The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - បុរស​ប៉ៃលិន ​​លក់​ដី​លក់​ឡាន ដើម្បី​យកដើមទុន​​ច្នៃ​ផលិត​ស្រា​ពី​មៀន​ប៉ៃលិន​​

បុរស​ប៉ៃលិន ​​លក់​ដី​លក់​ឡាន ដើម្បី​យកដើមទុន​​ច្នៃ​ផលិត​ស្រា​ពី​មៀន​ប៉ៃលិន​​

Content image - Phnom Penh Post
លោកឯកអគ្គរដ្ឋទូតសហរដ្ឋអាមេរិកប្រចាំ​នៅប្រទេសកម្ពុជា W. Patrick Murphy ក្នុងជំនួបជាមួយលោក វួច ធុច ម្ចាស់​សិប្បកម្ម​ស្រាមៀនប៉ៃលិន នាពេលកន្លងទៅ។ រូបថត សហការី

បុរស​ប៉ៃលិន ​​លក់​ដី​លក់​ឡាន ដើម្បី​យកដើមទុន​​ច្នៃ​ផលិត​ស្រា​ពី​មៀន​ប៉ៃលិន​​

ប៉ៃលិន: បុរស​ប៉ៃលិន​ វួច ធុច ខិតខំ​ប្រវេ​ប្រវា​កវែក​កឆ្នាំង​ផលិត​ស្រា​ចម្រាញ់​ចេញ​ពី​ផ្លែ​មៀន​ប៉ៃលិន​លើ​កដំបូង​បំផុត​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ជាមួយ​សមត្ថភាព​ជួយទិញ​ផ្លែ​មៀន​ប៉ៃលិន​រាយៗ ​ដែល​ត្រូវបាន​បោះ​ចោល​ជា​ច្រើន​តោន​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​ និង​បង្កើត​យីហោ​ផលិតផល​ថ្មី​សម្រាប់​អ្នក​ប៉ៃលិន​។

យោងតាម​លោក វេង សាខុន រដ្ឋ​មន្ដ្រី​ក្រសួង​កសិកម្ម បាន​ឱ្យដឹងថា នៅ​កម្ពុជា​បច្ចុប្បន្ន​មៀន​ប៉ៃលិន​មាន​ដាំដុះ​ភាគច្រើន​នៅ​ខេត្ត​ប៉ៃលិន បាត់ដំបងនិង​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​ខេត្តព្រះវិហារ។ គិត​ត្រឹម​ចុងឆ្នាំ ២០២០ ទិន្ន​ផល​ដែល​ទទួល​បាន​មាន​ប្រមាណ​ជិត ២០ ម៉ឺន​តោន​។​

លោក វួច ធុច ម្ចាស់​សិប្បកម្ម​ស្រាមៀនប៉ៃលិន បាន​ឱ្យដឹងថា ក្នុង​បរិមាណ​ផ្លែមៀន​ហុច​ផល​មួយ​រដូវៗ​ ផ្លែមៀន​រាយ​មាន​រហូត​ដល់ ៣០​ ភាគរយ ដែល​ម្ចាស់​ចម្ការ​ត្រូវ​បោះចោល​។

បុរសវ័យ​ ៣៩ ​ឆ្នាំ​រូបនេះ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា ផ្លែ​មៀន​នេះ គឺជា​ប្រភេទ​មៀន ដែល​ជ្រុះ​ចេញ​ពី​ទង អន់​​សម្បក អន់​ពណ៌ និង​តូច​ខុស​ខ្នាត​។ ក្នុង ១ ​ចម្ការៗ ប្រភេទ​មៀន​រាយ​នេះ​សល់​ច្រើន ហើយ​ដើម​កាន់តែ​ធំ មៀន​រាយ​កាន់តែ​សល់​ច្រើន​។

ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​ចំពោះ​ផ្លែ​មៀនបោះ​ចោល​ទាំង​នេះ បុរសដែល​​មាន​កំណើតមកពី​ខេត្ត​តាកែវ​រូបនេះ បាន​ខិត​ខំ​រិះរក​វិធីសាស្ដ្រ​កែច្នៃ​កសិផល​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​របស់​អ្នក​ខេត្ដ​ប៉ៃលិន​ជា​ផលិតផល​ថ្មី​ និង​អាច​នាំ​ចេញ​ទៅ​លក់នៅ​​ក្រៅ​ប្រទេស​ថែម​ទៀត។

