The Phnom Penh Post Search

Search form

Logo of Phnom Penh Post newspaper Phnom Penh Post - ទស្សនៈ និង​មតិ​ផ្សេងៗ​របស់​មហាជន ​ទាក់ទង​ទៅ​នឹង​វិស័យ​អប់រំ ​នៅ​កម្ពុជា




ទស្សនៈ និង​មតិ​ផ្សេងៗ​របស់​មហាជន ​ទាក់ទង​ទៅ​នឹង​វិស័យ​អប់រំ ​នៅ​កម្ពុជា

Content image - Phnom Penh Post
ម៉េង គីមឡុង អ្នក​ជំនាញ​ថតរូប និង​បង្ហោះ​ត្រូន​​អ្នក​សម្រប​សម្រួល​កម្មវិធី​កំសាន្ត​របស់​ទូរទស្សន៍​ភីអិនអិន នៅ នីតា

ទស្សនៈ និង​មតិ​ផ្សេងៗ​របស់​មហាជន ​ទាក់ទង​ទៅ​នឹង​វិស័យ​អប់រំ ​នៅ​កម្ពុជា

និស្សិត​កម្ពុជា​កំពុង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​និន្នាការ​មួយ​នៃ​ការ​ជ្រើសរើស​​ជំនាញ​សិក្សា​ដែល​ចំណាយ​ពេល​ពី​ ៤ ​ទៅ​ ៥ ​ឆ្នាំ​ដើម្បី​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ពី​វិទ្យាស្ថាន មហាវិទ្យាល័យ ឬ​សាកលវិទ្យាល័យ​នីមួយៗ​។

ដូច​ដែល​បាន​ដឹងថា​សិស្ស​មួយ​ចំនួន​ជ្រើសរើស​ជំនាញ​ដែល​ខ្លួន​ពេញ​ចិត្ត ប៉ុន្តែ​មួយ​ចំនួន​ទៀត​ត្រូវ​បាន​បង្ខំ​សិក្សា​ដោយសារ​តែ​កត្តា​បរិបទ​ជុំវិញ/​ទីផ្សារ​សេដ្ឋកិច្ច​គ្រួសារ​ និង​បទដ្ឋាន​សង្គម​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​នេះ​។

សប្តាហ៍​នេះ​កញ្ញា មួង វណ្ណឌី ​បាន​និយាយ​ទៅ​កាន់​សិស្ស​និស្សិត​​ដែល​បាន​សិក្សា​មុខ​ជំនាញ​ផ្សេងៗ​គ្នា និង​ការ​ប្រកប​ការងារ​ខុស​ពី​ជំនាញ​ដែល​បាន​សិក្សា​ក្នុង​ស្ថាប័ន​អប់រំ​នីមួយៗ​។

និស្សិត​ទាំង​ ៤ ​រួប ខាងក្រោម​នេះ​នឹង​ឆ្លើយតប​ទៅ​នឹង​សំណួរ​ដូច​តទៅ​តើ​អ្នក​ប្រកប​ការងារ​អ្វី​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ? ហេតុអ្វី​បាន​ជា​អ្នក​ជ្រើសរើស​​ការងារ​នោះ​? តើ​មុខ​ជំនាញ​អ្វី​ដែល​មាន​ភាព​ពេញ​និយម​បំផុត​ក្នុង​ជំនាន់​សិក្សា​របស់​អ្នក​?

ម៉េង គីមឡុង អ្នក​ជំនាញ​ថតរូប និង​បង្ហោះ​ត្រូន (Drone Cinomatographer) បាន​និយាយ​ថា​ខ្ញុំ​បាន​ចាប់ផ្តើម​រៀន​មហាវិទ្យាល័យ​ផ្នែក​ព័ត៌មានវិទ្យា​ (IT) ​នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ន័រតុន​បាន​រយៈពេល​មួយ​ឆ្នាំ​បន្ទាប់ពី​ខ្ញុំ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ស្រលាញ់​ផ្នែក​សរសេរ​កូដ​នៅលើ​គេហទំព័រ​កាលពី​ថ្នាក់​វិទ្យាល័យ​។ ​ខ្ញុំ​បាន​សរសេរ​ហើយ​បង្ហោះ​តាម​ប្រព័ន្ធ​បណ្តាញ​សង្គម​ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​ចាប់​ផ្តើម​ជក់​អារម្មណ៍​នឹង​ការងារ​នោះ​ទើប​សង្ឃឹម​ថា​នៅពេល​បញ្ចប់​​ថ្នាក់​ទី​ ១២ ​ទៅ​នឹង​ចូល​រៀន​ផ្នែក​ IT ​ដើម្បី​បន្ត​ជំនាញ​នេះ​។​

