The Phnom Penh Post Search

Search form




Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - អតីត​អ្នក​លាង​ចាន​សណ្ឋា​គារ សម្រេច​ក្ដី​សុបិន​ជា​ខ្មែរ​ផលិត​ឈី​ស​ដំបូង​ម្នាក់​នៅ​កម្ពុជា​

អតីត​អ្នក​លាង​ចាន​សណ្ឋា​គារ សម្រេច​ក្ដី​សុបិន​ជា​ខ្មែរ​ផលិត​ឈី​ស​ដំបូង​ម្នាក់​នៅ​កម្ពុជា​

Content image - Phnom Penh Post
សកម្មភាពផលិតឈីសរបស់លោក ចាន់ វុទ្ធី នៅក្នុងខណ្ឌទួលគោក រាជធានីភ្នំពេញ កាលពីថ្ងៃទី ៨ សីហា។ ហុង មិនា

អតីត​អ្នក​លាង​ចាន​សណ្ឋា​គារ សម្រេច​ក្ដី​សុបិន​ជា​ខ្មែរ​ផលិត​ឈី​ស​ដំបូង​ម្នាក់​នៅ​កម្ពុជា​

ភ្នំពេញៈ នៅ​ទឹកដី​សម្បូរ​សម្បត្តិ​បេ​តិក​ភ​ណ្ឌ​ធម្មជាតិ​ និង​ប្រាង្គ​ប្រាសាទ​បុរាណ​ទាក់​ទាញ​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​ពី​ខ្ទង់​ម៉ឺន​ដល់​លាន​នាក់​ អតីត​បុគ្គលិក​សណ្ឋា​គារ​លោក ចាន់ វុទ្ធី ហៅ ទី​ទី ​តែង​តែ​មាន​ក្ដី​ស្រមៃ​ក្លាយជា​អ្នក​ផលិត​ឈី​ស ​១ រូប​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ក្រោយពី​លោក​បាន​ឃើញ​អា​ហារ​បស្ចិម​ប្រទេស​មួយ​នេះ​ ត្រូវ​បាន​នាំចូល​ច្រើន​សន្ធឹក​ដោយ​ពុំមាន​សហ​គ្រិន​ណា​ម្នាក់​ធ្វើ​លក់​ក្នុង​ស្រុក​។

​សព្វ​ថ្ងៃ​លោក វុទ្ធី គឺជា​អ្នក​ជំនាញ​ធ្វើ​ឈី​ស​ដំបូង​គេ ​១ រូប​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា ​ដោយ​ផលិត​ផល​របស់​លោក​ត្រូវបាន​ផ្គង់​ផ្គង់​នៅ​តាម​បណ្ដា​សណ្ឋា​គារ​ប្រណីត និង​ភោជនីយ​ដ្ឋាន​មួយ​ចំនួន​នៅ​រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ និង​ខេត្ត​សៀម​រាប​។​

​ជា​កូន​កសិករ​ ដែល​មាន​កំណើត​នៅ​ភូមិ​លេខ ​៥ ឃុំ​ស្វាយ​រលំ​ ស្រុក​ស្អាង ​ខេត្ត​កណ្ដាល ​លោក​ វុទ្ធី ផ្ដើម​ដុះ​ពន្លក​ចិត្ត​ចង់​ផលិតឈី​ស​ផ្គត់​ផ្គង់​ទីផ្សារ​ក្នុង​ស្រុក នៅ​ពេល​លោក​បម្រើកា​រ​ក្នុង​សណ្ឋាគា​រ​លំដាប់​ផ្កាយ​មួយ​កាល​ពី​ឆ្នាំ ១​៩៨៨​។​

