The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - បញ្ហា​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង ជា​សញ្ញា​ដាស់តឿន​មួយ​ដល់​ក្រសួង​សុខាភិបាល​ដើម្បី​ពង្រឹង​ឲ្យ​បាន​នូវ​សេវា​សុខភាព​ល្អ




បញ្ហា​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង ជា​សញ្ញា​ដាស់តឿន​មួយ​ដល់​ក្រសួង​សុខាភិបាល​ដើម្បី​ពង្រឹង​ឲ្យ​បាន​នូវ​សេវា​សុខភាព​ល្អ

អ្នកជំងឺ​ឈរ​នៅ​ក្រៅ​បន្ទប់​នៃ​បន្ទីរពេទ្យ​មួយ​ព្រោះ​មន្ទីរពេទ្យ​នោះ​មិន​មាន​គ្រែ​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ពួកគេ។
អ្នកជំងឺ​ឈរ​នៅ​ក្រៅ​បន្ទប់​នៃ​បន្ទីរពេទ្យ​មួយ​ព្រោះ​មន្ទីរពេទ្យ​នោះ​មិន​មាន​គ្រែ​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ពួកគេ។ រូបថត សហការី

បញ្ហា​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង ជា​សញ្ញា​ដាស់តឿន​មួយ​ដល់​ក្រសួង​សុខាភិបាល​ដើម្បី​ពង្រឹង​ឲ្យ​បាន​នូវ​សេវា​សុខភាព​ល្អ

ការ​ផ្ទុះ​ឡើង​នៃ​រឿងរ៉ាវ​នៃ​ការ​ឆ្លង​មេរោគ​អេដស៍​ដ៏ច្រើន​សន្ធឹកសន្ធាប់​ដែល​សរុប​មាន​ចំនួន​១៩០​នាក់ នៅក្នុង​ឃុំ​រកា ស្រុក​សង្កែ ខេត្ត​បាត់ដំបង ហាក់​ដូចជា​សញ្ញា​ដាស់តឿន​មួយ​ដល់​ក្រសួង​សុខាភិបាល​ដើម្បី​ពង្រឹង និង​ចាត់​វិធានការ​លើ​បញ្ហា​អវិជ្ជមាន​ផ្សេងៗ​ក្នុង​ក្រសួង​មួយ​នេះ។

ថ្មីៗ​នេះ ក្រសួង​សុខាភិបាល បាន​ចេញ​លិខិត​មួយ​ចុះ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៨ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ ​២០១៤ ដោយ​ធ្វើការ​ណែនាំ​ដល់​ប្រធាន​មន្ទីរសុខាភិបាល​រាជធានី​ខេត្ត​ទាំងអស់ ចាត់វិធានការ​លុបបំបាត់​សេវា​សុខាភិបាល «ខុស​ច្បាប់​»​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស​។ នៅ​ថ្ងៃ​ទី ២៩ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៤ ក្រសួង​សុខាភិបាល ក៏​បាន​ចេញ​នូវ​សេចក្តី​ប្រកាស​មួយ​ទៀត​ស្តីពី​ការ​លុបបំបាត់​ឱសថ​ក្លែងក្លាយ និង​សេវា​សុខាភិបាល​ខុសច្បាប់​ដើម្បី​កាត់បន្ថយ​ភាព​ក្រីក្រ។

ជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា បាន​ចំណាយ​ប្រាក់​ដ៏ច្រើន​សន្ធឹកសន្ធាប់​ដើម្បី​ពង្រឹង​វិស័យ​សុខាភិបាល។ ជាក់ស្តែង​នៅក្នុង​ឆ្នាំ​ ២០១២ រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា បាន​ចំណាយ​ទឹកប្រាក់​អស់​ចំនួន ​១៨៧​ លាន​ដុល្លារ​អាមេរិក​ដែល​ស្មើ​នឹង​ ២៤ ​ភាគរយ​ នៃ​ថវិកា​ចំណាយ​សុខភាព​ជាតិ។

