The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - យុវតីម្នាក់​ ស្ម័គ្រ​ចិត្ដ​ចាប់​អាជីព​ជាអ្នក​ដោះមីន​ជាមួយ​សុន​ខ​

យុវតីម្នាក់​ ស្ម័គ្រ​ចិត្ដ​ចាប់​អាជីព​ជាអ្នក​ដោះមីន​ជាមួយ​សុន​ខ​

Content image - Phnom Penh Post
កញ្ញា ស៊ាប ផានីត និង​សុខន ហិតមីន។ រូបថត សហការី

យុវតីម្នាក់​ ស្ម័គ្រ​ចិត្ដ​ចាប់​អាជីព​ជាអ្នក​ដោះមីន​ជាមួយ​សុន​ខ​

កំពង់ឆ្នាំង: យុវតី​នៅខេត្ដ​កំពង់​ឆ្នាំង រូប​រាង​ស្រស់​ស្អាត​កម្ពស់​សម​ជាតារា​ម៉ូដែល តារា​ភាព​យន្ដ សម្បុរ​ស្រអែម​បាន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ចាប់​អាជីព​ជាមន្ដ្រី​ដោះ​មីន​ជាមួយ​សត្វ​សុនខ បន្ដវេន​ពីគ្រួសារ​ជាមួយ​អង្គភាព​ដោះមីន​ស៊ីម៉ាក់ ​(CMAC)។

ក្នុង​ឈុត​ឯក​សណ្ឋាន​កង​កម្លាំង​ដោះមីន​កម្ពុជា កញ្ញា ស៊ាប ផានីត ដៃម្ខាង​កាន់​ខ្សែចង​សុខន និង​មាត់​ស្រែក​បញ្ជា​ឱ្យកង​កម្លាំង​ជើង​៤​នេះ​ស្ដាប់​បង្គាប់​ទាំង​កាយ​វិការ​ដើរ អង្គុយ និង​ហិត ប្រកប​ដោយ​ភាព​ម៉ឺង​ម៉ាត់ ដែល​មិន​មែន​ទន់​ជ្រាយ​ទៅ​តាម​រូប​រាង​ដ៏តូច​ស្រឡូន និង​ពាក្យពេចន៍​ចំអែចំអន់​ពីអ្នក​ដទៃ​ឡើយ​។

កាល​ពីដើម​ខែ​សីហា មន្ដ្រីអង្គភាព​ស៊ីម៉ាក់ អាយុ ២១​ឆ្នាំ រូ​បនេះ បាន​លើក​ទង់​ជាតិ​កម្ពុជា​ដ៏ធំ​ប្រក​បដោយ​ភាព​ស្វាហាប់​ដើរ​សម្ដៅ​ទៅជូន​លោក​ឧត្តម​សេនីយ៍ឯក ហ៊ុន ម៉ាណែត អគ្គមេ​បញ្ជាការ​រង នៃ​កងយោធ​ពលខេមរ​ភូមិ​ន្ទ មេបញ្ជា​ការក​ង​ទ័ពជើង​គោក​បំពាក់​ផ្កាយ​ក្នុង​ឱកាស​អបអរ​សាទ​រពិធីខួបលើក​ទី៣០ នៃថ្ងៃ​បង្កើត​មជ្ឈមណ្ឌល​សកម្មភាព​កំចាត់មីន​កម្ពុជា។

កញ្ញា ​ផានីត បាន​និយាយ​ថា៖ «ចិត្ដ​ដំបូ​ង​ឡើយ ខ្ញុំចង់​ចូល​ខាង​ប៉ូលិស ឬទា​ហាន តែនៅ​អង្គភាព​ស៊ីម៉ាក់​នេះ គេជ្រើស​រើស​កូន​បន្ដ​វេន​ផង ហើយ​ខ្ញុំយល់​ថា វិស័យ​នេះក៏ដូច​ជាអង្គភាព​ប៉ូលិស ឬទា​ហាន​ដែរ ខ្ញុំ​ក៏សម្រេច​ចិត្ដ​ចូល​តែម្ដង​ទៅជា​ពិសេស​ខ្ញុំក៏​ជាអ្នក​ស្រឡាញ់​សត្វ​ឆ្កែ​ស្រាប់»។

