The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - សាលា​អន្តរជាតិ​អាល់​រ៉ះ​ម៉ាស់ បង្រៀនសិស្សឱ្យចេះ​​ស្រាវជ្រាវ​លក្ខណៈ​វិទ្យាសាស្ត្រ​ សិក្សា​ពី​អេឡិចត្រូនិក មាន​សមត្ថភាព​បង្កើតជា​រ៉ូ​បូត​បាន

សាលា​អន្តរជាតិ​អាល់​រ៉ះ​ម៉ាស់ បង្រៀនសិស្សឱ្យចេះ​​ស្រាវជ្រាវ​លក្ខណៈ​វិទ្យាសាស្ត្រ​ សិក្សា​ពី​អេឡិចត្រូនិក មាន​សមត្ថភាព​បង្កើតជា​រ៉ូ​បូត​បាន

Content image - Phnom Penh Post
ប្រភេទរ៉ូបូត​រថ​ក្រោះ​អូសស៊ីទែនទឹក ត្រូវបានផលិតដោយសិស្សសាលា​អន្តរជាតិ​អាល់​រ៉ះ​ម៉ាស់​មាន​ទីតាំង​ស្ថិត​ក្នុងភូមិ ពោធិ​រោង​លើ ឃុំ កោង​កាង ស្រុក ពញាក្រែក ខេត្តត្បូងឃ្មុំ។ រូបថត សហការី

សាលា​អន្តរជាតិ​អាល់​រ៉ះ​ម៉ាស់ បង្រៀនសិស្សឱ្យចេះ​​ស្រាវជ្រាវ​លក្ខណៈ​វិទ្យាសាស្ត្រ​ សិក្សា​ពី​អេឡិចត្រូនិក មាន​សមត្ថភាព​បង្កើតជា​រ៉ូ​បូត​បាន

ត្បូងឃ្មុំៈ ​នៅជនបទ​ដែល​មនុស្ស​ទូទៅ​អាច​គិតថា​មិនមែនជា​បណ្តុំ​នៃ​ការផ្តល់​ចំណេះ​ជំនាញ​យ៉ាងណា​នោះ​ក្តី​ ក៏ប៉ុន្តែ​សិស្ស ១ ក្រុម​នៃ​សាលា​ឯកជន​មួយ​នៅ​ទីនោះ​មាន​សមត្ថភាព​បង្កើតជា​រ៉ូ​បូត​បាន។ រ៉ូ​បូត​ទាំងនោះ​មានដូចជា​រថ​ក្រោះ​អូសស៊ីទែនទឹក រថយន្ត​ពន្លត់អគ្គិភ័យ​បាញ់​ទឹក​ដោយ​ស្វ័យប្រវត្តិ និង​រទេះ​អគ្គិសនី​សម្រាប់​ជនពិការ​ផង។​ សាលា​អន្តរជាតិ​អាល់​រ៉ះ​ម៉ាស់​មាន​ទីតាំង​ស្ថិត​ក្នុងភូមិ ពោធិ​រោង​លើ ឃុំ កោង​កាង ស្រុក ពញាក្រែក ខេត្តត្បូងឃ្មុំ។

សាលា​អន្តរជាតិ​អាល់​រ៉ះ​ម៉ាស់​គឺជា​សាលា​ឯកជន​មួយ​ដែល​សិស្ស​ភាគច្រើន​ជា​ជនជាតិខ្មែរ​អ៊ីស្លាម​ ហើយ​សាលា​នេះ​ក៏មាន​ក្លិប​វិទ្យាសាស្ត្រ​សម្រាប់​បណ្តុះបណ្តាល និង​បណ្តុះ​គំនិត​ដល់​សិស្ស​ប្រុស ស្រី ចំនួន ១៨ នាក់ (ស្រី ៨ នាក់)​ ឱ្យ​ចេះ​ស្រាវជ្រាវ​បែប​វិទ្យាសាស្ត្រ និង​កំពុង​ហាត់រៀន​ស្រាវជ្រាវ​បន្តបែប​លក្ខណៈ​វិទ្យាសាស្ត្រ​ សិក្សា​ពី​អេឡិចត្រូនិក​ផង។

