The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - សូម​កុំ​បង្ហាញ​តែ​របាយការណ៍ ចូរ​ងាក​មក​អនុវត្ត​ប្រឆាំង​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ស្ត្រី​វិញ

សូម​កុំ​បង្ហាញ​តែ​របាយការណ៍ ចូរ​ងាក​មក​អនុវត្ត​ប្រឆាំង​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ស្ត្រី​វិញ

Content image - Phnom Penh Post
តារា​ចម្រៀង និង​សម្ដែង កញ្ញា ពេជ្រ អាវីហ្សា រងរបួស​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដោយសារ​សង្សារ​វ៉ៃ​កាល​ពី​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ។ រូបថត ហ្វេសប៊ុក

សូម​កុំ​បង្ហាញ​តែ​របាយការណ៍ ចូរ​ងាក​មក​អនុវត្ត​ប្រឆាំង​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ស្ត្រី​វិញ

ជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​មាន​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ និង​បណ្តា​អង្គការ​ដែល​ធ្វើការ​លើ​សិទ្ធិ​មនុស្ស និង​សិទ្ធិ​ស្ត្រី​បាន​ធ្វើ​យុទ្ធនាការ ១៦ ថ្ងៃ​បុរស​ដើម្បី​បញ្ឈប់​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ស្រ្តី និង​កុមារី​ពី​ថ្ងៃ​ទី ២៥ ខែ​វិច្ឆិកា​ដល់​ថ្ងៃ​ទី ១០ ខែ​ធ្នូ។

តើ​យុទ្ធនាការ​នេះ​គឺ​ចាំ​តែ​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ហ្នឹង​បាន​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​យុទ្ធនាការ​ដដែលៗ​ឬ?

ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​មិន​ធ្វើ​យុទ្ធនាការ ឬ​ក៏​តស៊ូ​មតិ​ទៅ​តាម​ព្រឹត្តិការណ៍​អំពើ​ហិង្សា​ប្រឆាំង​នឹង​ស្រី្ត និង​កុមារី​ដែល​កើតឡើង​ភ្លាមៗ​ដើម្បី​ជំរុញ​ឲ្យ​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​មាន​ការ​ឆ្លើយតប​ភ្លាមៗ?

បើ​គ្រាន់​តែ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​អុំទូក​កន្លង​ទៅ​ថ្មីៗ​នេះ​មាន​រឿងរ៉ាវ​ហិង្សា​សាហាវៗ​មួយ​ចំនួន​កើតឡើង​ចំពោះ​ស្រ្តី និង​កុមារី​ដែល​សារព័ត៌មាន​ក្នុង​ស្រុក​បាន​ចុះ​ផ្សាយ​មាន​តាំង​ពី​មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​របស់​រាជរដ្ឋាភិបាល គ្រូបង្រៀន តារាៗ ក្មេងស្ទាវ រហូត​ដល់​តាចាស់​ប្រមឹក​តាម​ភូមិ។

ករណី​កើតឡើង​មាន​ដូចជា ករណី​ស្នេហា​ត្រីកោណ​បុរស​កូនចៅ ខឹង​មេ​ខ្លួនឯង​ផ្កាយ ២ ដណ្តើម​គូដណ្តឹង បាន​បាញ់​សម្លាប់​មេ​ខ្លួនឯង​ហើយ​សម្លាប់​ស្រ្តី​ដែល​ជា​គូដណ្តឹង​របស់​ខ្លួន បន្ទាប់​មក​ក៏​ធ្វើ​អត្តឃាត​ខ្លួនឯង​គឺ​កើតឡើង​នៅ​ក្នុង​អង្គភាព​មជ្ឈមណ្ឌល​ជាតិ​គ្រប់គ្រង​កងកម្លាំង​រក្សា​សន្តិភាព បោស​សម្អាត​មីន និង​កាកសំណល់​សង្គ្រាម​ដែល​រឿង​នេះ​គួរ​ឲ្យ​ខ្មាស​អៀន​ផ្អើល​មួយ​ប្រទេស។