យ៉ាង​ណាមិ​ញ សម្រ​ស់ និង​រូបរាង​ស័ក្ដិសម​ជាតារា​ក្រោម​ពន្លឺភ្លើង​ពណ៌ ក្រោម​ក្រសែភ្នែក​សាច់​ញាតិ និង​មិត្ដ​ភក្ដិ ក៏ដូច​ជាអ្នក​បាន​ឃើញ​កញ្ញា ផានីត បាន​ប្រែក្លាយ​ជាភាព​អវិជ្ជមាន​ចំពោះ​យុវតីរូប​នេះ ដែល​មាន​ចំណង់​ចំណូល​ចិត្ត​លើអា​ជីពការ​ងារ ដែល​អ្នក​ដទៃគិត​ថា គ្រោះថ្នា​ក់ និង​មិន​ស័ក្ដិ​សម​។ ​

ក​ញ្ញា ផានីត បាន​ប្រាប់​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្ដិ៍​ថា៖ «គេ​ថា មក​ធ្វើជាអ្នក​ដោះមី​នអី! កាន់​ឆ្កែម៉េច​ជាប់! តិច​ឆ្កែអូស​ទៅ រាង​តៃល្វ៉ៃអ៊ី​ចឹង​នោះ។ ខ្ញុំរាង​ខ្នក់​ចិត្ដដែរ ពីព្រោះបើ​ធម្មតា ពាក្យ​ពេចន៍​ទាំង​អស់​នេះ និយាយ​តែម្ដង​មិន​អីទេ។ ប៉ុន្ដែពេល​យើង​ចេញ-ចូល​ៗ ​គេនៅ​តែនិយាយ​ដដែលៗ​ វាចាក់​ដោត​ដល់​អារម្មណ៍​យើង​ខ្លះដែរ។ ថ្វីដ្បិត​តែខ្ញុំមាន​អ្វីបង្ហាញ​ថា ខ្ញុំអាច​ធ្វើបា​នយ៉ាង​ណាក៏​ដោយ ហើយ​មាន​ព័ត៌មាន​ចុះផ្សាយ​ថា ខ្ញុំមាន​សមត្ថ​ភាព​កាន់​សុនខ​ដោះ​មីន​បាន​ក៏ពិត​មែន​ ក៏នៅ​តែមា​នអ្នក​ចាំចាប់​កំហុស​ដដែល​»។

យ៉ាង​ណា​មិញ ពាក្យ​ចំអែចំ​អន់របស់​អ្នក​ដទៃ មិន​អាច​រារាំងទឹក​ចិត្ដដ៏មោះ​មុតរប​ស់យុ​វតី រស់នៅភូ​មិម៉ុងបា​រាំង សង្កាត់​ប្អេរ ​ក្រុង​កំពង់​ឆ្នាំង ខេត្ដ​កំពង់​ឆ្នាំង នេះ​បាន​ទេ ដោយ​កញ្ញាថែម​ទាំង​យក​ឈ្នះចិ​ត្ដ​ឪពុក​ម្ដាយ​ដែល​បារម្ភ​ចំពោះការ​ចាប់​អាជីព​បន្ដ​វេន​នេះផង​ដែរ​។ ​

យុ​វតី ផានីត បាន​និយាយ​អំពីចំណង់​ចំណូល​ចិត្ដដ៏កម្រ​នេះអម​ដោយ​សំឡេង​សើចផ​ងនោះថា​៖ «មក​ពីស្រឡាញ់​តែម្ដ​ង។ បើថា​ គ្រួសារ​បង្ខំ​ឱ្យចូល​ក៏អត់​មាន​ដែរ សឹង​តែលួច​ចូល​ក្នុង​អង្គភាព​នេះដោយ​មិន​ឱ្យប៉ាដឹង​ទៀត​»។​

លោក ឈឹម សំអឿន ជាឪពុក​របស់​យុវតី ផា​នីត បាន​ចូល​បម្រើការ​ងារ​ក្នុង​មជ្ឈ​មណ្ឌល​ដោះមីន​ស៊ីម៉ាក់​នេះ​អំឡុង​ឆ្នាំ១​៩៩២ ពេល​អង្គភាព​នេះត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​លើក​ដំបូង​ក្នុង​នាម​ជាមេកង​ក្រុម​អ្នក​ដោះ​មីន​។

