The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - វគ្គ​ទី ១៦: ឆ្មា និង​កណ្តុរ​មុខ​ដដែលៗ​មិន​ដូច​នៅ​អាមេរិក

វគ្គ​ទី ១៦: ឆ្មា និង​កណ្តុរ​មុខ​ដដែលៗ​មិន​ដូច​នៅ​អាមេរិក

Content image - Phnom Penh Post
មេបក្ស​ប្រឆាំង​លោក​ សម រង្ស៊ី និង​មេបក្ស​កាន់​អំណាច​លោក​ ហ៊ុន សែន នា​ពេល​កន្លង​មក​​​។ រូបថត ហ្វេសប៊ុក

វគ្គ​ទី ១៦: ឆ្មា និង​កណ្តុរ​មុខ​ដដែលៗ​មិន​ដូច​នៅ​អាមេរិក

ជាទូទៅ​មាន​មតិ​រិះគន់​សព្វថ្ងៃ​នេះ​រឿង​តុលាការ និង​ចោរ​ដែល​ចៅក្រម​តែង​លើក​ឡើង​ថា​ឃើញ​មុខ​ចោរ​ដដែលៗ​ទៀត​ហើយ​នៅ​ពេល​ដែល​ប៉ូលិស​យុត្តិធម៌​យក​ចោរ​មក​កាត់​ទោស​នៅ​តុលាការ​ម្តងៗ​រីឯ​ជនល្មើស​ដែល​ជា​ចោរ​នោះ​ថា​ឲ្យ​ចៅក្រម​វិញ​ថា​មកពី​មុខ​តុលាការ​ដដែល​ដែរ​ធ្វើអី​ចុះ!

យ៉ាង​ណា​មិញ​ដូច​គ្នា​នេះ​ដែរ​សម្រាប់​អ្នក​ឈរ​ឈ្មោះ​បោះឆ្នោត​តំណែង​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​ក៏​មុខ​ដដែលៗ​ដែរ​គឺ​ដូច​រឿង​តុក្កតា​ឆ្មា និង​កណ្តុរ (Tom & Jerry) នៅក្នុង​ទូរទស្សន៍​​ឃើញ​តែ​ឆ្មា និង​កណ្តុរ​​លេង​ដាក់​អន្ទាក់​គ្នា​ដដែលៗ តើ​នេះ​មកពី​អ្នក​មក​បោះឆ្នោត​មុខ​ដដែល​ដែរ​ឬ​? តែ​តាម​ពិត​អ្នក​បោះឆ្នោត​គេ​ធុញទ្រាន់​មុខ​ឆ្មា និង​កណ្តុរ​ដដែលៗ​ហ្នឹង​ហើយ​គេ​ចង់​រក​មើល​រឿង​តុក្កតា​ Ben 10 ឬក៏ Oggy វិញ​មក​ពី​គ្មាន​ជម្រើស​។ ហើយ​បើ​តាម​ទស្សនៈ​របស់​អ្នក​បោះឆ្នោត​នោះ​គឺ​ការ​ដែល​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​កណ្តុរ​នោះ​គឺ​មក​ពី​គេ​ស្អប់​ឆ្មា​ហើយ​អ្នក​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​ឆ្មា​នោះ​គឺ​មកពី​គេ​ស្អប់​ចរិត​កណ្តុរ​ដែល​មាន​ការ​អី​ដាក់​មេផាយ​បាត់​នោះ​គឺ​មកពី​គ្មាន​ជម្រើស​។ បោះឆ្នោត​ម្តង​ណា​ក៏​ឃើញ​តែ​មុខ​ឆ្មា និង​កណ្តុរ​ដែរ​ហើយ​មាន​​គំនុំ​គុំកួន​​ស៊ី​សាច់​ហុត​ឈាម​គ្នា បោះ​ពាក្យ​សម្តី​ដាក់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​មាន​ស៊ី​ អត់​សែន មាន​សែន​អត់​ស៊ី គ្មាន​ចរិត​បង្រួប​បង្រួម​ជាតិ បើ​បាន​គឺ​​បាន​តែ​មួយ​ភ្លែត​បោក​ភ្នែក​អ្នក​បោះឆ្នោត​ទៅ​ចប់​ហើយ។