ភាគរយ​នេះ​គឺជា​ចំនួន​ខ្ពស់​បំផុត​បើ​ធ្វើការ​ប្រៀបធៀប​ទៅ​នឹង​ឆ្នាំ​ ២០១០​ ដែល​មាន​ចំនួន​ ១១,៩៤​ ភាគរយ ហើយ​មាន​ការ​ធ្លាក់ចុះ​បន្តិច​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១១ ពោល​គឺ​មាន​ចំនួន​ ១០,៩១​ ភាគរយ។ នេះ​បើ​យោងតាម​របាយការណ៍​ហិរញ្ញវត្ថុ​របស់​ក្រសួង​សុខាភិបាល​ប្រចាំ​ឆ្នាំ២០១២។

អ្នកជំងឺ​គេង​ក្នុង​មន្ទីរពេទ្យ​មួយ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។
អ្នកជំងឺ​គេង​ក្នុង​មន្ទីរពេទ្យ​មួយ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។ រូបថត ស ច័ន្ទដារ៉ា

កន្លងមក​ប្រព័ន្ធ​សុខាភិបាល​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា តែង​ទទួល​រង​ការ​រិះគន់​ជាច្រើន​រាប់​មិន​អស់ ពី​សំណាក់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទូទៅ រួមមាន​ទាំង​អាកប្បកិរិយា សម្តីសំដៅ​របស់​ក្រុម​គ្រូពេទ្យ​មួយ​ចំនួន ជាពិសេស​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​រដ្ឋ ការ​ស៊ីសំណូក​សូកប៉ាន់​ពី​សំណាក់​អ្នក​មាន​ប្រាក់​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ការ​ព្យាបាល​រហ័ស ការ​នាំ​ចូល​ទិញ ឬ​លក់​ឱសថ​ក្លែងក្លាយ ការ​បើក​ឱសថស្ថាន​មិន​មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ គ្រូពេទ្យ​ដែល​បម្រើការ​គ្មាន​ជំនាញ​វិជ្ជាជីវៈ​ត្រឹមត្រូវ​ជាដើម​។ល។

សេវាកម្ម​សុខាភិបាល​របស់​រដ្ឋ​ភាគច្រើន​ត្រូវ​បាន​ប្រើប្រាស់​ដោយ​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​តាម​ទីជនបទ​ដែល​មិន​មាន​ជម្រើស​អ្វី​ផ្សេង តែ​សម្រាប់​ប្រជាជន​ដែល​មាន​ជីវភាព​ធូរធារ​នៅ​តាម​ទីរួម​ខេត្ត ឬ​ក្រុង​ភាគច្រើន គឺ​គេ​មិន​សូវ​ជា​មាន​ទំនុកចិត្ត​ខ្លាំង​លើ​សេវាសុខភាព​របស់​រដ្ឋ​ប៉ុន្មាន​ឡើយ​។

កញ្ញា​សោម ស្រីពេជ្រ អាយុ​២២​ឆ្នាំ បាន​រៀបរាប់​ពី​បទពិសោធ​របស់​ខ្លួន​ថា កាលពី​ពីរ​ឆ្នាំ​មុន​នៅពេល​ដែល​នាង​បាន​ជួប​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​ដែល​មិន​សូវ​ជា​ធ្ងន់ធ្ងរ​ទេ ហើយ​នាង​ត្រូវ​បាន​នាំ​ទៅ​មណ្ឌល​សុខភាព​របស់​រដ្ឋ​ដែល​នៅ​ក្បែរ​នោះ​។

នាង​បាន​និយាយ​ថា នៅក្នុង​បន្ទប់​សង្គ្រោះ​គឺ​គ្មាន​អនាម័យ​នោះ​ទេ ហើយ​របស់របរ​ប្រើប្រាស់​វិញ​ក៏​គគ្រិច​ទៀត​ផង។ នាង​ថា នាង​មិន​ដឹង​ថា ខ្លួនឯង​ឆ្លង​មេរោគ​អ្វី​នោះ​ផង។

មិន​ថា​តែ​សេវាកម្ម​របស់​រដ្ឋ​ទេ គ្លីនិក​ឯកជន​មួយ​ចំនួន​ក៏​មាន​បញ្ហា​ដែរ​។ នៅ​តាម​គ្លីនិក​ឯកជន​ខ្លះ គ្រូពេទ្យ​បើក​ថ្នាំ​ឲ្យ​អ្នក​ជំងឺ​ដោយ​មិន​បាន​គិត​ពី​ស្ថានភាព​របស់​អ្នក​ជំងឺ​នោះ​ទេ គឺ​គិតតែ​ដើម្បី​លក់​ថ្នាំ​ឲ្យ​អស់​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។