នៅក្នុង​ឆ្នាំ១៩៩២ ដដែល បន្ទាប់​មក លោក​បន្ដ​ទៅហ្វឹក​ហ្វឺន​ផ្នែក​បច្ចេក​ទេស​គ្រូផ្នែក​បោស​សម្អាត​មីន​នៅអំ​ឡុងជំនាន់​អ៊ុន​តាក់​។​

លោក​បាននិ​យាយថា​៖ «ខ្ញុំមិន​មាន​បារម្ភអ្វី​ទេ ដោយ​សារយើ​ងមា​នជំ​នាញ ​និងហ្វឹ​កហ្វឺន​ទៅតា​មជំនា​ញរបស់យើ​ង ​ក៏ដូ​ចជា​បច្ចេ​កទេ​ស»​។

បុរស​ជាឪពុក​រូប​នេះ បាន​និយាយ​ថា តាំង​ពីកុមា​រ​ភាព ផានី​ត មិនពេញ​ចិត្ដចំពោះ​ការងារ​របស់​ឪពុកទេ​ ដោយសា​រយ​ល់ថា ​វា​ជាអាជីព​ដ៏គ្រោះ​ថ្នាក់ ហើយ​ណាមួយ​មិត្ដ​ភក្ដិតែង​តែសើច​ចំអក​ជាក្មេង​ស្រីសម្បូរ​មីន​នៅក្បែ​រ។

​ពេល​ដឹង​ក្ដី និង​ពិសេស នៅ​ពេល​បញ្ចប់​ការសិក្សា​ថ្នាក់ទី​១២ យុវតីរូ​ប​នេះ ចាប់​ផ្ដើម​មើល​ឃើញ​ពីគុណ​សម្បត្ដិ​ការ​ងារក្នុង​អង្គភាព​ដោះមី​ន។

​យុវ​តី ផានីត ជ្រើស​រើស​យក​ជំនាញ​ធ្វើការ​ជាមួយ​សុខន ក្នុង​ចំណោម​ផ្នែកដទៃទៀត​ ដូចជា កម្ទេច​គ្រាប់ ម៉ាស៊ីន​រាវ របស់​មជ្ឈ​មណ្ឌល​ស៊ីម៉ាក់ ដោយសារ​កញ្ញា​ចូល​ចិត្ដ​សត្វ​ឆ្កែតាំង​ពីនៅ​ក្មេង ហើយ​ពេលចាប់​ផ្ដើម​ចូល​រៀន​វគ្គដោះ​មីន ក​ញ្ញាមាន​កូន​ចិត្ដ​គិតថា ថ្ងៃណា​មួយ ខ្លួន​នឹង​ចូល​រៀន​ខាង​សុខ​ននេះឱ្យខាង​តែបា​ន។​

ក​ញ្ញាបា​នរំ​ឭក​ថា៖ «ខ្ញុំ​ចង់​ដឹង​ចង់ឮ​អំពីសត្វ​សុនខ​ដែលប​ម្រើនៅក្នុ​ងអ​ង្គភាព​ថា តើពួក​វាអា​ចធ្វើការ​បាន​មែនអ​ត់?​ ដូ​ចអ្វីដែ​លគេ​បង្ហាញ​ឱ្យយើង​ឃើញ​មែន​អត់?។ ពេល​យើង​បាន​ចូល និង​បាន​ស្គាល់​ពួកវា យើង​បាន​ដឹង ហើយ​មួយ​ទៀត​ បើ​អ្នក​អត់​ចូល​ចិត្ដ ពួក​គេអាច​នឹង​ធុំក្លិន​ពួក​វាអត់​ល្អ ដោយសារ​ពួកវា​រស់នៅក្នុ​ងភា​ពស្អុយ ដែល​មិន​ចូល​ចិត្ដភាព​ក្រអូ​បទេ​»។