​អ្នក​ផលិត​ឈី​សវ័យ ​៥២ ​ឆ្នាំ​រូប​នេះបាន​រៀប​រាប់​ប្រាប់ ​ភ្នំពេញ​ ប៉ុស្ដិ៍ថា​៖ «​កាល​ហ្នឹង ​position [​តំណែង​] ខ្ញុំ​លាង​ចាន​ទេ​។ ខ្ញុំ​ឃើញ from​age [​ឈី​ស​] នាំ​ចូលម​ក​ច្រើន​មែន​ទែន​។ អ៊ីចឹង​ក៏​ខ្ញុំ​សួរ Chef [​មេ​ចុងភៅ​]បរទេស​ថា ​អាហ្នឹ​ង​គេ​ធ្វើ​មកពី​អី ម៉េច​ក៏​មិន​ធ្វើ​ខ្លួន​ឯង​ ទិញ​ពី​គេ​មក​ធ្វើ​អី​។ គាត់​ក៏​ឆ្លើយ​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា ស្រុក​អ្នក​ឯង​អត់​មាន​ទឹក​ដោះ​គោ​ទេ ឱ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ម៉េច​»​។

​សំណួរ​ថា «​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​យើង​មិន​ព្រម​ធ្វើ​ដោយ​ខ្លួនឯង​» ជា​កម្លាំង​ជំរុញ​ឱ្យ​លោក​ដាក់​គោល​ដៅ​ថា ​ថ្ងៃ​ណាមួ​យ​លោក​ត្រូវតែ​ផលិត​ឈី​ស​ឱ្យបាន​នៅ​ប្រទេស​កំណើត​។​ក្រោយ​មក​ លោក​ វុទ្ធី បាន​បម្រើ​ការ​តាម​អង្គការ​និង​មាន​ទំនាក់​ទំនង​​ជាមួយ​មិត្តភ​ក្ដិ​នៅក្រៅ​ប្រទេស​ច្រើន​រហូត​ដល់​មាន​ឱកាស​បាន​ចេញ​ទៅ​ទស្សន​កិច្ច​នៅ​ប្រទេស​អ៊ី​តាលី ជាទី​ដែល​ផ្ដល់​ពន្លឺ​ក្នុង​ការ​ក្រេប​ជញ្ជក់​ជំនាញ​ធ្វើ​ឈី​ស​នេះ​។​

​លោក​បាន​រំឭក​ប្រាប់​ថា​៖ «​ទៅ​ដល់​ប្រទេស​អ៊ីតាលី​លើក​ដំបូ​ងខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​។ ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រឡប់​មក​វិញខ្ញុំ​បន្ត​ការងារ​ហ្នឹង​ ១​ ឆ្នាំ​បន្ថែម​ទៀត​។ ដល់​ឆ្នាំ ​១៩៩៩ ​ខ្ញុំ​ទៅ​ម្ដង​ទៀត គោល​បំណង​គឺ​ចង់​ឈប់​ការ​ងារ ​ហើយ​ចង់​ទៅ​រៀន​ធ្វើ​ឈី​ស​ហ្នឹង​តែ​ម្ដង​»​។​

​រយៈពេល​ ៣ ​ឆ្នាំ​នៅ​ប្រទេស​អ៊ីតាលី​ លោក​បាន​សិក្សា​ជំនាញ​ដោយ​ច្បិច​យក​ចំណុច​សំខាន់ៗ​ក្នុងការ​ធ្វើ​ឈី​ស ដែល​លោក​ចាត់​ទុក​ថា ​វា​ជា​សំណាង​មួយ​ដោយ​មាន​គេ​ជួយ​ផ្ចុង​ផ្ដើម​ទំនុក​បម្រុង​តាំង​ពី​កន្លែង​ស្នាក់ និង​ការ​រៀន​សូត្រ​។​

Content image - Phnom Penh Post
ឈីសដែលផលិតដោយលោក ចាន់ វុទ្ធី។ ហុង មិនា

​នៅ​ទីនោះ​លោក​បាន​រៀន​ទ្រឹស្ដី​ផង​ហ្វឹក​ហាត់​ជាមួយ​សិប្ប​កម្ម​គ្រួសារ​ផង​ ដោយ​ចុះទៅ​សិក្សា​តាម​ផ្ទះ​ ដើម្បី​ស្វែងយ​ល់​ពី​របៀប​ធ្វើ​ឈី​ស​បែប​ប្រពៃ​ណី​តាម​ប្រភេទ​ខុស​គ្នា ខណៈ​ស្រុក​ខ្មែរ​ពុំ​សូវ​មាន​គេ​ចាប់អារម្មណ៍​ជំនាញ​នេះ​នៅ​ឡើយ​។