ប៉ុន្តែ​នៅ​ពេល​ដែល​​ខ្ញុំ​បាន​រៀន​ផ្នែក​នេះ​វា​ហាក់បី​ដូចជា​មិនមែន​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​រំពឹង​ទុក​ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​ឈប់​ពី​ជំនាញ​នោះ។​ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ចាប់ផ្តើម​ថតរូប​ជាមួយ​មិត្ត​ និង​ព្យាយាម​យល់​ពី​ជំនាញ​ថតរូប​ដោយ​រៀន​ពី​មិត្តភកិ្ត​ និង​ខ្លួនឯង​តាមរយ​ប្រព័ន្ធ​​អ៊ីធឺណីត​រហូត​ដល់​សព្វថ្ងៃ​។

​ដំបូង​ខ្ញុំ​ចាប់​ផើ្តម​ថតរូប​លេង​ ប៉ុន្តែ​ពេល​នោះ​មិន​ដែល​ដឹង​ថា​ខ្លួនឯង​ចូលចិត្ត​ថតរូប​បាន​កម្រិត​ប៉ុនណា​នោះ​ទេ​ដោយ​ចេះ​តែ​ចង់​យក​កាមេរ៉ា​ថតរូប​ទុក​មើល​កម្សាន្ត​ជាមួយ​មិត្តភក្តិ​ដោយ​មិន​គិត​ថា​យក​ជា​អាជីព​នៅ​ថ្ងៃ​អនាគត​។ ​

បន្ទាប់ពី​បាន​រៀន​ដឹង​ពី​របៀប​ថតរូប​ និង​បាន​ហាត់​ការងារ​នៅ​តាម​ស្ថាប័ន​មួយ​ចំនួន​ហើយ​ស្គាល់​ពី​វា​កាន់តែ​ច្រើន​ទើប​ចាប់​ផ្តើម​ដឹង​ថា​ខ្លួនឯង​មាន​ទេពកោសល្យ​ថតរូប​ដើម្បី​ប្រាប់​ពី​សាច់​រឿង​ និង​ចៀសវាង​នូវ​ហានិភ័យ​ផ្សេងៗ​ក្នុង​វិស័យ​ថតរូប​។ ​

នៅ​ពេល​ដែល​កាន់តែ​ស្រលាញ់​ការងារ​នេះ​ខ្ញុំ​កាន់​តែ​រីករាយ​ជាមួយ​ការងារ​ថតរូប​រហូត​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​។ ​យ៉ាង​ណា​មិញ​តាម​ខ្ញុំ​ដឹង​មាន​មនុស្ស​ជាច្រើន​ដែល​ប្រកប​ការងារ​ដែល​មិន​ត្រូវ​នឹង​ជំនាញ​របស់ខ្លួន​ដោយសារ​កត្តា​បរិយាកាស​ជុំវិញ​ខ្លួន​ការ​រស់នៅ​តាំងពី​តូច​មក​ដោយ​ធ្វើ​អ្វី​តាម​តែ​គេ​ប្រាប់​ឲ្យ​ធ្វើ​ក្នុង​សង្គម​ហើយ​ដឹង​តែ​ធំ​ឡើង​រក​លុយ​ដើម្បី​រស់នៅ​ឲ្យ​បាន​សមរម្យ​ដោយ​មិន​បាន​គិត​នូវ​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​ស្រលាញ់​នោះ​ទេ​។