អំឡុង​ពេលបំពេញ​ការងារ​នៅអង្គភាព​ដោះមីន​ជិត​១​ឆ្នាំមក​នេះ យុវតី​សម្បុរ​ស្បែក​ទឹក​ឃ្មុំ រាង​វែងស្រឡូន​កម្ព​ស់ ១,៦៩​ម៉ែត្រ​រូប​នេះ ក៏បាន​បន្ដ​ការ​សិក្សាផ្នែក​ភាសាអ​ង់គ្លេសក្នុង​ទីក្រុង​កំពង់​ឆ្នាំង​។ ​

កញ្ញា​គិត​ចង់​ឆ្លៀត​ពេល​មក​រៀន​នៅភ្នំពេញ​ដែរ តែជួន​កាល​នៅថ្ងៃសៅ​រ៍ និង​ថ្ងៃអា​ទិត្យក៏មា​នក​ម្មវិ​ធីរ​វល់ ​ដែល​ធ្វើឱ្យ​មានកា​រពិបាក​ឡើង​ចុះឆ្ងា​យ។​

ថ្វី​ដ្បិតតែមិ​នទា​ន់បា​ននាំស​ត្វសុ​ខនចុះ​ដល់​ទីលាន​ដោះមីនផ្ទា​ល់នៅ​ឡើយយ៉ាង​ណាក៏​ដោយ ​ក៏​យុវ​តីរូ​បនេះគ្មា​នអា​រម្មណ៍ញ​ញើត​ចំពោះ​ការងារ​ដោះមីន​នេះទេ​ ដោយសា​រកញ្ញាធ្លា​ប់ជា​អ្នក​ប្រើឧប​ករ​ណ៍រាវមី​ននៅ​លើដីផ្ទាល់រួ​ច​ហើយ។​ ប៉ុ​ន្ដែណា​មួយ​ពេលនេះ ផានីត កំពុង​ជាប់​រៀន​ហាត់កា​រផ្នែកគ្រូ​ និង​ដោយ​សារ​កញ្ញា​នៅមិ​នទាន់​មានវិញ្ញា​បនប​ត្រធ្វើការ​ជាមួ​យសុ​នខនៅ​ឡើយ​។ កញ្ញាត្រូ​វកា​រពេល​វេលា​សិក្សារ​យៈពេល ​២ឆ្នាំ​ទៀត​។

​ទាក់​ទង​បច្ចេ​កទេសដោះ​មី​ន ​ដែលយុ​វតី​ ផានីត ធ្លាប់​បាន​ចំណាយពេ​ល ៣​ខែដោះ​មីនដោ​យប្រើ​ឧបករ​ណ៍​ម៉ាស៊ីន​រា​វ កញ្ញា​បាន​ឱ្យដឹ​ងថា​ ពេល​កញ្ញា​រាវប្រ​ទះ​ឃើញគ្រាប់​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ ដែល​អាច​បង្កហា​និភ័យ​ផ្ទុះគ្រ​ប់ពេល​វេលា​ កញ្ញា​បាន​ជូន​ដំណឹង​ទៅកា​ន់ខា​ងជំ​នាញ EoD (Bomb disposal) មក​យកគ្រា​ប់នោះ​ ឬកម្ទេច​ចោលនៅ​នឹងក​ន្លែង​។ ​បើសិន​ជាមិ​នមា​នហា​និភ័យ កញ្ញាអា​ចយក​គ្រា​ប់នោះទៅ​ដា​ក់នៅកន្លែ​ងត​ង់ដោ​យខ្លួន​ឯង​។​

​ផានីត​ និ​យាយថា​ អ្ន​ករា​វមីន​ត្រូវដឹ​ងពី​ក្បាលផ្ទុះវា​ ទំហំ ឈ្មោះ ប្រភេទ ដែលទាម​ទារការ​សិក្សា​រយៈ​ពេល​ ៣​ខែនៅ​ក្នុង​វគ្គ​ដោះមី​នជា​មុនសិន​។ ​

