៅស្រុក​ខ្មែរ»។ «អ្នក​ឲ្យ​លុយ​ទៅ​ក្រសួង ៦០ ដុល្លារ អ្នក​នឹង​ជាប់ បើ​មិន​ឲ្យ​លុយ​គឺ​ធ្លាក់​ ធ្លាក់​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត»។ ​ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​សាលា​បង្រៀន​​បើកបរ​នេះ​ដោយ​ផ្ទាល់​ដើម្បី​បញ្ជាក់ បុគ្គលិក​នោះ​បាន​និយាយ​ដដែល ហើយ​ថា​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ធ្វើ​ដូច្នេះ។ ​នៅពេល​ខ្ញុំ​ឃើញ​មាន​ការ​បោក​គ្រាប់​បែក​ក្នុង​ការ​​ប្រឡង ហើយ​​នៅ​តែ​ជាប់ នោះ ខ្ញុំ​បាន​បដិសេធ​ដាច់​​ខាត​៕​ PS

រាយការណ៍បន្ថែម ​​ឆាយ ច័ន្ធ​នីដា​

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