ករណី​គ្រូបង្រៀន​នៅ​វិទ្យាល័យ​បល្ល័ង្ក​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ធំ​បាន​រំលោភ​សេពសន្ថវៈ​កុមារី​អាយុ ១២ ឆ្នាំ​មា្នក់​ចំនួន ៤ ដង​មុន​ត្រូវ​ចាប់​ខ្លួន។ ករណី​ប្អូនថ្លៃ​ឧកញ៉ា ទ្រី ភាព បាន​វ៉ៃ​មិត្តស្រី​របស់​ខ្លួន​ជា​តារា​សម្តែង ពេជ្រ អារីហ្សា បែក​មុខ បែក​មាត់ ប៉ោងច្រមុះ ជាំ​ដៃ​ជើង​ខ្លួន​ប្រាណ​ឡើង​មើល​មុខ​លែង​ស្គាល់​ហើយ​នៅ​តែ​មិន​ប្តឹង​ទៀត​តែ​ច្បាប់​តម្រូវ​ឲ្យ​ចាប់​ខ្លួន​ជនល្មើស​យក​មក​កាត់ទោស​សិន។

ករណី​យុវជន​ចាប់​រំលោភ​កុមារី​អាយុ ៤ ឆ្នាំ​នៅ​ប៉ោយប៉ែត​ត្រូវ​បាន​ចាប់​ខ្លួន​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ចាម។ រីឯ​ករណី​រំលោភ​កុមារី​នេះ​ដែរ​មាន​បុរស​ប្រមឹក​ម្នាក់​នៅ​ខេត្ត​ស្វាយរៀង​បាន​រំលោភ​កុមារី​អាយុ ១០ ឆ្នាំ​រហែក​ទ្វារមាស​ដល់​គូទ​រួច​ទៅ​ផឹក​ក្នុង​វង់​វិញ​ដដែល​នៅ​ក្បែរ​កន្លែង​កើតហេតុ​មុន​ពេល​ចាប់​ឃុំ​ខ្លួន​យក​ទៅ​កាត់​ទោស។ មាន​ករណី​ផ្សេង​ទៀត​គឺ​យុវជន​យក​សង្សារ​ខ្លួនឯង​យក​ទៅ​រំលោភ​បូក​ជាមួយ​មិត្តភក្តិ ២ នាក់​ផ្សេង​ទៀត​នៅ​ក្រុង​បាវិត ខេត្ត​ស្វាយរៀង។

មាន​ករណី​រឹត​តែ​សាហាវ​ទៀត​នោះ​គឺ​យុវជន​ស្ទាវ​យក​មិត្តស្រី​ទៅ​ដេក​ជាមួយ​ហើយ​យក​ខ្សែ​រឹត​ក​សម្លាប់​រួច​យក​សាកសព​ទៅ​បោះ​ចោល​នៅ​គំនរ​សំរាម​ហើយ​យក​ម៉ូតូ​មិត្តស្រី​ទៅ​បាត់​ទៀត​ក្រោយ​មក​ចាប់​ខ្លួន​បាន​ហើយ​សារភាព​ថា​ខ្លួន​ត្រូវការ​លុយ ៣០ ដុល្លារ​ទិញ​ថ្នាំញៀន​ហើយ​ត្រូវការ​លុយ ២០០ ដុល្លារ​ទៀត។ ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​នៅ​មាន​ករណី​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ស្រ្តី និង​កុមារី​ជាច្រើន​ទៀត​ដែល​មិន​បាន​រាយការណ៍​ជូន​សមត្ថកិច្ច​នោះ។