លោ​ក អៀ​ម ​សុភាព​ ប្រធាន​មណ្ឌ​លសុខន​ដោះមី​ន បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា កន្លង​មក​ ម​ណ្ឌល​សុន​ខនេះ​មាន​ខ្វះអ្ន​កកា​ន់សុនខ​ជានា​រី ដោយ​មាន​ការ​ចូល​រួម​ត្រឹម​តែ ​២-៣​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​។ ប៉ុ​ន្ដែចំ​ពោះ​ស្ដ្រីក្នុ​ងវិស័​យសុន​ខដោះ​មី​ន​បាន​កើន​ឡើង​រយៈពេល​ប៉ុន្មា​នឆ្នាំចុង​ក្រោយ​នេះ ដោយមា​នចំ​នួន​ចន្លោះ​ពី ៣០ ទៅ ៤០​ភាគ​រយ​នៃចំនួន​បុរស​។

លោក​ សុភាព បាន​ប្រាប់​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្ដិ៍​ថា​៖ «ដោយ​សារ​ការងារ​ជាមួយ​សុខ​ននេះ​ទាម​ទារ​សមត្ថភាព​ជំនាញ​លើប​ច្ចេក​ទេស​ជាជាង​ការ​ប្រើក​ម្លាំង ការ​ចូល​រួម​របស់​ស្ដ្រី ក៏មិន​ខុស​ពីបុរស​ដែរ សំខាន់​ពួក​គាត់​ចេះប្រើ​ខួរ​ក្បាល និង​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់​ទង​ជាមួយ​សត្វ​សុខ​ន»​។

កម្ម​វិធីបន្ដ​វេន ដែល​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ចេញ​ឱ្យអនុវត្ដ​អំឡុង​ឆ្នាំ​២០១៨ កន្លង​ទៅ​នេះ ក៏​បានជំរុញ​ឱ្យស្ដ្រី​មាន​ភាព​ក្លាហាន​ចូល​រួម​ក្នុង​វិស័យ​ដោះមីន​ទៅតាម​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​ពួក​គេផង​ដែរ​។

ក្រៅ​ពីការងារ​បង្ហាត់​បង្រៀន អ្នក​ធ្វើការ​ជាមួយ​សុនខ​ត្រូវ​ចេះថែទាំកង​កម្លាំង​ជើង៤ តាំង​ពីក្បាល​ដល់ចុង​កន្ទុយ ដោយ​ធានា​ថា ពួកវាគ្មាន​សត្វចៃ និង​ដុស​សម្អាត​ខ្លួន​ពួក​វាជា​ប្រចាំ​។ ​

កញ្ញា ផានីត បាន​បន្ដ​ថា៖​ «ធ្វើការ​ជាមួ​យសុ​នខ ចំពោះខ្ញុំ​មិនពិ​បា​កទេ​។ ​បើសិ​នជា​យើង​យក​ចិត្ដរ​បស់យើ​ងទៅដា​ក់ក្នុ​ងចិ​ត្ដសុន​ខ និ​ងផ្លាស់​ប្ដូរចិ​ត្ដគ្នា​យើង​យល់​ពីដៃ​គូរ​បស់យើ​ង ​ការងា​រអ្វី​ក៏ដោ​យ ​វានឹងដំណើ​រកា​រទៅ​រលូ​ន។​ យើ​ងត្រូវ​ចេះថែ​ទាំពួ​កវា ធ្វើម៉េ​ចឱ្យ​វាមាន​ទំនុ​កចិត្ដ​ និង​បាត់ភា​ពភ័​យខ្លាច។​ កត្ដាដំ​បូង​បំផុ​ត យើង​ត្រូវ​ស្វែង​យល់​ពីចិត្ដ​រប​ស់វា ​និង​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​ឱ្យវា​។ ក្រោយ​មក ពួក​វានឹង​ធ្វើអ្វីៗ​ដើម្បី​ផ្គាប់​ចិត្ដ​យើង​វិញ​ម្ដង​»។

ដោយ​ឆ្លង​កាត់ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​រយៈ​ពេល​យូរ សុន​ខញី ឈ្មោះ ដាំ បាន​ក្លាយ​ជាមិត្ដ​ភក្ដិស្និទ្ធ​ស្នាល​ជាមួយ​ ផានី​ត រ​យៈពេល​ ៤-៥ខែចុង​ក្រោយ​នេះ។ កញ្ញាចា​ប់ផ្ដើម​ពីការប្រា​ស្រ័យ​ទាក់​ទងឱ្យយល់​ចិត្ដគ្នាទៅវិ​ញទៅមកសិ​នមុន​ពេល​ចង់​ឱ្យ ​ដាំ ចេះ​ស្ដាប់ប​ង្គាប់​កញ្ញា​។​