ស្រីពេជ្រ​ដែល​បាន​ជួប​ប្រទះ​បញ្ហា​បែប​នេះ​ក្នុង​ពេទ្យ​ឯកជន​មួយ បាន​ពោល​ថា គ្រូពេទ្យ​បាន​ចេញ​វេជ្ជបញ្ជា​ឲ្យ​នាង​ទៅ​ទិញ​ថ្នាំ​នៅ​តាម​ឱសថស្ថាន​ខាង​ក្រៅ។ អ្វី​ដែល​នាង​នឹក​ស្មាន​មិន​ដល់​នោះ​គឺ​នៅ​ពេល​ដែល​បង្ហាញ​វេជ្ជបញ្ជា​អ្នក​លក់​ថ្នាំ​បាន​និយាយ​ទៅកាន់​នាង​ថា​ថ្នាំ​ទាំងនោះ​តាមពិត​ទៅ​គឺ​មិន​ស័ក្តិសម​នឹង​វ័យ​របស់​នាង​នោះ​ទេ​ភាគច្រើន​គេ​ប្រើ​សម្រាប់​មនុស្សចាស់ ឬ​មនុស្ស​ដែល​ជិត​ស្លាប់​ព្រោះ​វា​មាន​សារធាតុ​ញៀន​បើសិន​ជា​នាង​ប្រើប្រាស់​ច្រើន​អាច​នឹង​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព។

នាង​បាន​និយាយ​ថា៖ «ឆ្លងកាត់​រឿង​ពីរ​លើក​នោះ​មក​ខ្ញុំ​លែង​មាន​ទំនុកចិត្ត​ទៅលើ​សេវា​សុខភាព​របស់​ប្រទេស​ខ្មែរ​យើង​ហើយ​ទាំង​សេវាកម្ម​រដ្ឋ ទាំង​ឯកជន​»។

លោក សុខ ស្រ៊ុន ប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​មន្ទីរពេទ្យ​នៃ​ក្រសួង​សុខាភិបាល បាន​ឆ្លើយតប​ទៅ​នឹង​ករណី​នោះ​ថា កន្លងមក​ក្រសួង​តែងតែ​បាន​យក​ចិត្តទុកដាក់​លើ​បញ្ហា​ទាំងអស់​នេះ​។

លោក​ថា ក្រសួង​តែងតែ​ធ្វើការ​ណែនាំ​ដល់​ក្រុម​គ្រូពេទ្យ បុគ្គលិក​ពេទ្យ​ទាំងអស់​រក្សា​ឲ្យ​បាន​នូវ​ក្រមសីលធម៌​របស់​គ្រូពេទ្យ​។ យ៉ាងណា​មិញ​លោក​ទទួល​ស្គាល់​ថា បើ​ទោះបី​ជា​មាន​ការ​ណែនាំ​យ៉ាងណា​ក្រមសីលធម៌​គឺជា​រឿង​របស់​បុគ្គល​ម្នាក់ៗ​មិន​អាច​ថា ងាយស្រួល​ដើម្បី​អនុវត្ត​ឲ្យ​បាន​គ្រប់​ទីកន្លែង​នោះ​ទេ​។ ដូច្នេះ​មាន​កន្លែង​ខ្លះ​ទៅ​អនុវត្ត​បាន​ហើយ​កន្លែង​ខ្លះ​ក៏​មិន​ទាន់​បាន។

លោក​ក៏​ទទួល​ស្គាល់​ថា មក​ដល់​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​អ្វី​ដែល​ខាង​ក្រសួង​កំពុង​តែ​មាន​កង្វះខាត​នោះ​គឺ​បញ្ហា​ធនធាន​មនុស្ស​តែ​ម្តង​ដែល​រួមមាន​ចំណេះដឹង​របស់​គ្រូពេទ្យ​ជំនាញ និង​បទពិសោធ។ ដូច្នេះ​លោក​ថា កម្ពុជា​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ការ​បណ្តុះបណ្តាល​បន្ថែម​ដល់​គ្រូពេទ្យ​ហើយ​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​ដែល​មាន​ស្រាប់​នៅ​មាន​ចំណុច​ខ្វះខាត​ដោយ​ឃើញ​ថា ខេត្ត​ខ្លះ​អនុវត្ត​បាន​ហើយ​ខេត្ត​ខ្លះ​មិន​ទាន់​អនុវត្ត​បាន​នៅ​ឡើយ​។