តែ​អ្វី​ដែល​សំខាន់​នោះ​គឺ​រឿងរ៉ាវ​អំពើ​ហិង្សា​កើតឡើង​ចំពោះ​ស្រ្តី និង​កុមារី​ឃោរឃៅ​បែប​នេះ​គ្មាន​អង្គការ​មិនមែន​រដ្ឋាភិបាល​ណា​មួយ​ដែល​ធ្វើការ​ជាមួយ​នឹង​សិទ្ធិ​មនុស្ស និង​សិទ្ធិ​ស្ត្រី ឬ​ក៏​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ​ជាពិសេស​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​ណា​មួយ​ចេញ​មុខ​បើក​យុទ្ធនាការ​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​អំពើ​កើតឡើង​ទាំង​នេះ​ក្នុង​លក្ខណៈ​ទ្រង់ទ្រាយ​ធំ​ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​កុំ​ឲ្យ​កើត​មាន​នៅ​កន្លែង​ផ្សេង​ទៀត​នោះ​ទេ។ មាន​តែ​បញ្ចេញ​យោបល់​បន្តិចបន្តួច​នៅ​តាម​សារព័ត៌មាន​ពេល​ដែល​អ្នក​កាសែត​សួរ​តែ​ប៉ុណ្ណឹង ឬ​មួយ​ក៏​មិន​ហ៊ាន​ធ្វើ​យុទ្ធនាការ​តស៊ូ​មតិ​ធំដុំ​នោះ​ទេ​ព្រោះ​ខ្លាច​រាជរដ្ឋាភិបាល​ចោទប្រកាន់​ថា​មាន​ពាក់ព័ន្ធ​រឿង​នយោបាយ?

ដោយសារ​តែ​ស្រុក​ខ្មែរ​មាន​រឿង​អី​បន្តិច​ទាញ​យក​ចូល​នយោបាយ​ធ្វើឲ្យ​អ្នក​ធ្វើ​សកម្មភាព​យុទ្ធនាការ​ខ្លះ​មាន​ការ​រាង​ចាល​តែ​ម្តង។ តើ​គួរ​រង់ចាំ​រហូត​ដល់​យុទ្ធនាការ ១៦ ថ្ងៃ​បុរស​នេះ​បាន​នាំ​គ្នា​ជួយ​មួយ​ដៃ​មួយ​ជើង​ថត​ឲ្យ​គេ​ឃើញ​ ឬ​ក៏​ម្ចាស់​ជំនួយ​ឃើញ​ទៅ​រួច​គ្នា​ហើយ? កន្លង​មក​មាន​ថវិកា​ជាច្រើន​របស់​ម្ចាស់​ជំនួយ​គឺ​ចាយ​ទៅ​លើ​ទីប្រឹក្សា​បរទស​ជាច្រើន​ថ្លៃៗ​ និង​សរសេរ​របាយការណ៍​ស្រាវជ្រាវ​ និង​ផែនការ​យុទ្ធសាស្ត្រ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​តែ​សម្រាប់​សកម្មភាព​ផ្សព្វផ្សាយ និង​ទប់ស្កាត់​វិញ​មាន​តិចតួច​ហើយ​បើ​រង់ចាំ​ថវិកា​ជាតិ​សម្រាប់​អនុវត្ត​កម្មវិធី​វិញ​គឺ​សឹង​តែ​គ្មាន​ដោយសារ​មិន​មាន​អ្នក​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់​ចំពោះ​ការ​ជួយ​ស្ត្រី និង​កុមារី​នេះ។

រីឯ​ការ​អនុវត្ត​ការងារ​ការ​ទប់ស្កាត់ និង​លើក​កម្ពស់​វិញ​នៅ​អេះអុះៗ​ទៅ​មុខ​ថយ​ក្រោយៗ បើ​ផ្អែក​លើ​ទិន្ន័យ​នៃ​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ស្រ្តី និង​កុមារី​មាន​ការ​ថយ​ចុះ​បន្តិច​បន្តួច​មក​ត្រឹម​ស្ត្រី​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម ៥ នាក់​ដែល​រង​អំពើ​ហិង្សា​ពី​ប្តី ឬ​ក៏​ដៃគូ​របស់​ខ្លួន​ដែល​ទិន្នន័យ​មុន​គឺ​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម ៤ នាក់ (MOWA, 2009)។

ការ​ដែល​ធ្លាក់​ចុះ​តិចតួច​នេះ​ហើយ​ចូលរួម​ចំណែក​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ទិន្ន័យ​ជា​សកល​គឺ​ស្ត្រី ឬ​កុមារី​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម ៣ នាក់​ទទួល​រង​នូវ​អំពើ​ហិង្សា​ពី​បុរស (UN Women, 2016)។