កាលពី​ជំនាន់​ខ្ញុំ​មាន​មនុស្ស​ជាច្រើន​បាន​សម្រុក​ទៅ​រៀន​ផ្នែក​ IT ​សម្រាប់​ប្រុសៗ​ហើយ​ស្រីៗ​សម្រុក​រៀន​គណនេយ្យ​ដោយ​មិន​បាន​យល់​ច្បាស់​ពី​ទេពកោសល្យ​របស់​ខ្លួន​ចូលចិត្ត​ខ្លាំង​ដែរ​ឬ​អត់​ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​រៀន​ជំនាញ​នេះ​ទៅ​ធ្វើ​ជំនាញ​នោះ​ទៅ​វិញ​។ ​

ទាំង​នេះ​មិនមែន​ជា​បញ្ហា​ចោទ​ទេ​នៅពេល​ដែល​យើង​ដឹង​ពី​ភាព​ខ្លាំង​របស់​ខ្លួន​ និង​អ្វី​ដែល​យើង​ចង់​ធ្វើ​។ ​ប៉ុន្តែ​មាន​មនុស្ស​តិច​ណាស់​ដែល​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​ស្រលាញ់​។

អ្នក​សម្របសម្រួល​កម្មវិធី​កម្សាន្ត​របស់​ទូរទស្សន៍​ភីអិនអិន​ នៅ នីតា បាន​ប្រាប់​ថា​ខ្ញុំ​បាន​បន្ត​ថ្នាក់​មហាវិទ្យាល័យ​ផ្នែក​ធនាគារ​ និង​ហិរញ្ញវត្ថុ​នៅ​ឆ្នាំ​ ២០០៩ នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទនីតិសាស្ត្រ​ និង​វិទ្យាសាស្ត្រ​សេដ្ឋកិច្ច​ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ថ្នាក់​បរិញ្ញាបត្រ​អក្សរសាស្ត្រ​អង់គ្លេស​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​បញ្ញាសាស្ត្រ​ផង​ដែរ​។

Content image - Phnom Penh Post
អ្នក​សម្រប​សម្រួល​កម្មវិធី​កំសាន្ត​របស់​ទូរទស្សន៍​ភីអិនអិន នៅ នីតា

នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​រៀន​ជិត​ចប់​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ស្នើ​សុំ​ហាត់​ការងារ​នៅ​ស្ថានីយ​ទូរទស្សន៍​មួយ​កន្លែង​ជា​អ្នក​សរសេរ​ព័ត៌មាន​រហូត​បាន​ ១ ​ឆ្នាំ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ដាក់​ការងារ​ទៅ​ទូរទស្សន៍​មួយ​ទៀត​រហូត​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​។ ​

ប៉ុន្តែ​ការ​ជ្រើសរើស​រៀន​ផ្នែក​ធនាគារ​គឺជា​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​ និង​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ពេញចិត្ត​ដោយសារ​ខ្ញុំ​ឃើញ​ថា​វិស័យ​ធនាគារ​រីក​ដុះដាល​ខ្លាំង​ហើយ​ឆាប់​បាន​ការងារ​ធ្វើ​បន្ទាប់ពី​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ ប៉ុន្តែ​បន្ទាប់ពី​ការ​ហាត់​ការងារ​ជា​បន្តបន្ទាប់​នៅ​ផ្នែក​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​ចំណាប់​អារម្មណ៍​ខ្ញុំ​បាន​ផ្លាស់ប្តូរ​ទៅ​ការងារ​ក្នុង​វិស័យ​ទូរទស្សន៍​។ ​

ចំពោះ​ការ​សិក្សា​ និង​ការងារ​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​មាន​ភាព​ខុស​ស្រឡះ​ពី​គ្នា​ពី​ព្រោះ​តែ​ចំណង់​ចំណូលចិត្ត​ និង​ទីផ្សារ​នៃ​ការងារ​។ ​

កាលពី​ជំនាន់​ខ្ញុំ​ធនាគារ​ និង​ហិរញ្ញវត្ថុ​និង​ច្បាប់​គឺជា​​ជំនាញ​ដែល​ពេញនិយម​រហូត​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​ផង​ដែរ​។ ​

