The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - វិស័យ​សុខាភិបាល​ជាតិ ចាំបាច់​ត្រូវ​ពង្រឹង​ពិសេស ការ​អប់រំ​វិជ្ជា​ជីវៈនិង​ក្រម​សីល​ធម៌




វិស័យ​សុខាភិបាល​ជាតិ ចាំបាច់​ត្រូវ​ពង្រឹង​ពិសេស ការ​អប់រំ​វិជ្ជា​ជីវៈនិង​ក្រម​សីល​ធម៌

វិស័យ​សុខាភិបាល​ជាតិ ចាំបាច់​ត្រូវ​ពង្រឹង​ពិសេស ការ​អប់រំ​វិជ្ជា​ជីវៈនិង​ក្រម​សីល​ធម៌

Content image - Phnom Penh Post
អ្នកជំងឺចេញពីព្យាបាល នៅក្នុងគ្លីនិកមួយកន្លែងនៅខេត្តសៀមរាម តុង សុប្រាជ្ញ
ភ្នំ​ពេញ​: តាម​រយៈ​ការ​កំណត់​គោល​ដៅ​នៃ​ការ​សិក្សា​អប់រំ​នៅ​បណ្តា​ប្រ​ទេស​ជឿន​លឿន ​មុខ​វិជ្ជា​ជីវៈ​សុខា​ភិបាល​គឺ​ជា​មុខ​វិជ្ជា​មួយ​ដែលតម្រូវ​ឲ្យ​និស្សិត​ ដែល​រៀន​មាន​កម្រិត​​​ពិន្ទុខ្ពស់​​ និង​មាន​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ខ្ពស់​ជាង​​មុខ​វិជ្ជា​ជីវៈ​ដទៃៗទៀត។​ នេះ​គឺ​ដោយ​សារ​​តែ​មុខ​វិជ្ជា​នេះ ​មិន​ត្រឹម​តែ​ចេះតែ​ទ្រឹស្តី​ទេ គឺថែម​ទាំង​អនុវត្ត​ព្យាបាល​ ប្រកប​ដោយ​សុវត្ថិភាព​ក្នុង​ការ​ជួយ​សង្គ្រោះ​ជីវិត​អ្នក​ជំងឺ​។

ជាទូ​ទៅ​​សម្រាប់​ពល​រដ្ឋ​សាមញ្ញ​មិន​បាន​បែង​ចែកចំពោះ​អ្នក​​ព្យាបាល​​អ្នក ​ជំងឺ ដោយ​ចែក​កម្រិត​ថ្នាក់​របស់​ពួក​គាត់​ថា តើអ្នក​ណា​​មួយ​​ជា​វេជ្ជ​បណ្ឌិត ​គ្រូពេទ្យ​ឆ្មប គ្រូពេទ្យ​មធ្យម ​ឬក៏​គ្រូពេទ្យប​ឋម​ទេ។

តើសព្វ​ថ្ងៃ​ ​ដំណើរ​ការ​អប់រំ​ និង​ការ​អនុវត្ត​លើ​វិស័យ​នេះ​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច​ដែរ​?