លោក ធុច បាន​ប្រាប់ ​ភ្នំពេញ​ ប៉ុស្ដិ៍​ថា​៖ «ខ្ញុំ​សម្គាល់​​​ទៅលើ​ប្រភេទ​មៀន​រាយ​ ដែល​សល់​ច្រើន​។ ឈ្មួញ​អត់សូវ​ឱ្យ​តម្លៃ​ទេ​។ អ៊ីចឹង ខ្ញុំ​ចង់​កែច្នៃ​អាមៀន​រាយ​ ឱ្យ​វាមាន​តម្លៃ​វិញ​។ ទោះវាមិន​មាន​តម្លៃ​ដូច​ផ្លែ​មៀន​ពេញទំហំ និង​ជាប់​ទង​ល្អ​​​វា​នឹង​មិន​សេសសល់​ចោល»​។

កាល​ពីពេល​ថ្មីៗ​នេះ សិប្បករ​ស្រា​ផ្លែ​មៀន​​រូប​នេះ បាន​ទទួល​ភ្ញៀវ​ពិសេស​ម្នាក់​ គឺ​ឯក​អគ្គរដ្ឋ​ទូត​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ប្រចាំ​ប្រទេស​កម្ពុជា លោក W. Patrick Murphy ដែលបាន​ទៅដល់​​សិប្បកម្មស្រា​មៀន​ប៉ៃលិន​ផ្ទាល់ កាលពី​ថ្ងៃទី ១៥ ខែ​កក្កដា។

​លោក ធុច បាន​ប្រាប់ថា លោក Murphy កោត​សរសើរ​ ការ​កែច្នៃ​ផលិតផល​មៀន​ប៉ៃលិន ដែល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​នេះ កម្ពុជា​មាន​វិបត្ដិ​ការ​លក់​កសិផល​នៅលើ​ទីផ្សារ​ និង​ត្រូវបាន​កែច្នៃ​ជា​ផលិតផល​ស្រា​ថ្មី​។

​លោក W. Patrick Murphy បាន​សរសេរ​នៅលើ​គណនី​ Twitter របស់​លោក​ថា​៖ «​ខ្ញុំ​បាន​ភ្លក្ស​រសជាតិ​ស្រា​មៀន​ប៉ៃលិន​លើកដំបូង​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ​នៅ​ឯ​សិប្បកម្ម​បែប​គ្រួសារ​ PailinLongan Wine Handicraft ។ សូម​អបអរ​ចំពោះ​សហគ្រិន​វ័យ​ក្មេង វួច ធុច សម្រាប់​អាជីវកម្ម​ធុន​តូច​ និង​បន្ដ​ដំណើរ​ការ​»។

Content image - Phnom Penh Post
ស្រាមៀនប៉ៃលិន។ រូបថត សហការី

ការ​ច្នៃ​បង្កើត​អ្វី​មួយ​ថ្មី​ មិន​មែន​អាចធ្វើបាន​ដោយ​​​ងាយស្រួលដោយ​គ្មាន​ការ​តស៊ូពុះពារនោះទេ​​​ ខណៈ​​បុរស​រូបនេះ​រស់​នៅ​ក្នុង​ជីវភាព​ជាកសិករ​ជួល​ដី​ចម្ការ​គេ​នៅឡើយ​។

អំឡុង​ឆ្នាំ​ ២០០៤ ដល់​ឆ្នាំ​ ២០០៨ ​លោក ធុច បាន​​ជួល​ដី​គេ​ដាំ​ដំណាំ​ផ្សេងៗ ដូចជា ពោត​ ដំឡូង ​​ដើម្បី​​តែ​មួយ​ចម្អែត​ក្រពះ ​សម្រាប់​ក្រុម​គ្រួសារ​ប៉ុណ្ណោះ​។

​ចន្លោះ​​ឆ្នាំ ​​២០០៨​ ដល់​ឆ្នាំ​ ២០១៣ ​លោក​​បាន​សិក្សា​អំពី​វិធីផលិត​ស្រា​អំពី​មៀន​នេះ​។ ប៉ុន្ដែ​ការ​សិក្សា​របស់​លោក​​មិន​ទទួលបាន​​ជោគជ័យ ហើយ​​ក៏​ប្ដូរ​មុខ​របរ​ទៅ​ជា​អ្នក​លក់​ខោអាវ និង​ចិញ្ចឹម​សត្វ​​​ ​ផ្គត់ផ្គង់​​ជីវភាព​​វិញ​។