យ៉ាងណា​មិញ​លោក​បាន​លើក​ទឹកចិត្ត​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទូទៅ​ដែល​បាន​ជួប​បញ្ហា​អសកម្ម​នានា​នៅ​តាម​មណ្ឌល​សុខភាព​ទូទាំង​ប្រទេស​សូម​រាយការណ៍​ដោយ​ផ្ទាល់​ទៅ​មន្ទីរសុខាភិបាល​ដើម្បី​វែក​មុខ​រក​បុគ្គលិក​ពេទ្យ​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ដូច​អ្វី​ដែល​បាន​លើកឡើង​ខាង​លើ​ដើម្បី​ជា​ការ​ជួយ​កែលម្អ​ដល់​វិស័យ​សុខាភិបាល​នៅ​កម្ពុជា​ផង​ដែរ។

លោក​ថា៖ «ប្រសិន​ជា​មិន​មាន​ការ​រាយការណ៍​ធ្វើ​ម្តេច​ខាង​ក្រសួង​បាន​ដឹង?»។

កត្តា​ទាំងអស់​នេះ​ហើយ​បាន​ធ្វើឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​មួយ​ចំនួន​នៅតែ​មិន​ជឿ និង​មិន​ពេញចិត្ត​ពី​សេវាកម្ម​របស់​ពេទ្យ​ក្នុងស្រុក​។ អ្នក​ដែល​មាន​លទ្ធភាព​មួយ​ចំនួន​តួច សុខចិត្ត​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ប្រទេស​ជិត​ខាង​ដូចជា​វៀតណាម ឬ​ថៃ​ដើម្បី​ព្យាបាល​ជំងឺ​។ ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ក្រីក្រ មិន​មាន​ជម្រើស​ច្រើន​ឡើយ​ដើម្បី​ស្វែងរក​សេវា​សុខាភិបាល​ដែល​មាន​ទំនុកចិត្ត។

អ្នកនាង សេង ស្រីមុំ វ័យ​២៨​ឆ្នាំ ម្ចាស់​អាជីវកម្ម​សេវាកម្ម​ផ្នែក​សុខភាព​ឯកជន បាន​ពោល​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ ទៅ​ពិនិត្យ​សុខភាព​នៅ​បរទេស​កើនឡើង​ច្រើន​ដោយសារ​សេវាកម្ម​ពិនិត្យ​សុខភាព​នៅ​បរទេស​មាន​ភាព​សុក្រឹត​ជាង ហើយ​មាន​ការ​រីកចម្រើន​ច្រើន​ជាង។ នាង​ពោល​បន្ត​ថា យើង​មិន​ថា ស្រុកខ្មែរ​យើង​អន់​ទេ ប៉ុន្តែ​យើង​ពុំទាន់​មាន​ដូច​គេ។

នាងថា៖ «ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ទទួល​ការ​រអ៊ូរទាំ​ពី​អ្នកជំងឺ​កន្លងមក​ច្រើន​ដែរ គឺថា​ការ​ពិនិត្យ​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​ថា ធ្ងន់ធ្ងរ​បែប​នេះ ឬ​បែប​នោះ ប៉ុន្តែ​ដល់​ពេល​ទៅ​ដល់​បរទេស​បែរ​ជា​ខុស​គ្នា​ទៅវិញ។ មួយ​វិញ​ទៀត​គ្រូពេទ្យ​នៅក្នុង​ស្រុក​តែងតែ​មើល​ជំងឺ​អ្វី​មួយ​ថា ធ្ងន់ធ្ងរ ដោយ​ណែនាំ​ឲ្យ​ទទួល​វះកាត់​ជាដើម លុះ​អ្នក​ជំងឺ​ជួប​ជាមួយ​គ្រូពេទ្យ​បរទេស​បែរ​ជា​មិន​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដល់​ថ្នាក់​វះកាត់​ទៅវិញ»។