បច្ចុប្បន្ន​នេះ ​ខ្ញុំ​សង្កេត​ឃើញ​ថា ​មាន​ការ​ប្រសើរ​ឡើង​​បន្តិច​ម្តងៗ​លើ​វិស័យ​សុខាភិ-​បាល ទាំង​​ហេដ្ឋារចនា​សម្ព័ន្ធ​ សម្ភារ​បច្ចេក​ទេស តែ​​ការ​​ផ្តល់​សេវា​សុខភាព​សារ​ធារណៈ​របស់​រដ្ឋ​វិញ​​មិន​ទាន់​រីក​ចម្រើន ​​គួរ​ឲ្យ​កត់​ស្គាល់​​​នៅ​ឡើយ​ទេ។ ទាំង​នេះ មក​ពី​គុណ​ភាព​​របស់​​អ្នក​ផ្ដល់​សេវា​សុខាភិបាល​នៅមាន​កម្រិត​​នៅ​ឡើយ​ ​ដូច​កាល​ពី​សប្តាហ៍​មុន​លោក​​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី ​ហ៊ុន សែន​​ ក៏​បាន​ក្រើន​​​រំឭក​ដល់​គ្រូពេទ្យ​ឲ្យ​មាន​ក្រម​សីលធម៌ និង​វិជ្ជាជីវៈ​ខ្ពស់​​ក្នុង​ការ​ជួយ​ជន​ក្រីក្រ​ និង​គ្លីនិក​ឯកជន​ផង​ដែរ។ តែការ​អំពាវ​នាវ​របស់​លោក​ហ៊ុន សែន​នេះ ​ផ្ទុយ​ទៅនឹង​ការ​សម្រច​របស់​រាជរដ្ឋាភិ​បាល​ កាល​ពី​ចុង​ឆ្នាំ​២០០៨ ដោយ​​ឲ្យ​និស្សិត​កំពុង​សិក្សា​នៅ​ថ្នាក់​​ត្រៀម​ដើម្បី​ប្រឡង​ចូល​រៀន​ ឆ្នាំ​ទី១​ នៃ​សាកល​វិទ្យាល័យ​វិទ្យា​សាស្ត្រ​សុខាភិបាល ដោយ​ឲ្យ​និស្សិត​បាតុកម្ម​ដោយ​សារ​បាន​ប្រឡង​ធ្លាក់​ទាំង​អស់​នោះ​ឲ្យ​ជាប់​ ទាំង​អស់​ទៅ​វិញ​។

ខ្ញុំ​យល់​ឃើញ​ថា​ ការ​សម្រច​យក​គោល​ការណ៍​នេះ គឺ​រឹត​តែ​ប៉ះ​ពាល់​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ​នា​ពេល​អនាគត​ដ៏​ខ្លី​ខាង​មុខ​នេះ ​ចំពោះ​គុណ​ភាព​នៃ​ការ​ផ្តល់​សេវា​សុខា​ភិបាល​ ឧប​សគ្គ​​ទី-​១ ​ថា​តើ​ការ​ព្យាបាល​ឲ្យ​ថ្នាំ ​ឬ​ក៏​វះ​​កាត់​អ្នក​ជំងឺ​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច ប្រសិន​បើ​ប្រឡង​​​ចូល​រៀន​មុខ​វិជ្ជា​នេះ​មិន​ទាំង​ជាប់​ផង​ ចុះ​​​ទម្រាំសិក្សា ​និង​ការ​ធ្វើការ​ទៀត​ទៅជា​យ៉ាង​ណា? ឬមួយ​ក៏រៀន​ម៉ាជាប់ៗ​ដោយ​ការ​សូក​លុយ​គ្រូៗ​តាម​មុខ​វិជ្ជា ដើម្បីបាន​សញ្ញាបត្រ​សុខា​ភិបាល ​ដើម្បី​បើក​គ្លីនិក​ឯកជន​? ឬ​ក៏​រៀន​សាលា​​ពេទ្យ​ដើម្បី​ងាយ​ស្រួល​ចូល​ដណ្តឹង​កូន​ក្រមុំ​គេ​ ឬក៏​ក្នុង​បំណង​ឲ្យ​អ្នក​មាន​លើក​កូន​​ក្រមុំ​ឲ្យ​ដូច​ កាល​ពី​​ឆ្នាំ​៨០​ និង​ឆ្នាំ​៩០?

ចំណែក​ឯ​ឪពុក​ម្តាយ ​ក៏​ដូច​ជា​និស្សិត​ខ្លួន​ឯង​ផ្ទាល់ ​គួរ​តែ​ពិចារណា​ឡើង​វិញ គិត​ថា ​កូន​របស់​ខ្លួន។ សម្រាប់​មុខ​វិជ្ជា​ជីវៈនេះ​ មិន​ឲ្យ​​តែ​មាន​លុយ​បង់​សាលា​ គឺ​រៀន​បាន​នោះ​ទេ ដើម្បី​បង្ហាញ​គេ​ថា ​កូន​រៀន​សាលា​ពេទ្យ​នោះ ​ដែល​គេ​ឲ្យ​តម្លៃ​ខ្ពស់​នៅ​ក្នុង​សង្គម? ចំណេះ​ដឹង​វិជ្ជា​ជីវៈ​នេះ​ គឺវា​អាច​ប៉ះ​ពាល់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចំពោះ​ការ​សិក្សា​របស់​និស្សិត​ដែល​រៀន​ ខ្សោយ​ផង និង​អាច​គ្រោះ​ថ្នាក់​ដល់​អ្នក​ជំងឺ​ក្នុងការ​អនុវត្ត​ជាក់​ស្តែង​ផង។