ដោយសារ​តែ​ខ្ញុំ​ធ្វើការ​ខុស​ពី​ជំនាញ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សិក្សា​ការងារ​ជា​អ្នក​បង្រៀន​ខ្ញុំ​ហើយ​មិន​មាន​អ្វី​ជា​ភាព​លំបាក​ទេ​ដោយសារ​វា​ជា​ការងារ​ដែល​ខ្ញុំ​ស្រលាញ់​។ ​សម្រាប់​ខ្ញុំ​ ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ឲ្យ​ប្អូនៗ​ជំនាន់​ក្រោយ​ជ្រើសរើស​ជំនាញ​ដែល​តម្រូវ​តែ​ទីផ្សារ​ ឬ​ឪពុកម្តាយ​ទេ​តែ​ពួកគាត់​គួរ​យល់​ថា​ពួកគាត់​ស្រលាញ់​ចង់​ធ្វើ​អ្វី​ហើយ​សម្រេច​ចិត្ត​រៀន​ជំនាញ​នោះ​ដោយ​សប្បាយ​ចិត្ត​ប្រកប​ដោយ​ប្រសិទ្ធភាព​។

ចំណែក ឡេង ហ៊ីវហ្វី មន្ត្រី​អភិវឌ្ឍន៍​ធនធាន​មនុស្ស​នៅ​ក្រុមហ៊ុន​ជីបម៉ុង​អ៊ីនស៊ីស៊ី​មេនខបផររេសិន​បាន​ប្រាប់​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ខ្ញុំ​បាន​បព្ចាប់​បរិញ្ញាបត្រ​ផ្នែក​ទំនាក់ទំនង​អន្តរជាតិ​កាលពី​ឆ្នាំ​ ២០១២ ​នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​កម្ពុជា​ហើយ​ខ្ញុំ​កំពុង​ធ្វើការ​ជា​មន្ត្រី​អភិវឌ្ឈន៍​ធនធាន​មនុស្ស​ដែល​មាន​​លក្ខណៈ​ខុស​ពី​ជំនាញ​បន្តិច​ពីព្រោះ​នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​រៀន​ផ្នែក​ទំនាក់ទំនង​អន្តរជាតិ​គឺ​ភាគច្រើន​ទាក់ទង​នឹង​នយោបាយ​ និង​ការ​អភិវឌ្ឈ​ ប៉ុន្តែ​ការងារ​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្វើ​មិន​មាន​ទាក់ទង​នឹង​មុខ​វិជ្ជា​ទាំង​នោះ​ទេ​គឺ​ទាក់ទង​នឹង​ការ​អភិវឌ្ឈ​ធនធាន​មនុស្ស​ដែល​ធ្វើការ​ជាមួយ​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ​ជាច្រើន​។ ​

Content image - Phnom Penh Post
ឡេង ហ៊ីវហ្វី មន្ត្រី​អភិវឌ្ឍន៍​ធនធាន​មនុស្ស​នៅ​ក្រុមហ៊ុន​ជីបម៉ុង​អ៊ីនស៊ីស៊ីមេនខបផររេសិន

សម្រាប់​ជំនាញ​ដែល​បាន​រៀន​នៅ​សាលា​នោះ​គឺ​មិន​បាន​ប្រើ​នោះ​ទេ​ដោយសារ​តែ​ទីផ្សារ​ការងារ​នៅ​មាន​កម្រិត​។ ​ខ្ញុំ​រៀន​ទំនាក់ទំនង​អន្តរជាតិ​ដោយសារ​ខ្ញុំ​ចង់​ធ្វើការ​ក្នុង​ទូត​តំណាង​ឲ្យ​រដ្ឋ​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ក្នុង​ផ្នែក​ណា​មួយ​ហើយ​វា​​ពិតជា​មាន​ភាព​លំបាក​នៅ​ពេល​ដែល​អ្វី​ក៏​ថ្មី​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​ការងារ​សព្វ​ថ្ងៃ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ ប៉ុន្តែ​ការងារ​បង្រៀន​មនុស្ស​។ ​