យុវជន​ខ្មែរ​អ៊ីស្លាម ឈ្មោះរ៉​ន អាំ​សូ​រ៉ី ជា​សិស្ស​ ១ រូប​ក្នុងចំណោម​សិស្ស​ទាំង ១៧ រូប​បាន​និយាយប្រាប់​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​ថា រូបគេ​ត្រូវបាន​ឪពុកម្តាយ​ឱ្យចូល​រៀន​ក្នុង​សាលា​មួយឈ្មោះ​អាល់​រ៉ះ​ម៉ាស់​ដែល​កាលនោះអាំ​សូ​រ៉ី ​រៀន​នៅ​ថ្នាក់​ទី ៣ ក្នុង​អាយុ ១១ ឆ្នាំរៀនចំណេះ​ទូទៅ​ដូច​សាលា​រដ្ឋ​ដែរ។ លុះ​ចូលដល់​ថ្នាក់​ទី៥រូបគេ​ត្រូវបាន​លោកគ្រូ​អ្នកគ្រូ​បង្ហាត់​បណ្តុះ​គំនិត​ឱ្យ​ចេះច្នៃ​ប្រឌិតជា​របស់​ក្មេង​លេងធម្មតាៗដើម្បី​ជាការ​កម្សាន្ត​ទេ។ ប៉ុន្តែ​ក៏មាន​ការសិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​តាម​អ៊ិនធឺណិតបន្ថែម​ផងដែរ។

អាំ​សូ​រ៉ី​និយាយថា៖ «ដំបូង​ពួក​ខ្ញុំ​គ្រាន់តែ​នាំគ្នា​ផលិត​ជាការលេងៗទេ​តែក្រោយៗមក​ដោយសារតែ​យើង​ស្វែងយល់​បន្ថែម​ពី​ប្រភពអ៊ិនធឺ​ណិត​ក៏​ធ្វើឱ្យ​យើង​មានគំនិត​ប្លែក ​ហើយក៏​ចាប់ផ្តើម​ផ្សំផ្គុំគ្រឿង​អេ​ឡិ​ច​ត្រូ​និក​កើតចេញ​ជា​រ៉ូបូតតែម្តងទៅ»។

បើតាម យុវជន​ អាំ​សូ​រ៉ី ចំពោះ​រ៉ូ​បូត​ដែល​ក្រុម​ខ្លួន​ច្នៃ​ប្រឌិតសម្រេច​បានជា​លទ្ធផល​នោះ​មានដូចជា​រថយន្ត​ពន្លត់អគ្គិភ័យ​ដោយស្វ័យប្រវត្តិ រទេះ​ប្រើ​អគ្គិសនី​សម្រាប់​ជនពិការ រថយន្ត​ដឹកទំនិញ រថ​ក្រោះ​សម្រាប់​ពន្លត់អគ្គិភ័យ។ ចំពោះ​រ៉ូ​បូត​ដែល​បាន​រៀបរាប់​នេះ​ជា​រ៉ូ​បូត​គំរូ​មួយ ក៏ប៉ុន្តែ​ប្រសិនបើ​យកទៅ​អភិវឌ្ឍ​បន្ថែមទៀត​ នឹង​ក្លាយទៅជា​ផលិតផល​ដែល​គេ​អាច​ប្រើប្រាស់​ជា​ផ្លូវការ​បាន។ ទាំងនេះ​គឺជាការសិក្សា​រៀនសូត្រ​បន្ថែម​ពីលើ​ការសិក្សា​ស្នូល​ចំណេះ​ទូទៅ​តែប៉ុណ្ណោះ។ដោយ​ក្នុង ​១ សប្តាហ៍​ខាង​សាលា​តម្រូវឱ្យធ្វើ​ការសិក្សា​ស្រាវជ្រាវ២ថ្ងៃ​ទាក់ទង​ជំនាញ​វិទ្យាសាស្ត្រ។