ការ​សាក​ល្បង​ផលិត​ស្រា​មៀន​ប៉ៃលិន​លើក​ដំបូង​ក្នុង​ឆ្នាំ​​​​ ២០០៨ ​លោក​​ចំណាយ​ទុន​​​ច្រើនគួរសម​ ដែល​វា​មិន​ទាន់​អាចហុច​លទ្ធផល​ជា​​សាច់​ការនៅឡើយ​​។ ក្រោយ​មក ​លោក​បាន​បន្ថយ​​ការផលិ​តសាកល្បង​ត្រឹម​តែបរិមាណផ្លែ​មៀន ៥០០​ គីឡូក្រាម​ ដែល​អាច​ឱ្យ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ភក្សសាកល្បង​​។

លោក​បាន​ឱ្យ​ដឹងថា​៖ «​ក្នុង​ឆ្នាំ​ ២០១៣ ខ្ញុំ​បាន​ជួប​ជន​ជាតិ​ស្កុតលែន​ម្នាក់ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ផ្លាស់​ប្ដូរ​យោបល់​ពី​គាត់ ដោយ​​គាត់​បាន​បង្រៀន​បច្ចេកទេស​ផលិត​ស្រា​ទំពាំងបាយ​ជូរ។ ខ្ញុំមិន​ចាប់​អារម្មណ៍​លើ​ទំពាំងបាយជូរ​ តែ​ខ្ញុំ​ចាប់​អារម្មណ៍លើ​មៀនប៉ៃលិន​។ ខ្ញុំ​គិត​ថា បើ​ធ្វើ​ទំពាំងបាយជូរ យើង​ត្រូវ​ចំណាយ​ដើម​ទុន​ច្រើន​ទៅលើ​ដី លើ​ការ​ដាំ​។ ប៉ុន្ដែ​ដំណាំ​មៀន​ យើង​មាន​ច្រើន​ស្រាប់​ ដោយសារ​កសិករ​​​ប្រមាណ ៦៥​ ភាគរយ ​នៃ​ពលរដ្ឋ​ខេត្ដ​ប៉ៃលិន​គាត់​ដាំ​ដំណាំ​មៀន​នេះ​សុទ្ធ​»។

លោក​​យក​រូបមន្ដ​ផលិត​ស្រាទំពាំងបាយជូរ ​មក​កែច្នៃ​បន្ថែម​ជា​ច្រើន​ដំណាក់​កាល​ទៀត​ ដោយសារវាមាន​លក្ខណៈ​ខុស​គ្នា​​។ ចន្លោះ​​​ឆ្នាំ​២០១៣ ឆ្នាំ​២០១៥​ ​លោក​​អាច​ផលិត​ស្រា​ផ្លែ​មៀន​ប៉ៃលិន​ប្រកប​ដោយ​ជោគជ័យ​។ តែ​ដោយសារ​បញ្ហា​ខ្វះ​ទុន ​​លោក​ត្រូវ​ពន្យា​ពេល​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​ ២០១៨ ទើប​ចាប់​ផ្ដើម​អនុវត្ដ​។

បុរស​ដែល​បា​ន​ចូលរួម​វគ្គ​សិក្សា​ខ្លីអំពី​​គីមី​ចំណីអាហារនៅ​វិទ្យាស្ថាន​បច្ចេកវិទ្យា​​កម្ពុជា និង​សាលា​​ TVET បាន​និយាយ​ថា៖ «ខ្ញុំ​ចង់​ជួយ​កែច្នៃ​ប្រភេទ​ផ្លែ​មៀន​ទាំង​នេះ​ឱ្យ​មាន​ទីផ្សារ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំ​ក៏​សម្រេច​ចិត្ដ​បើក​សិប្បកម្ម​កែច្នៃ​ផ្លែ​មៀន​ជា​ស្រា​នេះ កាលពី​​ថ្ងៃទី​ ១៣​ ខែ​ ឧសភា ឆ្នាំ​ ២០១៨»​។

ផ្ដើម​អាជីវកម្មដំបូងជាមួយ​បញ្ហា​ហិរញ្ញវត្ថុ​ លោក ធុច និង​ភរិយា​ សម្រេចចិត្ដ​លក់​ដី​កេរយក​ប្រាក់​មក​ធ្វើ​ការ​វិនិយោគ​លើ​សិប្បកម្ម​ស្រា​មៀន​ប៉ៃលិន​ជាលើក​ដំបូង​ ដែល​ទទួល​បាន​ការ​សើច​ចំអក​យ៉ាងខ្លាំងពី​អ្នក​ភូមិ​​។