ដោយសារ​តែ​យើង​កើត​ក្នុង​គ្រួសារ​ដែល​មិន​សូវ​មាន​លុយ​យើង​ត្រូវ​តែ​ជ្រើសរើស​​ការងារ​អ្វី​ក៏ដោយ​ឲ្យ​តែ​បាន​លុយ​សិន​ពី​ព្រោះ​យើង​មិន​អាច​រង់ចាំ​ដោយ​ចំណាយ​ពេលវេលា​ចោល​​ដោយ​មិន​ទាន់​បាន​ធ្វើ​ការងារ​​ដែល​ខ្លួន​ស្រលាញ់​នៅ​ឡើយ​ទេ​។

ចំពោះ​ខ្ញុំ​ដោយសារ​តែ​ទីផ្សារ​ការងារ​ដែល​ត្រូវ​នឹង​ជំនាញ​របស់​ខ្ញុំ​នៅ​មាន​កម្រិត​ខ្ញុំ​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ធ្វើ​ការងារ​ដែល​ខុស​ជំនាញ​ដើម្បី​បាន​ចំណូល​ ប៉ុន្តែ​នៅ​ថ្ងៃ​មុខ​ខ្ញុំ​សង្ឈឹម​ថា​ខ្ញុំ​អាច​រក​ការងារ​ដែល​ត្រូវ​នឹង​ជំនាញ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សិក្សា​វិញ​។ ​

កាលពី​ជំនាន់​ខ្ញុំ​មាន​មនុស្ស​ជាច្រើន​បាន​ជ្រើសរើស​ជំនាញ​វិស្វករ​គឺ​បាន​ប្រាក់​ខែ​ច្រើន​ហើយ​ធនាគារ​ពីព្រោះ​ពួកគេ​ចង់​ធ្វើ​ការងារ​នៅ​កន្លែង​ដែល​ស្រួល​។ ​

ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​យល់​ថា​ជំនាញ​អ្វី​ក៏ដោយ​ការងារ​អ្វី​ក៏ដោយ​គឺ​ត្រូវ​សួរ​ខ្លួនឯង​ថា​ចង់​ធ្វើ​អ្វី​នៅ​ថ្ងៃ​អនាគត​។ នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត​ការងារ​អ្វី​ក៏​បាន​សម្រេច​ទៅ​តាម​ទីផ្សារ​ការងារ​ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​តែ​ចេះ​ភាសា​អង់គ្លេស​។

ងួន សាម៉ឺឌី​ អ្នក​យក​ព័ត៌មាន (Reporter) ប្រចាំ​ក្រុមហ៊ុន SABAY បាន​ប្រាប់​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ខ្ញុំ​កំពុង​រៀន​ផ្នែក​អាជីវកម្ម​នៅ​វិទ្យាស្ថាន​ខេមអេដប៊ីហ្សនេសស្គូល​ និង​​បាន​បញ្ចប់​ថ្នាក់​បរិញ្ញាបត្រ​អក្សរសាស្ត្រ​អង់គ្លេស​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​វេស្ទីន​។

Content image - Phnom Penh Post
ងួន សាម៉ឺឌី អ្នក​យក​ព័ត៌មាន (Reporter) ប្រចាំ​ក្រុមហ៊ុន SABAY

សព្វ​ថ្ងៃនេះ​ខ្ញុំ​បាន​​ធ្វើ​ជា​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​នៅ​ក្រុមហ៊ុន Sabay ដែល​ជា​ជំនាញ​ខុស​ស្រឡះ​ពី​ជំនាញ​របស់​ខ្ញុំ​ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ការងារ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​បើ​ទោះបី​ជា​មាន​ភាព​លំបាក​ច្រើន​ជាមួយ​កាលវិភាគ​សិក្សា​​របស់​ខ្ញុំ​ដោយសារ​ខ្ញុំ​ត្រូវការ​ពេល​ច្រើន​ដើរ​យក​ព័ត៌មាន​គ្រប់​ទីកន្លែង​ទាំង​អស់​។ ​ដោយសារ​តែ​ខ្ញុំ​មាន​ចំណង់​ចំណូល​ចិត្ត​ខ្លាំង​ខាង​ផ្នែក​នេះ​ខ្ញុំ​បាន​ចាប់​យក​ការងារ​ជា​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​ពេញ​ម៉ោង​នេះ​ដើម្បី​ហឹ្វកហាត់​​ខ្លួនឯង។ ​