​លោក​និយាយ​ថា​៖ «​ខ្ញុំ​ខំរៀន​មកពី​ណោះ​ ខ្ញុំ​ត្រូវតែ​មក​បង្កើត​ការងារ​ដើម្បី​ស្រុក​ទេស​យើង​សម្រាប់​អាហារ​ប្រជា​ជន​ខ្ញុំ ដើម្បី​ឱ្យ​បរទេស​មើល​មក​ថា ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​ក៏មាន​ fromage​ ដែរ មិន​បាច់​នាំចូល​មកពី​បារាំង ​មិនបាច់​នាំចូល​ពី​ប្រទេស​ជឿន​លឿន​ទេ​»​។

នៅ​ឆ្នាំ​ ២០០៣​ លោក​ក៏បាន​ប្រមូល​ជំនាញ​ចំណេះ​ដឹង​នេះ​មកកា​ន់​មាតុ​ភូមិ​កំណើត​វិញ តែ​ពុំទាន់​ប្រកប​មុខរបរ​ធ្វើ​ឈីស​ភ្លាម​ទេ​។​ នៅ​ឆ្នាំ​ ២០០៤​ លោក​បាន​សហការ​ជាមួយ​មិត្ត​ភក្ដិ​ជា​ជន​ជាតិ​អ៊ីតាលីបើ​ក​ភោជនីយ​ដ្ឋាន​តូច​មួយ​ឈ្មោះ L'OasiItaliana Restauran​t នៅ​ខេត្ត​សៀម​រាប ​ដោយ​ផ្ដោត​លើ​អាហារ​សាច់​ប្រភេទ​សាច់​កែ​ច្នៃ ​(cold cuts) និង​សាច់​ក្រក​ដូច​ជា ​cooked ​ham, pro​sciutto​,co​ppa,s​alami,sa​usage sau​ce អី​អ៊ីចឹង​ទៅ​។​

​ស្រប​ពេល​ដែល​ជំនួញ​លើ​វិស័យ​ចំណី​អាហារ​ដំណើរ​ការ​បាន​ល្អ​លោក​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ស្វែង​រក​ទឹកដោះ​គោ​ជា​វ​ត្ថុធាតុ​ដើម​មក​ផលិត​ឈីស​នៅ​ខេត្ត​សក្ដានុ​ពល​ទេស​ចរណ៍​សៀម​រាប ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ ២០០៧​។​

​លោក វុ​ទ្ធី បាន​រៀប​រាប់ថា​៖ «​ការធ្វើ​ឈី​ស​នៅ​ស្រុក​យើង​នេះ​គឺ​វា​លំបាក​ណាស់​។ ទី១ ​ស្រុក​ទេស​យើង​ហ្នឹង​អត់​ទាន់​មាន​ទឹកដោះ​ទេ​»​។​

​លោក​ត្រូវ​បាន​អតីត​មន្ត្រី​បុគ្គ​លិក​ក្រសួង​កសិ​កម្ម រុក្ខ​ប្រមាញ់ និ​ង​នេសាទ​ ណែនាំ​ប្រភព​ទឹកដោះ​គោ​នៅ​ឃុំ​អរិយ​ក្សត្រ ​ជាទី​ដែល​លោក​បាន​ទៅ​ទិញ​វត្ថុ​ធាតុ​ដើម​មក​រៀន​ធ្វើ​ដក​ស្រង់​បទ​ពិសោធ​ចេញ​ជាឈី​ស ប៉ុន្តែ​វា​មិន​មាន​រស​ជាតិ​តាម​វប្បធម៌​អាហារ​ជន​ជាតិដើម​។​

​លោក​បាន​បន្ត​ទៀត​ថា​៖ «​រយៈ​ពេល ​៤-៥​ ខែ ការ​ធ្វើ​ទឹកដោះគោ​ក្នុង​ស្រុក​យើង​អត់​ជោគ​ជ័យខ្ញុំ​ទៅ​វៀត​ណាម​។ ទៅ​វៀត​ណាម​មាន​ទឹក​ដោះ​គោ​ ប៉ុន្តែ​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​ហ្នឹង​ពិបាក​ឆ្ងាយ​។ អ៊ី​ចឹង​ខ្ញុំ​ទៅ​ខាង​ថៃ​»​។