លោក​បាន​ប្រាប់​ថា​៖ «ខ្ញុំ​លក់ដីចម្ការ ជា​កេរខាង​គ្រួសារ​ចំនួន​មួយ​ហិកតា​ និង​ចាប់ផ្ដើម​ផលិត​ស្រា​ដំបូង​ជាមួយ​បរិមាណ​ត្រឹម ២ ០០០​ ដប ដោយសារ​ជីវភាព​ខ្សត់​ខ្សោយ​ ខ្ញុំ​ខ្លាច​ខាតបង់​។ ខ្ញុំ​ទិញ​ដប​ច្រក​ក្នុង​តម្លៃ ៥​ ដុល្លារ​មួយ​ដប ដែល​ត្រូវ​ចំណាយ​ទុន​ប្រមាណ ១​ ម៉ឺន​ដុល្លារ​ និង​សល់លុយ​ទិញ​ឡាន​មួយ​គ្រឿង​តម្លៃ​ជាង​ ១ ​ម៉ឺន​ដុល្លារ។

លោក​បន្ដថា​៖ «ជាមួយ​សមត្ថភាព ២ ០០០ ​ដប អ្នក​ភូមិ​នាំ​គ្នា​និយាយ​ថា ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ឆ្កួត ដោយ​លក់​ដី​ចម្ការ មក​​ចំណាយ​លុយ​រាប់​ម៉ឺន​ដុល្លារ​ផលិត​ស្រា​​។ អ្នក​ខ្លះ​មក​បញ្ឆេះ​ឱ្យ​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​លែងលះ​ខ្ញុំ​»។

ក្នុង​ពិព័រណ៍​នៅខេត្ដ​កោះកុង ស្រាមៀន​ប៉ៃលិន​ បង្ហាញ​វត្ដមាន​លើក​ដំបូង ជាមួយ​ការ​គាំទ្រ​ពី​មហាជន​ ដែល​និយម​ផលិតផល​ក្នុង​ស្រុក។

ស្រាមៀន ២ ០០០​ ដប​ ត្រូវបាន​លក់​អស់​ ក្នុង​ការ​តាំងពិព័រណ៍​រយៈ​ពេល​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ ហើយ​ដល់ថ្នាក់​ខាង​​មន្ទីរ​ស្នើ​ឱ្យ​ផលិតផល​របស់​លោក​ចុះ​បញ្ជី​តាម​ច្បាប់​ត្រឹមត្រូវ​។

លោក ធុច បាន​ឱ្យដឹងថា​៖ «ពេល​នោះ​ ខ្ញុំ​នៅ​ខ្វះ​ទុន​ផង និង​ត្រូវ​រត់​ច្បាប់​ផង ខ្ញុំ​ក៏​សម្រេច​ចិត្ដ​លក់​ឡាន​នោះ​តម្លៃ​ជាង ៨ ០០០ ​ដុល្លារ ​ដើម្បី​រត់​សេវាបង្កើត​ជា​សិប្បកម្ម​លក្ខណៈ​គ្រួសារ និង​បង្កើន​ការ​ផលិត»​។

នៅ​ក្នុង​ការ​ផលិត​ដំណាក់​កាល​ទី២ លោក​បាន​ទិន្នផល​ស្រា ៤ ០០០ ​ដប ដោយ​ត្រូវ​​លក់ចេញ​អស់​ត្រឹម​រយៈ​ពេល​ ១ ​ខែ​ តាម​រយៈ​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​លើ​ហ្វេសប៊ុក​ និង​ការ​តាំង​ពិព័រណ៍​ផលិត​ផល​ខ្មែរ ដូចជា នៅ​ពិព័រណ៍​កោះពេជ្រ វិមានឈ្នះ-ឈ្នះ និង​នៅ​ខេត្តសៀមរាប​។