អាំ​សូ​រ៉ី និយាយថា៖ «ក្រុម​ខ្ញុំ​ក្នុង ​១ អាទិត្យ​ត្រូវ​ជុំគ្នា​ម្តង​ដោយ​យើង​មាន​ផែនការ​ និង​គម្រោង​ច្បាស់លាស់ ​ថា​តើ​បើ​យើង​ធ្វើ​អ្វីយើង​គួរតែ​ចាប់ផ្តើម​ពី​ណា​ទៅណា?។យើង​ត្រូវ​ចាប់ផ្តើម​ពី​គ្រោងឆ្អឹង​របស់​រ៉ូ​បូត​ឬក៏​ចែក​មុខសញ្ញា​គ្នា​ថា​តើ​ក្នុង ​១ ​ផែន​ត្រូវការ​អ្នក​រួមគំនិត​គ្នា​គិត​ប៉ុន្មាន​នាក់​អ៊ីចឹងទៅ»។

ទោះជា​យ៉ាងណា​ ទាំង​ការសិក្សា​ទាំង​ការហាត់​អប់រំ​ចិត្ត​ដើម្បីឱ្យ​ក្លាយទៅជា​មនុស្ស​ល្អ​ក៏​ចាំបាច់​ត្រូវការ​ការចូលរួម​ពី​គ្រួសារ​ដោយ​មិនអាច​ខ្វះ​បានឡើយ។ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​យុវជន រ៉​ន អាំ​សូ​រ៉ី​ វិញ​បាន​បែក​ពី​ឪពុកម្តាយ​តាំងពី​ឆ្នាំ ២០១៤ មកម្ល៉េះដោយ​ការរស់នៅ​អាស្រ័យ​​លើ​យាយ​របស់គេ​តែប៉ុណ្ណោះ។ បើទោះជា​ខ្លួន​ចូលដល់​វ័យ១៨ឆ្នាំ​ទៅហើយ​ក្តី​ក៏ប៉ុន្តែ​អាំ​សូ​រ៉ី មិនដែល​ទទួលបាន​កា​រ​ថ្នាក់ថ្នម​ឬ​ទទួលបាន​ភាពកក់ក្តៅ​ពី​ឪពុកម្តាយ​របស់ខ្លួន​ឡើយ។ឪពុកម្តាយ​របស់គេ​បាន​ទៅធ្វើ​ការ​នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី​អស់​រយៈពេល​ជាង ១០ ឆ្នាំ​មកហើយ​ ហើយ​មាន​លោកយាយ​បង្កើត​ដែលមាន​អាយុ​ជាង ៦០ ឆ្នាំ​ ជា​អ្នកមើល​ថែទាំ​គេ​រហូតដល់​បច្ចុប្បន្ននេះ។ តែ​ទោះជា​យ៉ាងណា​បញ្ហា​នេះ​មិនបាន​ធ្វើឱ្យ​រូបគេ​បាក់​ទឹកចិត្ត​ក្នុងការ​សិក្សា​ឡើយ​ព្រោះតែ​គ្រួសារ​មាន​ជីវភាព​ក្រីក្រ​ និង​ចង់ឱ្យកូនៗរៀនសូត្រ​បាន​ខ្ពង់ខ្ពស់​ទើប​ឪពុកម្តាយ​របស់គេ​សម្រេចចិត្ត​ទៅធ្វើ​ការ​នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី។

ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ចំណង់​ចំណូលចិត្ត​វិញ​នោះ​ត្រូវបាន យុវជន​រូបនេះ​បញ្ជាក់ថា រូបគេ​ក៏ដូចជា​មិត្ត​ភ​ក្ដិ​រួម​ក្រុម​បាន​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​បែប​វិទ្យាសាស្ត្រ​នេះ​តាំងពី​នៅ​រៀន​ថ្នាក់បឋមសិក្សា​មកម្ល៉េះ។ហេតុដូច្នេះ​ហើយ​ទើប​ពួកគេ​ចង់​សាកល្បង​ថា ​តើ​សមត្ថភាព​របស់​ពួកគេ​ដល់​កម្រិតណា​ រីឯ​លទ្ធផល​ដែលជា​ស្នាដៃ​កើតចេញពី​ការច្នៃប្រឌិត​បែប​វិទ្យាសាស្ត្រ​នេះ​នឹងមាន​ការទទួលស្គាល់​ដែរឬទេ? ហើយ​អ្វី​ដែលជា​មោទនភាព​នោះ​គឺ​ពិតជា​មានការ​ទទួលស្គាល់ និង​កោត​សរ​សើរ​ពី​មន្ត្រី​អ្នកមុខអ្នកការ​មែន។ ម្យ៉ាងវិញទៀត​ការងារ​ស្រាវជ្រាវ​បែប​វិទ្យាសាស្ត្រ​នេះ​អាចជួយ​សម្រួល​ដល់​យុវជន​ដែលមាន​ចំណង់​ចំណូលចិត្ត​ផ្នែក​មេកា​និច​នៅពេលដែល​គាត់​ចូលរៀន​ថ្នាក់​សាកលវិទ្យាល័យ ​ដោយសារតែ​ពួកគេ​មាន​គំរូ​ពី​ពេលនេះ​ទៅហើយ។

អាំ​សូ​រ៉ី និយាយថា៖ «ខ្ញុំ​មិន​ប្រាកដថា ទៅ​អ​នា​គត​ខ្ញុំ​នឹង​ក្លាយទៅជា​អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ​ឬ​យ៉ាងណាទេ​គ្រាន់តែ​ថា សព្វថ្ងៃនេះ​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​ខាង​ហ្នឹង ហើយ​ខ្ញុំ​ចង់​ស្រាវជ្រាវ​ខាង​ហ្នឹង»។

មិន​ខុស​អ្វី​ពី​ការលើកឡើង​របស់​យុវជន​រ៉​ន អាំ​សូ​រ៉ី​ទេ ដូចដែល លោក ណា សៀត ជានាយករង​នៃ​សាលា​អន្តរជាតិ​អាល់​រ៉ះ​ម៉ាស់ បន្ថែមថា សាលា​របស់លោក​ស្ថិតនៅក្រោម​ការ​ជ្រោមជ្រែង​ពី​សមាគម​ក្តីមេត្តា​ពិភពលោក​ប្រចាំ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា។ សាលា​បង្កើតឡើង​ឆ្នាំ ២០១៤ ហើយ​បច្ចុប្បន្ន​មាន​សិស្ស​សរុប​ចំនួន ៥៧៦ នាក់(ស្រី ២០១ នាក់) ក៏មាន​ការទទួលស្គាល់ និង​ទទួលបាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ពី​ក្រសួង​អប់រំ​ យុវជន និង​កីឡា​ពីថ្ងៃ​ទី ២១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០២០។

លោក​បន្តថា សាលា​អន្តរជាតិ​អាល់​រ៉ះ​ម៉ាស់ មាន​បើក​បង្រៀន​ចាប់ពី​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​សិក្សា​រហូតដល់​ថ្នាក់​ទី ១០ ដែល​បច្ចុប្បន្ន​សាលា​មាន​សិស្ស​សរុប។ ប៉ុន្តែ​សិស្ស​ភាគច្រើន​ជា​ជនជាតិខ្មែរ​អ៊ិស្លាម​ក្នុងនោះ​មាន​សិស្ស​ខ្មែរ ១៨ នាក់ និង​លោកគ្រូ​ អ្នកគ្រូ​ជា​ជនជាតិខ្មែរ​ចំនួន ២០ នាក់ និង​បង្រៀន​មុខវិជ្ជា​ចំណេះ​ទូទៅ​ដែល​សាលា​នេះ​មានតែ១គត់​នៅក្នុង​ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ។