​លោក​បាន​ឃើញ​កសិ​ដ្ឋាន​នៅ​ខេត្ត​ស្រះកែ​វ និង​ខេត្ត​ប៊ុ​រី​រ៉ា​ម​។ ទោះជា​សមាគម​ និង​សហ​គមន៍​នៅ​ទីនោះ​ព្រម​លក់​ទឹក​ដោះគោ​​ឱ្យក៏លោក​ប្រឈម​ការ​លំបាក​ចំពោះ​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​​។

​លោក​និយាយថា​​៖ «​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​រឿង​ហ្នឹង​វា​ធ្វើឱ្យ​​លំបាក​មែន​ទែន ​ប៉ុន្តែ​ដោយសារ​ការ​ស្រឡាញ់​ទៅខ្ញុំ​ព្យាយាម​មិន​បោះ​បង់​វា​ទេ​។ ខ្ញុំ​អត់​គិត​ថា ​ខ្ញុំ​យក​ទឹកដោះ​ពី​ស្រុក​ថៃ​មក​តម្លៃ​ប៉ុនណាយក​មក​ធ្វើ​លក់​តម្លៃ​ប៉ុនណា​ ខ្ញុំ​អត់​ខ្វល់​ទេ​។សំខាន់​ខ្ញុំ​ត្រូវតែ​ព្យា​យាម​​ធ្វើ​វា​ឱ្យបាន​»​។

Content image - Phnom Penh Post
សកម្មភាពផលិតឈីសរបស់លោក ចាន់ វុទ្ធី នៅក្នុងខណ្ឌទួលគោក។ ហុង មិនា

​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ ២០១៨​ កង្វល់​ពី​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​វត្ថុធាតុ​ដើម​របស់លោ​ក​ត្រូវ​បាន​សម្រាល​នៅពេល​ដែល​លោក​ចាប់​ផ្ដើម​ប្រើ​ទឹកដោះ​គោ​ពី ឧទ្យាន​រាជ​បណ្ឌិត្យ​សភា​កម្ពុជា តេ​ជោ​សែន ​ឫស្សី​ត្រឹប ខេត្ត​ព្រះ​វិហារ​។​

​លោក​បានថ្លែ​ង​ថា​៖ «​គ្រាន់​តែ​យើង​ចាប់ផ្ដើម​ប្រើ​ទឹកដោះគោ​ឫស្សី​ត្រឹប ​ស្រាប់តែ​កូ​វីដ​ចូល​មក​ហើយ​ថៃ​ក៏​គេ​បិទ​អត់​មាន​ឱ្យ​យើង​ចេញចូល​ដែរ​។ វា​ជា​សំណាង​មួយ​ដែល​ស្រុក​យើង​មាន​អ៊ីចឹង​»​។

​អំឡុង​ការរីក​រាលដាល​ជាស​កល​នៃ​ជំងឺ​កូ​វីដ​ចាប់ពី​ចុងឆ្នាំ​ ២០១៩ ខណៈ​ចំនួន​ភ្ញៀវទេសចរ​បរទេស​បាន​ធ្លាក់ចុះ​ខ្លាំងលោក វុទ្ធី បែរជា​ភ្ញាក់ផ្អើល​ដោយសារមាន​បងប្អូន​ខ្មែរ ភោជនីយដ្ឋាន និង​សណ្ឋាគារ​ងាក​មក​ចាប់អារម្មណ៍​ច្រើន​នឹង​ផលិតផល​ពី​ទឹកដោះគោ​របស់លោក​។​

​លោក​បាន​និយាយថា​៖ «​គាត់​ទៅ​ខេត្តសៀមរាប គាត់​ញ៉ាំ​យ៉ា​អួ​របស់ខ្ញុំ​ទៅ គាត់​ឃើញ​លេខ​ទូរស័ព្ទ ហើយ​គាត់​សួរថា ចុ​ម​! យ៉ា​អួ​នេះ​ធ្វើ​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ នរណា​អ្នកធ្វើ​? គាត់​សួរ​តាំងពី​ទឹកដោះគោ សួរ​តាំងពី​របៀប​ធ្វើ​»​។​