ឧបសគ្គ​ទី-​២ ដោយ​សារ​ប្រាក់​ខែ​ទាប​ពេក​​សម្រាប់​បុគ្គលិក​សុខាភិបាល​ដែលមាន​បទ​ពិសោធមួយ​ចំនួន​ គឺ​សុំលា​លែង​ឈប់​ធ្វើ​ការ​រដ្ឋ ទៅបើ​កគ្លីនិក​ខ្លួន​ឯង ខ្លះ​ទៀត​ទៅ​​ធ្វើ​ឲ្យ​បណ្តា​អង្គការ​ ក្រុមហ៊ុន​នានា​ និង​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ពិគ្រោះ​យោបល់​ឯករាជ្យ​ទៅ​វិញ ឬ​ក៏​ខ្លះ​ទៅ​រស់​នៅ​បណ្តា​ប្រទេស​ជឿន​លឿន​។​​ ទោះ​បី​ជា​មាន​និស្សិត​រាប់​រយ​នាក់​ដែល​បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ពី​សាលា​ ពេទ្យ​នានា​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​​​ក៏​ដោយ​ក៏មិន​ទាន់​គ្រប់​គ្រាន់​ ដើម្បី​បម្រើ​សេវា​សុខាភិបាល​ទៅ​តាម​ការ​កើន​ឡើង​នូវ​ចំនួន​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ទាំង​អស់​ដូច​ដែល​ ក្រសួង​សុខា​ភិបាល​តម្រូវ​ការ​​នោះ​ឡើយ ​បើ​ទោះបី​ជា​​មិន​ទាន់​មាន​ទិន្នន័យ​ថ្នាក់​ជាតិ​ជាក់​លាក់​ណា​មួយ​ថា​ តើ​វេជ្ជបណ្ឌិត​ម្នាក់​គ្រប​ដណ្តប់​ក្នុង​ការ​ព្យាបាល​ទៅ​ប្រជា​ពល​រដ្ឋ ​ប៉ុន្មាន? ប៉ុន្តែ​ទិន្នន័យ​ឆ្នាំ​២០១១ ​នៅ​ស្រុក​ប្រតិ​បត្តិ​​សុខា​ភិបាល​អង្គរ​​ជុំ​​នៃ​ខេត្ត​សៀម​រាប​ គឺ​អត្រា​វេជ្ជ​បណ្ឌិត​​ម្នាក់​គ្រប​ដណ្តប់​ការ​ព្យា​បាល​ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​ ចំនួន​ ៥៤ ០០០​នាក់​។

តែ​គួរ​ឲ្យ​ស្តាយ​មាន​អនុក្រឹត្យ​មួយ​របស់​រាជ​រដ្ឋាភិបាល​ស្តី​ពី​ការ​បណ្តុះ ​បណ្តាល​វិស័យ​​សុខា​ភិបាល​ ដែល​បាន​អនុម័ត​ កាល​ពី​​ខែ​មីនា​​ឆ្នំា​២០០៧ មិន​បាន​ជួយ​ដល់​និស្សិត​ដែល​បាន​រៀន​ចប់​បរិញ្ញា​បត្រ​មុខ​វិជ្ជា​ផ្សេង ​ៗ​ក្រៅ​ពី​បរិញ្ញា​បត្រ​សុខា​ភិបាល​ឲ្យ​ចូល​​រៀន​ថ្នាក់​បរិញ្ញា​បត្រ​ជាន់​ ខ្ពស់​(Master Degree) ផ្នែក​សុខា​ភាព​សាធារណៈ​ទេ​។ ដូច​ដែល​​ចែង​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ​ថា៖​ «មាត្រា​ទី​​២.១​ ថ្នាក់​បរិញ្ញា​បត្រ​ជាន់​ខ្ពស់​សុខភាព​សារធារណៈ ​ត្រូវ​សិក្សា​បន្ថែម​ពីថ្នាក់​បរិញ្ញាបត្រ​វិទ្យាសាស្រ្ត​វេជ្ជសាស្រ្ត ​ឱសថ​សាស្រ្ត ​ទន្ត​សាស្រ្ត ​បរិញ្ញាបត្រ​ជំនួយ​វេជ្ជ​សាស្រ្ត​ដទៃ​ទៀត​យ៉ាង​តិច​រយៈ​ពេល​២​ឆ្នាំមាន​ចំនួន ​ក្រេឌីត​សរុប​យ៉ាង​តិច​ ៥៤​ ក្រេឌីត»។