សាលា​មាន​បង្រៀន​ភាសាអារ៉ាប់ ភាសាអង់គ្លេស និងចំណេះ​ទូទៅ​ដូច​សាលា​រដ្ឋ​ដែរ ​ប៉ុន្តែ​ក្នុងនោះ​សាលា​បាន​បង្កើតឱ្យមាន​ជា​ក្លិបមួយ​ឈ្មោះថា«ក្លិប​អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ​វ័យក្មេង» ទាក់ទង​នឹង​គំនិត​ច្នៃប្រឌិត​នូវ​អ្វីដែល​សិស្ស​បាន​សិក្សា​រៀនសូត្រ​យកមក​ធ្វើការ​អនុវត្ត​ជាក់ស្តែង​ដោយ​យក​រូបមន្ត​គណិតវិទ្យា រូបវិទ្យា គីមីវិទ្យា​ ដើម្បី​គណនា​ទៅតាម​អ្វីដែល​ពួកគេ​បាន​ចងក្រង។ចំពោះ​សិស្ស​ដែល​បាន​បង្កើត​ច្នៃប្រឌិត​រ៉ូ​បូត​ឡើង​នេះ​មាន​អាយុ​ចន្លោះ​ពី ១៤ ឆ្នាំទៅ ១៨ ឆ្នាំ និង​មាន​ទាំងអស់១៨នាក់​ជា​សិស្ស​កំពុង​សិក្សា​នៅ​ថ្នាក់​ទី ១០ ។ ក្នុងចំណោម​សិស្ស ១៨ នាក់(ស្រី ៨ នាក់) មា​នសិស្សស្រី​ដែរ​ តែស្រីៗគ្រាន់តែ​ជា​អ្នក​រចនា​រូបរាង​ប៉ុណ្ណោះ។

លោក​ថ្លែងថា៖ «តាមពិតទៅ​ចំពោះ​សិស្ស​ដែល​ច្នៃប្រឌិត​រ៉ូ​បូត​នេះ​ខាង​ខ្ញុំ​បាន​បណ្តុះ​គំនិត និង​បង្ហាត់បង្រៀន​ពួកគាត់​តាំងពី​ថ្នាក់បឋមសិក្សា​មកម្ល៉េះ។តែ​កាលណោះ​គ្រាន់តែ​យក​ក្រដាស​ឡាំង​មក​កាត់​ធ្វើជា​រូបរាង​ហើយ​ឱ្យ​គាត់​កែច្នៃ​ត​កុងតាក់​ឱ្យមាន​ចរន្ត​ដើរ​វា​អី​អ៊ីចឹង​ទៅ ហើយ​យើង​ក៏មាន​គំរូ​បង្ហាញ​គាត់​ដែរ​ ហើយ​ពួកគាត់​ក៏​ចេះតែមាន​គំនិត​វិ​វ​ឌ្ឍ​ន៍ឡើងទៅ»។

បើតាម​លោក ណា សៀត ចំពោះ​ស្នាដៃ​ដែល​កើតចេញពី​គំនិត​ច្នៃប្រឌិត​បែប​លក្ខណៈ​វិទ្យាសាស្ត្រ​នេះ​មិនទាន់មាន​ការទទួលស្គាល់​ជា​ផ្លូវការ​ណាមួយ​ពី​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​ទេ។ ប៉ុន្តែ​លោក​បាន​នាំ​ស្នាដៃ​សិស្ស​ទៅ​តាំង​ពិ​ព័រណ៍​ ដើម្បី​បង្ហាញ​ដល់​ភ្ញៀវ ​ហើយ​យើង​ក៏​សង្កេតមើល​ពី​ចំណាប់អារម្មណ៍​របស់​ភ្ញៀវ​ដែរ។ ក្នុងនោះ​មាន​អ្នកមុខអ្នកការ​ខេត្ត​ត្មូ​ង​ឃ្មុំ​ចូលរួម​ច្រើន និង​កោត​សរ​សើរ​ពី​លោក​អភិ​បាន​ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ ដោយបាន​ផ្តល់​ជា​ថវិកា ១០០ ដុល្លារ​ទៅ ២០០ ដុល្លារ​ដល់ក្មេងៗជា​អ្នក​ច្នៃប្រឌិត​ដែល​នេះ​លោក​ចាត់ទុកថា ​ក៏​ជាការ​ទទួលស្គាល់​ស្នាដៃ​របស់​ពួកគាត់​មួយ​ដែរ​ហើយ។