តើ​ក្នុង​បក្ស​នីមួយៗ​ក្រៅ​ពី​ឆ្មា ឬ​​ក៏​កណ្តុរ​អត់​មាន​អ្នក​ជំនួស​ទេ​? បើ​ម្នាក់ៗ​អាយុ​ ៧០ ​ឆ្នាំ​ទៅ​ហើយ​កាន់​យ៉ាង​ច្រើន​បាន​តែ​មួយ​អាណត្តិ​ទៀត​ហ្នឹង​អស់​ថាមពល​ហើយ​ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​មើល​ទៅ​អត់​មាន​អី​ឲ្យ​មាន​ការ​វិវត្ត​ទៅ​តាម​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​គួរ​ឲ្យ​កត់សម្គាល់​នោះ​ទេ​គឺ​ប្រជាធិបតេយ្យ​ក្លែងក្លាយ ​៤ ​អាណត្តិ​ចុងក្រោយ​នេះ​ហើយ​អ្នក​ឈរ​ឈ្មោះ​ដដែល។ កណ្តុរ​ចាញ់​ឡាំប៉ា​តែ​រហូត​ចោទ​ឆ្មា​ថា​លួច​បន្លំ​សន្លឹក​ឆ្នោត​រីឯ​ឆ្មា​មិន​ខ្វល់​ទេ​គឺ​ដឹង​តែ​ឈ្នះ​តាម​វិធី​ណា​ក៏ដោយ​គឺ​ផ្ទុយ​ទៅ​នឹង​អ្វី​ដែល​បាន​ឃោសនា​ធ្វើអ្វីៗ​ដើម្បី​ជាតិ​នោះ​។

និយាយ​ពី​ការ​បោះឆ្នោត​រវាង​ឆ្មា និង​កណ្តុរ​ម្តងៗ​គឺ​អ្នក​បោះឆ្នោត​ដេក​តែ​ពី​ភ័យ​មាន​តាំង​ពី​ចល័ត​ទ័ព​ក៏មាន​ការ​រាប់​សន្លឹក​ឆ្នោត​របស់​ គ.ជ.ប មិន​បង្ហាញ​ជា​​សាធារណៈ​ចប់​ចុង​ចប់​ដើម​ធ្វើ​រាប់​គើមៗ​នៅ​តាម​កញ្ចក់​ទូរទស្សន៍​ជាតិ​បាន​បន្តិច​រអាក់​រអួល​ហើយ​មើល​លក្ខណៈ​ដូចជា​ឡប់​ឡែ​បំភាន់​ភ្នែក​ទស្សនិកជន​ជាតិ និង​អន្តរជាតិ​។ អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​គឺ​ទិញ​អង្ករ​ទុក​ខ្លះ​ទៅ​ដក​លុយ​នៅ​ ATM​ ​ទាំង​យប់​ខ្លាច​ស្រុក​ទេស​គេ​អត់​ស្រួល ខ្លះ​យក​ឡាន និង​ម៉ូតូ​ចាក់​សាំង​ពេញៗ​ខ្លាច​គេ​ជម្លៀស​ទៅ​ណា​មក​ណា​ទៀត ចង់​ទិញ​អ្វី​ក៏​មិន​ហ៊ាន​ដែរ​ខ្លាច​កប់​លុយ​ចោល​អត់​ប្រយោជន៍​។

ឥឡូវ​នេះ​ឆ្មា​ឃើញ​ក្រឡា​យ៉ាប់​របស់​កណ្តុរ​គឺ​ឆ្មា​ដាក់​អន្ទាក់​ចោល​គ្រប់​ច្រក​កុំ​ឲ្យ​កណ្តុរ​ចូល​រន្ធ​មក​ប្រកួត​ប្រជែង​បាន​ រីឯ​កណ្តុរ​នៅ​ក្រៅ​​រន្ធ​បាន​ត្រឹម​តែ​ក្អេងក្អាង​កោកកាកៗ​ខ្លួន​ឯង​មិន​បាន​ចុះ​ឈ្មោះ​ផង តើ​ឲ្យ​អ្នក​គាំទ្រ​ចុះ​ឈ្មោះ​បោះឆ្នោត​យ៉ាង​ដូចម្តេច​ទៅ​? ហើយ​បើ​កណ្តុរ​មិន​មក​បក្ស​របស់​ខ្លួន​ធ្វើ​សមាជ​ជ្រើសរើស​មេបក្ស​ថ្មី​ទៅ​បាន​ទេ?​ កុំ​ឲ្យ​អត់​កណ្តុរ​ទៅ​គ្មាន​អ្នក​ណា​មក​ជំនួស​នោះ​​។ បើ​សាកល្បង​ធ្វើការ​ស្ទង់​មតិ​ពី​ការ​បោះឆ្នោត​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​ហាក់​មាន​លម្អៀង​មិន​ហ៊ាន​ឆ្លើយ​ពិបាក​យក​ជា​ការ​​បាន​ប្រសិន​បើ​អ្នក​បោះឆ្នោត​នោះ​ចង់​បោះ​ឲ្យ​កណ្តុរ​ព្រោះ​ខ្លាច​គេ​កត់សម្គាល់​ទុក ឬ​ក៏​ខ្លាច​ពី​សុវត្ថិភាព​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ពេល​ណា​មួយ​។ តែ​បើ​អ្នក​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​ឆ្មា​វិញ​គឺ​គេ​ឆ្លើយ​ភ្លាម​ថា​គាត់​នឹង​គាំទ្រ​ឆ្មា។