លោក ជាតិ សុឃាង ជា​គ្រូ​បង្រៀន ដែលរស់​នៅ​បុរី​កួរស្រូវ ៣ បាន​ឱ្យដឹងថា លោក​ជា​អ្នក​គាំទ្រ​ផលិតផល​ស្រា​ផ្លែ​មៀន​ប៉ៃលិន​ម្នាក់​ ដោយ​លោក​បាន​ទិញ​មក​ទទួល​ទាន​ខ្លួន​ឯងផង និង​លក់​សម្រាប់​អ្នក​ជិតខាង​ក្នុង​បុរី​ផង។

លោក​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​៖ «​ដោយសារ​ខ្ញុំ​ខ្វះ​លទ្ធភាព​ ក្នុង​ការ​កាត់​ស្រា​មក​លក់​បន្ដ ខ្ញុំ​ទិញ​បន្ដិច​បន្ដួច​ មក​ទទួល​ទាន​ខ្លួន​ឯង និង​លើស​តិចតួច​សម្រាប់​អ្នក​ជិត​ខាង​ចង់​ភ្លក្ស​។ ចំពោះ​ខ្ញុំ រសជាតិ​អាច​ទទួល​យក​បាន​ គ្រាន់តែ​ជាតិ​អាកុល​រាង​ខ្សោយ​បន្ដិច​»។

ការ​ផលិត​ស្រាមៀន​របស់​សិប្បកម្ម​មៀន​ប៉ៃលិន​ ក្រោម​ស្លាក​យីហោ PALOWIN ត្រូវ​ធ្វើ​ឡើង​ ដោយដៃ​ទាំងការ​កិន​ម៉ាស៊ីន​ទឹក​ក្រឡុក ច្រោះ​ និង​ប្រើ​ធុង​ទឹក​ខៀវ​ រហូត​ដល់​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​សម្ភារ​បន្ដិច​ម្ដងៗ ឧបករណ៍​វ៉ៃ​បញ្ចូល​ឆ្នុក​ និង​ការ​ឌីហ្សាញ​ឡូហ្គូ​បែប​ថ្មីៗ​។

ផលិតផល​ស្រាមៀន​ប៉ៃលិន​ ត្រូវ​ឆ្លង​កាត់​ការ​ធ្វើ​តេស្ដ​ពី​មន្ទីរពិសោធ​ន៍របស់​​​ក្រសួង​ឧស្សាហកម្មច្រើន​លើក​ច្រើន​សា និង​កែច្នៃ​រូបភាព​ឡូហ្គូជាបន្ដបន្ទាប់​​ ទើប​​ទទួល​ការ​ចុះ​បញ្ជី​ក្នុង​​ឆ្នាំ​២០១៨​ ហើយ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២០ ​លោក​​សុំ​កម្មសិទ្ធិបញ្ញា​នូវ​ឈ្មោះ​ផលិតផល​តែម្ដង​។

យុវជន ធុច ដែល​ខិតខំ​កែច្នៃ​ទិន្នផលផ្លែមៀន​សេសសល់​ បាន​បន្ដ​​សាងសង់​ឃ្លាំង​ទំហំ ១១x១៦ម៉ែត្រ សម្រាប់​​ផ្ទុក​ស្រា​​​ ១៥ ០០០​ដប និង​​ទិញ​ម៉ាស៊ីន​ធំសម្រាប់​កិន​ផ្លែ​មៀន​។

Content image - Phnom Penh Post
ស្រាមៀនប៉ៃលិន។ រូបថត សហការី

សម្រាប់​ទិន្នផល​ស្រា​ ១៥ ០០០​​ ដ​បនេះ លោក​នឹង​បញ្ចេញ​លក់​ជា​២​ដំណាក់កាល គឺ​ ៥ ០០០ ​ដប​​ អំឡុង​ខែ​តុលា​ខាង​មុខ ហើយ​នៅ​សល់ ១ ម៉ឺន​ដប​ទៀត ត្រូវ​ចេញ​អំឡុង​ខែ​មីនា និង​មេសា ឆ្នាំ​ក្រោយ​។ ដោយសារ​ជា​ទូទៅ ​​​​ប្រើ​ធុង​ស្ដុក​ជ័រ ​លោក​​ត្រូវ​អប់​វា​​​ត្រឹម​រយៈ​ពេល ៦ ​ខែប៉ុណ្ណោះ ដែល​ខុស​ពី​ធុង​ឈើ​ អាច​បន្ទំ​ស្រា​រហូត​ដល់ពី ៥ ទៅ ១០ ​ឆ្នាំ​​។