​លោក​ថា​៖ «​នៅពេលនោះ កូ​វីដ​ក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែ​ការចូលរួម​ប្រើប្រាស់​ឈី​ស​ស្នាដៃ​កូន​ខ្មែរ​ហ្នឹង​នៅ​អូ​តែ​ល មាន​ភោជនីយដ្ឋាន​ផ្សេងៗ​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​អាហារ​អឺរ៉ុប​ហ្នឹង​គេ​ចូលរួមនិង​លើកទឹកចិត្ត​យើង​ច្រើនហើយ​ខ្ញុំ​សប្បាយចិត្តនិង​មាន​មោទនភាព​ថា​យើង​ធ្វើ​វា​បាន​ហើយ​»​។

​ក្រោយពី​សហការ​ជាមួយ​រាជបណ្ឌិត្យសភា​រយៈពេល​ ២ ​ឆ្នាំដោយ​ទឹកដោះគោ​ពី​ឫស្សី​ត្រឹប​មិន​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុងការ​ផ្គត់ផ្គង់​ចង្វាក់​ផលិតកម្ម​របស់លោក ក្នុង​ឆ្នាំ​ ២០២០ លោក​ក៏បាន​ចាប់ផ្ដើម​ទិញ​វត្ថុធាតុដើម​ពី​កសិដ្ឋាន​គិរី​សួគ៌​នៅ​ភ្នំ​តា​ម៉ៅ ខេត្តតាកែវ​។​

​លោក វុទ្ធី និយាយថា​៖ «​ខែ​ ៤ ឆ្នាំ​ ២០២០ មាន​គោរប​ស់ក​សិ​ដ្ឋាន​គិរី​សួគ៌ ខេត្តតាកែវ ភ្នំ​តា​ម៉ៅ​យើង​ហ្នឹង​ចូលមក​ចំនួន​ ៥៥០​ ក្បាល តាម​ដែល​ខ្ញុំ​ចាំ​ហ្នឹង​។ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​សប្បាយចិត្ត​មែនទែន​នៅពេលនេះ​អ្វីៗ​ គឺ​នៅក្នុង​ដៃ​យើង​ហើយ គឺ​យើង​អាច​ងាយ​ចាប់​ផ្ដើមធ្វើ​វា​ហើយ​»​។​

​សព្វថ្ងៃ លោក​មាន​ផលិតផល​អាហារ​បស្ចិមប្រទេស ១១ ប្រភេទ ​ដែល​ត្រូវបាន​លក់​ក្រោម​ស្លាក​ឈ្មោះ La Fattoria ក្នុងតម្លៃ​មួយ​សមរម្យ​។

​យ៉ា​អួ​កែវ​តូចចំណុះ​ ១៦០ ​ក្រាម មានតម្លៃ​លក់ដុំ ៦០ ​សេន និង ​៤,៥​ ដុល្លារ​ ក្នុង ​១ ​គីឡូក្រាម​។ ភី​ហ្សា​ឈី​ស មានតម្លៃ ១២ ​ដុល្លារ ក្នុង​ ១ ​គីឡូក្រាម ឬ ១១,៥ ​ដុល្លារ​ សម្រាប់​ការទិញ​ច្រើន​។ ប្រភេទ Fresh Mozzarella តម្លៃ​លក់​ទូទៅ ២២ ​ដុល្លារ និង​ប្រភេទ Buraata ក្នុង​ ១​ គ្រាប់​ទម្ងន់​ ១២៥ ​ក្រាម​ មានតម្លៃ​លក់ ៣ ​ដុល្លារ​។​ លោក​ក៏​ទើបតែ​បំបែក​ការផលិត​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញបន្ថែម​ពីលើ​ទីតាំងនៅ​សៀមរាប ដោយសារ​វា​នៅជិតនឹង​កន្លែង​វត្ថុធាតុដើម​។​