អ្នកនាង​បន្ត​ថា៖ «មួយ​ទៀត​គឺ​ការ​ផ្តល់​ថ្នាំ​ឲ្យ​អ្នកជំងឺ ដោយ​មិន​ព្រម​ផ្តល់​ជា​វិធីសាស្រ្ត​ក្នុង​ការ​ព្យាបាល​ទៅវិញ បើ​ទោះ​ជា​ជំងឺ​នោះ​ស្រាល​ក៏ដោយ​។ ជាពិសេស​គឺ​ក្រមសីលធម៌​របស់​ក្រុម​គ្រូពេទ្យ តែ​ម្តង អ្នកជំងឺ​តែងតែ​រអ៊ូរទាំ​ទៀត​ថា នៅពេល​ដែល​គាត់​គ្មាន​ប្រាក់ ឬ​ប្រាក់​តិចតួច គ្រូពេទ្យ​មិន​ចង់​ព្យាបាល​ឲ្យ​ផង»។

ជាមួយ​គ្នា​នេះ​ដែរ​កញ្ញា​ថៃ ដាណែត បុគ្គលិក​សាលា​ឯកជន បាន​និយាយ​ថា ជាធម្មតា នាង​មិន​ដែល​ទៅ​ពិនិត្យ​សុខភាព​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​រដ្ឋ​ទេ ព្រោះ​មន្ទីរពេទ្យ​ក្នុង​ស្រុក​មិន​បាន​ធ្វើឲ្យ​នាង​មាន​ទំនុកចិត្ត​ទេ​ក្នុង​ការ​ពិនិត្យ​។ នាង​បាន​និយាយ​ថា៖ «ពេល​ខ្លះ​យើង​មិន​ឈឺ​អី​ផង​ក៏​ពិនិត្យ​ចេញ​មក​ថា​យើង​ឈឺ​នេះ​ឈឺ​នោះ ហើយ​ឲ្យ​ថ្នាំ​មក​លេប​ចុងក្រោយ​នៅ​តែ​មិន​ជា​ដដែល»។

យុវតី​ដាណែត វ័យ​២០​ឆ្នាំ​រូប​នេះ បាន​សំណូមពរ​ថា៖ «មន្ទីរពេទ្យ​រដ្ឋ​សូម​ឲ្យ​នាំ​ចូល​នូវ​គ្រឿង​បរិក្ខា​ដែល​ទំនើបៗ​ដើម្បី​ព្យាបាល​អ្នកជំងឺ​ដែល​ខ្វះខាត​ផង​។ ម្យ៉ាង​បុគ្គលិក​ក៏​គួរតែ​មាន​ភាព​រហ័សរហួន​ដើម្បី​ព្យាបាល​អ្នក​ជំងឺ​ឲ្យ​បាន​ទាន់​ពេលវេលា មិនមែន​គិតតែ​ពី​ប្រាក់​នោះ​ទេ​»។

នាង​បន្ត​ទៀត​ថា៖ «បើ​ពេទ្យ​ឯកជន​វិញ​ទាល់តែ​មើល​ទៅ​មាន​ប្រាក់​បាន​ឲ្យ​ជួប​គ្រូពេទ្យ​ជំនាញ បើ​មើល​ទៅ​មិន​ទំនង​ទេ​ឲ្យ​ជួប​តែ​ពេទ្យ​ដែល​មិន​សូវ​ជំនាញ ឬ​បុគ្គលិក​ពេទ្យ​ធម្មតា​ប៉ុណ្ណោះ»។

ដាណែត បាន​បន្ថែម​ផង​ដែរ​ថា៖ «បើ​ខ្ញុំ​ឈឺ​ហើយ​មាន​លទ្ធភាព​ក៏​ខ្ញុំ​ទៅ​មើល​នៅ​បរទេស​ដែរ»។

ផ្ទុយទៅវិញ លោក សុខ ស្រ៊ុន បាន​និយាយ​ថា ការពិត​បើ​ប្រៀបធៀប​ពី​សមត្ថភាព​របស់​ពេទ្យ​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ និង​ប្រទេស​ជិតខាង​ក៏​មិន​មាន​អ្វី​លើស​ខ្វះ​គ្នា​ប៉ុន្មាន​ដែរ។