ទាំង​មន្ត្រី​រដ្ឋាភិបាល​ទាំង​មន្ត្រី​អង្គការ​ជួយ​ស្ត្រី​ឃើញ​តែ​បង្ហាញ​តែ​របាយការណ៍ និង​ទិន្នន័យ​ទាំង​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ហើយ​បាន​ដើរ​ហើរ​លេង​យ៉ាង​សប្បាយ​ផង តើ​មន្ត្រី​ទាំង​នេះ​គួរ​តែ​ផ្អាក​ការ​បង្ហាញ​ដដែលៗ និង​ការ​ដើរហើរ​ខ្លះ​បាន​ទេ? សូម​មក​ផ្តោត​លើ​ករណី​កើតឡើង​ជាក់​ស្តែង​វិញ​បាន​ទេ​ដូច​ករណី​ហិង្សា​លើ​ស្ត្រី និង​កុមារី​ដែល​បាន​បង្ហាញ​ខាង​លើ​អ៊ីចឹង​សមត្ថកិច្ច​ធ្វើ​បាន​ល្អ​ហើយ​តាម​ចាប់​ជនល្មើស​បាន​អស់​ហើយ​ច្បាប់​អី​ក៏​មាន​ដែរ។

តើ​ក្នុង​នាម​ជា​ស្ថាប័ន​រដ្ឋាភិបាល និង​អង្គការ​ដែល​លើក​កម្ពស់​សិទ្ធិ​ស្ត្រី និង​កុមារី​ត្រូវ​ធ្វើ​អ្វី​ខ្លះ​ទៀត? ជន​រងគ្រោះ​ជាក់ស្តែង​កំពុង​ត្រូវការ​អ្នក​ហើយ តើ​អ្នក​អាច​ជួយ​គាត់​បាន​អ្វី​ខ្លះ? ឬ​ក៏​ធ្វើការ​រាល់​ថ្ងៃ​ហ្នឹង​ចេះ​តែ​ទៅ​ធ្វើការ​បាត់ៗ​ពី​ផ្ទះ​ទៅ​សរសេរ​តែ​របាយការណ៍​បន្តិច​បន្តួច​ទៅ​ដល់​ខែ​បើក​លុយ​ហើយ​ចប់?

តើ​ធ្ងន់​ណាស់​ទៅ​ឬ​បើ​គ្រាន់​តែ​ជួយ​ជ្រោមជ្រែង​តាមរយៈ​ការ​ធ្វើការ​តស៊ូ​មតិ​ចេញ​ជា​សេចក្តី​ថ្លែងការណ៍ ឬ​ក៏​ការ​ថ្កោលទោស​ទៅ​លើ​ជនល្មើស​ខ្លាំងៗ​ដើម្បី​ដាស់​ស្មារតី​មន្ត្រី​អនុវត្ត​ច្បាប់​ជំនួយ​ផ្លូវ​ច្បាប់ និង​កិច្ចការ​ពារ​ជនរងគ្រោះ​ការ​តាមដាន​នីតិវិធី​តុលាការ?

ផែនការ​យុទ្ធសាស្ត្រ​ទប់ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា​ប្រឆាំង​នឹង​ស្ត្រី​ឆ្នាំ ២០១៤ ដល់​ឆ្នាំ ២០១៨ ក៏​មាន​ដែរ តើ​ការ​ពង្រឹង​គណៈកម្មការ​ស្ត្រី និង​កុមារ​នៅ​តាម​ស្រុក និង​ឃុំ តាម​បែប​វិមជ្ឈការ​មាន​ថវិកា​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុង​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ និង​អប់រំ​តាម​សហគមន៍​ហើយ​ឬ​នៅ? តើ​មាន​បាន​ធ្វើការ​តាមដាន​បន្ត​ទៅ​ទៀត​ដល់​កម្រិត​ណា​បន្ទាប់ពី​តុលាការ​បាន​កាត់​ទោស​រួច​ហើយ​នោះ?