រីឯ​ការ​បោះឆ្នោត​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​វិញ​គឺ​គេ​បោះឆ្នោត​ ៤ ​ឆ្នាំ​ម្តង​ហើយ​ប្រជាពលរដ្ឋ​គេ​មាន​សិទ្ធិ​ជ្រើសរើស​តំណាង​របស់​គេ​ដូច​ហែក​ឋិន​យ៉ាង​សប្បាយ បើ​អ្នក​កាសែត ឬ​ក៏​ទូរទស្សន៍​សួរ​ថា​តើ​គេ​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​បេក្ខជន ឬ​ក៏​បេក្ខនារី​ណា​មួយ គេ​នឹង​ឆ្លើយ​ភ្លាម​ថា​គេ​នឹង​បោះឆ្នោត​ឲ្យ​នរណា​ម្នាក់​ភ្លាម​ដោយ​មិន​ញញើត​ញញើម ឬ​ក៏​ខ្លាច​គេ​​គុំ ឬ​ក៏​ត្រូវ​ស្ថាប័ន​បញ្ឈរ​ជើង​នោះ​ទេ។ គឺ​គេ​មាន​សេរីភាព​ពេញ​លេញ​ក្នុង​ការ​ជ្រើសរើស​ហើយ​បេក្ខជន ឬ​ក៏​បេក្ខនារី​ឈរ​ឈ្មោះ​ប្រធានាធិបតី​វិញ​គឺ​ឈរ​យ៉ាង​ច្រើន​បំផុត​បាន​តែ​ ២ ​ដង​ទេ​បើ​ទោះបី​ជា​ដឹកនាំ​ពីរ​អាណត្តិ​កន្លង​មក​ល្អ​យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ​។

រីឯ​ការ​ស្ទង់​មតិ​វិញ​គឺ​កម្រ​ខុស​ណាស់​គឺ​អ្នក​បោះឆ្នោត​សម្តែង​មតិ​ចេញ​ពី​បេះដូង​របស់​គេ​គឺ​ការ​ស្ទង់​មតិ​ឃើញ​ថា​​ភាគរយ​របស់​លោកស្រី ហ៊ីឡារី មកពី​គណបក្ស​ប្រជាធិបតេយ្យ​ឈ្នះ​លើ​លោក​ ត្រាំ មកពី​គណបក្ស​សាធារណរដ្ឋ។

ជា​លទ្ធផល​របស់​គណៈកម្មការ​បោះឆ្នោត​ប្រធានាធិបតី​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ឃើញ​ថា​លោកស្រី​ ហ៊ីឡារី ​ឈ្នះ​មែន​គឺ​លើស​ជិត​កន្លះ​លាន​សំឡេង​បើ​​គិត​ជា​ភាគរយ​គឺ​លោកស្រី​​ ហ៊ីឡារី ​បាន​ ៤៧,៧ ​ភាគរយ​រីឯ​លោក​ ត្រាំ បាន​តែ​ ៤៧,៤ ​ភាគរយ​ទេ​តែ​ដោយសារ​ប្រព័ន្ធ​បោះឆ្នោត​នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក​គឺ​ប្រព័ន្ធ​សមាមាត្រ​រដ្ឋ​ណា​បេក្ខជន​ឈ្នះ​លើស​តែ ១ ​សំឡេង​គឺ​យក​កៅអី​ក្នុង​រដ្ឋ​នោះ​ទាំងអស់​គឺ​លោក​ ត្រាំ ​ឈ្នះ​បាន​ច្រើន​រដ្ឋ​ជាង​លោកស្រី ហ៊ីឡារី ហេតុ​ដូច្នេះ​លោក​ ត្រាំ​ ប្រមូល​កៅអី​បាន​ច្រើន​ជាង​លោកស្រី​ ហ៊ីឡារី (២៩០ ទល់​នឹង ២៣២ ​កៅអី)។