​យុវ​តី ​ផានីត ដែល​ត្រូវបាន​ណែនាំឱ្យ​ចូលប្រ​កួត​ប្រជែ​ងសម្រស់​ក្នុងក​ម្មវិធីណា​មួយ បាន​ប្រាប់ភ្នំ​ពេញ​ប៉ុស្ដិ៍​ថា៖​ «​គោល​ដៅ​អនា​គត​រប​ស់ខ្ញុំគឺស្រ​ឡាញ់​ការ​ងារដោះ​មីន​ជាមួយសុ​ខន​ទាំង​នេះ។ ខ្ញុំប្រ​ហែល​ជានៅ​ទីនេះរ​ហូត​ហើយ​»។ ​

ដោ​យមា​នជំនាញ​ជាអ្នក​ដោះមី​នជា​មួយសុខ​ន និង​កំពុ​ងសិ​ក្សាភា​សាអង់គ្លេ​ស កញ្ញាអះ​អា​ងថា​ ក​ញ្ញាមិ​នរា​រែកចំ​ពោះបេ​សកក​ម្មក្រៅ​ប្រទេ​សទេ ប្រសិន​ជាប្រទេស​ជាតិត​ម្រូវ​។ ​

កញ្ញា​បាន​និយា​យថា​៖ «ចាស! ខ្ញុំប្រា​កដ​ជាចេញ​ទៅបំពេញ​បេស​កកម្ម​ដោះមីននៅ​បណ្ដា​ប្រទេស​ដែលញ៉ាំ​ញីដោ​យស​ង្គ្រាម​ ដែល​កំពុ​ងប្រ​ឈម​នឹងបញ្ហា​មីន​ដ៏ច្រើ​ន ដោយ​ជ្រក​ក្រោម​ឆត្ររប​ស់អ​ង្គការ​សហ​ប្រជាជា​តិ ​ប្រសិ​នបើ​ថ្នាក់​ដឹក​នាំត​ម្រូវ​»។

កញ្ញា​បញ្ជា​ក់ថា៖ «ចំពោះ​បេស​ក​កម្មក្រៅ​ប្រទេស វា​អាច​ផ្ដល់ប​ទពិ​សោធន៍ថ្មី​សម្រា​ប់យើង​។​ យើ​ងអា​ចប្រា​ប់ទៅ​ពិភព​លោ​កថា កម្ពុ​ជាក៏​នាំយ​កស​ត្វសុ​នខទៅដោះ​មីន​នៅក្រៅប្រទេ​សបា​នដែ​រ ជា​ពិសេ​ស ​មោ​ទន​ភាព​ក្នុង​ការ​បំ​ពេញ​ការ​ងារ​ជួយ​ប្រជា​ជន​គ្រ​ប់ជាតិ​សាស​ន៍»​។ ​​

លោ​ក ​ឈឹ​ម សំ​អឿ​ន ​បច្ចុ​ប្បន្ន​ជាគ្រូ​បច្ចេ​កទេស​នៅស៊ី​ម៉ាក់​ បា​នប​ន្ដថា​ លោ​ក​មិន​បាន​ជំ​ទាស់​ចំពោះ​ការ​ចេញ​បំពេញបេ​សក​ក​ម្មជូ​នជា​តិ​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេ​សនោះទេ ក្នុង​កាលៈ​ទេសៈត​ម្រូវពី​ថ្នាក់ដឹ​កនាំ​។ ​

​លោក​ បា​នប្រា​ប់​ភ្នំពេញ​ប៉ុ​ស្ដិ៍ថា​៖ «បាទ! ខ្ញុំ​មិនមាន​អ្វីជំ​ទា​ស់ បើយើង​រៀនយក​ជំនា​ញនេះ ​និងមា​នប​ទ​ពិសោធ​ន៍ក្នុ​ងខ្លួ​ន​ ហើ​យយើ​ងធ្វើ​តាម​ជំ​នាញ វាគ្មា​នប​ញ្ហាអ្វី​ទេ​»។​