បើ​និយាយ​ពី​សារ​អប់រំ និង​សកម្មភាព​ស្ពត់​ផ្សាយ​អំពី​ចំណេះដឹង​ទប់ស្កាត់​នឹង​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ស្ត្រី និង​កុមារី​នៅ​តាម​កញ្ចក់​ទូរទស្សន៍​ក៏​លែង​ឃើញ​មាន​ដែរ។

តែ​ទោះបី​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​មាន​អង្គការ​ដែល​ជួយ​ស្ត្រី​ខ្លះ​ក៏​បាន​រៀបចំ​ចេញ​នូវ​គំនិត​ថ្មីៗ​ខ្លះ​ដែរ​ដើម្បី​ដើរ​ឲ្យ​ទាន់​នូវ​សម្ភារ​ទំនើបកម្ម​ដែរ​ដូចជា​ការ​តស៊ូ​មតិ​ទៅ​លើ​ភ្លើងភ្លឺ​ដើម្បី​កាត់បន្ថយ​ការ​ចាប់​រំលោភ និង​បៀតបៀន​កេរ្តិ៍ខ្មាស​របស់​ស្ត្រី និង​កុមារ​ រីឯ​ខ្លះ​ក៏​ខំ​ព្យាយាម​បង្កើត​នូវ​ប្រព័ន្ធ​បច្ចេកវិទ្យា និង​ការ​ទំនាក់​ទំនង (ICT) រួម​មាន ហ្វេសប៊ុក និង​ការ​បង្កើត App នៅ​លើ​ទូរស័ព្ទ​ស្មាតហ្វូន​ដែល​មាន​សារ​ផ្ញើ​ជូន​ដល់​ក្រុម​គោលដៅ​ជា​ស្ត្រី​ងាយរងគ្រោះ​នោះ​តែ​ធ្វើ​កម្មវិធី​ថ្មី​នៅ​មាន​តិចតួច​នៅ​ឡើយ​ទេ។

បទពិសោធ​នៅ​ប្រទេស​ឥណ្ឌូនេស៊ី​ថ្មីៗ​នេះ​គឺ​ដោយសារ​តែ​ជនល្មើស​រំលោភ​កុមារី​ហើយ​សម្លាប់​ចោល​ទៀត​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​ដាស់​សតិ​អារម្មណ៍​លោក​ប្រធានាធិបតី Joko Widodo សម្រេច​តាក់តែង​ច្បាប់​មួយ​ដើម្បី​អនុវត្ត​ដាក់​ទោស​ធ្ងន់ធ្ងរ​ទៅ​លើ​ជនល្មើស​ដែល​បាន​រំលោភ​សេពសន្ថវៈ​គឺ​ប្រហារ​ជីវិត ឬ​ក៏​គ្រៀវ​ជនល្មើស​ដោយ​ប្រើ​សារជាតិ​គីមី​ដោយ​មាន​ការ​យល់ព្រម​ពី​វេជ្ជបណ្ឌិត​ផង​ដែរ (BBC News)។ តែ​ដោយសារ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ពុំ​មាន​ច្បាប់​ប្រហារជីវិត​នោះ​ទេ​ដូច្នេះ​មិន​ឆ្លើយតប​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់​ដូច​នៅ​ឥណ្ឌូនេស៊ី​តែ​បើ​គ្រៀវ​ជនល្មើស​គឺ​ស្រុក​ខ្មែរ​អាច​ទទួល​យក​បាន។

តើ​រាជរដ្ឋាភិបាល​អាច​តាក់តែង​ច្បាប់​គ្រៀវ​ទៅ​លើ​ជនល្មើស​ជា​បុរស​ដែល​បាន​រំលោភ​ស្ត្រី​ដែរ​ឬ​ទេ? ដើម្បី​ចូលរួម​លុប​បំបាត់​ការ​ចាប់​រំលោភ​សេពសន្ថវៈ​នោះ។ រីឯ​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​សូម​កុំ​នាំ​គ្នា​ផ្អើល​ឈូឆរ​តាម​បណ្តាញ​សង្គម​ហ្វេសប៊ុក​ជួយ​តែ​ជនរងគ្រោះ​ដែល​ជា​តារា​នោះ​សូម​ធ្វើការ​ជួយ​ទប់ស្កាត់​ទាំង​អស់​គ្នា​ទាំង​ជន​ក្រីក្រ​ដែល​ជា​ស្ត្រី និង​កុមារ​ផង​ដែរ៕

ចូលរួម​ផ្តល់​យោបល់​តាមរយៈ soprach.tong@phnompenhpost.com

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