លោក ធុច បាន​និយាយថា​៖ «នៅក្នុងផែនការ​របស់​ខ្ញុំ ចាប់​ពី​ឆ្នាំ​២០២៣ ខ្ញុំ​ចង់​ផលិត​ឱ្យ​បាន​មួយ​ខែ ៥ ០០០ ​ដប​ ចេញ​ជា​រៀង​រាល់​ខែ​។ ចំពោះ​សិប្បកមម្ម​លក្ខណៈ​គ្រួសារ ខ្ញុំ​អត់​ទាន់​ត្រូវការ​បុគ្គលិក​បន្ថែម​ជា​ប្រចាំ​ទេ​។ ប៉ុន្ដែ​ពេល​ត្រូវការ​ធ្វើ ខ្ញុំ​ត្រូវការ​បុគ្គលិក​បក​ផ្លែ​មៀន​​ចន្លោះ​ពី ២០ ទៅ ៣០​ នាក់ ​ក្នុង​រយៈ​ពេល ១០ ​ថ្ងៃ​ ដោយ​មួយ​គ្រួសារ​អាច​បក​បាន​ពី ១០០ ទៅ ២០០​ គីឡូក្រាម​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ»។

លោក​បាន​ឱ្យ​ដឹងថា ​បរិមាណ​ផ្លែ​មៀនរាយ ១ ​តោន ​លោក​ផលិត​ស្រា​បាន ៥០០ ​ដប ហើយបើសិន​ជា​ប្រភេទ​ផ្លែ​មៀន​​​ល្អ ​លោក​​អាច​ផលិត​បាន​រហូត​ដល់ ១ ០០០​ ដប​ក្នុង​បរិមាណ​មៀន ១​ តោន​ដូច​គ្នា។

ម្ចាស់ដេប៉ូស្រា​បោះ​ដុំ និង​លក់​រាយ​ស្រា​ជាង ២០០​ ប្រភេទ ក្នុង​ក្រុង​សៀមរាប​ នៅ​ក្បែរ​តំបន់ Pub Street លោក រស់​ បូរ៉ា បាន​បង្ហាញ​ចំណាប់​អារម្មណ៍​ថា​៖ «​ចំពោះ​ខ្មែរ​យើង រសជាតិ​ចត់​ជូរ​ផ្អែម​នេះ អាច​ទទួល​យក​បាន​។ ប៉ុន្ដែ​ចំពោះ​ភ្ញៀវ​អឺរ៉ុប ពួកគាត់​មិន​សូវ​ត្រូវ​ជាមួយ​ជាតិ​ផ្អែម​ខ្ពស់​ជាង​ស្រា​ទំពាំងបាយជូរ​នោះទេ​។ បើ​អាច​ គួរតែ​ទម្លាក់​ជាតិ​ផ្អែម​បន្ថែម​ទៀត​ ដោយសារ​មៀន​ប៉ៃលិន​ពិត​ជា​ផ្អែម​មែន​»។

លោក​បន្ដថា​៖ «ប៉ុន្ដែ​ទោះបីជា​ជាតិ​អាល់កុល​ត្រឹម​កម្រិត ១២ ​វ៉ុល​មែន តែ​ស្រា​ផ្លែ​មៀន​ប៉ៃលិន​នេះ​ខ្លាំង​ជាង​ស្រា​ទំពាំងបាយជូរ​ដែលមាន​ជាតិ​អាល់កុល ១៤ ​វ៉ុល​ទៅ​ទៀត គ្រាន់តែ​វា​ផ្អែម​ជាង​»។

ជាក់ស្ដែងណាស់ ចំពោះ​វត្ថុ​ធាតុ​ដើម​ ជាផ្លែ​មៀន​ប៉ៃលិន គឺមិន​ខ្វះ​ទេ ដោយ​បច្ចុប្បន្ននេះ​សមាជិក​បណ្ដុំ​មៀន​ខេត្ដ​ប៉ៃលិន​នេះ គាត់​សុំ​ឱ្យ​លោក​​កុង​ត្រា​ទិញ​ផ្លែ​មៀន​រាយ​ ពីព្រោះ​វា​សល់​ច្រើន​។ ​លោក​បាន​ជួយ​ទិញ​ពួក​គេ​​ បើ​សិន​ជា​មិន​ទិញ​យក​ទៅកែច្នៃ វា​ប្រាកដជា​សល់​ចោល​។