សម្រាប់​លោក លុយ អៀន មេឃុំកោង​កាង បាន​ប្រាប់​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​ថា នៅក្នុង​ឃុំ​កោង​កាង​ក្នុង ស្រុក​ពញាក្រែក ​ជា​តំបន់​ដាច់​ស្រ​យាល​មួយ​ហើយក៏​មិនមាន​សាលា​ឯកជន​ណា​ចូលមក​បោះទីតាំង​បើក​បង្រៀន​ដែរ។ ប៉ុន្តែ​នៅ​រយៈពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំនេះ មាន​សមាគម​ដែលមាន​ជនជាតិ​បរទេសមួយ​ជា​អ្នកគ្រប់គ្រង​បាន​ចូលមក​សហការ​ជាមួយ​បងប្អូន​ខ្មែរ​អ៊ិស្លាម​បើក​ជា​សាលាបង្រៀន​ហើយ​មានកូន​អ្នកភូមិ​ច្រើន​បានទទួល​ការសិក្សា​រៀនសូត្រ​ពីសា​លា​នេះ។

លោក​បន្តថា ចំពោះ​ភូមិ​ដែល​សម្បូរ​បងប្អូន​ជនជាតិខ្មែរ​អ៊ិស្លាម​រស់នៅ​គឺ​ភូមិ​ឥន្ទ​ទី១ ភូមិ​ឥន្ទ​ទី២ និង​ភូមិ​ត្រពាំង​ខ្ច​ង​ ដែល​ទាំង៣ភូមិ​នេះ​មានគ្រួសារ​ខ្មែរ​អ៊ិសស្លាម​ប្រហែល ៩០ គ្រួសារ​ហើយកូនៗរបស់គាត់​ក៏​រៀន​នៅ​សាលា​នេះដែរ។

ពីមុនៗមក​នៅក្នុង​ឃុំ​របស់លោក​មិន​ដែលមាន​ក្មេង​សិស្សសាលា​ចេះ​ច្នៃ​ផលិត​គ្រឿង​អេ​ឡិ​កចត្រូ​និក​បង្កើតបានជា​រថ​ក្រោះ​អូស​ស៊ីទែន​ទឹក រថយន្ត​ពន្លត់អគ្គិភ័យ ដែល​កើតចេញពី​ស្នាដៃ​សិស្ស​បែបនេះ​ទេ។ នេះ​ជា​មោទនភាព​មួយ​នៅក្នុង​ឃុំ​ក៏ដូចជា​ក្នុងស្រុក​ពញាក្រែក​ទាំងមូល​ផងដែរ។

លោក​ថ្លែងថា៖ «ខ្ញុំ​សប្បាយរីករាយ​ណាស់​ក្រោយពី​ដឹងថា​ សិស្សសាលាអន្តរជាតិ​អាល់​រ៉ះ​ម៉ាស់ ចេះ​ច្នៃ​បង្កើត​ចេញ​ជា​រថ​ក្រោះអូស​ស៊ីទែន​ទឹក អាច​មនុស្ស​អង្គុយ​ពីលើ​វា​បាន​ទៀត ពីមុនៗមក​មិន​ដែលមាន​ទេ​ព្រោះ​តំបន់​យើង​ជា​តំបន់​ជនបទ ​ប៉ុន្តែ​តំបន់​ជនបទ​មែន​តែ​គំនិត និង​ការគិត​មិនមែន​ជនបទ​ទេ»៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