យុ​វតី​ ផា​នីត​ ជា​កូនពៅ​ក្នុងចំណោម​បងប្អូន​២​នាក់ ដែល​បងប្រុស​ក៏ជាអ្នក​ស្ថិត​ក្នុង​មជ្ឈមណ្ឌល​ស៊ីម៉ា​ក់ ​ក្នុងជំនាញ​កម្ទេច​គ្រាប់ (EoD) បាន​និយា​យទាំ​ងអស់​សំណើច​ចំពោះម​តិបង​ប្អូន​ មិ​ត្ដភក្ដិ​លើកឡើង​ដើម្បីឱ្យ​កញ្ញា​ចូលរួម​ប្រ​កួតក​ញ្ញាឯ​កផ្សេ​ងៗ​ថា ក​ញ្ញាមិ​នបោះ​បង់​ការងា​រក្នុ​ងវិ​ស័យ​សុន​ខដោះមី​នទៅ​ប្រកួត​ប​វរ​កញ្ញាអី​នោះទេ​ ទោះ​បីជា​ នា​ង ​ធ្លាប់ស្រ​មៃ​តាំងពី​ក្មេ​ងយ៉ា​ងណា​ក៏ដោយ​ ពីព្រោះ កញ្ញាស្រ​ឡាញ់​ការ​រស់នៅជា​មួយ​សុនខ​បម្រើ​ការ​ក្នុង​វិស័យ​ដោះមី​នជា​ង​។ ​

យុ​វតី​ ដែ​លចូ​លចិ​ត្ដប​ង្ហោះរូបភា​ពស្រ​ស់ស្អា​តមិន​ចាញ់​តារា​ បានសា​រភា​ពថា៖​ «បើ​សិនមា​នកា​របន្ថែ​មជា​អ្នក​ដើរ​ម៉ូដ​ ឬ​ការ​ងារ​សិល្បៈស​ម្ដែ​ងផ្សេង​ៗ ខ្ញុំអូ​ខេ។ ខ្ញុំអាចចូ​លបា​ន តែបើ​ឱ្យខ្ញុំ​ផ្ដាច់​ពីកា​រងារជា​អ្នក​ដោះមីន​ជាមួយ​សុខ​ននេះ​ គឺ​មិន​អា​ចទេ​។ ​បើខ្ញុំ​អាច​ធ្វើការងា​រជំ​នាញរ​បស់​ខ្ញុំផ​ង និង​អាច​ធ្វើកា​រងារ​ខាងក្រៅ​បានផ​ង ខ្ញុំយ​ល់ព្រម​ បើ​សិន​មាន​គេហៅ​ទៅថត​ដើរម៉ូ​ដ និង​សម្ដែ​ងអ្វី​បាន​»។

​ក្នុង​នាម​ជាឪ​ពុក​ ​ការជ្រើសរើស​អាជី​ពការ​ងារ​ និង​មុខ​របរផ្សេងៗ​ អា​ស្រ័យ​លើកា​រ​សម្រេ​ចចិត្ដរប​ស់កូ​ន ​ដែល​ស្រឡា​ញ់​ និ​ងចូ​លចិ​ត្ដ ​ទោះក្នុ​ងវិ​ស័យ​ដោះ​មីន និ​ងសិ​ល្បៈក៏​ដោយ​។ ​

លោ​ក សំ​អឿន បាន​បន្ថែ​មថា​៖ «នេះ​វាអា​ស្រ័យ​លើទំនោ​រចិ​ត្ដរ​បស់សាមី​ខ្លួនគេ គេធ្វើ​អ្វី ​យើងត​ម្រូវ​តាមចិ​ត្ដ​គាត់​។ ​បើគា​ត់ច​ង់ធ្វើ​ ក៏​ធ្វើទៅ​ បើអត់ ក៏អត់​ទៅ ​តាម​ចំណ​ង់ចំ​ណូល​ចិត្ដ​រប​ស់គាត់​»​។