​វត្ថុធាតុ​ដើម កម្លាំងពលកម្ម​ មិន​មាន​បញ្ហា​នោះទេ តែ​ដើម​ទុន​នៅតែ​ជា​បញ្ហា​ចោទ​សម្រាប់​​បុរស​​រូប​នេះ​​។ ដូច្នេះ ​អ្វីដែល​លោក​​ត្រូវការគឺ​​ដៃ​គូ​វិនិយោគ​ សម្រាប់​អ្នក​មាន​ថវិកា និង​ការ​ស្រឡាញ់​ចូលចិត្ដ​មុខ​របរ​នេះ​។ ​លោក​​ត្រូវការ​សម្ភារ​រាង​ទំនើប ដូចជា​ម៉ាស៊ីន​ស្វ័យ​ប្រវត្ដិ និង​ឃ្លាំង ដោយសារ​​ឃ្លាំង​បច្ចុប្បន្ន​មាន​ទំហំ​តូច​ ផលិត​បាន​ត្រឹម​តែ ៣​ម៉ឺន​ដប​។

ទោះបីជា​លោក​បាន​ទទួល​កាដូ​ជាឈើពពេល​ដែលអាច​ផលិត​ធុង​បន្ទំប្រហែលពី​ ៤០០-៥០០ ធុងពី​លោក​ សុខ ទូច ​ប្រធាន​​រាជបណ្ឌិត្យ​សភាកម្ពុជា​យ៉ាង​ណាក៏​ដោយ ក៏​លោក ធុច នៅតែ​មិន​មាន​លទ្ធភាព​យក​ឈើ​នោះ​ផលិត​ជា​ធុង​អប់​ស្រា​បាន​នៅ​ឡើយ​ទេ។

លោក ធុច បាន​ឱ្យដឹងថា​៖ «បើសិន​ជា​ខ្ញុំ​មាន​ដៃគូ​វិនិយោគ ខ្ញុំ​មិន​ត្រឹម​តែ​អាច​ជួយ​ប្រមូល​ទិញ​មៀនរាយ​ពី​អ្នក​ប៉ៃលិន​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្ដែ​ថែមទាំងអាច​ទិញ​ពី​បណ្ដា​ខេត្ដ​ ៣-៤​ ទៀត ដែល​នៅ​ជុំវិញ»​។

​លោក​បាន​និយាយ​ពី​មហិច្ឆតា​ថា​៖ «​មិនដឹង​ថា ទៅរួច​ឬ​មិន​រួច​ ផែនការ​ឆ្នាំ ​២០២៧ ខ្ញុំ​នឹង​នាំ​យក​ផលិតផល​ស្រាផ្លែមៀន​របស់ខ្ញុំ​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​​ មិន​ថា តាម​រូប​ភាព​ណា​​មួយ​នោះទេ​ ខ្ញុំ​ត្រូវ​នាំ​ចេញ​តាម​លទ្ធភាព​»។

លោកបាន​រៀបរាប់អំពី​រសជាតិ​ស្រា​ផ្លែមៀន​ប៉ៃលិន​ថា ពេល​ដាក់​ចូល​មាត់​ភ្លាម​ យើង​ដឹង​អំពី​រសជាតិ​ចត់ បន្ទាប់​មក​ជូរ​តិច​ៗ ​ផ្អែម​ និង​ល្វីង ហើយ​ពេល​យើង​លេប​ទឹក​មាត់​ទិញ វា​បង្កើតបានជា​រសជាតិ​ចត់តិច និង​ផ្អែម​មកវិញ​ទៀត​។

លោក​បញ្ជាក់ថា​៖ «មៀន​ប៉ៃលិន​មិន​ភាយ​ក្លិន​ប្រអូប​ដូច​ផ្លែ​មៀន​ធម្មតា​នោះទេ​។ វាមាន​ជាតិ​ស្ក​រខ្ពស់​​ដែល​យើង​ត្រូវ​កាត់​ជាតិ​ស្ក​រធម្មជាតិ​វា​ចោល​ខ្លះ​មក​ត្រឹម​បរិមាណ​តិច​បំផុត​។

ដោយសារតែ​ដប​ច្រក​មានការ​​ឡើងថ្លៃ​ ស្រា​មៀន​ប៉ៃលិន​បាន​កើន​តម្លៃ​ពី ១២ ​ដុល្លារ ​ក្នុង​ ១ ​ដប ដល់ ៦ ម៉ឺន​រៀល (១៥ ​ដុល្លារ​) ​១​ ដប​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