​លោក​និយាយថា​៖ «​យើង​ធ្វើ​ផលិតផល​ពាក់កណ្ដាល​ស​ម្រេច​នៅ​ភ្នំពេញហើយ​សម្រេច​ ១០០ ​ភាគរយ​ យើង​បញ្ជូនទៅ​ខេត្តសៀមរាប​ខ្លះ យើង​ទុក​នៅ​ភ្នំពេញ​ខ្លះ​»​។​

​ក្នុងចំណោម​អតិថិជន​ធំៗ​ជិត ២០ របស់លោក​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​រួមមាន​ សណ្ឋាគារ​សូ​ហ្វី​តែ​ល ភូ​គី​ត្រាភ្នំពេញ ហៃ​យ៉ា​ត់ រី​ជិន​ស៊ី ភ្នំពេញ សណ្ឋាគារ រ៉ូ​ស​វូដ​ភ្នំពេញ ណាហ្គា​វើ​ល និង​ភោជនីយដ្ឋាន​តូចៗ​នៅ​ម្ដុំ​មាត់ទន្លេ​។

​លោក​បន្តថា​៖ «​បើ​នៅ​សៀមរាប​មាន​ច្រើន ដោយសារ​យើង​ធ្វើ​ទីតាំងនៅ​ទីនោះ​យូរ ប៉ុន្តែ​ភោជនីយដ្ឋាន អូ​តែ​ល​ច្រើន​ដែលលោក​មាន​បិទអត់​ទាន់​បាន​ដំណើរការ​វិញ​»​។​

Content image - Phnom Penh Post
លោក ចាន់ វុទ្ធី និងក្រុមការងារផលិតឈីស។ ហុង មិនា

​អតីត​អ្នក​លាងចាន​នៅ​សណ្ឋាគារ​វិវឌ្ឍ​ខ្លួន​ជា​អ្នក​ផលិត​ឈី​សរូប​នេះបានចាត់ទុក​ថា ​វា​ជា​មោទនភាព​មួយដែល​លោក​ប្រឹងប្រែង​បាន​មកទល់​សព្វថ្ងៃ​ផ្ដើម​ពី​ការច្នៃ​ទឹកដោះគោ៥​លីត្រ រហូតដល់​រាប់​តោន​ក្នុង​ ១​ ខែ​។

​លោក​បានឱ្យដឹងថា​៖«​ឥឡូវនេះ​វា​ចូលទៅក្នុង​កម្រិត ១ ​ខែ ​ប្រហែលជា​ចូល ៤​ តោន ៥​ តោន ទាំង​យ៉ា​អួ ទាំង​ឈី​ស តែ​ខ្ញុំ​នៅតែ​គិតថា​ខ្លួនឯង​អត់​ទាន់​អស់​សមត្ថភាព​នៅឡើយ​ទេ ខ្ញុំ​ចង់​ធ្វើ​អ្វី​បន្តទៀត​»​។​

​ប៉ុន្តែ​អ្វីដែល​នៅតែ​ជា​បញ្ហា​ប្រឈម​របស់លោក​គឺទី​១​ ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​វត្ថុធាតុដើម​នៅមានកម្រិតតម្លៃ​ថ្លៃ ទី​២ ការប្រកួតប្រជែង​លើ​ទីផ្សារ មុខទំនិញ​របស់លោក​ខ្លះ​មានតម្លៃ​ថ្លៃ​ជាង​ការ​នាំចូល និង​ទី​៣ សម្ភារប្រើប្រាស់​វេច​ខ្ចប់​អីហ្នឹង​។​

​លោក​ថា​៖ «​យើង​ទម្លាក់​តម្លៃ​មិនបានមូលហេតុ​ត្រង់​ថា ​វត្ថុធាតុដើម​យើង​នៅមានកម្រិតនៅ​តម្លៃ​ខ្ពស់​។មួយទៀត​អតិថិជន​លោក​អត់​ទាន់​បានដឹង​ពីអ្វី​ដែល​យើង​ធ្វើបាននៅមាន​ចំនួន​តិច​ដែល​ចូលរួម​ប្រើ​»​។​