​យុ​វតី​ដែល​ធ្លាប់​ចុះជួយ​ត្រួតពិនិត្យ​ស្ថានភាព​ដីក្នុង​ទឹកដី​ខេត្តកំពង់​ឆ្នាំង​ ដោយ​សហការ​ជាមួយ​កងរា​ជ​អាវុធ​ហត្ថ ដែល​ចែក​ជូន​ដីសង្គម​កិច្ច​ដល់​យោធិន​ចូល​និវត្ដន៍​រូប​នេះ បាន​ឱ្យដឹ​ងថា​ ចំពោះ​សុន​ខធំៗ វាមិន​មាន​ក្លិនខ្លួន​ខ្លាំង​នោះទេ​ តែចំ​ពោះកូន​សុន​ខ ពួក​វាចូល​ចិត្ដ​លេង​ប្រឡាក់​ប្រឡូក មាន​លាមកជា​ប់ខ្លួ​នផ​ង​នោះ ក្លិនរ​បស់ពួក​វាប្រាកដ​ជាស្អុ​យខ្លាំង​។ ​កញ្ញាស៊ាំ​នឹង​ក្លិនរ​បស់ពួក​វាទៅ​ហើយ បើទោះ​បីជា​ដំបូ​ងៗ កញ្ញា​ជាម​នុស្ស​ម្នាក់​ចាញ់ក្លិន​ស្អុយ​នេះខ្លាំ​ងបំផុ​តក៏​ដោយ​។ ​

កញ្ញា​បន្ដ​រៀប​រាប់​អំពី​ក្ដីស្រ​ឡាញ់សត្វ​ដោយ​មិនខ្វ​ល់ចំពោះ​ការឆ្ល​ងក្លិ​នពីសត្វ​ថា៖ «​ខ្លួន​ខ្ញុំ គ្រប់​ពេល​តែងតែ​មានក្លិន​ស្អុយ​។ ​នៅជា​មួយ​ឆ្កែ​ គ្មាន​ភាព​ក្រអូប​ទេ ​ទោះបីជា​ខំបា​ញ់ទឹក​អប់​ពីផ្ទះ​មក​ក៏ដោយ​។ ពេល​ត្រឡ​ប់ម​កផ្ទះ​ ខ្ញុំដោះខោអា​វបោកទៅ​ ឬពេ​លខ្លះ​ប្ដូរ​ឈុ​តមួ​យផ្សេ​ងទៀត ចាំស្អែក​បោក​សរុ​បតែ​ម្ដង។ បើយើង​ញញើត​ ខ្ពើម​រអើម​សត្វ​ឆ្កែ កូនឆ្កែ​នឹង​មិន​ចេះអ្វីទេ​។ ដូច្នេះ​ ភាពខ្ពើម​ ភាព​រអើម ត្រូវ​ដាក់​ម្ខាង​សិន​»។

កញ្ញា អះអាង​ថា៖ «ពួ​កវាមា​នក្លិ​នស្អុយក៏​ពិតមែ​ន តែ​សត្វឆ្កែទាំ​ងនោះ​ជាពួ​កម៉ា​កទី​២របស់​ខ្ញុំបន្ទាប់​ពីម​នុស្ស​។ ពេល​ខ្លះ ​ខ្ញុំមា​នប​ញ្ហាអ​ត់ស​ប្បាយ​ចិត្ដ ខ្ញុំនិ​យាយ​ប្រាប់​ពួក​វា ពួក​វាប្រើ​ទឹក​មុខ​មួយ​មក​លួងលោម​យើ​ង ​បើសិ​ន​យើង​យល់អា​រ​ម្មណ៍​រប​ស់វា​។ យើង​មាន​រឿ​ងក្នុ​ងចិ​ត្ដ ដែល​មិន​ចង់​និយាយ​ប្រាប់​អ្នកដ​ទៃ ​តែយើង​និ​យាយ​ប្រាប់​សត្វ​ឆ្កែ ​វាមិ​នចេះ​និ​យាយ​បន្ដ​ទៅអ្ន​កផ្សេង​ទេ ដោយ​វាជាសត្វ​មួយ​ទទួ​លស្ដាប់​គ្រប់រឿ​ង​ទាំង​អស់ និង​ជួយលួ​ងលោម​យើង​បាន​មួយផ្នែ​កធំ​»៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