តាម​ទស្សនៈ​របស់​ខ្ញុំ ​មាត្រា​ នៃ​ច្បាប់​នេះ ​គឺ​មាន​ការ​រើស​អើង​ចំពោះ​និស្សិត​ដែល​មិន​​បាន​រៀន​វិជ្ជា​ជីវៈ​សុខា​ ភិបាល។​ ដោយ​សារ​ច្បាប់​នេះ និស្សិត​ដែល​មិន​មាន​បរិញ្ញាបត្រ​ផ្នែក​សុខា​ភិបាល​ គឺ​មិន​អាច​ចុះ​ឈ្មោះ​ចូល​រៀន​ថ្នាក់​បរិញ្ញា​បត្រ​ជាន់​ខ្ពស់​ផ្នែក​សុខភាព ​សារណៈ​បាន​ទេ ហើយ​សព្វ​ថ្ងៃ​ច្បាប់​នេះ បាន​និង​កំពុង​អនុវត្ត​នៅតាម​សាកល​វិទ្យា​ល័យ​ វិទ្យាសាស្រ្ត​សុខា​ភិបាល​នានា។ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​មិន​អាច​រៀន​បាន? ខ្ញុំ​គិត​ថា​ អនុ​ក្រឹត្យ​នេះ ​គឺ​ជារ​បាំង​មួយ​ចំណែក​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​វិស័យ​សុខា​ភិបាល​ផងដែរ ក្នុងការ​ជួយ​ខាង​ផ្នែក​អប់រំ ​លើក​កម្ពស់​សុខ​ភាព​សាធារណៈ ក៏​ដូច​ជា​ការ​ការពារ​ជំងឺ​ឆ្លង​ផ្សេង​ៗ ​ និង​ស្រាវ​ជ្រាវ​ ដែល​មិន​មែន​ការ​ព្យាបាល​អ្នក​ជំងឺ។ ហេតុ​ដូច្នេះ​ហើយ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ រាជរដ្ឋា​ភិបាល​គួរ​តែ​ពិចារណា​ឡើង​វិញ​ ក្នុង​ការ​កែ​ប្រែ​ច្បាប់​នេះ ដើម្បី​អនុញ្ញាត​​ឲ្យ​និស្សិត​ដែល​មិន​មាន​បរិញ្ញា​បត្រ​សុខា​ភិបាល​ឲ្យ​ចូល​រៀន​ថ្នាក់​បរិញ្ញាបត្រ​ជាន់​ខ្ពស់ ​សុខ​ភាព​សារធាណៈ​ដើម្បី​អភិវឌ្ឍ​វិស័យ​សុខា​ភិបាល​ផង។ ចំណែក​ឯការ​ជ្រើស​រើស​និស្សិត​​ចូល​រៀន​មុខ​វិជ្ជាជីវៈ​សុខា​ភិបាល​ទាំង​ រដ្ឋ​​ និង​ឯក​ជន​គឺ​ត្រូវ​មាន​លក្ខណៈ​សម្បត្តិ​ការ​សិក្សា​ពិន្ទុ​ខ្ពស់​ជាង​គេ​បំផុត​ដូច​នៅ​បណ្ដា​ប្រទេស​ជឿន​លឿន​នានា​ក្នុង​លោក៕

សូម​​ផ្តល់​យោ​បល់​តាម​រយៈ​  soprach.tong@phnompenhpost.com

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