សម្រាប់​ខ្ញុំ​ ខ្ញុំ​ស្រលាញ់​ទាំង​ជំនាញ​​អាជីវកម្ម និង​សារព័ត៌មាន​ចំណែក​គ្រួសារ​របស់​ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​យក​ជំនាញ​ពេទ្យ​ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​បាន​ព្យាយាម​ជម្នះ​នូវ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​ធ្វើ​នៅ​ថ្ងៃ​ក្រោយ​ជាក់ស្តែង​។​

ខ្ញុំ​មិន​មាន​ជំនាញ​ផ្នែក​សារព័ត៌មាន​​អ្វី​ទេ​តែ​ជា​ទេពកោសល្យ​ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​ខិតខំ​ដើម្បី​មក​ដល់​ចំណុច​នេះ​ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​បោះបង់​ចោល​ជំនាញ​អាជីវកម្ម​ដែរ​ពីព្រោះ​សុទ្ធតែ​ជា​ការងារ​ដែល​ខ្ញុំ​ស្រលាញ់​ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​រក​ការងារ​អ្វី​ដែល​មាន​ទំនាក់ទំនង​គ្នា​រវាង​មុខ​ជំនាញ​ទាំងនេះ​។ ​

យ៉ាងណា​មិញ​ខ្ញុំ​ចង់​បង្ហាញ​ថា​កូន​ខ្មែរ​មាន​កម្រិត​នៃ​ចំនេះដឹង​ជា​ដាច់ខាត​។ តាម​ការពិត​ទៅ​ជំនាញ​រចនា​ និង​ច្នៃ​ប្រឌិត​ជា​ជំនាញ​ដែល​ខ្ញុំ​ពេញចិត្ត​បំផុត ប៉ុន្តែ​គ្រួសារ​របស់​ខ្ញុំ​មិន​អនុញ្ញាត​ផ្នែក​នោះ​ឡើយ​។​

នៅ​ថ្ងៃ​ណា​មួយ​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​លទ្ធភាព​ខ្ញុំ​នឹង​ស្វែងរក​វគ្គ​ខ្លីៗ​ដែល​បង្រៀន​អំពី​ជំនាញ​រចនា​ និង​ច្នៃ​ប្រឌិត​ដើម្បី​ផ្សា​ភ្ជាប់​ពី​ជំនាញ​សារព័ត៌មាន​ និង​អាជីវកម្ម​ទៅ​នឹង​ជំនាញ​រចនា​ និង​ច្នៃ​ប្រឌិត​ទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត។​

ខ្ញុំ​អាច​និយាយ​បាន​ថា​មនុស្ស​ភាគច្រើន​នៅ​ជុំវិញ​ខ្ញុំ​សុទ្ធតែ​ធ្វើការ​ខុស​ពី​ជំនាញ​របស់​ខ្លួន​ដែល​​បាន​បណ្តុះបណ្តាល​ដោយសារ​តែ​កត្តា​ទីផ្សារ​ការងារ​ និង​ជីវភាព​របស់​ម្នាក់ៗ​។ ​

ចំណែក​ជំនាញ​ដែល​ពេញ​និយម​ក្នុង​ជំនាន់​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​ជំនាញ​សុខាភិបាល​ដោយសារ​ពួកគេ​គិត​ថា​អាច​រក​លុយ​បាន​ច្រើន​ទើប​បង្ខំ​ចិត្ត​ខ្លួនឯង​ដើម្បី​គ្រួសារ​ ប៉ុន្តែ​ដោយសារ​សមត្ថភាព​មិន​ដល់​ពួកគេ​បាន​ឈប់​ពាក់​កណ្តាល​ទី​។​ ខ្ញុំ​ចង់​ឃើញ​ប្អូនៗ​ជំនាន់​ក្រោយ​កំណត់​គោលដៅ​របស់​ខ្លួន​ហើយ​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ខ្លូន​ឯង​ស្រលាញ់​៕

អត្ថបទគួរចាប់អារម្មណ៍