បើ​ទោះបី​ជា​មាន​បាតុកម្ម​តវ៉ា​ពី​អ្នក​គាំទ្រ​លោកស្រី​ ហ៊ីឡារី ប្រឆាំង​នឹង​លោក​ ត្រាំ​ ក៏ដោយ​ក៏​លោកស្រី ហ៊ីឡារី និង​លោក​ អូបាម៉ា ទទួល​ស្គាល់​លទ្ធផល​នៃ​ការ​បោះឆ្នោត​តំណែង​ប្រធានាធិបតី​លើក​ទី ៤៥ ​នេះ​រួច​ហើយ​​ដែរ​។ លោកស្រី​ ហ៊ីឡារី ​ក៏​បាន​ទម្លាក់​កំហុស​ការ​ចាញ់​ឆ្នោត​នេះ​គឺ​ដោយសារ​តែ​ប្រធាន​ស្ថាប័ន ​FBI លោក James Comey ដែល​បញ្ចេញ​រឿង​ការ​ស៊ើបអង្កេត​លើ​ការ​ប្រើ​ Email ផ្ទាល់​ខ្លួន និង​ការ​ហៅ​ចេញ​ទៅ​ម្ចាស់​ជំនួយ​នៅ​មុន​ពេល​បោះឆ្នោត​តែ​បន្តិច​សោះ​ហើយ​ប្រសិន​មាន​បញ្ហា​មាន​កំហុស​បច្ចេកទេស​គឺ​មាន​តិចតួច​យ៉ាង​ច្រើន​តុលាការ​កំពូល​សម្រេច​ឲ្យ​រាប់​ឡើង​វិញ​នៅ​កន្លែង​ដែល​មាន​ការ​សង្ស័យ​នោះ​ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​ចាញ់​អស់​ចិត្ត។

តែ​អ្វី​ដែល​ចម្លែក​នោះ​គឺ​អ្នក​ចាញ់​ទៅ​ជា​ឈ្នះ​កៅអី​ច្រើន​ទៅ​វិញ​គឺ​មាន​លក្ខណៈ​ខុស​ពី​មុន​ដែល​លទ្ធផល​ស្ទង់​មតិ​ឈ្នះ​ហើយ​ឈ្នះ​កៅអី​ច្រើន​ទៀត​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​មួយ​ចំនួន​មាន​ការ​សង្ស័យ​ពី​​លទ្ធផល​នៃ​ការ​បោះឆ្នោត​។

សរុប​មក​វិញ​ពលរដ្ឋ​អាមេរិក​មាន​សំណាង​ជាង​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ក្នុង​ការ​ជ្រើសរើស​បេក្ខជន និង​គណបក្ស​ដែល​ខ្លួន​ពេញ​ចិត្ត​គឺ​បក្ស​មួយ​កាន់​បាន​តែ​ ២ អាណត្តិ​ទេ​បន្ទាប់មក​គឺ​បក្ស​មួយ​ទៀត​ឡើង​កាន់​ម្តង​ហើយ​គឺ​ពលរដ្ឋ​អាមេរិក​សម្បូរ​ដោយ​អ្នក​នៅ​កណ្តាល​និយម និង​រដ្ឋ​ដែល​មិន​មាន​បក្ស​ណា​មួយ​គ្រប​ដណ្តប់​ដាច់ (Swing state)។ ហើយ​បេក្ខជន​ប្រធានាធិបតី​ឃើញ​មុខ​ប្លែកៗ​គំនិត​ថ្មីៗ​រហូត​ហើយ​គេ​ធ្វើការ​ជាមួយ​គ្នា​បាន​មិន​ដូច​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​ទេ​ឃើញ​តែ​ឆ្មា និង​កណ្តុរ​ដដែលៗ​ឡើង​សុំា​ភ្នែក​ទៅ​ហើយ ហើយ​មិន​ត្រូវ​គ្នា​ទៀត។

តើ​ពេល​ណា​បាន​ឆ្មា និង​កណ្តុរ​សម្រេច​ចិត្ត​ផ្ទេរ​អំណាច​ខ្លួនឯង​ឲ្យ​គេ​ដឹកនាំ​ឈរ​ឈ្មោះ​បេក្ខជន​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​នៅ​ក្នុង​បក្ស​របស់​ខ្លួន​នោះ? ហើយ​បើ​ជ្រុល​​ឲ្យ​ដឹង​ឈ្នះ​ចាញ់​ឲ្យ​ប្រាកដ​មួយ​​ទៀត​គឺ​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​គួរ​យក​ប្រព័ន្ធ​បោះឆ្នោត​សមាមាត្រ​ដូច​នៅ​អាមេរិក​តែ​ម្តង​ទៅ​កុំ​ឲ្យ​នៅ​រសេមរសាម​ដូច​រាល់​ដង​គឺ​ខេត្ត​រាជធានី​ណា​ដែល​បក្ស​ណា​មួយ​លើស​តែ​ ១ ​សំឡេង​គឺ​យក​កៅអី​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​នោះ​ទាំងអស់​តែ​ម្តង​ទៅ​សម្រាប់​សភា​ហើយ​បើ​អាច​គឺ​បក្ស​ណា​ឈ្នះ​ឆ្នោត​នៅ​ខេត្ត-រាជធានី​ណា ខេត្ត-រាជធានី​នោះ​នឹង​ត្រូវ​ដឹកនាំ​ដោយ​បេក្ខជន​តំណាង​មកពី​គណបក្ស​នោះ​តែ​ម្តង​ទៅ​៕

ចូលរួម​ផ្តល់​យោបល់​តាមរយៈ​ soprach.tong@phnompenhpost.com

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