​ក្នុង​ដំណើរ​ផលិត​ឈី​ស​ ១ ​ទសវត្សរ៍​កន្លះ លោក​តែងតែ​ត្រូវបាន​គេ​សួរ​សំណួរ​ថា ហេតុអ្វី​បានជា​លោក​ត្រូវធ្វើ​ឈី​ស​នៅក្នុង​ស្រុក​ខ្មែរ ហើយ​មិន​ធ្វើ​នៅ​ស្រុក​ដែល​គេ​និយម​ទទួលទាន​អាហារ​នេះ​ទៅវិញ​?​​

លោក​ឆ្លើយថា​៖ «​នៅក្នុង​បរិបទ​ចំណីអាហារ ១​ ជំនាន់​ទៅ​ ១ ​ជំនាន់ របប​អាហារ​តែងតែ​ផ្លាស់ប្ដូរ​។ អ៊ីចឹងទៅ ខ្ញុំ​បាន​សិក្សា​របប​អាហារ​នៅ​ថៃ នៅ​វៀតណាម ម៉ាឡេស៊ី សិង្ហ​បុរី ខ្ញុំ​ដើរ​ឆែក​មើល យុវវ័យ​បរិបទ​គាត់​នឹង​ផ្លាស់ប្ដូរ​ចំណីអាហារ គាត់​នឹង​ងាក​ទៅរក​អាហារ​បស្ចិមប្រទេស​ច្រើន​នៅ​ថ្ងៃ​អនាគត​។​

​លោក​ថា​៖ «​ជាក់ស្ដែងកាល​ខ្ញុំ​ចាប់​ធ្វើឈី​ស ខ្ញុំ Guarantee [​ធានា​] ថា ស្រុក​ខ្មែរ​នឹងមាន​ការផ្លាស់ប្ដូរ​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​របប​អាហារ​ញ៉ាំ​ឈី​ស​ហ្នឹង ហើយ​ខ្ញុំ​នៅតែ​ដាក់​សេចក្ដី​សង្ឃឹមថា ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​ច្បាស់​ជា​នឹងមាន​អ្នកធ្វើ​ឧស្សាហកម្ម​ទឹកដោះគោ​។ អ្វីដែល​ខ្ញុំ​គិត​នោះ វា​ដូច​ខ្ញុំ​គិត​មែន​»​។

​សព្វថ្ងៃ​អាជីវកម្ម​ផលិតផល​ពី​ទឹកដោះគោ​របស់លោកបាន​បណ្ដុះបណ្ដាល​ជំនាញ​នេះ​ដល់​មនុស្ស ៨ ​នាក់ ហើយ​លោក វុទ្ធី ក៏​រីករាយ​នឹង​ចែករំលែក​ចំណេះដឹង​ដល់​ក្មេងជំនាន់ក្រោយ ដូចជា​សិស្ស​នៅ​សាលា​បាយ (Sala Bai) សាលា ប៉ូល ឌុយ​ប្រ៊ូ​ល (Paul Dubrule vocational training hospitality school) និង​រាជបណ្ឌិត្យសភាកម្ពុជា​ជាដើម​។​

​ក្នុងនាម​ជា​អ្នក​ផលិត​ឈី​ស​ដំបូង​ម្នា​ក់នៅ​កម្ពុជា លោក​រំពឹងថា ចំណេះ​ជំនាញ​ដែល​លោក​ពាំនាំ​យកមក​ធ្វើ​ផលិតផល​ក្នុងស្រុក នឹង​ស្ថិតស្ថេរ​ជា​និរន្តរ៍ ទោះបី​វា​ស្ថិតនៅលើ​បុគ្គល​ណា​ម្នាក់​ក៏ដោយ​។​

​លោក​និយាយថា​៖ «​អត់​ចង់បាន​អ្វី​ក្រៅពី​ចង់ឃើញ​ផលិតផល​ស្នាដៃ​កូន​ខ្មែរ​ដែល​បង្កើត fromage លើ​ទឹកដី​ខ្មែរ​នេះសូមឱ្យ​វា​ស្ថិតស្ថេរ​ជា​និរន្ត​រ៍។ អ្វីដែល​ខ្ញុំ​ចង់បាន ចង់ឱ្យ​វា​រីក​ស្គុសស្គាយ​នៅលើ​ទីផ្សារ​ហ្នឹងឯង​»៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