លោក​បាន​និយាយ​ថា៖ «អ្នកខ្លះ​គាត់​ចង់​ឆ្លៀត​ពេល​ទៅ​ដើរ​លេងស្រុក​គេ​ផង​ទេ​បាន​ជា​ទៅ​ពិនិត្យ​ជំងឺ​នៅ​បរទេស​នោះ»។សម្រាប់​ករណី​របស់​ស្រីពេជ្រ និង​ដាណែត មិន​បាន​បង្ក​គ្រោះថ្នាក់​ធ្ងន់ធ្ងរ​អ្វី​នោះ​ទេ តែ​មាន​ករណី​ខ្លះ​វិញ​ជាពិសេស​នៅ​តាម​ទីជនបទ​នានា​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​អ្នកជំងឺ​បាត់បង់​ជីវិត​ក៏​មាន​។ ដោយឡែក​ដំណោះស្រាយ​គឺ​បាន​ត្រឹមតែ​ជា​ការ​សង​ប្រាក់​ទៅ​ដល់​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​ជនរងគ្រោះ​ជា​ការស្រេច។

ជាក់ស្តែង​នៅក្នុង​អត្ថបទ​របស់​មិត្ត​អ្នក​អាន​ដែល​បាន​ចេញ​ផ្សាយ​នៅលើ​កាសែត​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​ ២៤ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៤ បាន​រៀបរាប់​ពី​ករណី​នៅក្នុង​ឃុំ​១​នៃ​ស្រុក​វ៉ារិន ពេទ្យឆ្មប​បាន​ចាក់ថ្នាំ​ជាច្រើន​មុខ​ដល់​ក្មេង​អាយុ​១០​ឆ្នាំ​បន្ទាប់ពី​ប្រតិកម្ម​ក្មេង​ប្រកាច់​ត្រដរខ្យល់​ពេទ្យឆ្មប​មិន​អាច​ជួយ​បាន​បែរ​ជា​ធ្វើ​ជា​ខ្មោច​ចូល​ហើយ​ស្រែក​ថា​«​អញ​មក​យក​ព្រលឹង​ហើយ»។ ក្រោយ​ក្មេង​ស្លាប់​គ្មាន​ចំណាត់ការ​អ្វី​ក្រៅ​ពី​ឲ្យ​លុយ​ទៅ​បងប្អូន​អ្នកស្លាប់។

នៅក្នុង​អត្ថបទ​នោះ​ដដែល​បាន​បន្ត​ទៀត​ថា នៅ​ឃុំ​មួយ​នៅ​ស្រុក​ពួក ស្ត្រី​ម្នាក់​ដែល​មិន​បាន​ស្គាល់​សាលា​ពេទ្យ​ទាល់​សោះ​តែ​បាន​ព្យួសេរ៉ូម​ក្មេង​ម្នាក់​រហូត​ហើម​សួត និង​ស្លាប់​នៅ​ពេទ្យ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧។ រឿង​នេះ​បញ្ចប់​ត្រឹម​សងលុយ​ទៅ​ម្ដាយ និង​ធ្វើ​កិច្ចសន្យា​ឈប់​ប្រព្រឹត្ត​ទៀត។ នៅ​ឃុំ​មួយ​នា​ស្រុក​ពួក​ដដែល​គិលានុបដ្ឋាក​ម្នាក់​ព្យួរ​សេរ៉ូម​ចោល​នៅ​តាម​ភូមិ​ស្លាប់​មនុស្ស​បី​នាក់​ក្នុង​រយៈពេល​មិន​ដល់​៣​ខែ​តែ​សំណុំ​រឿង​បញ្ចប់​ត្រឹម​សាលាស្រុក។

ករណី​ទាំងអស់​នោះ គឺជា​សញ្ញា​ដាស់តឿន​មួយ​ដល់​ក្រសួង​សុខាភិបាល​ដើម្បី​ស្រាវជ្រាវ និង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​បន្ថែម​ទៀត​ដើម្បី​ធានា​នូវ​សេវា​សុខភាព​មួយ​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​អាច​ទុក​ចិត្ត​បាន។

យោងតាម​គេហទំព័រ​របស់ Bloomberg ដែល​បាន​ធ្វើ​ចំណាត់ថ្នាក់​លើ​ប្រទេស​ដែល​មាន​ការ​ថែទាំ​សុខភាព​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ជាង​គេ​ក្នុង​ឆ្នាំ​​ ២០១៤ គឺ​ប្រទេស​សិង្ហបុរី​ទទួល​បាន​ចំណាត់ថ្នាក់​លេខ​១ និង​តាម​ពីក្រោយ​តាម​លេខរៀង​ដោយ​ហុងកុង អ៊ីតាលី ជប៉ុន កូរ៉េ អូស្ត្រាលី អ៊ីស្រាអែល បារាំង អារ៉ាប់ ចក្រភព​អង់គ្លេស។ល៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